Πατερικές αναφορές στο ΗΣΑΪΑΣ 54:1

46 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

ΕΥΦΡΑΝΘΗΤΙ, στεῖρα ἡ οὐ τίκτουσα, ρῆξον καὶ βόησον, ἡ οὐκ ὠδίνουσα, ὅτι πολλὰ τὰ τέκνα τῆς ἐρήμου μᾶλλον ἢ τῆς ἐχούσης τὸν ἄνδρα· εἶπε γὰρ Κύριος·

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

41–46 από 46

Ἰουστῖνος ὁ Φιλόσοφος καὶ Μάρτυς Διάλογος πρὸς Τρύφωνα
Εὐφράνθητι στεῖρα ἡ οὐ τίκτουσα, ῥῆξον καὶ βόησον ἡ οὐκ ὠδίνουσα, ὅτι πολλὰ τὰ τέκνα τῆς ἐρήμου μᾶλλον ἢ τῆς ἐχούσης τὸν ἄνδρα. εἶπε γὰρ κύριος· πλάτυνον τὸν τόπον τῆς σκηνῆς σου καὶ τῶν αὐλαιῶν σου, πῆξον, μὴ φείσῃ, μάκρυνον τὰ σχοινίσματά σου καὶ τοὺς πασσάλους κατίσχυσον, εἰς τὰ δεξιὰ καὶ εἰς τὰ ἀριστερὰ ἐκπέτασον· καὶ τὸ σπέρμα σου ἔθνη κληρονομήσει, καὶ πόλεις ἠρημωμένας κατοικιεῖς. μὴ φοβοῦ ὅτι κατῃσχύνθης, μηδὲ ἐντραπῇς ὅτι ὠνειδίσθης, ὅτι αἰσχύνην αἰώνιον ἐπιλήσῃ καὶ ὄνειδος τῆς χηρείας σου οὐ μνησθήσῃ· ὅτι κύριος ἐποίησεν ὄνομα ἑαυτῷ, καὶ ὁ ῥυσάμενός σε, αὐτὸς θεὸς Ἰσραήλ, πάσῃ τῇ γῇ κληθήσεται. ὡς γυναῖκα καταλελειμμένην καὶ ὀλιγόψυχον κέκληκέ σε ὁ κύριος, ὡς γυναῖκα ἐκ νεότητος μεμισημένην.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ευφράνσου, στείρα εσύ που δεν γεννάς, ξέσπασε σε φωνές και βόησε εσύ που δεν δοκιμάζεις ωδίνες τοκετού, διότι περισσότερα είναι τα τέκνα της έρημης παρά εκείνης που έχει τον άνδρα. Διότι είπε ο Κύριος: Πλάτυνε τον τόπο της σκηνής σου και των αυλαιών σου, στήσε τες, μη φεισθείς, μάκρυνε τα σχοινιά σου και στερέωσε γερά τους πασσάλους σου, προς τα δεξιά και προς τα αριστερά επεκτάσου· και το σπέρμα σου θα κληρονομήσει έθνη, και θα κατοικήσεις σε πόλεις ερημωμένες. Μη φοβάσαι επειδή ντροπιάστηκες, ούτε να εντραπείς επειδή ονειδίστηκες, διότι την αιώνια αισχύνη θα ξεχάσεις και τον ονειδισμό της χηρείας σου δεν θα θυμηθείς πλέον. Διότι ο Κύριος έκανε όνομα για τον εαυτό Του, και ο λυτρωτής σου, ο ίδιος ο Θεός του Ισραήλ, θα ονομαστεί σε όλη τη γη. Σαν γυναίκα εγκαταλελειμμένη και αποθαρρυμένη σε κάλεσε ο Κύριος, σαν γυναίκα που περιφρονήθηκε από τη νεότητά της.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Το έργο διαθέτει μόνο κανονικό σύνδεσμο έργου.
Νικηφόρος Α΄ Κωνσταντινουπόλεως Ἀπολογητικὸς λόγος ὑπὲρ τῶν ἁγίων εἰκόνων
μϛʹ. Οἷα γὰρ ὁ τῶν ἐθνῶν βασιλεὺς τοῖς βασιλευθησομένοις ἐπήγγελται ποιήσειν, ὥσπερ ἀντέκτισίν τινα καὶ ἆθλα τῆς πρὸς αὐτὸν ὑπακοῆς τε καὶ πίστεως προστιθείς, διακούσεσθαι ἄξιον. Ποιήσει γάρ, φησί, Κύριος ὁ Θεὸς Σαβαὼθ πᾶσι τοῖς ἔθνεσιν ἐπὶ τὸ ὄρος τοῦτο· πίονται εὐφροσύνην, πίονται οἶνον, χρίσονται μύρον ἐν τῷ ὄρει τούτῳ. Ἆρα τίνα τῶν πάντων διαπέφευγεν; ὅτι σαφῶς ἡμῖν διὰ τούτων, τῶν ἱερῶν μυστηρίων τῆς θείας δωρεᾶς τε καὶ χάριτος προεισῆκται τὸ διδασκάλιον· τῆς τε κοινωνίας τοῦ τιμίου αἵματος τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Χριστοῦ, καὶ τοῦ ἁγιασμοῦ τοῦ κατὰ τὸ θεῖον λουτρόν· ὧν τί ἂν γένοιτο εἰς εὐφροσύνην καὶ φωτισμὸν ψυχῆς χαριέστερον ἢ ἐνθεέστερον; ἐντεῦθεν προστέταχε πάλιν αὐτοῖς εὐφραίνεσθαι ἐπὶ τὸ τοῦ καλοῦντος φιλόδωρον, λέγων· Εὐφράνθητι, στεῖρα ἡ οὐ τίκτουσα, ῥῆξον καὶ βόησον, ἡ οὐκ ὠδίνουσα, ὅτι πολλὰ τὰ τέκνα τῆς ἐρήμου, μᾶλλον ἢ τῆς ἐχούσης τὸν ἄνδρα. Ἀλλὰ μὴν καὶ ὁποῖα οἱ διὰ τῆς ἐν χάριτι κλήσεως προσδεδραμηκότες ἀντεισοίσουσιν, εὐσύνοπτα ἐρεῖ· Ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ ἀνενεχθήσεται δῶρα Κυρίῳ Σαβαώθ, ἐκ λαοῦ τεθλιμμένου καὶ ταπεινοῦ, ἀπὸ λαοῦ μεγάλου, ἀπὸ τοῦ νῦν καὶ εἰς τὸν αἰῶνα χρόνον· δῶρα δέ, τί ἄλλο νοηθεῖεν ἂν ἢ πάντως ἡ τῆς αἰνέσεως πνευματικὴ θυσία, ἡ λογικὴ λατρεία παρὰ πάντων τῶν ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ ἐθνῶν προσαγομένη τῷ Θεῷ, ἣν ὡς ὀσμὴν εὐωδίας προσδεχόμενος;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
46. Διότι αξίζει να ακούσουμε προσεκτικά αυτά που ο βασιλιάς των εθνών υποσχέθηκε να κάνει σε όσους πρόκειται να κυβερνήσει, προσθέτοντάς τα σαν μια ανταπόδοση και έπαθλα για την υπακοή και την πίστη προς αυτόν. Διότι, λέει, ο Κύριος ο Θεός Σαβαώθ θα προσφέρει σε όλα τα έθνη πάνω σε αυτό το όρος τα εξής: θα πιουν ευφροσύνη, θα πιουν οίνο, θα χριστούν με μύρο σε τούτο το όρος. Άραγε ποιον από όλους έχει διαφύγει το ότι μέσα από αυτά μάς έχει εισαχθεί εκ των προτέρων με σαφήνεια η διδασκαλία των ιερών μυστηρίων της θείας δωρεάς και χάριτος; Δηλαδή της κοινωνίας του τιμίου αίματος του Σωτήρος ημών Χριστού, και του αγιασμού μέσω του θείου λουτρού. Τι θα μπορούσε να είναι πιο χαριτωμένο ή πιο θεϊκό από αυτά για την ευφροσύνη και τον φωτισμό της ψυχής; Γι' αυτό τους πρόσταξε πάλι να ευφραίνονται για τη γενναιοδωρία εκείνου που τους καλεί, λέγοντας: Ευφράνσου, στείρα εσύ που δεν γεννάς, ξέσπασε και φώναξε, εσύ που δεν δοκιμάζεις ωδίνες τοκετού, διότι πολλά είναι τα τέκνα της έρημης, περισσότερα από εκείνης που έχει τον άνδρα. Αλλά βέβαια και το τι είδους ανταπόδοση θα προσφέρουν εκείνοι που προσέδραμαν μέσω της κατά χάριν κλήσεως, θα το πει με τρόπο ευκολονόητο: Εκείνο τον καιρό θα προσφερθούν δώρα στον Κύριο Σαβαώθ, από λαό θλιμμένο και ταπεινό, από λαό μεγάλο, από τώρα και εις τον αιώνα. Και ως δώρα, τι άλλο θα μπορούσε να νοηθεί παρά οπωσδήποτε η πνευματική θυσία της αινέσεως, η λογική λατρεία που προσφέρεται στον Θεό από όλα τα έθνη που βρίσκονται μέσα στην Εκκλησία, την οποία Εκείνος αποδέχεται ως οσμή ευωδίας;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεόδωρος ὁ Στουδίτης Εἰς τὴν γένεσιν τοῦ ἁγίου προφήτου Προδρόμου καὶ Βαπτιστοῦ
Ὢ ἀγόνου νηδύος τοιοῦτον κυοφορησάσης παῖδα! ὢ ἀκάρπου ἀρούρας τηλικαύτην βλαστησάσης ἄσταχυν· διὰ τοῦτο οὐκ ἀποκνητέον τὰ τοῦ μεγαλοφωνοτάτου Ἠσαΐου καινότερόν πως καὶ πρὸς αὐτὴν ἀποφθέγξασθαι· «Εὐφράνθητι, στεῖρα ἡ οὐ τίκτουσα· ