Πατερικές αναφορές στο ΗΣΑΪΑΣ 5:23

Αλίμονο σε εκείνους που δικαιώνουν τον ασεβή εξαιτίας δώρων και αφαιρούν το δίκαιο του δικαίου. Είναι σαφές το ρητό, καθώς κατακρίνει εκείνους που βρίσκονται στα δικαστήρια, οι οποίοι, εξαιτίας της αγάπης τους προς τον μαμωνά, αφανίζουν μεν την ευθύτητα της κρίσεως, προσκολλώνται δε στη δωροδοκία, και από τη μια ονομάζουν τον ασεβή δίκαιο, ενώ από την άλλη καταδικάζουν άδικα τον δίκαιο.

Σε ακολουθία με όσα έχουν ήδη ερμηνευθεί, ας κατανοήσουμε αυτά που ακολουθούν. Διότι, αφού ομίλησε προηγουμένως για εκείνους που κάνουν άμετρη χρήση του οίνου και στηλίτευσε όσους λαμβάνουν δώρα κατά τις κρίσεις, τώρα λέει ότι οι ρίζες τους θα κατακαούν, όπως η καλαμιά από τον άνθρακα του πυρός.

Έτσι λέει και η Ιερή Γραφή: Ο δε γεμάτος έπαρση και καταφρονητής άνθρωπος, ο αλαζόνας, δεν θα καταφέρει τίποτα. Έχοντας αυτήν την αρρώστια στον νου και στην καρδιά τους οι καθοδηγητές των Ιουδαίων, δεν δέχονταν τις συμβουλές του Σωτήρα. Διότι ήταν, πράγματι ήταν, όχι ενώπιον του Κυρίου αλλά ενώπιον του εαυτού τους σοφοί, όντας υπερόπτες και καυχωμένοι για τη γνώση των θείων νόμων, ενώ στην πραγματικότητα δεν γνώριζαν απολύτως τίποτα. Επειδή ήταν τυφλοί οδηγοί τυφλών, σύμφωνα με τα λόγια του ίδιου του Σωτήρα. <Αλίμονο στους ισχυρούς σας, αυτούς που πίνουν το κρασί, και στους δυνάστες που αναμιγνύουν τα μεθυστικά ποτά· αυτούς που αθωώνουν τον ασεβή για χάρη δώρων και αφαιρούν το δίκαιο από τον δίκαιο.> Οι πιο ισχυροί και επιφανείς της ιουδαϊκής συναγωγής, οι οποίοι υπερείχαν των άλλων στη γνώση των θείων νόμων και εξέδιδαν τις δικαστικές αποφάσεις, ήταν πάρα πολύ διεφθαρμένοι, καθώς άπλωναν άπληστα το χέρι τους στη δωροδοκία, και πουλούσαν εύκολα την απόφασή τους σε αυτούς που ήθελαν να αδικήσουν τους αδελφούς τους· αν και ο νόμος έλεγε ξεκάθαρα: «Να κρίνετε με δίκαιη κρίση.» Το ότι είναι αληθές αυτό που λέω, το επιβεβαιώνει ο προφήτης Αββακούμ λέγοντας: «Μέχρι πότε, Κύριε, θα κράζω, και δεν θα εισακούς; Θα φωνάζω προς εσένα αδικούμενος, και δεν θα με σώσεις; Γιατί μου έδειξες κόπους και πόνους, ώστε να βλέπω ταλαιπωρία και ασέβεια; Η κρίση στράφηκε εναντίον μου, και ο κριτής δωροδοκείται.»

Γι' αυτό ο νόμος έχει καταργηθεί και η κρίση δεν φτάνει στο τέλος, επειδή ο ασεβής καταδυναστεύει τον δίκαιο. Εξαιτίας αυτού, η δικαστική απόφαση θα βγει διεστραμμένη.» Και ο ίδιος ο θεσπέσιος Ησαΐας λέει κάπου προς την Ιερουσαλήμ, δηλαδή τη Σιών: «Οι άρχοντές σου είναι απειθείς, συνεργοί κλεφτών, αγαπούν τα δώρα, επιδιώκουν ανταποδόματα· δεν αποδίδουν δικαιοσύνη στα ορφανά και δεν προσέχουν την κρίση της χήρας.» Αυτά δε τα έκαναν, νικημένοι από τα αισχρά κέρδη· και ίσως συγκεντρώνοντας με ανόσιο τρόπο χρήματα για ποτά και απολαύσεις, και συλλέγοντάς τα από αδικίες. Διότι τους κατηγορεί μέσω της φωνής του προφήτη, λέγοντας: Και δένοντας τα ενδύματά τους με σχοινιά, έφτιαχναν παραπετάσματα δίπλα στο θυσιαστήριο, και έπιναν κρασί προερχόμενο από συκοφαντίες στον οίκο του Θεού τους. Αλίμονο λοιπόν, λέει, στους ισχυρούς και τους δυνατούς, σε αυτούς που παρασκευάζουν περίτεχνα τα μεθυστικά ποτά, στους φιλοπότες και σε αυτούς που αγαπούν τη μέθη, σε αυτούς που στερούν το δίκαιο από τον δίκαιο, δηλαδή, σε αυτούς που καταδικάζουν μεν τον αδικημένο, ενώ βγάζουν αθωωτική απόφαση για όσους συνηθίζουν να πλεονεκτούν. Και αυτό, νομίζω, σημαίνει το να αποκαλεί κανείς απροκάλυπτα το πονηρό καλό, και το καλό πονηρό, το σκοτάδι φως, και το φως σκοτάδι, το πικρό γλυκό, και το γλυκό πικρό. Πρέπει δε να γνωρίζουμε ότι οι δυνατοί θα κριθούν αυστηρά· και από εκείνον στον οποίο εμπιστεύτηκαν πολλά, θα απαιτήσουν περισσότερα, σύμφωνα με τη φωνή του Σωτήρος.

Διότι, άλλοι μεν ορισμένες φορές θα προβάλουν ως δικαιολογία ότι τυχόν δεν γνώριζαν το θέλημα του κυρίου τους· άλλοι όμως, αν και το γνώριζαν με μεγάλη ακρίβεια, δεν το έπραξαν. Γι' αυτόν τον λόγο, δικαίως θα υποστούν την πιο βαριά οργή εκείνου που τιμωρεί. «Γι' αυτό, όπως θα καεί η καλαμιά από τα κάρβουνα της φωτιάς και θα κατακαεί από την ανεξέλεγκτη φλόγα, η ρίζα τους θα γίνει σαν το χώμα, και το άνθος τους θα σκορπίσει σαν τη σκόνη». Επειδή, λέγει, οι ίδιοι επισώρευσαν στους εαυτούς τους τις αμαρτίες σαν με μακρύ σχοινί, και δεν έγιναν σωστοί κριτές των πραγμάτων, κατηγορώντας μεν το καλό και επαινώντας το πονηρό, και θεωρούσαν τους εαυτούς τους σοφούς και συνετούς στα δικά τους μάτια, και αποβλέποντας σε πράγματα ακόμη πιο αισχρά από αυτά, αθώωσαν τον ασεβή εξαιτίας δώρων και αφαίρεσαν το δίκαιο του δικαίου· εξαιτίας όλων αυτών, σαν εύφλεκτη ύλη και σαν την καλαμιά, θα γίνουν τροφή της φωτιάς, και ανεξέλεγκτες φλόγες θα τους καταφάγουν, ώστε οι καρποί τους να καταστραφούν μαζί με τις ρίζες, δηλαδή να εξολοθρευτούν οι απόγονοι μαζί με εκείνους που τους γέννησαν, και σαν χώμα ή σκόνη να διασκορπιστούν από τις ριπές ενός σφοδρότατου ανέμου. «Ανεξέλεγκτη φλόγα» ονομάζει αυτήν που δεν σβήνεται από κανέναν. Διότι κάποιες φορές πέφτει φωτιά σε σπαρτά ή σε αμπέλια· αλλά δεν γίνεται ανεξέλεγκτη, επειδή πολλοί σπεύδουν να την αντιμετωπίσουν και δεν την αφήνουν να προχωρήσει, ούτε βέβαια να καταφάει ανεμπόδιστα τους αγρούς.

Αλίμονο σε εκείνους που ρωτούν τα πνεύματα της πλάνης, και πηγαίνουν σε μάντεις, και δίνουν προσοχή σε διδασκαλίες δαιμόνων, διότι μαζί τους θα καταδικαστούν στον μέλλοντα αιώνα. Αλίμονο σε εκείνους που γράφουν αδικία. Αλίμονο σε εκείνους που πράττουν τα μαγικά, γητείες και μαντείες και παιδοφθορίες και τα παρόμοια με αυτά. Αλίμονο σε εκείνους που αποστερούν τον μισθό του μισθωτού, διότι αυτός που αποστερεί τον μισθό είναι σαν αυτόν που χύνει αίμα. Αλίμονο σε εκείνους που δικάζουν άδικα· σε αυτούς που δικαιώνουν τον ασεβή και αφαιρούν το δίκαιο από τον δίκαιο. Αλίμονο σε εκείνους που μολύνουν την αγία πίστη με αιρέσεις, ή σε αυτούς που συγκαταβαίνουν στους αιρετικούς. Αλίμονο σε εκείνους που νοσούν από το ανίατο πάθος, δηλαδή τον φθόνο και τη βασκανία. Και γιατί πολυλογώ και δεν συντομεύω γρήγορα τον λόγο; Αλίμονο σε όλους εκείνους που θα βρεθούν στα αριστερά κατά την φοβερή εκείνη ημέρα, διότι θα σκοτιστούν και θα δακρύσουν πικρά, όταν ακούσουν την οδυνηρή εκείνη απόφαση, το «πηγαίνετε μακριά από εμένα οι καταραμένοι». Άλλοι πάλι θα ακούσουν τη λυπηρή εκείνη απόφαση, το «θα επιστρέψουν οι αμαρτωλοί στον άδη». Άλλοι θα ακούσουν το «αμήν αμήν σας λέω, δεν σας γνωρίζω· αποχωρήστε από εμένα, εργάτες της αδικίας». Άλλοι θα ακούσουν, δηλαδή οι φθονεροί, το «πάρε το δικό σου και πήγαινε».

Και όσοι μισούν τους αδελφούς τους θα σταλούν στο εξώτερο σκότος, επειδή μίσησαν τον Χριστό, ο οποίος είπε: να αγαπάτε ο ένας τον άλλον και να συγχωρείτε τα παραπτώματα ο ένας του άλλου. Αλίμονο στον φιλόπορνο, στον μοιχό, στον μέθυσο. Αλίμονο στους μάγους και στους μάντεις και σε αυτούς που πίνουν το κρασί με τύμπανα και χορούς. Αλίμονο σε όσους συμφωνούν με τους βλάσφημους αιρετικούς. Αλίμονο σε όσους υβρίζουν τις θείες και ιερές Γραφές. Αλίμονο σε όσους χάνουν τον χρόνο της μετανοίας σε περισπασμούς και γέλια· διότι θα αναζητήσουν και δεν θα βρουν τον χρόνο που σπατάλησαν κακώς, και θα φωνάξουν με δάκρυα και πολλούς οδυρμούς, αλλά δεν πρόκειται να βρουν έλεος. Αλίμονο σε αυτούς που αθωώνουν τον ασεβή εξαιτίας δωροδοκιών. Αλίμονο σε όσους αρπάζουν τα ξένα. Και για να το πω με συντομία: αλίμονο σε όλους όσους θα βρεθούν στα αριστερά, διότι θα σκοτιστούν και θα τρομάξουν και θα τρίξουν τα δόντια τους, όταν ακούσουν το «δεν σας γνωρίζω». Τότε πλέον θα εκδιωχθούν με μεγάλο φόβο από το φρικτό βήμα και θα παραδοθούν στα χέρια του θανάτου, για να τους ποιμάνει, όπως είναι γραμμένο.

Αλίμονο στον φιλόπορνο. Αλίμονο στον μέθυσο και μαζί του στον υβριστή. Αλίμονο σε εκείνους που πίνουν το κρασί τους με τύμπανα και κιθάρες και αυλούς, αλλά δεν προσέχουν τα έργα του Κυρίου, ούτε θυμούνται τα λόγια του. Αλίμονο σε εκείνους που υβρίζουν τις θείες και ιερές Γραφές. Αλίμονο σε εκείνους που χάνουν αυτόν τον καιρό της μετάνοιας και της επιστροφής σε μάταιους περισπασμούς και γελοιότητες· διότι θα αναζητήσουν τον χρόνο που σπατάλησαν κακώς, και δεν πρόκειται να τον βρουν. Αλίμονο σε εκείνους που συμβουλεύονται πλάνητα πνεύματα, και καταφεύγουν σε μάντεις, και δίνουν προσοχή σε διδασκαλίες δαιμόνων, διότι μαζί με αυτά θα κατακριθούν στον μέλλοντα αιώνα. Αλίμονο σε αυτούς που γράφουν αδικία. Αλίμονο σε εκείνους που πράττουν τα έργα της μαγείας, γητειές και μαντείες και παιδοφθορίες και περίαπτα, βάμματα και πέταλα, τα οποία ονομάζουν φυλακτά, ενώ στην αλήθεια είναι φθορά και απώλεια ψυχής και σώματος. Αλίμονο σε εκείνους που αποστερούν τον μισθό του εργάτη, διότι αυτός που αποστερεί τον μισθό είναι σαν να χύνει αίμα. Αλίμονο σε αυτούς που δικάζουν άδικα· σε αυτούς που αθωώνουν τον ασεβή και αφαιρούν το δίκαιο από τον δίκαιο.

Και πάλι μέσω του Προφήτη λέει: Αλίμονο σε εκείνους που αποκαλούν το πονηρό καλό και το καλό πονηρό, που παρουσιάζουν το πικρό ως γλυκό και το γλυκό ως πικρό. Αλίμονο σε αυτούς που αθωώνουν τον ασεβή εξαιτίας δωροδοκίας και αφαιρούν το δίκαιο από τον δίκαιο. Αλίμονο σε αυτούς που σηκώνονται το πρωί και αναζητούν μεθυστικά ποτά, που συνεχίζουν να πίνουν ως αργά το βράδυ· διότι το κρασί θα τους καταφλέξει. Διότι πίνουν το κρασί με συνοδεία κιθάρας, τυμπάνων και αυλών, αλλά τα έργα του Θεού δεν τα βλέπουν και τα έργα των χεριών του δεν τα κατανοούν.

Όσοι δε μολύνονται συμμετέχοντας σε αιρέσεις θα ακούσουν: «Ας απομακρυνθεί ο ασεβής, για να μη δει τη δόξα του Κυρίου». Όσοι δε τρέφουν έχθρα αναμεταξύ τους, και συμβεί να αναχωρήσουν από αυτήν τη ζωή, θα βρουν αμείλικτη καταδίκη, και ως γεμάτοι μίσος θα σταλούν στο απώτερο σκοτάδι, επειδή μίσησαν τον Χριστό, ο οποίος είπε: «Να αγαπάτε ο ένας τον άλλον και να συγχωρείτε». Αλίμονο τότε σε αυτόν που αγαπά την πορνεία· αλίμονο στον μοιχό· αλίμονο στον μέθυσο· αλίμονο στους μάγους και στους μάντεις· αλίμονο σε αυτούς που κατασκευάζουν μαγικά φυλαχτά και κάνουν γητειές, μαγείες και μαγγανείες· όχι μόνο σε αυτούς που τα πράττουν, αλλά και σε εκείνους που καταφεύγουν σε αυτούς. Αλίμονο σε εκείνους που πίνουν κρασί με τη συνοδεία τυμπάνων και χορών. Αλίμονο σε αυτούς που μολύνονται συναναστρεφόμενοι με τους βλάσφημους αιρετικούς. Αλίμονο σε αυτούς που εξυβρίζουν τις θείες Γραφές. Αλίμονο σε εκείνους που σπαταλούν τον καιρό της μετάνοιας σε γελοιότητες και περισπασμούς· διότι θα αναζητήσουν με πικρά δάκρυα τον χρόνο που κατασπατάλησαν άσχημα, και δεν πρόκειται να τον βρουν. Αλίμονο σε αυτούς που δικαιώνουν τον ασεβή εξαιτίας δωροδοκιών.

Βλέπουμε τώρα και το «θεοδώρητο» αληθινά και «κοσμοπόθητο παιδί» εκείνου του αοιδίμου και μακαρίτου βασιλιά μας, και δικό μας βασιλιά, τον οποίο το θείο Πνεύμα, αφού τον προίκισε με άρτια σοφία και του χάρισε το πρεσβείο κατά τον Δανιήλ, τον καθιστά κριτή, παρά το νεαρό της ηλικίας του, όχι απλώς ανόμων πρεσβυτέρων, αλλά και αρχιερέων οι οποίοι παράνομα «δικαιώνουν τον ασεβή και αφαιρούν το δίκαιο από τον δικαιωμένο». Αυτός, μαζί με τη μητέρα του, τη δική μας κραταιότατη και θειοτάτη δέσποινα, η οποία διαθέτει όντως ανδρεία στην αρετή και σύνεση, καταντροπιάζει τον Ακίνδυνο και όλους τους ομόφρονές του, και με δικαιότατη απόφαση και ψήφο της συγκλήτου, με τη συναίνεση και των πιο εκλεκτών μεταξύ των αρχιερέων, αφενός αποβάλλει αυτόν από τον κατάλογο των ιερέων, αφετέρου με ορθή και αιτιολογημένη απόφαση λύνει τους άκριτους αφορισμούς εναντίον των ευσεβών και καταστέλλει τους διωγμούς.

Βγάλε πρώτα το δοκάρι από το μάτι σου, όπως είπε ο Κύριος· διότι, λέγει, με όποια κρίση κρίνετε, με αυτήν θα κριθείτε. Πρόσεχε, λοιπόν, εσύ που κρίνεις, να μη δεχθείς δώρα εις βάρος των αθώων· διότι είναι γεγραμμένο: Αλίμονο σε εκείνους που αθωώνουν τον ασεβή για χάρη δώρων, και αφαιρούν το δίκαιο από τον δίκαιο. Εάν, λοιπόν, κάποιος από τους δικαστές και τους κριτές βρει τον εαυτό του ένοχο για αυτά, ας σπεύσει μέσω της μετανοίας να καταστήσει τον εαυτό του ανέγκλητο· διότι, ιδού, ο Κριτής των κριτών στέκεται προ των θυρών.

Αυτοί που αθωώνουν τον ασεβή χάριν δώρων και αφαιρούν από τον δίκαιο το δίκαιό του. Διπλό είναι πάλι το έγκλημα, το να αφήνουν ελεύθερο τον ένοχο και να καταδικάζουν τον αθώο. Και των δύο αμαρτημάτων η ρίζα είναι η δωροδοκία.

Ετοιμάζουν τα χέρια τους για το κακό. Ο άρχοντας ζητεί, και ο κριτής μίλησε ειρηνικά λόγια, σύμφωνα με την επιθυμία της ψυχής του.» «Εσείς παρεκκλίνατε από την οδό· κάνατε πολλούς να προσκόψουν. Και εγώ σας παρέδωσα εξουθενωμένους σε όλα τα έθνη, επειδή παίρνατε δώρα κατά την εφαρμογή του νόμου.» «Γίνεται δίκη, και ο κριτής λαμβάνει δώρα. Γι' αυτό καταλύθηκε ο νόμος, και δεν φτάνει μέχρι τέλους η δίκη, διότι ο ασεβής καταδυναστεύει τον δίκαιο.» «Οι άρχοντές της μέσα σε αυτήν είναι σαν λιοντάρια που ωρύονται, οι κριτές της σαν λύκοι της Αραβίας.» «Οι άρχοντές σου είναι απειθείς, συνεργάτες κλεφτών, αγαπούν τα δώρα, επιδιώκουν ανταποδόματα, δεν αποδίδουν δικαιοσύνη στα ορφανά και δεν δίνουν προσοχή στη δίκη των χηρών.» «Θα εγκαταστήσω νεαρούς ως άρχοντές τους, και εμπαίκτες θα τους κυριεύσουν.» «Όταν απλώνετε τα χέρια σας, θα αποστρέφω το πρόσωπό μου από εσάς. Διότι τα χέρια σας είναι γεμάτα αίμα.» «Αλίμονο σε εκείνους που δικαιώνουν τον ασεβή εξαιτίας δώρων, και αφαιρούν το δίκαιο από τον δίκαιο. Γι' αυτό, όπως καίγεται η καλαμιά από τα αναμμένα κάρβουνα, και καταφλέγεται από την αναμμένη φλόγα, έτσι η ρίζα τους θα γίνει σαν ξερό χόρτο, και το άνθος τους θα υψωθεί σαν σκόνη. Διότι δεν θέλησαν να εφαρμόσουν τον νόμο του Κυρίου Σαβαώθ, αλλά περιφρόνησαν τον λόγο του Αγίου του Ισραήλ.» «Αλίμονο σε εκείνους που καταγράφουν πονηρία.

Και πάλι λέει: Αλίμονο σε εκείνους που σέρνουν τις αμαρτίες τους σαν με μακρύ σχοινί και τις ανομίες τους σαν με λουρί ζυγού δαμαλίδας· αλίμονο σε αυτούς που αποκαλούν το κακό καλό και το καλό κακό, σε αυτούς που παρουσιάζουν το σκοτάδι ως φως και το φως ως σκοτάδι, σε αυτούς που παρουσιάζουν το πικρό ως γλυκό και το γλυκό ως πικρό. Αλίμονο στους ισχυρούς σας, στους δυνάστες, σε αυτούς που αναμειγνύουν τα μεθυστικά ποτά, σε αυτούς που αθωώνουν τον ασεβή για χάρη δώρων και αφαιρούν το δίκαιο από τον δίκαιο, σε αυτούς που διαστρέφουν την κρίση των φτωχών και αρπάζουν το δικαίωμα των πενήτων, ώστε να γίνει σε αυτούς η χήρα λάφυρο και το ορφανό λεία. Και τι θα κάνουν την ημέρα της θείας επισκέψεως; Και σε ποιον θα καταφύγουν για να βοηθηθούν; Και πού θα αφήσουν τη δόξα τους για να μην πέσουν σε αιχμαλωσία; Όπως ακριβώς θα καεί η καλαμιά από τα κάρβουνα της φωτιάς και θα κατακαεί από την αναμμένη φλόγα, έτσι η ρίζα τους θα γίνει σαν χνούδι, και το άνθος τους θα υψωθεί σαν σκόνη· διότι δεν θέλησαν τον νόμο του Κυρίου Σαβαώθ, αλλά περιφρόνησαν τον λόγο του Αγίου του Ισραήλ.

