Πατερικές αναφορές στο ΗΣΑΪΑΣ 34:10

Επιπλέον, διαμοίραζαν τα ιμάτια στους δήμιους, μη βλέποντας τον διαμερισμό που γινόταν εναντίον τους ανάμεσα στα έθνη· διότι λέει ο προφήτης: «Ιδού, έρχονται ημέρες του Κυρίου, και θα διαμοιραστούν τα λάφυρά σου μέσα σε σένα. Και θα συγκεντρώσω όλα τα έθνη σε πόλεμο εναντίον της Ιερουσαλήμ, και θα αλωθεί η πόλη, και θα διαρπαγούν οι οικίες, και οι γυναίκες θα μολυνθούν·» και πάλι: «Τώρα η ερυσίβη θα καταφάγει τους κλήρους τους·» και καθώς λέει ο Μιχαίας: «Εκείνη την ημέρα θα ειπωθεί για εσάς παραβολή, και θα ακουστεί μελωδικός θρήνος που θα λέει: Με ταλαιπωρία ταλαιπωρήθηκε η μερίδα του λαού μου, μετρήθηκε με σχοινί, και δεν υπήρξε κανείς να τον εμποδίσει ώστε να την αποτρέψει· οι αγροί σας διαμετρήθηκαν.» Και για να το πούμε συνοπτικά, επειδή τόλμησαν να στραφούν εναντίον του Κυρίου, προσκάλεσαν εναντίον των εαυτών τους την ημέρα την οποία προέλεγε και ο προφήτης: «Διότι είναι ημέρα κρίσεως του Κυρίου, ημέρα ανταποδόσεως για την κρίση της Σιών. Και θα μετατραπούν οι φάραγγές της σε πίσσα, και η γη της σε θειάφι. Και θα γίνει η γη της σαν πίσσα που καίγεται νύχτα και ημέρα, και δεν θα σβήσει στον αιώνα, και ο καπνός της θα ανεβαίνει προς τα πάνω. Αυτή θα ερημωθεί από γενιά σε γενιά, και θα κατοικήσουν σε αυτήν όρνεα και εχίνοι, ίβιδες και κόρακες. Και θα απλωθεί πάνω της το γεωμετρικό σχοινί της ερημώσεως, και θα κατοικήσουν σε αυτήν ονοκένταυροι.»

Το ότι δεν θα εξολοθρευτεί πλήθος μόνο στην Ιδουμαία, αλλά ότι θα υπάρξει και τεράστια και οικτρή πτώση των επιφανών ανάμεσά τους, το υποδηλώνει αινιγματικά λέγοντας ότι οι δυνατοί, οι κριοί και οι ταύροι θα πέσουν μαζί τους, και ότι η γη θα μεθύσει από το αίμα τους και θα χορτάσει από το λίπος τους. Διότι τα λέγει αυτά σαν να πρόκειται για ταύρους και κριούς πεσμένους στη γη, που χύνουν άφθονο αίμα καθώς αποσυντίθενται, σχεδόν ποτίζοντας τη γη. <Διότι είναι ημέρα κρίσεως του Κυρίου και έτος ανταποδόσεως για την κρίση της Σιών. Και οι φάραγγές της θα μετατραπούν σε πίσσα, και η γη της σε θειάφι· και η γη της θα καίγεται σαν πίσσα νύχτα και μέρα, και δεν θα σβήσει εις τον αιώνα, και ο καπνός της θα ανεβαίνει προς τα πάνω. Για γενιές θα παραμείνει ερημωμένη, και θα κατοικήσουν σε αυτήν όρνεα και σκαντζόχοιροι, ίβεις και κοράκια. Και θα απλωθεί πάνω της σκοινί μετρήσεως της ερήμου, και θα κατοικήσουν σε αυτήν ονοκένταυροι.> Με αυτά άφησε να εννοηθούν πιο ξεκάθαρα όσα είχε πει με αινίγματα.

Διότι κατονομάζει τη Σιών, για την οποία λέει ότι έχει φτάσει ημέρα κρίσεως και έτος ανταποδόσεως, κατά το οποίο, αφού καταβραχεί όλη η χώρα τους σχεδόν με πίσσα και θειάφι, θα καταναλωθούν από ανήμερο πυρ και θα έχουν άσβεστες φλόγες. Και τον καπνό που ανεβαίνει είναι λογικό να τον εννοήσουμε ως τη φήμη του πάθους, η οποία φανερώνει και σε όσους βρίσκονται μακριά το μέγεθος της συμφοράς που τους βρήκε. Αναφέρει επίσης ότι θα ερημωθεί για γενεές, και περιγράφει όσα συμβαίνουν στις ερημωμένες πόλεις. Λέει, δηλαδή, ότι όρνια, εχίνοι, ίβιδες και κοράκια θα φωλιάσουν σε αυτήν, και μάλιστα ότι θα μεταβληθεί σε έρημο, όπου θα κατοικούν ονοκένταυροι. Ως ονοκενταύρους δε εννοεί τους άγριους όνους, στους οποίους αρέσει να έχουν ως τόπο διαμονής τους τις εντελώς έρημες περιοχές.

Και αυτή λοιπόν η σεμνή και βασιλική τους πόλη υπέστη τέτοια δεινά, όπως αυτά που προαναγγέλλει η παρούσα προφητεία λέγοντας: «και θα μετατραπούν οι φάραγγές της σε πίσσα που θα καίγεται ημέρα και νύχτα, και δεν θα σβήσει ποτέ στον αιώνα, και θα αναβεί ο καπνός της προς τα πάνω· για τις γενεές της θα ερημωθεί και για πολύ χρόνο», και σύμφωνα με τη μετάφραση του Συμμάχου: «η γη της», λέει, «σε πίσσα που φλέγεται νύχτα και ημέρα δεν θα σβήσει στον αιώνα, θα αναβεί ο καπνός της από τη γενεά της σε γενεές, θα ερημωθεί στο διηνεκές των αιώνων». Με αυτά τα λόγια σαφώς καθίσταται φανερό ότι έσχατη ερήμωση θα καταλάβει και τον τόπο και το έθνος, αλλά λέει επίσης: «δεν θα υπάρχει εκείνος που θα τη διασχίζει», και: «δεν θα υπάρχει εκείνος που θα περνά μέσα από αυτήν». Προφητεύει δε με αυτά ότι κανένας πλέον Ιουδαίος δεν θα περάσει από τον τόπο εκείνο, πράγμα που άλλωστε εκπληρώθηκε, καθώς με ρωμαϊκούς νόμους και διατάγματα απαγορεύθηκε στους Ιουδαίους να εισέρχονται στον τόπο αυτόν.

Αλλά για εκείνους μεν λέει ότι «δεν θα υπάρχει διαβάτης», ενώ τον τόπο «θα κατοικήσουν» άλλοι. Και ποιοι θα είναι αυτοί; «Όρνεα και εχίνοι και ίβεις και κόρακες», με τα οποία υπονοεί τις ακάθαρτες ψυχές, όπως ήταν εκείνες των ειδωλολατρών από αλλόφυλα και αλλογενή έθνη, οι οποίοι «κατοίκησαν» τον τόπο έπειτα από αυτά. Και λέει ότι όχι μόνο αυτοί «θα κατοικήσουν» τον τόπο αντί για τους παλαιούς κατοίκους, αλλά και «ονοκένταυροι» και «σειρήνες» και «στρουθοκάμηλοι», υπονοώντας κάποιους δαίμονες που φώλιασαν στα αγάλματα της ειδωλολατρίας τους. Γι' αυτό προσθέτει στη συνέχεια: «και θα συναντηθούν δαιμόνια με ονοκενταύρους, και θα φωνάζει το ένα στο άλλο», αλλά και «θα απλωθεί» στον τόπο, λέει, «σκοινί γεωμετρίας ερήμου», αντί του οποίου ο Σύμμαχος μετέφρασε: «και θα εκταθεί πάνω της μέτρο αφανισμού». Όμως, όλα αυτά θα συμβούν αφού οι προηγούμενοι κάτοικοι εκδιωχθούν και παραδοθούν στην απώλεια. Γι' αυτό επιλέγει: «οι άρχοντές της δεν θα υπάρχουν· διότι οι βασιλείς και οι μεγιστάνες της θα οδηγηθούν σε απώλεια». Όταν δε αντικρίζεις τις συναγωγές τους έξω από την Ιερουσαλήμ, άκου τι είδους πράγματα αναφωνεί και για αυτές λέγοντας: «και θα φυτρώσουν στις πόλεις τους ακάνθινα ξύλα», δηλώνοντας τις άκαρπες διδασκαλίες τους. Γι' αυτό και προηγουμένως δήλωνε ότι ο «αμπελώνας» τους έβγαλε «αγκάθια», λέγοντας: «περίμενα να βγάλει σταφύλια, αλλά έβγαλε αγκάθια».

Εξαιτίας λοιπόν όλων αυτών, αναφέρει ότι οι φάραγγές τους, δηλαδή οι ψυχές τους, επειδή βρίσκονται κάπου κάτω σε κοιλώματα και σε φάραγγες, θα μεταβληθούν σε πίσσα και σε θειάφι και η γη τους σε πίσσα που θα καίγεται ημέρα και νύχτα, και δεν θα σβήσει στον αιώνα. Διότι η αιώνια κόλασή τους θα είναι άσβεστη και ο καπνός της φωτιάς τους θα ανεβαίνει προς τα άνω, ενώ το θειάφι της εν τω βάθει τιμωρίας τους θα δίνει τη δυνατότητα σε όσους βρίσκονται άνω να βλέπουν, εξαιτίας της κακίας που τους υποτάσσει, η οποία παρομοιάζεται με την πίσσα λόγω του σκοτεινού και μαύρου της χρώματος. Ενώ δε πρόκειται να συμβούν τόσα πολλά δεινά στην έρημο της Σιών κατά τον ενιαυτό της ανταποδόσεώς της, ας δούμε ποια λέει στη συνέχεια ότι θα προσέλθουν, λέγοντας: «Εκεί συναντήθηκαν ελάφια και είδαν το ένα το πρόσωπο του άλλου». Τα δε ελάφια η Θεία Γραφή τα γνωρίζει ως καθαρό ζώο και διδάσκει πολλά καλά πράγματα περί των ελαφιών, όπως όταν λέει: «Όπως επιποθεί το ελάφι τις πηγές των υδάτων, έτσι επιποθεί η ψυχή μου εσένα, Θεέ μου», και πάλι: «Φωνή Κυρίου που καταρτίζει ελάφια», και ξανά: «Ελάφι φιλίας και πώλος χαρίτων ας συναναστρέφεται μαζί σου», και στον Ιώβ: «Φύλαξες και τους μήνες των ελαφιών, τις ωδίνες τους θα εξαποστείλεις».