ΗΣΑΪΑΣ 36:17 — Πατερικές αναφορές

Πατερικά χωρία

1–3 από 3

Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸν Ἠσαΐαν προφήτην
Τοῦτο γὰρ τὸ, Ἕως ἔλθω, καὶ λάβω ὑμᾶς. Ἀπολαύσουσι δὲ τῶν ἰδίων ἀγρῶν, καὶ καταλειαίνει ὥσπερ τῆς αἰχμαλωσίας τὸ δεῖμα, καὶ τὸ τραχὺ τοῦ πράγματος ἀπατηλοῖς κατακρύπτει λόγοις, προστιθεὶς τὸ, Ἕως ἔλθω, καὶ λάβω ὑμᾶς εἰς τὴν γῆν ὡς ἡ γῆ ὑμῶν. Παρεικάζει γὰρ τὴν Ἀσσυρίων τῇ τῶν Ἰουδαίων γῇ, μονονουχὶ λέγων· Καὶ τὴν Ἰουδαίαν ἀφέντες κἂν γένησθε παρ᾽ ἡμῖν οὐδὲν ἧττον τὴν ἑαυτῶν εὑρήσετε.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι αυτό σημαίνει το «Έως ότου έλθω και σας παραλάβω». Θα απολαύσουν δηλαδή τους δικούς τους αγρούς, και απαλύνει κάπως τον φόβο της αιχμαλωσίας, και αποκρύπτει την σκληρότητα του γεγονότος με απατηλά λόγια, προσθέτοντας το «Έως ότου έλθω και σας παραλάβω σε μια γη σαν τη δική σας γη». Διότι παρομοιάζει τη γη των Ασσυρίων με τη γη των Ιουδαίων, σαν να λέει σχεδόν: «Ακόμη και αν αφήσετε την Ιουδαία και βρεθείτε σε εμάς, θα την βρείτε διόλου κατώτερη από τη δική σας».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸν Ἠσαΐαν προφήτην
Γῆ γάρ ἐστι σίτου καὶ οἴνου, καὶ ἄρτων καὶ ἀμπελώνων, ἡ Περσῶν τε καὶ Ἀσσυρίων. <Μὴ ὑμᾶς ἀπατάτω Ἐζεχίας, λέγων· Ὁ Θεὸς ῥύσεται ὑμᾶς. Μὴ ἐῤῥύσαντο οἱ θεοὶ τῶν ἐθνῶν ἕκαστος τὴν ἑαυτῶν χώραν ἐκ χειρὸς βασιλέως Ἀσσυρίων; Ποῦ ἐστιν ὁ θεὸς Ἐμὰθ καὶ Ἀρφάθ; καὶ ποῦ ἐστιν ὁ θεὸς τῆς πόλεως Σεπφαρουΐμ;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι γη σίτου και οίνου, και άρτων και αμπελώνων, είναι αυτή των Περσών και των Ασσυρίων. <Μην σας εξαπατά ο Εζεκίας, λέγοντας: Ο Θεός θα σας λυτρώσει. Μήπως έσωσαν οι θεοί των εθνών ο καθένας τη δική του χώρα από το χέρι του βασιλιά των Ασσυρίων; Πού είναι ο θεός της Εμάθ και της Αρφάθ; Και πού είναι ο θεός της πόλης Σεπφαρουίμ;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Περὶ τῆς ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ προσκυνήσεως καὶ λατρείας
Διέρποντος δὲ τοῦ χρόνου, τὸν ἀκλεᾶ τῆς δουλείας ὑποτρέχει ζυγὸν, ἡ ἄνωθέν τε καὶ ἐκ πατέρων εὐγενὴς καὶ ἐλευθέρα πληθύς. Οὐκοῦν εἰ προσείη μετ᾽ εὐημερίας κοσμικῆς τὸ προσπίπτειν εἰς τὰ αἰσχίω, παραιτητέον, ὦ τᾶν, εἴπερ ἐστὶ παρ᾽ ἡμῖν ἐν λόγῳ τὸ ἐλεύθερον, βδελυρόν τε καὶ ἀπηχθισμένον τὸ δουλοπρεπὲς χρῆμά τε καὶ φρόνημα. ΠΑΛΛ. Ἄριστα ἔφης. ΚΥΡ. Τί δὲ, οὐχὶ κἀκεῖνό φαμεν, οὐ μετρίαν ὥς γέ μοι δοκεῖ τοῖς ἀρτίως ἡμῖν εἰρημένοις συνωδίνον τὴν ὄνησιν; ΠΑΛΛ. Τὸ ποῖ τί φῄς. ΚΥΡ. Ῥαψάκης ὁ Βαβυλώνιος τῶν Ἀσσυρίων στρατηγὸς, ἀριθμοῦ κρείττονα δορυφόρων ποτὲ πληθὺν ἐπεσύρετο, ἧκέ τε πολιορκήσων, μᾶλλον δὲ, καὶ λίαν ἀμογητὶ, πᾶσαν ἐκ βάθρων αἱρήσειν ὑπειληφὼς τὴν ἁγίαν πόλιν. Εἶτα προεσάλευε τῶν ὅπλων τὴν οὐκ ἀμελέτητον αὐτῷ, κατειθισμένην δὲ σφόδρα κατὰ τοῦ Θεοῦ γλωσσαλγίαν. Μυρία δὲ ὅσα παλίμφημα λέγων, προσεπεφώνει τὸ τελευταῖον τοῖς τὴν ἁγίαν οἰκοῦσι πόλιν· «Τάδε λέγει ὁ βασιλεὺς Ἀσσυρίων· Εἰ βούλεσθε εὐλογηθῆναι, πορεύεσθε πρὸς μὲ, καὶ φάγεσθε ἕκαστος τὴν ἄμπελον αὐτοῦ, καὶ τὰς συκᾶς αὐτοῦ, καὶ πίεσθε ὕδωρ τοῦ λάκκου ὑμῶν, ἕως ἂν ἔλθω, καὶ λάβω ὑμᾶς εἰς γῆν, ὡς ἡ γῆ ὑμῶν, γῆ σίτου καὶ οἴνου καὶ ἄρτων καὶ ἀμπελώνων.» Ἄθρει δὴ οὖν ὅτι καὶ αὐτὸς ἐπαγγέλλεται τὴν ἐπ᾽ ἀμπέλῳ τε καὶ συκῇ τρυφήν τε καὶ τέρψιν προσετίθει δὲ, ὅτι «Καὶ πίεσθε ὕδωρ τοῦ λάκκου ὑμῶν.» ΠΑΛΛ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Καθώς όμως περνούσε ο χρόνος, το πλήθος, που εξ αρχής και από τους πατέρες του ήταν ευγενές και ελεύθερο, υπέκυψε στον άδοξο ζυγό της δουλείας. Επομένως, εάν η κοσμική ευημερία συνοδεύεται από την πτώση στα αισχρότερα, πρέπει να την απορρίπτουμε, φίλε μου, εφόσον βεβαίως εκτιμούμε την ελευθερία, και θεωρούμε βδελυρή και μισητή τη δουλοπρεπή κατάσταση και νοοτροπία. ΠΑΛΛ. Πολύ ορθά μίλησες. ΚΥΡ. Τι λοιπόν; Δεν λέμε και τούτο, το οποίο, όπως νομίζω, γεννά εξίσου μεγάλη ωφέλεια με όσα μόλις είπαμε; ΠΑΛΛ. Ποιο είναι αυτό που λες; ΚΥΡ. Ο Ραψάκης ο Βαβυλώνιος, στρατηγός των Ασσυρίων, έσερνε κάποτε μαζί του ένα αναρίθμητο πλήθος οπλιτών, και ήρθε για να πολιορκήσει την αγία πόλη, ή μάλλον νομίζοντας ότι θα την κυριεύσει εκ θεμελίων εντελώς αβίαστα. Έπειτα, πριν χρησιμοποιήσει τα όπλα, εξαπέλυσε τη γνωστή και συνήθη γι' αυτόν φλυαρία κατά του Θεού. Αφού είπε μύρια βλάσφημα λόγια, φώναξε στο τέλος προς εκείνους που κατοικούσαν την αγία πόλη: «Αυτά λέγει ο βασιλιάς των Ασσυρίων: Εάν θέλετε να ευλογηθείτε, ελάτε σε μένα, και ο καθένας θα φάει από το αμπέλι του και από τις συκιές του, και θα πιείτε νερό από το πηγάδι σας, μέχρι να έρθω και να σας πάρω σε μια γη σαν τη δική σας γη, γη με σιτάρι και κρασί και ψωμί και αμπέλια». Παρατήρησε λοιπόν ότι και αυτός υπόσχεται την απόλαυση και την τέρψη της αμπέλου και της συκιάς, και πρόσθεσε ότι: «Και θα πιείτε νερό από το πηγάδι σας». ΠΑΛΛ.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες