Μὴ ἠδύναντο ῥύσασθαι Σαμάρειαν ἐκ τῆς χειρός μου; Τίς τῶν θεῶν πάντων τῶν ἐθνῶν τούτων ἐῤῥύσατο τὴν γῆν αὐτοῦ ἐκ χειρός μου, ὅτι ῥύσεται ὁ Θεὸς Ἱερουσαλὴμ ἐκ χειρός μου; Καὶ ἐσιώπησαν, καὶ οὐδεὶς ἀπεκρίθη αὐτῷ λόγον, διὰ τὸ προστάξαι τὸν βασιλέα μηδὲν ἀποκριθῆναι.> Βαρβαρίζει πάλιν τῇ γνώμῃ Ῥαψάκης, καὶ τοῖς κατὰ Θεοῦ λόγοις ἐμβαρύνεται, καὶ μέγα πεφρόνηκε Ἀσσυρίων πλείστας μὲν ὅσας ἑλόντος πόλεις τῶν ἐθνῶν, σεσωσμένης δὲ οὐδεμιᾶς ὑπὸ τῶν ἐν αὐτῇ ψευδωνύμων θεῶν, ἀλλ᾽ ἠγνόησεν ὅτι ξύλα μὲν ἦσαν ἐκεῖνοι, καὶ λίθοι, καὶ ἀνθρωπείας χειρὸς φιλοτέχνημα, καὶ ἔτερον οὐδέν. Ὁ δέ γε τῆς Ἰουδαίας Θεὸς, μᾶλλον δὲ ὁ τοῦ κόσμου παντὸς, ἔστι Θεὸς ζῶν καὶ ἀληθινὸς, οὐ πρόσφατος πεποιημένος, ποιητὴς δὲ μᾶλλον καὶ αὐτῶν αἰώνων, καὶ δημιουργὸς τῶν ὅλων, καὶ τῶν δυνάμεων Κύριος. Οἴεται δὴ οὖν ὁ Ῥαψάκης ἐναργεστάτην ἀπόδειξιν τοῖς Ἰουδαίοις ἔσεσθαι, τοῦ ὅτι πάντη τε καὶ πάντως ἁλώσονται, κἂν ἐπικουρήσῃ αὐτοῖς Θεὸς ὁ μέγας, τὸ μηδένα τῶν παρ᾽ Ἕλλησι θεῶν ἀνασῶσαι δύνασθαι πόλιν, ἤτοι χώραν ἐν ᾗ καὶ ἐτετίμητο. Διὰ τοῦτό φησι· Ποῦ ὁ Θεὸς Ἐμὰθ, καὶ Ἀρφάθ; Προσεπάγει δὲ τὸ, ὅτι Μὴ ἠδύναντο ῥύσασθαι Σαμάρειαν ἐκ τῆς χειρός μου;
Μετάφραση
Μήπως μπόρεσαν να σώσουν τη Σαμάρεια από το χέρι μου; Ποιος από όλους τους θεούς αυτών των εθνών έσωσε τη χώρα του από το χέρι μου, ώστε να σώσει ο Θεός την Ιερουσαλήμ από το χέρι μου; Και σιώπησαν, και κανείς δεν του απάντησε λέξη, επειδή ο βασιλιάς είχε προστάξει να μην απαντήσουν τίποτα. Συμπεριφέρεται και πάλι με βάρβαρο φρόνημα ο Ραψάκης, και επιβαρύνεται με λόγια κατά του Θεού, και υπερηφανεύτηκε πολύ επειδή οι Ασσύριοι κυρίευσαν πάρα πολλές πόλεις των εθνών, χωρίς καμία να έχει σωθεί από τους ψευδώνυμους θεούς της, αλλά αγνόησε ότι εκείνοι ήταν ξύλα και πέτρες, και τεχνούργημα ανθρώπινου χεριού, και τίποτα άλλο. Ο Θεός όμως της Ιουδαίας, ή μάλλον όλου του κόσμου, είναι Θεός ζωντανός και αληθινός, που δεν κατασκευάστηκε πρόσφατα, αλλά μάλλον είναι ποιητής και των ίδιων των αιώνων, και δημιουργός των πάντων, και Κύριος των δυνάμεων. Νομίζει λοιπόν ο Ραψάκης ότι το γεγονός πως κανένας από τους θεούς των εθνικών δεν μπόρεσε να διασώσει την πόλη ή τη χώρα στην οποία τιμούνταν, θα αποτελέσει την πιο ξεκάθαρη απόδειξη για τους Ιουδαίους ότι οπωσδήποτε και με κάθε τρόπο θα κυριευθούν, έστω και αν τους βοηθήσει ο μέγας Θεός. Για αυτό λέει: Πού είναι ο Θεός της Ημάθ και της Αρφάδ; Και προσθέτει το: Μήπως μπόρεσαν να σώσουν τη Σαμάρεια από το χέρι μου;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες