Πατερικές αναφορές στο ΗΣΑΪΑΣ 36:16

«Έτσι λέει ο βασιλιάς: Μην σας εξαπατά ο Εζεκίας με λόγια που δεν θα μπορέσουν να σας σώσουν· και ας μην σας λέει ο Εζεκίας ότι θα σας σώσει ο Θεός και ότι δεν θα παραδοθεί αυτή η πόλη στα χέρια του βασιλιά των Ασσυρίων. Μην ακούτε τον Εζεκία. Έτσι λέει ο βασιλιάς των Ασσυρίων: Αν θέλετε να ευλογηθείτε, παραδοθείτε σε εμένα, και θα τρώει ο καθένας από το αμπέλι του και από τις συκιές του, και θα πίνετε νερό από το πηγάδι σας, έως ότου έρθω και σας πάρω σε μια γη όμοια με τη δική σας γη, γη σιταριού και κρασιού, και ψωμιών και αμπελώνων.» Στρέφει πλέον τα λόγια του προς εκείνους που κάθονται ήδη στις επάλξεις και είναι πρόθυμοι να αντισταθούν σε αυτούς που θέλουν να τους πολιορκήσουν· και διαρκώς αποκαλεί τον Ασσύριο μέγα βασιλιά, και ενώ μειώνει την ελπίδα προς τον Θεό, αποκαλεί τον Εζεκία ψεύτη και απατεώνα, επειδή έλεγε ότι πρέπει μάλλον να στηρίζονται στον Θεό και να μην φοβούνται με κανέναν τρόπο τις ανθρώπινες επιδρομές, εφόσον Εκείνος τους προστατεύει. Έπειτα, υπόσχεται σε εκείνους που θα αυτομολήσουν σε αυτόν, ότι θα παραμείνουν στα δικά τους υπάρχοντα μέχρι τον κατάλληλο καιρό.

Καθώς όμως περνούσε ο χρόνος, το πλήθος, που εξ αρχής και από τους πατέρες του ήταν ευγενές και ελεύθερο, υπέκυψε στον άδοξο ζυγό της δουλείας. Επομένως, εάν η κοσμική ευημερία συνοδεύεται από την πτώση στα αισχρότερα, πρέπει να την απορρίπτουμε, φίλε μου, εφόσον βεβαίως εκτιμούμε την ελευθερία, και θεωρούμε βδελυρή και μισητή τη δουλοπρεπή κατάσταση και νοοτροπία. ΠΑΛΛ. Πολύ ορθά μίλησες. ΚΥΡ. Τι λοιπόν; Δεν λέμε και τούτο, το οποίο, όπως νομίζω, γεννά εξίσου μεγάλη ωφέλεια με όσα μόλις είπαμε; ΠΑΛΛ. Ποιο είναι αυτό που λες; ΚΥΡ. Ο Ραψάκης ο Βαβυλώνιος, στρατηγός των Ασσυρίων, έσερνε κάποτε μαζί του ένα αναρίθμητο πλήθος οπλιτών, και ήρθε για να πολιορκήσει την αγία πόλη, ή μάλλον νομίζοντας ότι θα την κυριεύσει εκ θεμελίων εντελώς αβίαστα. Έπειτα, πριν χρησιμοποιήσει τα όπλα, εξαπέλυσε τη γνωστή και συνήθη γι' αυτόν φλυαρία κατά του Θεού. Αφού είπε μύρια βλάσφημα λόγια, φώναξε στο τέλος προς εκείνους που κατοικούσαν την αγία πόλη: «Αυτά λέγει ο βασιλιάς των Ασσυρίων: Εάν θέλετε να ευλογηθείτε, ελάτε σε μένα, και ο καθένας θα φάει από το αμπέλι του και από τις συκιές του, και θα πιείτε νερό από το πηγάδι σας, μέχρι να έρθω και να σας πάρω σε μια γη σαν τη δική σας γη, γη με σιτάρι και κρασί και ψωμί και αμπέλια». Παρατήρησε λοιπόν ότι και αυτός υπόσχεται την απόλαυση και την τέρψη της αμπέλου και της συκιάς, και πρόσθεσε ότι: «Και θα πιείτε νερό από το πηγάδι σας». ΠΑΛΛ.

Αλλά δίνει και άμαξες για τη μεταφορά των υπαρχόντων τους, καθιστώντας την προς αυτόν πορεία εύκολη και άκοπη. Πατέρας, λοιπόν, αυτών που αιχμαλωτίζονται είναι ο νους. Υπάρχοντα δε είναι οι λογισμοί και οι πράξεις. Παρομοίως δε πάλι ο βασιλιάς των Ασσυρίων υποσχόταν σε όσους βρίσκονταν στην Ιερουσαλήμ λέγοντας: «Εξέλθετε προς εμένα και θα φάει καθένας από την άμπελό του και από τη συκή του, και θα πιείτε νερό από τον λάκκο σας». Επειδή, δηλαδή, είναι διπλός ο τρόπος της αμαρτίας, και αμαρτάνουμε νικώμενοι είτε από τις έμφυτες είτε από τις εξωτερικές ηδονές, η μεν άμπελος και η συκή θα μπορούσαν να είναι οι εξωτερικές ηδονές, ενώ το νερό του λάκκου μας είναι οι έμφυτες, οι οποίες αναβλύζουν από το σώμα μας. Και οι μεν εξωτερικές είναι πρόσκαιρες, ενώ οι έμφυτες πιο μακροχρόνιες. Την απόλαυση όλων αυτών υπόσχεται ο διάβολος σε όσους αυτομολούν προς αυτόν εγκαταλείποντας τον αγιοπρεπή τρόπο ζωής, σαν από άλλη Ιερουσαλήμ, και δέχονται να τον υπηρετούν ως δούλοι.

Και συνέβη κατά το δέκατο τέταρτο έτος της βασιλείας του Εζεκία ... και ο βασιλιάς των Ασσυρίων έστειλε τον Ραψάκη από τη Λαχίς στην Ιερουσαλήμ προς τον βασιλιά Εζεκία με μεγάλη στρατιωτική δύναμη, και στάθηκε στο υδραγωγείο της άνω δεξαμενής, στον δρόμο του αγρού του γναφέα ... ιδού, έχεις στηρίξει την πεποίθησή σου σε αυτή την τσακισμένη καλαμένια ράβδο, στην Αίγυπτο ... τώρα, λοιπόν, συνάψτε συμφωνία με τον κύριό μου τον βασιλιά των Ασσυρίων ... και πώς μπορείτε να αποστρέψετε το πρόσωπο των τοπαρχών; Υπηρέτες είναι όσοι έχουν εμπιστευθεί τους Αιγυπτίους για ίππους και αναβάτες. Και τώρα, μήπως χωρίς το θέλημα του Κυρίου ανεβήκαμε σε αυτή τη χώρα για να την πολεμήσουμε; Και ο Ελιακείμ είπε προς αυτόν ... και μη μας μιλάς ιουδαϊκά ... Και ο Ραψάκης τους είπε ... μήπως δεν απευθύνομαι στους άνδρες που κάθονται πάνω στο τείχος, οι οποίοι θα φάνε την κοπριά τους ... Και ο Ραψάκης στάθηκε και φώναξε με δυνατή φωνή στα ιουδαϊκά ... ... Αν θέλετε να ευλογηθείτε, εξέλθετε προς εμένα ... πού είναι ο θεός της Αιμάρ και της Αρφάθ; Και ο θεός της πόλεως Σεπφαρείμ; ... Και εισήλθε ο Ελιακείμ ... προς τον Εζεκία, έχοντας σχίσει τους χιτώνες τους ... ... ... Αυτά λέει ο Εζεκίας: Ημέρα θλίψεως ... διότι έφτασαν οι ωδίνες σε αυτήν που γεννά, αλλά δεν έχει τη δύναμη να γεννήσει. ... και θα προσευχηθείς προς τον Κύριό σου για αυτούς που έχουν απομείνει ... ιδού, εγώ βάζω μέσα του ένα πνεύμα, και αφού ακούσει μια είδηση θα επιστρέψει στη χώρα του ... ...