Ζητήσεις αὐτοὺς, καὶ οὐχ εὑρήσεις τοὺς ἀνθρώπους, οἳ παροινήσουσιν εἰς σέ. Ἔσονται γὰρ ὡς οὐκ ὄντες, καὶ οὐκ ἔσονται οἱ ἀντιπολεμοῦντές σοι, ὅτι ἐγὼ ὁ Θεός σου ὁ κρατῶν τῆς δεξιᾶς σου, ὁ λέγων σοι· Μὴ φοβοῦ, σκώληξ Ἰακὼβ, ὀλιγοστὸς Ἰσραήλ. Ἐγὼ ἐβοήθησά σοι, λέγει ὁ Θεὸς, ὁ λυτρούμενός σε ὁ ἅγιος τοῦ Ἰσραὴλ, καὶ αἰνετὸς εἰς τοὺς αἰῶνας.> Ἀπόδοσις καὶ ταῦτα τοῖς ἀνωτέρω. Σὺ γὰρ, Ἰσραὴλ, παῖς μου, φησὶ, καὶ Ἰακὼβ, ὃν ἐξελεξάμην, σπέρμα Ἀβραὰμ, ὃν ἠγάπησα. Ἰδοὺ αἰσχυνθήσονται, καὶ ἐντραπήσονται πάντες οἱ ἀντικείμενοί σου. Πλεῖστοι μὲν γὰρ γεγόνασι κατὰ καιροὺς, οἱ τοῖς ἁγίοις μυσταγωγοῖς ἀνοσίως ἐπιβουλεύσαντες, καὶ τοῖς σωτηρίοις κηρύγμασι τὰ ἐκ τῆς αὐτῶν δυστροπίας ἀντεξαγαγεῖν ἐπιχειρήσαντες. Ἀλλὰ γεγόνασιν ὡς οὐδὲν, καὶ ἀπολώλασιν οἱ τῆς εὐσεβείας ἀντίδικοι. Τὸ γὰρ ἀντιπράττειν τοῖς ἱερουργοῖς τοῦ θείου κηρύγματος εἴη ἂν ἕτερον οὐδὲν πλὴν ὅτι τὸ μάχεσθαι τοῖς τῆς εὐσεβείας δόγμασιν. Οὐκ ἔσονται τοίνυν, φησὶν, ἀλλὰ ζητήσεις αὐτοὺς, καὶ οὐ μὴ εὕρῃς τοὺς εἰς σὲ πεπαρῳνηκότας. Ἔσονται γὰρ ὡς οὐκ ὄντες. Καὶ τοῦτό ἐστι τὸ διὰ φωνῆς τοῦ μακαρίου Δαβὶδ ὑμνούμενον· «Εἶδον ἀσεβῆ ὑπερυψούμενον, καὶ ἐπαιρόμενον ὡς τὰς κέδρους τοῦ Λιβάνου, καὶ παρῆλθον, καὶ ἰδοὺ οὐκ ἦν· καὶ ἐζήτησα αὐτὸν, καὶ οὐχ εὑρέθη ὁ τόπος αὐτοῦ.»
Μετάφραση
Θα τους αναζητήσεις, και δεν θα βρεις τους ανθρώπους που σε ύβρισαν. Διότι θα γίνουν σαν να μην υπάρχουν, και δεν θα υπάρχουν αυτοί που σε πολεμούν, διότι εγώ είμαι ο Θεός σου που κρατώ το δεξί σου χέρι, αυτός που σου λέει: Μη φοβάσαι, σκουλήκι Ιακώβ, ολιγάριθμε Ισραήλ. Εγώ σε βοήθησα, λέει ο Θεός, ο λυτρωτής σου, ο άγιος του Ισραήλ, και αξιύμνητος στους αιώνες. Αυτά αναφέρονται στα προηγούμενα. Διότι εσύ, Ισραήλ, είσαι παιδί μου, λέει, και Ιακώβ, τον οποίο εξέλεξα, σπέρμα του Αβραάμ, τον οποίο αγάπησα. Ιδού θα ντροπιαστούν και θα εξευτελιστούν όλοι οι αντίπαλοί σου. Επειδή υπήρξαν πάρα πολλοί κατά καιρούς, εκείνοι που ανόσια επιβουλεύτηκαν τους αγίους μυσταγωγούς, και που επιχείρησαν να αντιπαρατάξουν στα σωτήρια κηρύγματα τα έργα της δικής τους κακοτροπίας. Αλλά έγιναν ένα τίποτα και χάθηκαν οι πολέμιοι της ευσέβειας. Διότι το να αντιπράττει κάποιος στους ιερουργούς του θείου κηρύγματος δεν θα ήταν τίποτε άλλο παρά το να μάχεται ενάντια στα δόγματα της ευσέβειας. Δεν θα υπάρχουν λοιπόν, λέει, αλλά θα τους αναζητήσεις, και δεν πρόκειται να βρεις αυτούς που συμπεριφέρθηκαν υβριστικά απέναντί σου. Διότι θα γίνουν σαν να μην υπάρχουν. Και αυτό είναι που υμνείται δια της φωνής του μακαρίου Δαβίδ: «Είδα τον ασεβή να υπερυψώνεται, και να επαιρέται σαν τους κέδρους του Λιβάνου, και πέρασα, και ιδού, δεν υπήρχε πια· και τον αναζήτησα, και δεν βρέθηκε ο τόπος του.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες