Πατερικές αναφορές στο ΗΣΑΪΑΣ 41:9

Διότι το να γνωρίζει κανείς ότι το είδωλο κατασκευάστηκε από μικρά κομμάτια και από τη συνένωση επιμέρους τμημάτων, και ότι η διατήρησή του μετά την κατασκευή του, αλλά και το να στέκεται όρθιο και να έχει σταθερότητα οφείλεται στα καρφιά, και έπειτα να τα προσκυνά και να τα ονομάζει θεούς, πώς να μην είναι αληθινά γεμάτο από κάθε είδους μωρία; <Εσύ όμως, Ισραήλ, δούλε μου, Ιακώβ, τον οποίο εξέλεξα, σπέρμα του Αβραάμ, τον οποίο αγάπησα, που σε ανέλαβα από τα πέρατα της γης, και από τις πιο μακρινές άκρες της σε κάλεσα, και σου είπα: Δούλος μου είσαι εσύ, σε εξέλεξα και δεν σε εγκατέλειψα. Μη φοβάσαι.

Ο Ιακώβ, λοιπόν, και ο Ισραήλ, και το σπέρμα του αγαπημένου Αβραάμ, δεν θα μπορούσαν να είναι άλλοι παρά εκείνοι από τον Ισραήλ που πίστεψαν στον Χριστό, των οποίων θα λέγαμε ότι αποτέλεσαν την απαρχή οι θεσπέσιοι μαθητές. Και λέει ότι οι πατέρες έγιναν εκλεκτοί και αγαπήθηκαν, σαν να λέει σχεδόν: Εσείς που προέρχεστε από ευγενική ρίζα, η οποία έχει τόσο τιμηθεί και αγαπηθεί από εμένα, εσείς που κατάγεσθε από το αίμα του Αβραάμ, να μιμείστε με ζήλο την καλή φήμη της πατρικής αρετής και να γίνετε μιμητές της δικής τους φιλοθεΐας. Βεβαιώνει, εξάλλου, ότι ανέλαβε υπό την προστασία του τον Αβραάμ και τον κάλεσε από τα πέρατα της γης, δηλαδή από τις εσχατιές της, ακριβώς επειδή κλήθηκε από πολύ μακριά και από τη γη των Χαλδαίων προς την Ιουδαία. Διότι άκουσε τον Θεό να λέει: «Βγες από τη γη σου, και από τη συγγένειά σου, και από τον οίκο του πατέρα σου, και έλα στη γη που θα σου δείξω». Έπειτα λέει, αναφερόμενος σαν σε όλον τον Ισραήλ: Σου είπα, είσαι δούλος μου.

Βεβαίως, το 〈σπέρμα〉 του δεν αναφέρεται πλέον ότι 〈αγαπήθηκε〉 με τον ίδιο τρόπο όπως ο Αβραάμ· εντούτοις καλεί και το 〈σπέρμα〉 του 〈Αβραάμ〉 διά των εκλεκτών του, λέγοντάς τους: «να πορεύεστε προς τα χαμένα πρόβατα του οίκου Ισραήλ».⌝ Και επειδή αυτό το 〈σπέρμα〉 του 〈Αβραάμ〉 ήταν διεσπαρμένο σε όλη τη γη, για τον λόγο αυτό προσθέτει στη συνέχεια: 〈εσένα που σε κράτησα από την άκρη της γης και από τις σκοπιές της σε κάλεσα〉, ή κατά τον Σύμμαχο: 〈και από τις γωνίες της σε κάλεσα〉. ⌜Μέσω αυτών υποδηλώνει τον ιουδαϊκό λαό της διασποράς, τους οποίους πρώτους αξίωσε της κλήσεώς του·⌝ όπως ακριβώς και ο απόστολος Παύλος παρουσίαζε στους Ιουδαίους λέγοντας: «Σε εσάς έπρεπε πρώτα να κηρυχθεί ο λόγος· επειδή όμως τον αποστρέφεστε, πορευόμαστε προς τα έθνη». Προς εκείνους λοιπόν από αυτούς που υπάκουσαν στην κλήση και αποδέχθηκαν τον ευαγγελικό λόγο λέγει το εξής: 〈εσένα που κράτησα από τα άκρα της γης και από τις σκοπιές της σε κάλεσα〉· ⌜διότι πολλοί ήταν κατά τους αποστολικούς χρόνους οι προερχόμενοι από τους Ιουδαίους που είχαν αποδεχθεί τον λόγο του Χριστού, όχι μόνο στην ιουδαϊκή γη αλλά και στα υπόλοιπα έθνη.⌝ Έχοντας, λοιπόν, μνημονεύσει το 〈σπέρμα〉 του 〈Αβραάμ〉 μέχρι αυτού του σημείου, ανατρέχει στην εκλογή του αποστολικού χορού και λέγει προς αυτούς: 〈Παῖς μου είσαι εσύ〉, ή κατά τους υπόλοιπους ερμηνευτές: 〈Δούλος μου είσαι εσύ, σε εξέλεξα και δεν σε εγκατέλειψα〉.

Εύλογα λοιπόν και ο θείος Απόστολος ομολογούσε τον εαυτό του ως «δούλο», σεμνυνόμενος για τη δουλεία του στον Σωτήρα σαν να επρόκειτο για μεγάλο αξίωμα, επειδή και η συνέχεια του λόγου αυτό αποδεικνύει, εκεί όπου λέει: «Είναι μεγάλο για σένα το να κληθείς υπηρέτης (παίς) μου». Και πάλι εδώ διδάσκει ότι πρώτα έγινε δούλος και έπειτα εκλέχθηκε, λέγοντας: «Υπηρέτης μου είσαι, ή Δούλος μου είσαι, σε εξέλεξα και δεν σε εγκατέλειψα, ή δεν σε αποδοκίμασα», σύμφωνα με τον Σύμμαχο. Ενθαρρύνει αυτή την εκλογή προκειμένου να κηρύξει άφοβα το Ευαγγέλιο σε όλα τα έθνη, πράγμα βεβαίως που και ο ίδιος ο Σωτήρας δήλωνε στα Ευαγγέλια λέγοντας: «ιδού εγώ είμαι μαζί σας όλες τις ημέρες μέχρι τη συντέλεια του αιώνος». Έπειτα προσθέτει: «μη φοβάσαι, διότι είμαι μαζί σου», αλλά «μην πλανάσαι», λέει, «διότι εγώ είμαι ο Θεός σου που σε ενίσχυσα και σε βοήθησα και σε διασφάλισα με τη δίκαιη δεξιά μου». Διότι, «πρόσεχε», λέει, «μήπως σκεφτείς ότι με τη δική σου ισχύ μπόρεσες να διακονήσεις ένα τόσο μεγάλο κήρυγμα· διότι δεν θα ήσουν τίποτα και δεν θα μπορούσες να καταφέρεις τίποτα, εάν εγώ, όντας μαζί σου και συμπορευόμενος μαζί σου σε όλα τα έθνη, δεν σε ενίσχυα δωρίζοντάς σου υπομονή και καρτερία και δύναμη» και «σε διασφάλισα με τη δίκαιη δεξιά μου», ώστε να μη σταθεί μπροστά σου κανένα εμπόδιο καθώς κηρύττεις το Ευαγγέλιο σε όλους.