Πατερικές αναφορές στο ΗΣΑΪΑΣ 39:7

Και είπε ο Εζεκίας: «Από χώρα μακρινή ήρθαν σε μένα, από τη Βαβυλώνα». Και είπε ο Ησαΐας: «Τι είδαν στον οίκο σου;» Και είπε ο Εζεκίας: «Είδαν τα πάντα μέσα στον οίκο μου, και δεν υπάρχει τίποτα στον οίκο μου που να μην το είδαν, αλλά είδαν και όσα υπάρχουν στους θησαυρούς μου». Και του είπε ο Ησαΐας: «Άκουσε τον λόγο του Κυρίου Σαβαώθ: Ιδού, έρχονται ημέρες κατά τις οποίες θα πάρουν όλα όσα βρίσκονται στον οίκο σου, και όσα συγκέντρωσαν οι πατέρες σου μέχρι αυτή την ημέρα θα πάνε στη Βαβυλώνα, και δεν θα αφήσουν απολύτως τίποτα. Είπε δε ο Θεός, ότι και από τα παιδιά σου που εσύ γέννησες θα πάρουν, και θα τους κάνουν ευνούχους στον οίκο του βασιλιά των Βαβυλωνίων». Ο προφήτης βέβαια έχει αποσταλεί από τον Θεό, όμως, όταν στην αρχή συνάντησε τον Εζεκία, προσποιείται ότι του μιλά σαν να έχει έρθει με δική του πρωτοβουλία. Γι' αυτό λοιπόν λέει: «Τι λένε αυτοί οι άνθρωποι;» Και ο λόγος του διατυπώθηκε με πολύ ήθος. Διότι οι Βαβυλώνιοι είχαν φτάσει, σπεύδοντας ίσως, όπως είπα, να μάθουν την αιτία της προς τα πίσω κίνησης του ηλίου, και για ποιον λόγο συνέβη αυτό το τόσο ξακουστό σημείο. Αυτός όμως, αν και θα έπρεπε μάλλον, όπως είπα, να τους διηγηθεί τη θεία μεγαλειότητα και το ότι στα προστάγματά του Θεού η κτίση υποχωρεί, τους έδειξε τον οίκο των θυμιαμάτων και του θησαυροφυλακίου. Γι' αυτό τον λόγο ρωτά ο προφήτης γιατί ήρθαν και τι του είπαν. Εκείνος όμως δεν του απάντησε απολύτως τίποτα γι' αυτό;

Λέει δε μόνο τούτο, ότι έρχονται από τη Βαβυλώνα και από μακρινή γη. Ίσως επειδή είχε υπερηφανευθεί πάρα πολύ, επειδή ακόμη και εκείνοι που βρίσκονταν πολύ μακριά και τους χώριζαν τεράστιες αποστάσεις, είχαν δείξει υπέρμετρο ζήλο να συνάψουν φιλία μαζί του. Όταν λοιπόν ο προφήτης ρώτησε τι ακριβώς είδαν, και ο βασιλιάς απάντησε ότι δεν έμεινε τίποτα που να μην το δουν, του λέει ότι θα έρθουν ημέρες κατά τις οποίες όλα όσα βρίσκονται στους θησαυρούς του, και όσα είχαν συγκεντρωθεί με κόπο και φροντίδα από τους προκατόχους του, θα μεταφερθούν στους Βαβυλωνίους. Σε αυτά πρόσθεσε ότι και από τα παιδιά που θα αποκτήσει στους επόμενους καιρούς, ως απόγονοι σε μακρινές διαδοχές του γένους, αυτοί που ειδικεύονται σε αυτά θα τους κάνουν σπάδονες, δηλαδή ευνούχους, στον οίκο του βασιλιά των Βαβυλωνίων. Και αναφέρει ότι τέτοια γεγονότα συνέβησαν, ή μάλλον το μαρτυρεί το βιβλίο των Βασιλειών, στις ημέρες του Ιεχονία, όταν ο Ναβουχοδονόσορας, αφού κυρίευσε με τη βία ολόκληρη την Ιουδαία και κατέκαψε τα Ιεροσόλυμα, καθώς και τον θείο ναό, οδήγησε τον Ισραήλ αιχμάλωτο. Ανάμεσα σε αυτούς ήταν και οι περί τον θεσπέσιο Δανιήλ στον οίκο του βασιλιά των Βαβυλωνίων, οι οποίοι λέγεται ότι έγιναν σπάδονες, δηλαδή ευνούχοι.

Και ο Εζεκίας χάρηκε πάρα πολύ για αυτούς και τους έδειξε τον οίκο ... των θυμιαμάτων ... και όλους τους οίκους των σκευών του θησαυροφυλακίου ... διότι και από τα τέκνα σου, τα οποία εσύ γέννησες, θα πάρουν και θα τα κάνουν ευνούχους στο παλάτι του βασιλιά των Βαβυλωνίων. Και είπε ο Εζεκίας προς τον Ησαΐα: Αγαθός είναι ο λόγος του Κυρίου τον οποίο ελάλησε, ας υπάρξει λοιπόν ειρήνη και δικαιοσύνη στις ημέρες μου.

Και ο Εζεκίας είπε: «Τα πάντα μέσα στον οίκο μου είδαν και δεν υπάρχει τίποτε που δεν τους έδειξα, αλλά και όσα βρίσκονται στους θησαυρούς μου». Και είπε ο Ησαΐας προς τον Εζεκία: «Άκουσε τον λόγο του Κυρίου παντοκράτορος Σαβαώθ. Ιδού, έρχονται ημέρες, λέγει ο Κύριος, που θα αφαιρεθούν όλα τα πράγματα στον οίκο σου και όσα θησαύρισαν οι πατέρες σου έως την ημέρα αυτή, και θα μεταφερθούν στη Βαβυλώνα και δεν θα αφήσουν τίποτε, λέγει ο Κύριος. Και από τα τέκνα σου, που θα προέλθουν από εσένα, τα οποία εσύ γέννησας, θα πάρουν, και θα γίνουν ευνούχοι στον οίκο του βασιλιά». Για να εκπληρωθεί, λοιπόν, αυτό που ελέχθη από τον Κύριο και να αποδειχθεί αληθινός ο προφήτης, «ήλθε ο Ναβουχοδονόσορ, ο βασιλιάς της Βαβυλώνας» και πήρε όλους τους θησαυρούς που βρέθηκαν στον οίκο του Κυρίου και αιχμαλώτισε τον λαό, ενώ πήρε για τον εαυτό του ως υπηρέτες τους γιους του βασιλιά και τους πιο ευγενείς από τους Φορθομμίν, μεταξύ των οποίων επιλέχθηκε και ο Δανιήλ, ο Ανανίας, ο Μισαήλ και ο Αζαρίας. Η Γραφή αποσιώπησε μεν την καταγωγή τους, αλλά διηγήθηκε την ευσέβεια και την πίστη τους, καθώς και τα όσα έπραξαν εκεί. Διότι αυτοί, έχοντας τον φόβο του Θεού από την παιδική τους ηλικία, δεν θέλησαν να γευθούν από την τράπεζα του βασιλιά ούτε να πιουν από το κρασί του ποτού του, για να μη μιάνουν το καθαρό τους στόμα.

Αφού αποτόλμησαν όλα τα δεινά εναντίον των ανθρώπων, επιφυλάσσουν πλέον τα χέρια τους εναντίον του Θεού. Άφησέ τους να δαμαστούν από τη δουλεία, μήπως και, παραδιδόμενοι στην τρυφή, πράξουν κάτι χειρότερο. Αντί του Θεού λάτρευσαν τα δαιμόνια· αντί για τα δαιμόνια θα γίνουν δούλοι σε βαρβάρους, και εγκαταλείποντας τη γη που ρέει μέλι και γάλα, θα καλλιεργούν ξένες χώρες οργώνοντας για άλλους, θερίζοντας καρπούς για άλλους, παχαίνοντας τα στομάχια των εθνών με τους ακατάπαυστους ιδρώτες τους, βλέποντας τα τέκνα τους να εκθηλύνονται όχι μέσω της περιτομής· «Διότι θα τα κάνουν», λέγει, «ευνούχους στον οίκο των βασιλέων των Βαβυλωνίων», βλέποντας τις γυναίκες τους αφενός να μολύνονται από αχαλίνωτους άνδρες, και αφετέρου να εξουσιάζονται από σκληρές γυναίκες, λαμβάνοντας προσταγές να κουβαλούν νερό και να μαζεύουν φρύγανα, και τις θυγατέρες τους να καταπονούνται στις ρόκες και στους αργαλειούς. Αφού ελευθερώθηκαν από τους Αιγυπτίους, φάνηκαν αγνώμονες· ας μάθουν να σωφρονούν δουλεύοντας στους Πέρσες. Διέσχισαν την Ερυθρά Θάλασσα, αλλά δεν θα διαβούν ξανά τον Ευφράτη επιστρέφοντας στην πατρική εστία· διότι, ακόμη κι αν κάποτε δραπετεύσουν από τους Πέρσες, δεν θα λείψει από τα φρονήματά τους βαρύτερος δεσπότης. Απαλλάχθηκαν από την πλινθοποιία, αλλά την πανουργία δεν την ξέχασαν.» Προς αυτά ο Μιχαήλ απάντησε: «Δεν θα πάψεις να επιχειρείς τα αδύνατα; Προσδοκάς ότι ο Ισραήλ θα παραμείνει δούλος;»