Αλίμονο σε εκείνους που θεωρούν τους εαυτούς τους συνετούς και νομίζουν πώς είναι σοφοί. Αλίμονο στους ισχυρούς σας, αυτούς που πίνουν το κρασί, και στους δυνάστες, εκείνους που αναμειγνύουν τα μεθυστικά ποτά, οι οποίοι δικαιώνουν τον ασεβή εξαιτίας δωροδοκιών και αφαιρούν το δίκαιο του δικαίου. Γι' αυτόν τον λόγο, όπως ακριβώς θα κατακαεί η καλαμιά από τα αναμμένα κάρβουνα της φωτιάς και θα καταναλωθεί από τη φλόγα που καίει, έτσι η ρίζα τους θα γίνει σαν χνούδι και το άνθος τους θα υψωθεί σαν σκόνη. Διότι δεν θέλησαν τον νόμο του Κυρίου Σαβαώθ, αλλά περιφρόνησαν τον λόγο του Αγίου του Ισραήλ. Και οργίστηκε με θυμό ο Κύριος Σαβαώθ και άπλωσε τα χέρια του εναντίον τους και τους χτύπησε και οργίστηκε ενάντια στα βουνά, και τα πτώματά τους έγιναν σαν κοπριά στη μέση του δρόμου. Και παρ' όλα αυτά δεν αποστράφηκαν, αλλά το χέρι τους είναι ακόμη υψωμένο. Διότι πράγματι το χέρι σας παραμένει υψωμένο για να πράττει το κακό, επειδή, παρότι σκοτώσατε τον Χριστό, ούτε έτσι μετανοείτε, αλλά και εμάς, που πιστέψαμε μέσω αυτού στον Θεό και Πατέρα των όλων, μας μισείτε και μας φονεύετε, όποτε λάβετε εξουσία. Επίσης, καταριέστε αδιάλειπτα και εκείνον και τους δικούς του, μολονότι όλοι εμείς προσευχόμαστε για εσάς και γενικά για όλους τους ανθρώπους, όπως ακριβώς διδαχθήκαμε να πράττουμε από τον Χριστό και Κύριό μας, ο οποίος μας παρήγγειλε να προσευχόμαστε ακόμη και για τους εχθρούς μας, να αγαπάμε αυτούς που μας μισούν και να ευλογούμε αυτούς που μας καταριούνται.

Βλέπετε ποια είναι η δύναμη του «μην κρίνετε, και δεν θα κριθείτε», δηλαδή μην τιμωρήσετε, και δεν θα τιμωρηθείτε; «Σε εμένα ανήκει η εκδίκηση, σε εμένα και το να κρίνω· εγώ θα ανταποδώσω, λέει ο Κύριος»· διότι εγώ θα κρίνω δίκαια όλη τη γη και θα ανταποδώσω στον καθένα σύμφωνα με τα έργα του. Εσύ όμως, ενώ είσαι υπόλογος και κατάμεστος από μύρια κακά, ω άνθρωπε, κρίνεις τους αθώους και τιμωρείς, όντας εσύ ο ίδιος υπόλογος; Αν και πολλές φορές δικαίωσες τον ασεβή εξαιτίας δώρων και τον κατέστησες αθώο ενώ ήταν ένοχος, και, αφαιρώντας από τον δίκαιο το δίκαιό του, τον καταδίκασες ως ένοχο. «Μην κρίνετε λοιπόν, και δεν θα κριθείτε· διότι με όποια κρίση κρίνετε θα κριθείτε», δηλαδή, εάν δίκαια και φιλάνθρωπα ασκήσετε την κρίση με σκοπό να επαναφέρετε στην τάξη τον άτακτο, αυτό είναι πανόσιο, εάν όμως κρίνετε άδικα και χωρίς συμπόνια τον συνάνθρωπο, «με όποια κρίση κρίνετε θα κριθείτε» και «με όποιο μέτρο μετράτε θα μετρηθεί σε εσάς» (παρομοίως και αυτό έχει την ίδια ακριβώς δύναμη). Είτε λοιπόν πράξει κάποιος καλό είτε κακό σε κάποιον, το ίδιο θα υποστεί και αυτός από τον δίκαιο Κριτή, είτε στην παρούσα ζωή είτε στη μέλλουσα.

Μεγάλο είναι το όνειδος. Δεν λέει, ακούστε άρχοντες του λαού ή άρχοντες των Ιουδαίων, αλλά ακούστε άρχοντες και λαέ των Σοδόμων και της Γομόρρας. Διότι, αν και καταποντίστηκαν, έγιναν στάχτη και βυθίστηκαν οι άρχοντες και οι αρχόμενοι των Σοδόμων και της Γομόρρας πριν από πολλές γενεές, δηλαδή από τις ημέρες του δικαίου Αβραάμ, και κανένα ίχνος τους δεν φαίνεται πλέον πουθενά, όμως, επειδή και εσείς, λέει, πράττετε τα δικά τους έργα, τόσο οι άρχοντες όσο και οι αρχόμενοι: «ακούστε τον λόγο του Κυρίου, άρχοντες των Σοδόμων· προσέξτε τον νόμο του Θεού, λαέ της Γομόρρας». «Τι να το κάνω το πλήθος των θυσιών σας; λέει ο Κύριος». Αν μου προσφέρατε, λέει, θυσία αινέσεως και θυσία δικαιοσύνης και θυσία συντετριμμένης καρδίας, με αυτές τις θυσίες θα ευαρεστούμουν. Τις θυσίες ζώων, όμως, και τα ολοκαυτώματα εγώ δεν τα επιδοκιμάζω, διότι «δική μου είναι η οικουμένη και το πλήρωμά της». Και γιατί μου προσφέρετε πλήθος θυσιών από ταύρους και τράγους; «Μήπως θα φάω κρέας ταύρων ή θα πιω αίμα τράγων;» Διότι η θυσία των ασεβών είναι βδέλυγμα για εμένα. Γιατί; Διότι τις προσφέρουν με τρόπο άδικο και παράνομο. Και εσείς λοιπόν, γιατί μου προσφέρετε πλήθος θυσιών, εφόσον αδικείτε, πλεονεκτείτε, αρπάζετε, κρίνετε παράνομα, «αθωώνοντας τον ασεβή εξαιτίας δώρων και αφαιρώντας το δίκαιο του δικαίου» από αυτόν, φονεύοντας και αμαρτάνοντας και διαπράττοντας τα έργα των Σοδόμων, εξαιτίας των οποίων ονομαστήκατε άρχοντες των Σοδόμων και λαός της Γομόρρας; «

Πώς θα διακρίνει; Θα διακρίνει τη διαφορά μεταξύ των θεών. Επειδή οι θεοί διαφέρουν μεταξύ τους, θα διακρίνει διαφορετικά τη διαφορά τους. Διότι ονομάζονται «θεοί» και όσοι εξουσιάζουν τον λαό λόγω του αρχικού τους αξιώματος· εφόσον κυβερνούν, βασιλεύουν και κρίνουν τον λαό, ονομάζονται και αυτοί «θεοί» πάνω στη γη ως αντιπρόσωποι του Θεού, προς τους οποίους τα μάτια όλων των υπηκόων είναι στραμμένα με ελπίδα, σχεδόν όπως στον ίδιο τον κατά φύση και αληθινό Θεό. Ονομάζονται όμως «θεοί» και οι ενάρετοι που έχουν θεωθεί μέσω της μετοχής στο Πνεύμα, επειδή και αυτοί κυριάρχησαν και βασίλευσαν επί των παθών τους. Και θα διακρίνει ο Θεός τους «θεούς» και θα τους διαχωρίσει, δηλαδή τους πνευματικούς θεούς από τους άρχοντες θεούς, από τους οποίους επικρίνοντας μερικούς επειδή δεν κρίνουν δίκαια τον λαό που εξουσιάζουν, λέγει: «Έως πότε θα κρίνετε άδικα και θα μεροληπτείτε υπέρ των αμαρτωλών;» Γιατί, λέγει, προσωποληπτείτε υπέρ των ισχυρών, κρίνοντας και δικαιώνοντας τον άδικο, και στερείτε από τον φτωχό το δίκαιό του; Έως πότε θα εκφέρετε μια τέτοια άδικη κρίση; Έως πότε θα δικαιώνετε τον ασεβή για χάρη δώρων και θα αφαιρείτε από τον δίκαιο το δίκαιό του; Διότι αλίμονο σε εκείνους που δικαιώνουν τον ασεβή για χάρη δώρων. Από την άλλη, δεν πρέπει να χαριστείς στον φτωχό κατά την κρίση· εάν αποδειχθεί ότι έχει άδικο και αντιδικεί άδικα με τον αντίδικό του, δεν θα τον σπλαχνιστείς επειδή είναι φτωχός, αλλά θα κρίνεις δίκαια. Εφόσον λοιπόν είστε αντιπρόσωποι και κριτές του Θεού και ονομάζεστε «θεοί» πάνω στη γη, «έως πότε θα κρίνετε άδικα και θα μεροληπτείτε υπέρ των αμαρτωλών;» «