Πατερικές αναφορές στο ΗΣΑΪΑΣ 16:2

Κεφάλαιο 16. Μήπως είναι έρημος βράχος το όρος της θυγατέρας Σιών; Διότι θα γίνεις σαν τον αρπαγμένο νεοσσό του πτηνού που πετάει· έτσι θα γίνεις, θυγατέρα του Μωάβ. Έπειτα δε, Αρνών, πάρε περισσότερες αποφάσεις. Κάνετε παντοτινή σκέπη πένθους για αυτήν. — Μέσα σε μεσημβρινό σκοτάδι θα τραπούν σε φυγή· τρόμαξαν. Μην παρασυρθείς· θα κατοικήσουν κοντά σου οι φυγάδες του Μωάβ. Θα αποτελέσουν σκέπη για εσάς από το πρόσωπο εκείνου που σας καταδιώκει, διότι καταργήθηκε η συμμαχία σου, και χάθηκε ο άρχοντας που καταπατούσε τη γη. Και θα ανορθωθεί θρόνος με έλεος, και θα καθίσει σε αυτόν με αλήθεια μέσα στη σκηνή του Δαβίδ, κρίνοντας και αναζητώντας το δίκαιο, και σπεύδοντας να αποδώσει δικαιοσύνη.

Είναι φανερό, λοιπόν, ότι οι ψυχές που ανατρέφονται από το πονηρό και ασταθές πνεύμα (όταν συναντήσουν κάποιον που τις αποδιώχνει γενναία μέσω των αγαθών έργων και της επικλήσεως του ονόματος του Χριστού), αφού ερημωθούν με την καλή ερήμωση, είναι πιο δεκτικές στην εν Χριστώ ανατροφή, η οποία οδηγεί στην τελείωση. Θα είσαι, θυγατέρα του Μωάβ, αφού ελεγχθεί η αδυναμία σου, εκείνο που απομένει. Τι θα είσαι, θυγατέρα του Μωάβ; Αυτό που ήσουν, αυτό θα φανερωθεί. Διότι λησμόνησες την επαίσχυντη καταγωγή σου, ότι δηλαδή γεννήθηκες από πατέρα που προήλθε από παράνομες συνευρέσεις, επειδή η μητέρα σου χρησιμοποίησε τη νύχτα και τον οίνο για να κλέψει το πατρικό σπέρμα.

Έπειτα δε, Αρνών, βουλεύσου περισσότερα. Επειδή σε τίποτα δεν σε ωφέλησαν τα προηγούμενα βουλεύματα, ω Αρνών, ούτε το να φιλοσοφήσεις εκτενώς περί των δογμάτων, τα οποία συμπλέκονται σύμφωνα με κάθε φιλοσοφία, πρόσθεσε, εάν νομίζεις, κι άλλα στα βουλεύματα. —Φαίνεται ότι με κάποια χλεύη και ειρωνεία προκαλεί την Αρνών στα ανώφελα βουλεύματα, ώστε, αφού κορεστεί από τα μάταια βουλεύματά της και γνωρίσει το ανωφελές αυτών, να προσέλθει έτσι στην υγιαίνουσα διδασκαλία.

Θα παροικήσουν κοντά σου οι φυγάδες του Μωάβ. Μετά από αυτά, λέγεται στη θυγατέρα Σιών από τον αγαθό και φιλάνθρωπο Θεό περί των Μωαβιτών που επιστρέφουν και πρόκειται να παροικήσουν σε αυτήν, οι οποίοι παλαιότερα, αφού είχαν απομακρυνθεί από τον Θεό, θα επιστρέψουν τώρα στον δικό τους Δεσπότη: Θα παροικήσουν κοντά σου οι φυγάδες του Μωάβ. Και αυτοί θα βρουν σκέπη, λέγει, κοντά σας, χωρίς να πάθουν κανένα κακό από το πρόσωπο εκείνου που τους καταδιώκει. Διότι εκείνοι που κάποτε συμμαχούσαν μαζί του, αυτοί θα γίνουν διώκτες του και θα τον πολεμήσουν εξαιτίας της επιστροφής του στον αληθινό Θεό. —Επειδή λοιπόν έγιναν όπως ο αφαρπασμένος νεοσσός, όταν το πτηνό πετάξει ψηλά, απαλλάχθηκε (ο λαός) από την πονηρή προστασία και ελευθερώθηκε από τον μοχθηρό άρχοντα, ο οποίος καταστράφηκε εξαιτίας της υπερηφάνειας και της τυραννίας του, καταπατώντας τους πάντες.

Ας παραμείνουμε λοιπόν στον θείο φόβο. Διότι έτσι θα κερδίσουμε τη χάρη της άνωθεν ευμένειας· και θα ανδρωθούμε πνευματικά, και, αψηφώντας εντελώς την αμαρτία, τα πάθη και την πλεονεξία του διαβόλου, θα φτάσουμε στο βραβείο της άνω κλήσεως, κατορθώνοντας την ένδοξη και δοκιμασμένη ζωή. <Μήπως είναι έρημος βράχος το όρος Σιών; Διότι θα γίνεις σαν αρπαγμένος νεοσσός πουλιού που πετά, θυγατέρα του Μωάβ.> Εκστράτευσε κατά καιρούς εναντίον της Σαμάρειας ο Σαλμανασάρ ο Ασσύριος, και κυρίευσε τις πόλεις της· και επιπλέον κατέστρεψε πολλές από τις πόλεις της Ιουδαίας, και μετέφερε πλήθος αιχμαλώτων στη δική του χώρα.

Εσύ όμως, λέει, μετά από αυτό, ω Αρνών, να συλλογίζεσαι περισσότερα. Εξέταζε, λέει, με ποιον τρόπο θα μπορέσεις να διασώσεις αυτούς που έχουν απομείνει και όσους κατόρθωσαν να διαφύγουν από την αγριότητα των κατακτητών. Και να αποτελείς πάντοτε για αυτήν σκέπη μέσα στο πένθος. Ναι, λέει, να σκεφθείς κάτι το φιλάνθρωπο, γίνε καταφύγιο για εκείνους που έχουν κυριευθεί από αφόρητο πένθος. Διότι φεύγουν μέσα σε μεσημεριανό σκοτάδι, δηλαδή, ενώ είναι ημέρα και ο ήλιος μεσουρανεί, αυτοί έχουν σκοτάδι στον νου τους. Επειδή ο φόβος του θανάτου είναι απολύτως ικανός να θολώσει την ψυχή, και να επιφέρει στον νου, σαν κάποια νύχτα, την έφοδο της ακραίας απελπισίας. Για αυτόν ακριβώς τον λόγο λέει: Και βγήκαν εκτός εαυτού.

Αυτά βεβαίως εκπληρώθηκαν ιστορικά κατά την επίθεση των Ασσυρίων και των Βαβυλωνίων, καθώς και επί εκείνων που στους μετέπειτα χρόνους κυριάρχησαν στη χώρα των Αράβων, κατά τους οποίους ο Θεός απειλεί ότι 〈θα επιφέρει τους Άραβες〉 εναντίον τους, υπονοώντας ίσως τους γειτονικούς 〈Άραβες〉 ή και τους Σαρακηνούς που βρίσκονται στα ενδότερα αυτών, στους οποίους, όπως αναφέρει ο Λόγος, θα παραδώσει τον Μωάβ. Επομένως, δεν είναι αναγκαίο να εξετάζουμε διεξοδικά όσα συνέβησαν στις υπόλοιπες πόλεις που βρίσκονται γύρω από τη Μωαβίτιδα, ούτε να ερευνούμε περιττά τα χωριά και τις περιοχές που αναφέρονται στην προφητεία, εννοώ δηλαδή τη 〈Ναβαύ〉 ή την 〈Εσεβών〉 ή την 〈Ελεάλη〉 ή την 〈Ιασσά〉 ή τη 〈Δηβών〉 ή τη 〈Λουήθ ή την οδό των Αράβων〉, στην οποία βρίσκεται 〈το ύδωρ της Νενηρείμ〉, ή την 〈Αγαλλείμ ή το πηγάδι στην Ελήμ ή το ύδωρ της Δηβών〉 ή την 〈Αριήλ〉 και την 〈Αδαμά〉 ή τον τόπο που ονομάζεται 〈Αρνών〉. Διότι, εφόσον αυτοί οι τόποι και τα χωριά εξακολουθούν ακόμη και σήμερα να είναι γνωστά γύρω από την περιοχή της νυν ονομαζόμενης Αρεοπόλεως, είναι περιττό να ερευνούμε τις απειλές που διατυπώθηκαν γι' αυτά, από τη στιγμή που έχουν ήδη εκπληρωθεί κατά γράμμα κατά τους χρόνους της πολιορκίας τους. Νομίζω δε ότι και η αλληγορική ερμηνεία επ' αυτών είναι βεβιασμένη, όπως ακριβώς και στην περίπτωση των Βαβυλωνίων προφήτευε ο Λόγος ότι θα εγερθούν οι ‹Μήδοι› εναντίον της Βαβυλώνας.

Θα στείλω σαν ερπετά πάνω στη γη· μήπως το όρος Σιών είναι έρημος βράχος; Διότι θα γίνεις, θυγατέρα του Μωάβ, σαν αρπαγμένος νεοσσός πτηνού που πετάει. Έπειτα, Αρνών, πάρε περισσότερες αποφάσεις και φτιάξε σκέπη πένθους· αυτοί φεύγουν διαρκώς στο σκοτάδι του μεσημεριού, έχασαν τα λογικά τους. Μην ταραχθείς, κοντά σου θα κατοικήσουν οι φυγάδες του Μωάβ· διότι θα γίνουν για εσάς σκέπη από το πρόσωπο εκείνου που σας καταδιώκει, επειδή η συμμαχία σου καταλύθηκε, η ταλαιπωρία ολοκληρώθηκε και ο άρχοντας που καταπατούσε τη γη χάθηκε. Και θα ανορθωθεί με έλεος ένας θρόνος, και θα καθίσει πάνω σε αυτόν με αλήθεια στη σκηνή του Δαβίδ... Ακούσαμε την αλαζονεία του Μωάβ, είναι πολύ υβριστής, την υπερηφάνεια σου ύψωσες. Δεν είναι έτσι η μαντεία σου, δεν είναι έτσι. Θα θρηνήσει ο Μωάβ· διότι στη χώρα του Μωάβ όλοι θα θρηνήσουν· θα μελετήσεις για όσους κατοικούν στη Σηθ, και δεν θα ντραπείς για τις πεδιάδες της Εσεβών. Θα πενθήσει η άμπελος της Σεβαμά· καταπίνοντας τα έθνη καταπατήσατε τα αμπέλια της μέχρι την Ιαζήρ· δεν θα έρθετε σε επαφή, περιπλανηθείτε στην έρημο, εσείς που σταλθήκατε από αυτήν· εγκαταλείφθηκαν, διότι διέβησαν τη θάλασσα. Γι' αυτό θα κλάψω με τον κλαυθμό της Ιαζήρ για την άμπελο της Σεβαμά· τα δέντρα σου τα έριξε κάτω η Εσεβών και μίλησε: Στον θερισμό σου και στον τρύγο σου θα καταπατήσω, και όλα θα πέσουν. ... Στους αμπελώνες σου δεν θα ευφρανθούν και δεν θα πατήσουν σταφύλια στα πατητήρια για κρασί· διότι αυτό έχει σταματήσει.