Πατερικές αναφορές στο ΗΣΑΪΑΣ 16:10

Και θα αφαιρεθεί η ευφροσύνη και η αγαλλίαση από τους αμπελώνες, και μέσα στους αμπελώνες σου δεν θα ευφρανθούν, και δεν θα πατήσουν κρασί στα υπολήνια· διότι έχει πλέον πάψει. Στη συνέχεια αναφέρεται: Τα πεδία της Εσεβών θα πενθήσουν· τώρα προστίθεται ότι και η Άμπελος της Σεβαμά (εξυπακούεται από κοινού το ρήμα «θα πενθήσει»).

Και θα αφαιρεθεί η ευφροσύνη και η αγαλλίαση από τους αμπελώνες· και δεν θα ευφρανθούν, και δεν θα πατήσουν οίνο στα υπολήνια· διότι έπαυσε. Αφαιρέθηκε λοιπόν η ευφροσύνη και η αγαλλίαση από τους αμπελώνες. Αφαιρέθηκε από τον Ισραήλ η βασιλεία του Θεού, και δόθηκε σε έθνος που παράγει τους καρπούς της. Μπορεί όμως η φράση να κατανοηθεί και κατά τη σωματική της έννοια, ότι δηλαδή αφαιρείται κάθε ευφροσύνη εκείνων στους οποίους αποκόπτονται απότομα οι ελπίδες για τη συγκομιδή των καλλιεργειών. — Ή, επειδή ονομάσαμε άμπελο τον ψευδή λόγο, μπορεί να κατανοηθεί ότι η ευφροσύνη που γεννιέται στους εξαπατημένους από κάθε ψευδώνυμη γνώση, σαν από άμπελο που καλλιεργεί την ψευδαίσθηση της ευφροσύνης και όχι την αλήθεια, αφαιρείται, ώστε να μην υπάρχουν πλέον οι εξαπατώμενοι.

Έπειτα, παρεμβάλλεται ενδιάμεσα το «Εγκαταλείφθηκαν», διδάσκοντας πάλι εκείνο, ότι δηλαδή η χώρα των Μωαβιτών δεν θα βρισκόταν σε αυτήν την κατάσταση, αν δεν είχε εναντιωθεί σε μεγάλο βαθμό στον παντοδύναμο Θεό. <Γι' αυτό θα κλάψω με τον κλαυθμό της Ιαζήρ, άμπελε της Σεβαμά. Τα δέντρα σου τα κατέρριψε η Εσεβών, και έλεγε, κατά τον θερισμό σου και κατά τον τρυγητό σου θα καταπατήσω, και τα πάντα θα πέσουν, και θα αφαιρεθεί η ευφροσύνη και η αγαλλίαση από τα αμπέλια σου. Και στους αμπελώνες σου δεν θα ευφρανθούν, και δεν θα πατήσουν σταφύλια στα υπολήνια, διότι αυτό έχει πάψει.> Ο προφητικός λόγος αναπλάθει για εμάς ένα πρόσωπο που χύνει δάκρυα για τις συμφορές των Μωαβιτών, και ίσως επειδή η Ιαζήρ έχει καταστραφεί περισσότερο από τις άλλες· έτσι λέει ότι θρηνεί και για τις άλλες, όπως ακριβώς θα ταίριαζε και στην Ιαζήρ. Ονομάζει δε αμπέλια και δέντρα αυτούς που κατοικούν στις πόλεις. Και απαριθμεί επίσης τις κατεστραμμένες πόλεις Σεβαμά και Εσεβών.

Ο λαός των εχθρών βέβαια μίλησε. Σχετικά με τον θερισμό σου και τον τρύγο σου, λέει: και τι είπε; Το «Θα καταπατήσω» προφανώς, «και τα πάντα θα πέσουν». Και εκτός από αυτά λέει ακόμη: Θα αφαιρεθεί η ευφροσύνη και η αγαλλίαση από τα αμπέλια σου. Διότι ο φιλέορτος Μωαβίτης, αυτός που αφιέρωνε πάρα πολλές τελετές στους δαίμονες, που περνούσε τις νύχτες του πάνω στους βωμούς, και είχε πάντα ως αφορμή για ευφροσύνη τις θυσίες, θα θρηνήσει γοερά και θα κλάψει, και θα βρεθεί μακριά από κάθε χαρά. Διότι δεν πρόκειται να ευφρανθούν· ούτε πρόκειται να πατήσουν σταφύλια για κρασί στα πατητήρια, επειδή αυτό έχει πια σταματήσει. Δεν θα υπάρχει, λέει, καρπός στα αμπέλια· διότι μαζί τους θα χαθούν και τα γεννήματά τους. Και αν αυτό αφορά τα αμπέλια, στην περίπτωση που καταστραφούν ολοσχερώς, ο λόγος αυτός είναι αληθινός. Αν όμως ερμηνευθεί από εμάς, ο λόγος διδάσκει πάλι με τη μορφή παραδειγμάτων για τα ανθρώπινα πράγματα, ότι μαζί με τους γονείς θα χαθούν και τα παιδιά τους, έτσι ώστε να μη δοθεί κανένα έλεος από τους εχθρούς ούτε καν στις εγκυμονούσες. Και λέμε ότι αυτό ακριβώς έπαθε η Ιερουσαλήμ κατά τον πόλεμο εναντίον των Ρωμαίων.

Και πράγματι έλεγε ο Σωτήρας όταν προανήγγειλε αυτά που επρόκειτο να της συμβούν, ότι θα κυκλωθεί από στρατόπεδα· και η συμφορά θα βρει κυρίως αυτές που γεννούν και αυτές που εγκυμονούν εκείνες τις ημέρες. <Γι' αυτό η κοιλιά μου για τον Μωάβ σαν κιθάρα θα ηχήσει, και τα σπλάχνα μου σαν τείχος, που εγκαινίασας.> Αφού αφαιρεθούν, λέει, η αγαλλίαση και η ευφροσύνη από τα αμπέλια σου, και κανείς δεν θα ευφραίνεται σε αυτά, και αφού συμβεί το ένα και το άλλο, τα σπλάχνα μου θα γίνουν και κιθάρα και ωδή και μέλος για σένα. Διότι εξαγγέλλω τα δικά σου πάθη, και κάνω διαβόητη τη συμφορά που σου επιβλήθηκε. Και θα αναφωνήσω σαν κάποια εύρυθμη λύρα, και θα ηχήσω τόσο δυνατά, και θα κάνω την ωδή να ακουστεί τόσο πολύ, σαν τείχος που εγκαινίασας.

