Καὶ ἐχάρη ἐπ᾽ αὐτοῖς Ἐζεχίας χαρὰν μεγάλην· καὶ ἔδειξεν αὐτοῖς τὸν οἶκον τοῦ Νεχοθᾶ, καὶ τῆς στακτῆς καὶ τῶν θυμιαμάτων, καὶ τοῦ μύρου, καὶ τοῦ ἀργυρίου καὶ τοῦ χρυσίου, καὶ πάντας τοὺς οἴκους τῶν σκευῶν τῆς γάζης, καὶ πάντα ὅσα ἦν ἐν τοῖς θησαυροῖς αὐτοῦ καὶ οὐκ ἦν οὐδὲν, ὃ οὐκ ἔδειξεν Ἐζεχίας ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ.> Τεθνεῶτος τοῦ Σεναχηρεὶμ ὑπὸ τῶν ἑαυτοῦ παίδων βεβασιλευκέναι φησὶ τὸ Γράμμα τὸ ἱερὸν Νεχορδᾶν τὸν υἱὸν αὐτοῦ ἀντ᾽ αὐτοῦ. Ἀλλ᾽ ὡς ἔοικεν, ἐκείνου γεγονότος ἐκ μέσου, τοὺς τῆς βασιλείας κεκληρονόμηκε θώκους Μεωδὰχ ὁ τοῦ Λααδάν. Οὗτος πεπομφέναι λέγεται πρὸς Ἐζεχίαν δῶρά τε ὁμοῦ καὶ ἐπιστολὰς, καὶ πρέσβεις· καὶ ποία τίς ἐστιν ἡ τοῦδε πρόφασις, εἰπεῖν ἀναγκαῖον. Ἤκουσε γὰρ, φησὶν, ὅτι ἐμαλακίσθη ἕως θανάτου καὶ ἀνέστη· ἀλλ᾽ οὐχὶ τοῦτο μόνον τὸ μαλακισθῆναι μὲν, φημὶ, τὸν Ἐζεχίαν, ῥέψαι δὲ αὖθις εἰς εὐρωστίαν ἀναδραμεῖν, κατέπληξε τὸν Βαβυλώνιον, ἀλλ᾽ ἐκεῖνο πάντως τὸ μέγα καὶ ἐξαίσιον ἀληθῶς σημεῖον· ἀῤῥήτῳ τε καὶ θεοπρεπεῖ νεύματι παλινδρομεῖν ὁ ἥλιος προσετάττετο καὶ ὀπίσω βαδίζειν, ὥστε καὶ ἀνελθεῖν τὴν σκιὰν τοὺς δέκα ἀναβαθμούς.
Μετάφραση
«Και χάρηκε γι' αυτούς ο Εζεκίας με χαρά μεγάλη· και τους έδειξε τον οίκο των αρωμάτων, και της στακτής και των θυμιαμάτων, και του μύρου, και του αργυρίου και του χρυσίου, και όλους τους χώρους των σκευών του θησαυροφυλακίου, και όλα όσα υπήρχαν στους θησαυρούς του, και δεν υπήρχε τίποτα που δεν τους έδειξε ο Εζεκίας στον οίκο του.» Αφού πέθανε ο Σενναχηρείμ από τα ίδια του τα παιδιά, το ιερό Γράμμα λέει ότι βασίλευσε στη θέση του ο γιος του Νεχορδάν. Αλλά, όπως φαίνεται, όταν εκείνος βγήκε από τη μέση, τους θρόνους της βασιλείας κληρονόμησε ο Μερωδάχ του Λααδάν. Αυτός λέγεται ότι έστειλε στον Εζεκία δώρα και επιστολές μαζί, και πρέσβεις· και ποια είναι η αφορμή γι' αυτό, είναι αναγκαίο να το πούμε. Διότι άκουσε, λέει, ότι αρρώστησε μέχρι θανάτου και συνήλθε· αλλά δεν ήταν μόνο αυτό που κατέπληξε τον Βαβυλώνιο, εννοώ το ότι αρρώστησε ο Εζεκίας και ύστερα επανήλθε σε καλή υγεία, αλλά κυρίως εκείνο το μεγάλο και αληθινά εξαίσιο σημείο: με άρρητο και θεοπρεπές νεύμα διατάχθηκε ο ήλιος να παλινδρομήσει και να πάει προς τα πίσω, ώστε και η σκιά να ανεβεί τις δέκα βαθμίδες.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες