Πατερικές αναφορές στο ΗΣΑΪΑΣ 39:8

Ποια λοιπόν είναι και για ποιο χρήσιμο σκοπό έγινε το γεγονός αυτής της προαναγγελίας; Διότι μέσω αυτού ο Θεός δείχνει, ότι για εκείνους που ήρθαν από τη Βαβυλώνα, θα ήταν βεβαίως καλύτερο και σοφό να κάνουν μια αναγκαία διήγηση για τα όσα παράδοξα συνέβησαν μέσω της θείας υπεροχής και μεγαλουργίας, παρά σχεδόν να ερεθίσουν το μάτι των Βαβυλωνίων, με το να τους επιδείξουν τα όσα ήταν κρυμμένα στους θησαυρούς. <Και είπε ο Εζεκίας προς τον Ησαΐα: Αγαθός είναι ο λόγος του Κυρίου που ελάλησε· ας υπάρξει δε ειρήνη και δικαιοσύνη κατά τις ημέρες μου.> Βρέθηκε σε αμηχανία για να απολογηθεί, και μη έχοντας λόγο υπεράσπισης για τα δικά του σφάλματα, λέει ότι είναι αγαθός ο λόγος του Θεού, αν και προανήγγειλε πράγματα για τα οποία θα ήταν αναμενόμενο να χύνει ασταμάτητα δάκρυα από τα μάτια του. Έπειτα ζητά την ειρήνη κατά τις δικές του ημέρες, σχεδόν αποχαιρετώντας αυτούς που θα έρθουν μετά από αυτόν, και αδιαφορώντας παντελώς τόσο για τη χώρα όσο και για την ίδια του την πόλη και το γένος. Αλλά θα ήταν καλύτερο για αυτόν να θρηνήσει πικρά για τα όσα προαναγγέλθηκαν, και να ζητήσει από τον Θεό το έλεος και για αυτούς που θα ακολουθήσουν μετά από αυτόν, και να μη ζητά πρόσκαιρη και περιορισμένη ευημερία.

Προστέθηκε δε ότι «και από τους γιους του», οι οποίοι δεν υπήρχαν ακόμη αλλά επρόκειτο να γεννηθούν από αυτόν, θα πάρουν και θα τους κάνουν «ευνούχους», τους οποίους οι ίδιοι θα υποχρεώσουν να παραστέκονται στους βασιλείς τους. Ακούγοντάς τα αυτά ο Εζεκίας, απάντησε με ευλάβεια και συγχρόνως με ευσέβεια ότι κάθε «λόγος είναι αγαθός, τον οποίο θα λαλούσε» ο Θεός, ακόμη και αν θεωρηθεί λυπηρός για τους ανθρώπους. Αξίωσε όμως να μη συμβούν τα απειλούμενα κατά τον χρόνο της ζωής του, αλλά να υπάρξει «ειρήνη και δικαιοσύνη», ή σύμφωνα με τους «λοιπούς» ερμηνευτές «ειρήνη και αλήθεια», «κατά τις ημέρες του». Ως προς αυτά πάλι, ο Εβραίος έλεγε ότι ο Θεός δεν αποδέχθηκε την προαίρεση του Εζεκία· διότι το γεγονός ότι αξίωσε κάτι για τον εαυτό του, αλλά δεν έκανε κανέναν λόγο για τον λαό, φάνηκε αξιοκατάκριτο στον Θεό· γι' αυτό προσθέτει στη συνέχεια ο προφήτης: «Παρηγορείτε, παρηγορείτε τον λαό μου, λέγει ο Θεός»· διότι, έλεγε, ακόμη και αν αυτός, όντας φίλαυτος, φρόντισε και παρακάλεσε για τον εαυτό του χωρίς να κάνει καμία μνεία για τον λαό, εντούτοις ο Θεός, μεριμνώντας για τον δικό Του λαό, «παραγγέλλει να τον παρηγορούν» όσοι μπορούν να το πράξουν. Τη φράση «ιερείς, να παρηγορείτε τον λαό», ούτε στο εβραϊκό κείμενο ούτε στους λοιπούς ερμηνευτές τη βρήκαμε, γι' αυτό και έχει οβελιστεί και στους Εβδομήκοντα· σύμφωνα, λοιπόν, με τον Σύμμαχο έχει αποδοθεί ως: «Παρηγορείτε, παρηγορείτε τον λαό μου, λέγει ο Θεός σας, παρηγορήστε την καρδιά της Ιερουσαλήμ», και στους υπόλοιπους ερμηνευτές απαντούν φράσεις ισοδύναμες προς αυτό. Το ποιοι είναι όμως εκείνοι στους οποίους ο λόγος προστάζει «να παρηγορούν τον λαό», αξίζει να το εξετάσουμε, καθώς και το ποια είναι η «καρδιά της Ιερουσαλήμ» και πώς πρέπει να νοούμε την Ιερουσαλήμ, ωσάν να έχει «καρδιά» σαν κάποιο ζωντανό ον· διότι ως έμψυχη και λογική οντότητα την παρουσιάζει σαφώς ο λόγος που είπε: «Μιλήστε στην καρδιά της Ιερουσαλήμ».

Και ο Εζεκίας χάρηκε πάρα πολύ για αυτούς και τους έδειξε τον οίκο ... των θυμιαμάτων ... και όλους τους οίκους των σκευών του θησαυροφυλακίου ... διότι και από τα τέκνα σου, τα οποία εσύ γέννησες, θα πάρουν και θα τα κάνουν ευνούχους στο παλάτι του βασιλιά των Βαβυλωνίων. Και είπε ο Εζεκίας προς τον Ησαΐα: Αγαθός είναι ο λόγος του Κυρίου τον οποίο ελάλησε, ας υπάρξει λοιπόν ειρήνη και δικαιοσύνη στις ημέρες μου.

Και εκείνος απάντησε: Συμφωνώ. Και εγώ είπα: Ο Ησαΐας λοιπόν προφήτευσε τα εξής για την εμφάνιση του Ιωάννη: «Και είπε ο Εζεκίας προς τον Ησαΐα: Καλός είναι ο λόγος του Κυρίου που ελάλησε· ας υπάρξει ειρήνη και δικαιοσύνη στις ημέρες μου». Και αλλού: «Παρηγορείτε τον λαό· ιερείς, μιλήστε στην καρδιά της Ιερουσαλήμ και παρηγορήστε την, διότι συμπληρώθηκε η ταπείνωσή της· συγχωρήθηκε η αμαρτία της, διότι δέχθηκε από το χέρι του Κυρίου διπλάσια τιμωρία για τα αμαρτήματά της. Φωνή βοώντος στην έρημο: Ετοιμάστε τις οδούς του Κυρίου, κάντε ευθείες τις ατραπούς του Θεού μας. Κάθε φάραγγα θα γεμίσει και κάθε όρος και βουνό θα ταπεινωθεί· και όλα τα σκολιά θα γίνουν ευθεία, και η τραχιά γη ομαλός δρόμος· και θα φανερωθεί η δόξα του Κυρίου, και κάθε σάρκα θα δει το σωτήριο του Θεού, διότι ο Κύριος μίλησε. Φωνή που λέει: Βόησε! Και είπα: Τι να βοήσω; Κάθε σάρκα είναι χορτάρι και κάθε δόξα ανθρώπου σαν το άνθος του χόρτου. Ξεράθηκε το χορτάρι και το άνθος του έπεσε, ο λόγος όμως του Κυρίου μένει στον αιώνα. Ανέβα σε ψηλό όρος, εσύ που ευαγγελίζεσαι τη Σιών· ύψωσε με δύναμη τη φωνή σου, εσύ που ευαγγελίζεσαι την Ιερουσαλήμ· υψώστε, μην φοβάστε. Πείτε στις πόλεις του Ιούδα: Ιδού ο Θεός σας· ιδού, ο Κύριος έρχεται με ισχύ, και ο βραχίονάς Του έρχεται με κυριαρχία. Ιδού η αμοιβή Του μαζί Του, και το έργο Του μπροστά Του».