Ο Σύμμαχος έκανε μια σαφέστερη ερμηνεία αυτών, αποδίδοντάς τα με τον εξής τρόπο: 〈Ακούσαμε την υπερηφάνεια του Μωάβ, είναι υπερβολικά υπερήφανος, σύμφωνα με την έπαρση και την υπερηφάνειά του. Και η οργή του είναι μεγάλη, αλλά δεν συμβαίνει το ίδιο με τους βραχίονές του. Γι' αυτό θα ολολύξει ο Μωάβ, και για τον Μωάβ όλοι θα θρηνήσουν· σε αυτούς που ευφραίνονταν μέσα στο πλίνθινο τείχος βρέθηκαν πληγές. Διότι τα κλήματα της Εσεβών ερημώθηκαν, και το αμπέλι της Σαβαμά· οι άρχοντες των εθνών έκοψαν τις παραφυάδες της· έφτασαν μέχρι την Ιαζήρ, περιπλανήθηκαν στην έρημο· οι βλαστοί της αφέθηκαν να διαβούν τη θάλασσα. Γι' αυτό θα κλάψω με κλαυθμό για την Ιαζήρ, για το αμπέλι της Σαβαμά· θα σε ποτίσω με τα δάκρυά μου, Εσεβών και Ελεάλη, διότι πάνω στην οπώρα σου και πάνω στον θερισμό σου έπεσε καταπάτηση. Και αφαιρέθηκε η ευφροσύνη και η χαρά από τον Κάρμηλό σου, και στους αμπελώνες δεν θα αγαλλιάσουν ούτε θα πιουν κρασί, στα πατητήρια δεν θα πατήσει αυτός που πατάει, έπαυσα την κίνηση αυτών που πατούν. Γι' αυτό τα σπλάχνα μου για τον Μωάβ θα ηχήσουν σαν ψαλτήρι, και τα εσώψυχά μου για το πλίνθινο τείχος. Και θα συμβεί, όταν φανεί ότι ο Μωάβ κοπίασε στα υψώματα και θα εισέλθει στο αγιαστήριό του για να προσευχηθεί, δεν θα μπορέσει να καταφέρει τίποτα. Αυτός είναι ο λόγος που είπε ο Κύριος για τον Μωάβ. Και τώρα είπε: Μέσα σε τρία χρόνια, σαν τον χρόνο του μισθωτού, θα ατιμαστεί η δόξα του Μωάβ μαζί με όλο το μεγάλο πλήθος, και ό,τι περισσέψει θα είναι λίγο, βραχύ και όχι πολύ〉.

Θα στείλω σαν ερπετά πάνω στη γη· μήπως το όρος Σιών είναι έρημος βράχος; Διότι θα γίνεις, θυγατέρα του Μωάβ, σαν αρπαγμένος νεοσσός πτηνού που πετάει. Έπειτα, Αρνών, πάρε περισσότερες αποφάσεις και φτιάξε σκέπη πένθους· αυτοί φεύγουν διαρκώς στο σκοτάδι του μεσημεριού, έχασαν τα λογικά τους. Μην ταραχθείς, κοντά σου θα κατοικήσουν οι φυγάδες του Μωάβ· διότι θα γίνουν για εσάς σκέπη από το πρόσωπο εκείνου που σας καταδιώκει, επειδή η συμμαχία σου καταλύθηκε, η ταλαιπωρία ολοκληρώθηκε και ο άρχοντας που καταπατούσε τη γη χάθηκε. Και θα ανορθωθεί με έλεος ένας θρόνος, και θα καθίσει πάνω σε αυτόν με αλήθεια στη σκηνή του Δαβίδ... Ακούσαμε την αλαζονεία του Μωάβ, είναι πολύ υβριστής, την υπερηφάνεια σου ύψωσες. Δεν είναι έτσι η μαντεία σου, δεν είναι έτσι. Θα θρηνήσει ο Μωάβ· διότι στη χώρα του Μωάβ όλοι θα θρηνήσουν· θα μελετήσεις για όσους κατοικούν στη Σηθ, και δεν θα ντραπείς για τις πεδιάδες της Εσεβών. Θα πενθήσει η άμπελος της Σεβαμά· καταπίνοντας τα έθνη καταπατήσατε τα αμπέλια της μέχρι την Ιαζήρ· δεν θα έρθετε σε επαφή, περιπλανηθείτε στην έρημο, εσείς που σταλθήκατε από αυτήν· εγκαταλείφθηκαν, διότι διέβησαν τη θάλασσα. Γι' αυτό θα κλάψω με τον κλαυθμό της Ιαζήρ για την άμπελο της Σεβαμά· τα δέντρα σου τα έριξε κάτω η Εσεβών και μίλησε: Στον θερισμό σου και στον τρύγο σου θα καταπατήσω, και όλα θα πέσουν. ... Στους αμπελώνες σου δεν θα ευφρανθούν και δεν θα πατήσουν σταφύλια στα πατητήρια για κρασί· διότι αυτό έχει σταματήσει.