Οὐ γὰρ ψευδώνυμοι θεοὶ, οὔτε μὴν στοιχεῖα κοσμικά· ἀλλ᾽ οὐδὲ ὁ νομισθεὶς εἶναι Θεὸς τοῦ αἰῶνος τούτου, γέγονεν αὐτῷ ἐργάτης, ἀλλ᾽ ὁ Ἅγιος τοῦ Ἰσραὴλ κατέδειξεν. <Ἐγγίζει ἡ κρίσις ὑμῶν, λέγει ὁ Θεός· ἤγγισαν αἱ βουλαὶ ὑμῶν, λέγει ὁ βασιλεὺς Ἰακώβ.> Τὴν τῶν ἐθνῶν κλῆσιν ὡς ἔσται κατὰ καιροὺς εὖ μάλα διειρηκὼς, ὑποσχόμενός τε ποιήσειν τὴν ἔρημον εἰς ἕλη, καὶ τὴν διψῶσαν γῆν ἐν ὑδραγωγοῖς, κέδροις τε, καὶ πύξῳ καὶ τοῖς ἑτέροις φυτοῖς κατάκομον ἀποφῆναι, καὶ τὴν ἑαυτοῦ χεῖρα θαυμασθήσεσθαι λέγων, ὡς τῶν οὕτω μεγάλων δημιουργὸν, προσδιαλέγεται πάλιν τοῖς τῶν εἰδώλων ποιηταῖς, καὶ τοῖς τὰ τοιάδε τεχνίταις, καί φησιν ἐγγὺς γενέσθαι τὴν κρίσιν αὐτῶν. Κρίσιν δέ φησιν, ἢ τὴν ὀφειλομένην κόλασιν αὐτοῖς. ἤγουν τὴν αἰσχύνην, καὶ ἐντροπήν. Ὁσίᾳ γὰρ ψήφῳ Θεοῦ, καὶ δικαίῳ κρίματι κολασθεῖεν ἂν ὡς ἠπατηκότες τὴν ὑπ᾽ οὐρανὸν, καὶ βουλὰς οὐκ ἀληθεῖς εἰσκεκομικότες. Ἐδίδαξαν γὰρ τοὺς ἐπὶ τῆς γῆς τῷ ξύλῳ λέγειν· «Πατήρ μου εἶ σὺ, καὶ τῷ λίθῳ, Σὺ ἐγέννησάς με.» Ταύτῃτοι καὶ ἐγγίσαι φησὶ τὰς βουλὰς αὐτῶν, τοῦτ᾽ ἔστιν, εἰς πέρας ἐλθεῖν, κατασείοντος τὴν πλάνην, καὶ τὴν ἐκ τῆς ἀμαθίας ἀχλὺν κατασκεδαννύντος Θεοῦ, καὶ οὐχ ἑνὸς τῶν παρ᾽ αὐτῶν ὄντος, τῶν ψευδωνύμων δηλονότι φαμὲν, ἀλλὰ Κυρίου, καὶ Θεοῦ κατὰ ἀλήθειαν, καὶ τοῦ βασιλέως Ἰακὼβ, τοῦτ᾽ ἔστι, τῶν ἐξ αἵματος Ἰσραήλ.
Μετάφραση
Διότι δεν είναι ψευδώνυμοι θεοί, ούτε βέβαια κοσμικά στοιχεία· αλλά ούτε και αυτός που θεωρήθηκε ότι είναι θεός τούτου του αιώνα έγινε εργάτης σε αυτό, αλλά ο Άγιος του Ισραήλ το φανέρωσε. «Πλησιάζει η κρίση σας, λέγει ο Θεός· πλησίασαν οι βουλές σας, λέγει ο βασιλιάς του Ιακώβ». Αφού εξήγησε με μεγάλη σαφήνεια ότι η κλήση των εθνών θα γίνει στους κατάλληλους καιρούς, και αφού υποσχέθηκε ότι θα μετατρέψει την έρημο σε λίμνες και την διψασμένη γη σε πηγές υδάτων, και ότι θα την καταστήσει κατάφυτη με κέδρους, με πυξάρια και με τα άλλα φυτά, και λέγοντας ότι το δικό Του χέρι θα θαυμαστεί, ως δημιουργός τόσο μεγάλων πραγμάτων, απευθύνεται πάλι στους κατασκευαστές των ειδώλων και στους τεχνίτες τέτοιων έργων, και λέει ότι η κρίση τους πλησιάζει. Και ως κρίση εννοεί την οφειλόμενη σε αυτούς τιμωρία, δηλαδή την αισχύνη και την ντροπή. Διότι με όσια απόφαση του Θεού και με δίκαιη κρίση θα τιμωρηθούν, επειδή εξαπάτησαν την οικουμένη και εισήγαγαν βουλές που δεν είναι αληθινές. Επειδή δίδαξαν τους ανθρώπους πάνω στη γη να λένε στο ξύλο: «Εσύ είσαι ο πατέρας μου», και στην πέτρα: «Εσύ με γέννησες». Γι' αυτόν τον λόγο λέει ότι οι βουλές τους πλησίασαν, δηλαδή έφτασαν στο τέλος τους, καθώς ο Θεός κατακρημνίζει την πλάνη και διασκορπίζει το σκοτάδι της αμάθειας, και όχι κάποιος από αυτούς, εννοούμε δηλαδή από τους ψευδώνυμους θεούς, αλλά από τον Κύριο και αληθινό Θεό, και βασιλιά του Ιακώβ, δηλαδή αυτών που κατάγονται από το αίμα του Ισραήλ.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες