Πατερικές αναφορές στο ΗΣΑΪΑΣ 41:10

Διότι το να γνωρίζει κανείς ότι το είδωλο κατασκευάστηκε από μικρά κομμάτια και από τη συνένωση επιμέρους τμημάτων, και ότι η διατήρησή του μετά την κατασκευή του, αλλά και το να στέκεται όρθιο και να έχει σταθερότητα οφείλεται στα καρφιά, και έπειτα να τα προσκυνά και να τα ονομάζει θεούς, πώς να μην είναι αληθινά γεμάτο από κάθε είδους μωρία; <Εσύ όμως, Ισραήλ, δούλε μου, Ιακώβ, τον οποίο εξέλεξα, σπέρμα του Αβραάμ, τον οποίο αγάπησα, που σε ανέλαβα από τα πέρατα της γης, και από τις πιο μακρινές άκρες της σε κάλεσα, και σου είπα: Δούλος μου είσαι εσύ, σε εξέλεξα και δεν σε εγκατέλειψα. Μη φοβάσαι.

«Διότι εγώ είμαι μαζί σου. Μην πλανάσαι. Διότι εγώ είμαι ο Θεός σου που σε ενίσχυσα, και σε βοήθησα, και σε στερέωσα με τη δίκαιη δεξιά μου.» Αφού μυσταγώγησε πάρα πολύ καλά όσους προέρχονται από τα έθνη και τους προετοίμασε να γνωρίσουν ότι είναι και Θεός και δημιουργός των πάντων, και ότι σε αυτόν υποτάσσονται τα πάντα καθώς και στα θεία του προστάγματα, και ότι δημιουργήθηκαν στην αρχή, και αφού ήλθαν στην ύπαρξη, στερεώθηκαν σε καλή κατάσταση και έχουν ακλόνητη διαμονή, ενθαρρύνει λοιπόν, όπως ήταν αναγκαίο, τους ιερουργούς των ευαγγελικών θεσπισμάτων, μέσω των οποίων επρόκειτο να απευθύνουν τον λόγο της κατήχησης σε όσους προέρχονταν από τα έθνη. Τους αναδεικνύει δε σοφούς και άκρως θαρραλέους, και υπενθυμίζει την αρετή των αγίων πατέρων, και θέλει να γνωρίζουν την αγάπη που τους δόθηκε. Γι' αυτόν τον λόγο λέει: «Εσύ δε, Ισραήλ, παιδί μου, Ιακώβ τον οποίο εξέλεξα, σπέρμα του Αβραάμ, τον οποίο αγάπησα».

Διότι έχει ονομαστεί Πρωτότοκος. Και έχει γίνει επίσης εκλεκτός, όπως είπα, και δεν εγκαταλείφθηκε από τον Θεό. Άκουσε: Μη φοβάσαι, και επιπλέον το: Μην πλανάσαι. Διότι εγώ είμαι ο Θεός σου που σε ενίσχυσε. Επειδή διδασκόταν μέσω του νόμου ότι ένας είναι ο Θεός και ένας ο Κύριος, και ότι μόνον αυτόν πρέπει να λατρεύει, και ότι έχει βοηθηθεί από αυτόν και μέσω της δεξιάς του, η οποία είναι η δημιουργική του δύναμη, δηλαδή ο Υιός. Και έχει καταστεί ασφαλής και ανώτερος από κάθε επιβουλή. Διότι έχει νικήσει έθνη και έχει κληρονομήσει τη γη τους. <Ιδού, θα ντροπιαστούν και θα καταισχυνθούν όλοι όσοι σου εναντιώνονται. Διότι θα γίνουν σαν να μην υπάρχουν, και θα χαθούν όλοι οι αντίδικοί σου.

Επειδή σε κάθε τι ο Πατέρας ενεργεί μέσω αυτού, για τον λόγο αυτό και η θεόπνευστη Γραφή ονομάζει για εμάς τον Υιό χέρι, βραχίονα και δεξιά του Πατέρα. Γι' αυτό λοιπόν και ο θεσπέσιος Ησαΐας λέει: «Κύριε, ποιος πίστεψε στο κήρυγμά μας; Και ο βραχίονας του Κυρίου σε ποιον αποκαλύφθηκε;» Διότι παρέμειναν σκληροί και ατίθασοι, και πάσχοντας πολύ από την απείθεια οι ταλαίπωροι Ιουδαίοι. Και με τον Λόγο του Κυρίου είπε ο Δαβίδ ότι στερεώθηκαν και αυτοί οι ουρανοί· ενώ μέσω της φωνής των προφητών ο Θεός και Πατέρας διαβεβαίωσε λέγοντας: «Εγώ με το χέρι μου στερέωσα τον ουρανό.» Απευθύνθηκε δε και σε άλλους: «Διότι εγώ είμαι ο Θεός σου που σε ενίσχυσα, και σε βοήθησα, και σε διασφάλισα με τη δίκαιη δεξιά μου.» Είναι λοιπόν συνήθεια της θεόπνευστης Γραφής να αποκαλεί τον Υιό χέρι. Δες, λοιπόν, το χέρι του Μωυσή να κρύβεται στον κόλπο του, έπειτα να βγαίνει προς τα έξω και να φαίνεται με λέπρα· και πάλι να μπαίνει στον κόλπο του, και αμέσως να απαλλάσσεται από την πάθηση. Κατανοώντας δε το μυστήριο και τον τρόπο της ενανθρωπήσεως, και φροντίζοντας να εξετάσουμε με προσοχή πού και πώς έχει το ζήτημα, θα βρούμε ότι συνέβη κάτι παρόμοιο. Διότι ο Υιός βρισκόταν κατά κάποιον τρόπο στον κόλπο του Θεού και Πατέρα, και μέσω αυτού ο Πατέρας δημιούργησε τα πάντα. Διότι αυτός είναι ο υψηλός βραχίονας, το παντοδύναμο χέρι, η αξιοθαύμαστη δεξιά.

Εύλογα λοιπόν και ο θείος Απόστολος ομολογούσε τον εαυτό του ως «δούλο», σεμνυνόμενος για τη δουλεία του στον Σωτήρα σαν να επρόκειτο για μεγάλο αξίωμα, επειδή και η συνέχεια του λόγου αυτό αποδεικνύει, εκεί όπου λέει: «Είναι μεγάλο για σένα το να κληθείς υπηρέτης (παίς) μου». Και πάλι εδώ διδάσκει ότι πρώτα έγινε δούλος και έπειτα εκλέχθηκε, λέγοντας: «Υπηρέτης μου είσαι, ή Δούλος μου είσαι, σε εξέλεξα και δεν σε εγκατέλειψα, ή δεν σε αποδοκίμασα», σύμφωνα με τον Σύμμαχο. Ενθαρρύνει αυτή την εκλογή προκειμένου να κηρύξει άφοβα το Ευαγγέλιο σε όλα τα έθνη, πράγμα βεβαίως που και ο ίδιος ο Σωτήρας δήλωνε στα Ευαγγέλια λέγοντας: «ιδού εγώ είμαι μαζί σας όλες τις ημέρες μέχρι τη συντέλεια του αιώνος». Έπειτα προσθέτει: «μη φοβάσαι, διότι είμαι μαζί σου», αλλά «μην πλανάσαι», λέει, «διότι εγώ είμαι ο Θεός σου που σε ενίσχυσα και σε βοήθησα και σε διασφάλισα με τη δίκαιη δεξιά μου». Διότι, «πρόσεχε», λέει, «μήπως σκεφτείς ότι με τη δική σου ισχύ μπόρεσες να διακονήσεις ένα τόσο μεγάλο κήρυγμα· διότι δεν θα ήσουν τίποτα και δεν θα μπορούσες να καταφέρεις τίποτα, εάν εγώ, όντας μαζί σου και συμπορευόμενος μαζί σου σε όλα τα έθνη, δεν σε ενίσχυα δωρίζοντάς σου υπομονή και καρτερία και δύναμη» και «σε διασφάλισα με τη δίκαιη δεξιά μου», ώστε να μη σταθεί μπροστά σου κανένα εμπόδιο καθώς κηρύττεις το Ευαγγέλιο σε όλους.

Κάποτε προσπαθούσαν να συγκλονίσουν και το ασκητήριό του, εκφοβίζοντάς τον ότι επρόκειτο να πέσει πάνω του. Αυτός όμως μελετούσε εναντίον τους τον ψαλμό: «Ο Θεός είναι για μας καταφυγή και δύναμη, βοηθός ισχυρότατος στις θλίψεις που μας βρίσκουν. Γι' αυτό δεν θα φοβηθούμε όταν ταράσσεται η γη και μετακινούνται τα βουνά στα βάθη των θαλασσών». Και άλλοτε πάλι, ενώ καθόταν να εργαστεί, ήρθε άλλος δαίμονας να τον πειράξει· και παίρνοντας τη μορφή πετεινού έκραξε στο πρόσωπό του. Άλλη φορά πάλι ήρθαν και έφεραν στη μέση ένα φύλλο δέντρου· και αφού στάθηκαν ολόγυρα το έδεναν με χοντρότατα σχοινιά σαν να έσερναν κάποια μεγάλη πέτρα, φωνάζοντας ο ένας στον άλλον, με σκοπό, από τη χαλάρωση της καρδιάς, να γελάσει και έτσι να τον κυριεύσουν. Αυτός όμως, βλέποντάς τα, αναστέναζε εναντίον τους. Και επειδή δεν τους έδινε καμία σημασία, αναχώρησαν. Κάποτε που καθόταν να φάει, έρχονταν με μορφές γυμνών γυναικών για να καθίσουν μαζί του και να συνδειπνήσουν. Και καθώς εκείνος έκλεινε τα μάτια της διανοίας του, εξαφανίζονταν οι εχθροί χωρίς να καταφέρουν τίποτα εναντίον του. Διότι ο Κύριος τον διαφύλασσε, Εκείνος που λέει σε όλους τους ευθείς: «Μη φοβάσαι, διότι εγώ είμαι μαζί σου». Και σε πολλά άλλα επίσης πειραζόταν ακόμα πιο σκληρά, ώστε χτυπήθηκε και στο σώμα και πονούσε φανερά από το βράδυ μέχρι το πρωί, χωρίς να έχει από πουθενά άλλη παρηγοριά, παρά μόνο τη μνήμη του Θεού που παιδαγωγεί.