Πατερικές αναφορές στο ΗΣΑΪΑΣ 41:3

Γι' αυτό λοιπόν και έλεγε: «Εγώ είμαι μέσα στον Πατέρα, και ο Πατέρας είναι μέσα σε εμένα» και, «Όποιος έχει δει εμένα, έχει δει τον Πατέρα μου.» Θα τους παραδώσει μπροστά στα έθνη, και θα εκπλήξει βασιλιάδες. Και θα ρίξει στη γη τα μαχαίρια τους, και τα τόξα τους σαν παρασυρμένα ξερόκλαδα. Και θα τους καταδιώξει, και η πορεία των ποδιών του θα περάσει ειρηνικά. Ποιος τα ενέργησε και τα έκανε αυτά;

Διότι ο Χριστός τους καταδίωξε, δηλαδή τους έτρεψε σε φυγή. Επειδή δεν ήταν δυνατόν να αντισταθούν στον Θεό, ο οποίος οδήγησε στο τέλος την αρχαία τους τυραννία, ώστε να μην υποστούν με κάθε τρόπο και οπωσδήποτε εκείνα που ήταν επόμενο να τους επιβληθούν από αυτόν, σε εκείνους που κατέστρεψαν τη γη. Εφόσον λοιπόν οι εχθροί εκδιώχθηκαν. Διότι λέγει, ο δρόμος των ποδιών του θα περάσει με ειρήνη· διότι τίποτα δεν στάθηκε εμπόδιο στον Σωτήρα όλων μας Χριστό, καθώς οικονόμησε όσα μας αφορούν. Αλλά βαδίζοντας σαν σε ομαλό και επίπεδο δρόμο, κατόρθωσε τη σωτηρία όλων μας, χωρίς κανένας εχθρός να τον εμποδίσει ή να του αντισταθεί. Διότι έχουν πέσει. Ποιος λοιπόν άραγε ενέργησε όλα αυτά, ή ποιος κάλεσε τη δικαιοσύνη; Δεν είμαι εγώ, λέγει, που τώρα και στον έσχατο καιρό την φανέρωσα, αλλά την έχω καλέσει από τις αρχαίες γενεές. Διότι το μυστήριο του Χριστού δεν είναι πρόσφατο, αλλά μάλλον είχε προοριστεί πριν από τη δημιουργία του κόσμου, εφόσον ο Θεός προγνώριζε το μέλλον.

Ποιος δε είναι αυτός που την έδωσε ενώπιον όλων των εθνών, ώστε να εκπλαγούν από το πρόσταγμα οι βασιλείς των εθνών και αρχικά να θορυβηθούν, και να επιχειρήσουν να εξαπολύσουν διωγμούς και πολέμους εναντίον του λόγου της δικαιοσύνης, αλλά τελικά να νικηθούν από τον Θεό της δικαιοσύνης, ο οποίος υπερασπίζεται όσους την αποδέχθηκαν; Αυτός, αφενός εξαφάνισε σαν φρύγανα τις πολεμικές ενέργειες των εχθρών της δικαιοσύνης, αφετέρου δε εξομάλυνε τον δρόμο για τον εαυτό Του, ώστε να διέλθουν τα πόδια Του εν ειρήνη.

Η «Δικαιοσύνη που εγείρεται από την ανατολή», ποια άλλη θα μπορούσε να είναι, έχοντας συγκεκριμένη ουσία και δική της υπόσταση, παρά ο Χριστός του Θεού, για τον οποίο ο απόστολος αναφέρει: «Ο οποίος έγινε για εμάς σοφία από τον Θεό, δικαιοσύνη και αγιασμός και απολύτρωση»; Αυτόν, μέσα από τους κόλπους του Πατρός, οι οποίοι αποτελούν την ανατολή κάθε νοητού φωτός, τον εξήγειρε η οικονομία της ενανθρωπήσεως, ή και ο ίδιος ο Πατέρας, ο οποίος τον παρέδωσε ενώπιον των εθνών· ώστε οι προγενέστεροι αόρατοι βασιλείς τους, που είναι πονηρές δυνάμεις, να εκσταθούν από το παράδοξο της οικονομίας, βλέποντας έναν τόσο σπουδαίο Υιό του Θεού να μην έχει ούτε είδος ούτε κάλλος· και προκειμένου, έπειτα από μια τέτοια έκσταση, να παραδοθούν στη γη οι ρομφαίες τους, και τα τόξα τους σαν πεταμένα φρύγανα, ώστε να μην κατέχουν πια πολεμικά όπλα και πύρινα βέλη, με τα οποία πρωτύτερα καταπολεμούσαν τις ψυχές που είχαν υποτάξει. Μετά από αυτά αναφέρει, «και θα τους καταδιώξει»· ώστε έτσι, κατά το τέλος των πάντων, αφού εκδιωχθούν εκείνοι, η οδός των ποδιών του να διέλθει με ειρήνη. «Ποιος δε», αναφέρει, «τα ενήργησε και τα έπραξε αυτά;»

Ανανεωθείτε ενώπιόν μου, νησιά· διότι οι άρχοντες θα αποκτήσουν νέα δύναμη· ας πλησιάσουν και ας μιλήσουν όλοι μαζί, και έπειτα ας αναγγείλουν την κρίση. Ποιος εξήγειρε από την ανατολή τη δικαιοσύνη, και την κάλεσε να ακολουθεί τα βήματά του; Θα πορευτεί, θα την παραδώσει ενώπιον των εθνών, και θα καταπλήξει βασιλιάδες, και θα ρίξει στη γη τα μαχαίρια τους και τα τόξα τους σαν σκορπισμένα φρύγανα· και θα τους καταδιώξει, και ο δρόμος των ποδιών του θα περάσει με ειρήνη. Ποιος ενήργησε και τα έκανε αυτά; Εκείνος που την καλεί από την αρχή των γενεών. Εγώ, ο Θεός, είμαι ο πρώτος, και για τα επερχόμενα πάλι εγώ είμαι. Είδαν τα έθνη και φοβήθηκαν, τα πέρατα της γης πλησίασαν και συνήλθαν, αποφασίζοντας να βοηθήσει ο καθένας τον πλησίον και τον αδελφό του, και θα πει: Ενισχύθηκε ο ξυλουργός και ο σιδηρουργός που χτυπά με το σφυρί και σφυρηλατεί· τότε θα πει: Καλή είναι η συναρμογή, τα στερέωσαν με καρφιά, θα τα τοποθετήσουν και δεν θα σαλευτούν.