Πατερικές αναφορές στο ΗΣΑΪΑΣ 34:5

Και εάν θέλετε και με εισακούσετε, θα φάτε τα αγαθά της γης· εάν όμως δεν θέλετε, ούτε με εισακούσετε, μάχαιρα θα σας καταφάει. Με αυτά τα λόγια παρουσιάζει κατεξοχήν το αυτεξούσιο της ανθρώπινης φύσεως. Διότι θεωρούμε ότι αυτή η κατάληξη αρμόζει σε όλα τα προηγούμενα. Επειδή, αν απομακρυνθείτε, λέει, από τη λατρεία κατά το γράμμα που θανατώνει, εάν λουστείτε και, αφού γίνετε καθαροί, τηρήσετε στο εξής την πολιτεία που σας έχει εκτεθεί, θα έλθετε σε κρίση, θα βρεθείτε σε τούτη ή εκείνη την αφθονία και θα απολαύσετε την τρυφή της επαγγελίας, και δεν θα γίνετε βορά της τιμωρητικής και φθαρτικής μαχαίρας. — Σε όσους μεν κατανοούν με ταπεινό τρόπο, δίνονται γήινες υποσχέσεις ως μισθός της υπακοής· σε όσους όμως υπακούουν πνευματικά στο θέλημα της Γραφής, εννοούνται τα αγαθά της πνευματικής γης, την οποία λέγεται ότι θα κληρονομήσουν οι μακαριζόμενοι πράοι. Παρομοίως και η μάχαιρα νοείται ως έμψυχη, για την οποία έχει ειπωθεί ότι μέθυσε από το αίμα των τραυματιών· και, στον ουρανό θα φάει κρέατα.

Διότι, λέει, τα όρη θα βραχούν από το αίμα τους. Έπειτα, καθιστώντας φανερό τον καιρό αυτών των γεγονότων, φέρνει στο προσκήνιο τη συντέλεια του κόσμου και λέει: Ο μεν ουρανός θα τυλιχθεί σαν βιβλίο, τα δε άστρα θα πέσουν σαν τα φύλλα. Διότι όπως έχει πει ο μαθητής του Σωτήρα για την έσχατη ημέρα: «Ότι κατ' αυτήν οι ουρανοί θα παρέλθουν με πάταγο, τα στοιχεία θα λιώσουν φλεγόμενα, και η γη και όλα τα έργα σε αυτήν θα κατακαούν. Καινούργιους δε ουρανούς και καινούργια γη προσδοκούμε σύμφωνα με τις υποσχέσεις Του.» Επομένως, το να τυλιχθεί ο ουρανός και το να πέσουν τα άστρα, θα μπορούσε να υποδηλώνει την ανακαίνιση ολόκληρου του σύμπαντος. Ότι δε η κτίση θα ελευθερωθεί από τη δουλεία της φθοράς για να εισέλθει στην ελευθερία της δόξας των τέκνων του Θεού, το είπε και ο θεσπέσιος Παύλος. Προσθέτοντας δε το «Μέθυσε η μάχαιρά μου στον ουρανό», δίνει να εννοηθεί ότι η έφοδος της θείας οργής δεν θα έρθει μόνο εναντίον εκείνων που βρίσκονται στη γη, αλλά θα στραφεί και εναντίον των ίδιων των ακαθάρτων πνευμάτων, τα οποία τα Ιερά Γράμματα συνηθίζουν να ονομάζουν κοσμοκράτορες του σκότους και πνεύματα της πονηρίας στους επουράνιους τόπους.

Διότι θα τιμωρηθούν και, τρόπον τινά, θα χορτάσουν τη μάχαιρα του Θεού μέσω της καταδίκης που υφίστανται, επειδή συμπεριφέρθηκαν τυραννικά για μακρούς χρόνους και κατέστρεψαν, στο μέτρο που εξαρτιόταν από αυτούς, τα πάντα κάτω από τον ουρανό, προκαλώντας πάνω τους την τιμωρία για τόσο φοβερές ασέβειες. «Ιδού, θα κατέβει επί την Ιδουμαία και επί τον λαό της απωλείας με κρίση. Η μάχαιρα του Κυρίου γέμισε από αίματα, πάχυνε από το λίπος των αμνών και από το λίπος των ταύρων και των κριών». Από τη γενική κρίση κατεβάζει τον λόγο στην τιμωρία που επιβλήθηκε στους Ιδουμαίους, εξαιτίας της ασέβειάς τους προς τον Χριστό. Ονομάζει μάλιστα Ιδουμαία την Ιουδαία, παραλλάσσοντας λίγο το όνομα, ώστε να φαίνεται ότι την περιπαίζει κιόλας. Διότι ο Ησαύ, που γεννήθηκε από τον Ισαάκ, αφού πούλησε τα πρωτοτόκια για ένα φαγητό, ονομάστηκε δικαίως Εδώμ, δηλαδή γήινος, διότι είχε μέσα του τέτοιο φρόνημα. Από αυτόν, λοιπόν, ονομάστηκαν οι απόγονοί του, δηλαδή Ιδουμαίοι.

ή οπωσδήποτε αυτές που περιέχουν καταγεγραμμένες όλες τις πράξεις όσων έζησαν καθ' όλη τη διάρκεια του αιώνα, τις οποίες δεν θα έκανες λάθος να πεις ότι αποτελούν αυτό που αναφέρεται εδώ πως «ο ουρανός θα τυλιχθεί» σαν «βιβλίο», στο οποίο, όπως σε μια γραφή, περιέχονται οι πράξεις όλων. Τότε δε οι αντίθετες δυνάμεις, που παλαιότερα σαν «άστρα» εξαπάτησαν πολλούς, «θα πέσουν», επειδή «και ο ίδιος ο σατανάς, μετασχηματιζόμενος σε άγγελο φωτός, έπεσε σαν αστραπή από τον ουρανό». «Θα πέσουν» λοιπόν αυτές «οι δυνάμεις», διότι, όπως λέει, «μέθυσε στον ουρανό η μάχαιρά μου», κατανοώντας εμείς ως «μάχαιρα» την τιμωρητική δύναμη, στην οποία θα παραδοθούν όσες έχουν ανάγκη τέτοιας τιμωρίας. Κάποιος άλλος θα μπορούσε να πει ότι, όταν επέλθει η συντέλεια όλου του ορατού κόσμου, θα διαλυθεί η ρευστή ουσία των σωμάτων, όπως και ο ίδιος ο «ουρανός» και οι «αστέρες» μέσα σε αυτόν, εννοώ δηλαδή ότι οι αόρατες «δυνάμεις» σε αυτόν θα απεκδυθούν τα σώματα που τις περιβάλλουν προκειμένου να μεταβούν σε μια ανώτερη ζωή, και ότι αυτό δηλώνεται από τον Απόστολο που αναφέρει: «ότι και η ίδια η κτίση θα ελευθερωθεί από τη δουλεία της φθοράς για την ελευθερία της δόξας των τέκνων του Θεού». Η προαναφερθείσα «μάχαιρα» του Θεού, αφού πρώτα επέλθει εναντίον των πονηρών και αντίθετων «δυνάμεων» που βρίσκονται στον αέριο τόπο, έρχεται δεύτερον εναντίον των ψυχών των ασεβών πάνω στη γη. Γι' αυτό προσθέτει: «πάνω στην Ιδουμαία θα κατέβει και πάνω στον λαό της απώλειας»· ποια δε «θα κατέβει», αν όχι η «μάχαιρα»; Η «Ιδουμαία» ερμηνεύεται ως γεώδης, πάνω στην οποία, όταν η «μάχαιρα» κατέβει, γεμίζει με «αίμα» και «παχαίνει» σαν «από το λίπος» αυτών που κατασφάζονται.

Ζʹ. Γνωρίζω την αστραφτερή ρομφαία και τη μάχαιρα που μεθάει (από το αίμα) στον ουρανό, η οποία λαμβάνει την εντολή να σφάζει, να εξολοθρεύει, να καθιστά άτεκνους και να μη σπλαχνίζεται σάρκες, μυελούς και οστά. Γνωρίζω ότι ο απαθής Θεός εμφανίζεται σαν αρκούδα που στερήθηκε τα μικρά της και σαν λεοπάρδαλη που συναντά κανείς στον δρόμο των Ασσυρίων, και δεν εννοώ μόνο εκείνους της τότε εποχής, αλλά και οποιονδήποτε είναι σήμερα Ασσύριος ως προς την κακία· και ότι δεν είναι δυνατόν να αποφύγει κανείς τη δύναμη και την ταχύτητα της οργής Του, όταν Εκείνος επαγρυπνεί για τα ασεβήματά μας, και όταν ο ζήλος Του καταδιώκει τους εχθρούς Του, ένας ζήλος που γνωρίζει να καταβροχθίζει τους αντιπάλους. Γνωρίζω τον σφοδρό κλονισμό, την αναταραχή, τον αναβρασμό, τη συντριβή της καρδιάς και την παράλυση των γονάτων, και ότι τέτοιου είδους είναι οι τιμωρίες των ασεβών. Διότι παραλείπω να αναφέρω τα κολαστήρια του άλλου κόσμου, στα οποία μας παραδίδει η εδώ μακροθυμία του Θεού, καθότι είναι προτιμότερο να παιδαγωγηθούμε και να καθαρθούμε τώρα, παρά να παραπεμφθούμε στα εκεί βάσανα, τότε που θα είναι καιρός κολάσεως και όχι καθάρσεως.

Γνωρίζω την αστραφτερή ρομφαία και τη μεθυσμένη μάχαιρα στον ουρανό, να σφάζει, να εξολοθρεύει και να στερεί τα τέκνα. Γνωρίζω τον Απαθή να εμφανίζεται σαν αρκούδα στερημένη από τα μικρά της και σαν πάνθηρας που συναντά κανείς στον δρόμο των Ασσυρίων· γνωρίζω την εκτίναξη, τον τρανταγμό και τον κλονισμό, τη συντριβή της καρδιάς και την παράλυση των γονάτων, διότι τέτοιου είδους είναι οι τιμωρίες των ασεβών, ώστε είναι προτιμότερο να παιδαγωγηθούμε και να καθαριστούμε τώρα, παρά να παραπεμφθούμε στα εκεί βάσανα.