Γυμνοῦ τοίνυν καὶ ἀνυποδέτου περινοστοῦντος τὴν Ἰουδαίαν τοῦ μακαρίου προφήτου, καὶ πτοίας ἐγγινομένης τοῖς ὁρῶσιν αὐτὸν οὐ μικρᾶς, Εἶπεν, φησὶ, Κύριος· Ὃν τρόπον πεπόρευται Ἡσαΐας ὁ παῖς μου, γυμνὸς καὶ ἀνυπόδετος, τρία ἔτη ἔσται σημεῖα καὶ τέρατα τοῖς Αἰγυπτίοις καὶ Αἰθίοψιν. Ὡς γὰρ ἔφην φθάσας, ἐν ὀλίγοις ἔτεσι τρισὶ καταδῃώσας τὴν Αἰγυπτίων ὁ τῶν Ἀσσυρίων βασιλεὺς, καὶ μὴν καὶ τοὺς προσοικοῦντας Αἰθίοπας αὐτῇ, καὶ τῇ Θηβαίων γείτονας, πλείστην ἔχων αἰχμαλωσίαν, καὶ ταῖς Αἰγυπτίων ἐνσπαταλήσας συμφοραῖς· τότε δὴ τότε λαμπρὸς οἴκοι πάλιν ἀνεκομίζετο. <Καὶ ἡττηθήσονται αἰσχυνθέντες οἱ Αἰγύπτιοι ἐπὶ τοῖς Αἰθίοψιν, ἐφ᾽ οἷς ἦσαν πεποιθότες οἱ Αἰγύπτιοι· ἦσαν γὰρ αὐτοῖς δόξα. Καὶ ἐροῦσιν οἱ κατοικοῦντες ἐν τῇ νήσῳ ταύτῃ· Ἰδοὺ ἡμεῖς ἦμεν πεποιθότες, τοῦ φυγεῖν εἰς αὐτοὺς εἰς βοήθειαν, καὶ οὐκ ἠδύναντο σωθῆναι ἀπὸ βασιλέως Ἀσσυρίων, καὶ πῶς ἡμεῖς σωθησόμεθα;> Τὰ πρόσοικα τῇ Θηβαίων ἔθνη βάρβαρα, Βλέμμυες δὲ οὗτοι, οἳ καὶ εἰσὶν Αἰθίοπες, εὐτεχνέστατα μὲν τὰς βελῶν ἀφαιρέσεις ποιεῖσθαι μεμελετήκασι. Φαρμάκῳ δὲ ταύτας ἀποχρίοντες ὀλεθριωτάτῳ ἐπαφίασι τοῖς μαχομένοις· κἂν εἰ προσψαύσειαν, τεθνήξεται πάντως ὁ πληγεὶς, καὶ ὥσπερ τις ὀφιόδηκτος γεγονὼς παραχρῆμα πεσεῖται.
Μετάφραση
Καθώς λοιπόν ο μακάριος προφήτης περιφερόταν στην Ιουδαία γυμνός και ανυπόδητος, προκαλώντας όχι μικρό τρόμο σε όσους τον έβλεπαν, το κείμενο αναφέρει: «Είπε ο Κύριος: Όπως ακριβώς πορεύθηκε ο δούλος μου Ησαΐας, γυμνός και ανυπόδητος, για τρία χρόνια θα είναι σημεία και τέρατα για τους Αιγυπτίους και τους Αιθίοπες». Διότι, όπως ήδη προείπα, μέσα σε τρία μόλις χρόνια, αφού ο βασιλιάς των Ασσυρίων λεηλάτησε τη χώρα των Αιγυπτίων, αλλά και των Αιθιόπων που κατοικούσαν κοντά σε αυτήν και γειτόνευαν με τους Θηβαίους, λαμβάνοντας πάρα πολλούς αιχμαλώτους και εντρυφώντας στις συμφορές των Αιγυπτίων· τότε πλέον επέστρεψε ξανά δοξασμένος στην πατρίδα του. <Και θα ηττηθούν ντροπιασμένοι οι Αιγύπτιοι εξαιτίας των Αιθιόπων, στους οποίους είχαν στηρίξει τις ελπίδες τους οι Αιγύπτιοι· διότι αυτοί αποτελούσαν τη δόξα τους. Και θα πουν όσοι κατοικούν σε αυτό το νησί: Ιδού, εμείς είχαμε την πεποίθηση να καταφύγουμε σε αυτούς για βοήθεια, και εκείνοι δεν μπόρεσαν να σωθούν από τον βασιλιά των Ασσυρίων, πώς λοιπόν εμείς θα σωθούμε;> Τα βάρβαρα έθνη που γειτονεύουν με τους Θηβαίους, δηλαδή οι Βλέμμυες, οι οποίοι είναι και Αιθίοπες, έχουν εξασκηθεί στο να εκτελούν τις βολές των βελών με μεγάλη επιδεξιότητα. Αφού μάλιστα τα αλείψουν με ολεθριότατο δηλητήριο, τα εκτοξεύουν εναντίον εκείνων που τους πολεμούν· και αν απλώς τους αγγίξουν, αυτός που χτυπήθηκε θα πεθάνει οπωσδήποτε, και σαν να έχει δαγκωθεί από φίδι, θα πέσει αμέσως νεκρός.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες