Πατερικές αναφορές στο ΗΣΑΪΑΣ 36:9

Επειδή δε κάποιοι από αυτούς που βασίλευσαν στην Ιουδαία κάλεσαν σε βοήθεια το χέρι των Αιγυπτίων, αν και το έκαναν αυτό ανάρμοστα, νόμισε και τώρα ο Ασσύριος ότι ο Εζεκίας δεν έχει εμπιστευθεί στον Θεό, αλλά σε κάποιους άλλους, και μάλλον σε αυτούς που κατέχουν τη γη των Αιγυπτίων. Γι' αυτόν τον λόγο την ονομάζει καλαμένια ράβδο. Διότι, λέει, η ελπίδα σε αυτούς είναι κατά κάποιον τρόπο σαθρή και πάντοτε εύθραυστη, και περισσότερο βλάπτει παρά μπορεί να ωφελήσει αυτούς που τη χρησιμοποιούν. Όπως ακριβώς συμβαίνει με μια καλαμένια ράβδο, πάνω στην οποία, αν κάποιος στηριχθεί, οπωσδήποτε θα τη συντρίψει, και αυτή με τη σειρά της θα βλάψει εκείνον που πήρε θάρρος στηριζόμενος πάνω της. <Εάν δε λέτε: Στον Κύριο τον Θεό μας έχουμε εναποθέσει την ελπίδα μας, τώρα αναμετρηθείτε με τον κύριό μου, τον βασιλιά των Ασσυρίων, και θα σας δώσω δύο χιλιάδες άλογα, εάν θα μπορέσετε να βρείτε αναβάτες για αυτά. Και πώς μπορείτε να αποκρούσετε το πρόσωπο έστω και ενός τοπάρχη;> Αθυροστομεί πάλι, και υψώνει το κέρας του στα ύψη, και λαλεί αδικία εναντίον του Θεού. Διότι, λέει, εάν πράγματι έχετε εμπιστευθεί σε Αυτόν, αναμετρηθείτε με τον κύριό μου, δηλαδή, εξοπλιστείτε και σταθείτε για μάχη.

Εγώ δε θα προσθέσω και δύο χιλιάδες άλογα για εσάς, και αυτό, λέγει, θα είναι αρκετό ως απόδειξη ότι θα επικρατήσετε από τα χέρια των Ασσυρίων, εάν βρείτε τους αναβάτες ή αυτούς που γενικώς γνωρίζουν να ιππεύουν στις μάχες. Έπειτα, πώς, εφόσον δεν μπορείτε να εκπληρώσετε ούτε αυτό, θα επικρατήσετε απέναντι σε έναν μόνο τοπάρχη; Διότι η εξουσία των Ασσυρίων είναι υποδιαιρεμένη, και έχει βασιλείς υποτελείς στον έναν που είναι μεγαλύτερος όλων, οι οποίοι και ονομάζονταν τοπάρχες. <Δούλοι είναι εκείνοι που στηρίζουν την πεποίθησή τους στους Αιγυπτίους, σε άλογο και σε αναβάτη. Και τώρα, μήπως ανεβήκαμε χωρίς τον Κύριο ενάντια σε αυτή τη χώρα για να την πολεμήσουμε;

Έπειτα, στη συνέχεια αυτών, επειδή οι Ιουδαίοι δεν γνώριζαν ιππασία, έλεγε ότι ο ίδιος θα έδινε δύο χιλιάδες άλογα, αλλά ότι ο Εζεκίας δεν μπορούσε να τους παρέχει αναβάτες. Και ήταν φυσικό βέβαια ο βασιλιάς, όντας θεοσεβής και τηρητής του νόμου, επειδή αναφέρεται στον νόμο του Μωυσή για εκείνον που πρόκειται να βασιλεύσει με ευσέβεια, «ότι δεν θα πληθύνει για τον εαυτό του άλογα και δεν θα πληθύνει για τον εαυτό του γυναίκες», χάριν του νόμου να μην έχει επιδείξει ιδιαίτερη μέριμνα για το ιππικό. Αλλά, όπως λέει ο Ασσύριος: Αν δεν θέλετε να παρέχετε αναβάτες στα άλογα που σας προσφέρουμε εμείς, λόγω του ότι είστε άπειροι στην ιππική παράταξη, πώς μπορείτε να αποκρούσετε το πρόσωπο των δικών μας τοπαρχών; Αντί δε του: «και πώς μπορείτε να αποκρούσετε το πρόσωπο των τοπαρχών;», ο Σύμμαχος λέει: «και πώς θα μπορέσεις να αντιμετωπίσεις το πρόσωπο ενός άρχοντα από τους μικρούς δούλους του κυρίου μου;». Αν όμως, επειδή δεν έχετε ιππικό στρατό, έχετε εμπιστοσύνη, λέει, στα άλογα και στους αναβάτες των Αιγυπτίων, να γνωρίζετε ότι και οι ίδιοι οι Αιγύπτιοι τυγχάνουν δούλοι δικοί μας· επομένως, πολύ περισσότερο και εκείνοι που στηρίζουν το θάρρος τους σε αυτούς, χωρίς να λέει τίποτα αληθινό· διότι δεν παραμελούσαν την προετοιμασία των αλόγων εξαιτίας της εμπιστοσύνης τους στους Αιγυπτίους, αλλά ένεκα της τήρησης του θείου νόμου.

Και συνέβη κατά το δέκατο τέταρτο έτος της βασιλείας του Εζεκία ... και ο βασιλιάς των Ασσυρίων έστειλε τον Ραψάκη από τη Λαχίς στην Ιερουσαλήμ προς τον βασιλιά Εζεκία με μεγάλη στρατιωτική δύναμη, και στάθηκε στο υδραγωγείο της άνω δεξαμενής, στον δρόμο του αγρού του γναφέα ... ιδού, έχεις στηρίξει την πεποίθησή σου σε αυτή την τσακισμένη καλαμένια ράβδο, στην Αίγυπτο ... τώρα, λοιπόν, συνάψτε συμφωνία με τον κύριό μου τον βασιλιά των Ασσυρίων ... και πώς μπορείτε να αποστρέψετε το πρόσωπο των τοπαρχών; Υπηρέτες είναι όσοι έχουν εμπιστευθεί τους Αιγυπτίους για ίππους και αναβάτες. Και τώρα, μήπως χωρίς το θέλημα του Κυρίου ανεβήκαμε σε αυτή τη χώρα για να την πολεμήσουμε; Και ο Ελιακείμ είπε προς αυτόν ... και μη μας μιλάς ιουδαϊκά ... Και ο Ραψάκης τους είπε ... μήπως δεν απευθύνομαι στους άνδρες που κάθονται πάνω στο τείχος, οι οποίοι θα φάνε την κοπριά τους ... Και ο Ραψάκης στάθηκε και φώναξε με δυνατή φωνή στα ιουδαϊκά ... ... Αν θέλετε να ευλογηθείτε, εξέλθετε προς εμένα ... πού είναι ο θεός της Αιμάρ και της Αρφάθ; Και ο θεός της πόλεως Σεπφαρείμ; ... Και εισήλθε ο Ελιακείμ ... προς τον Εζεκία, έχοντας σχίσει τους χιτώνες τους ... ... ... Αυτά λέει ο Εζεκίας: Ημέρα θλίψεως ... διότι έφτασαν οι ωδίνες σε αυτήν που γεννά, αλλά δεν έχει τη δύναμη να γεννήσει. ... και θα προσευχηθείς προς τον Κύριό σου για αυτούς που έχουν απομείνει ... ιδού, εγώ βάζω μέσα του ένα πνεύμα, και αφού ακούσει μια είδηση θα επιστρέψει στη χώρα του ... ...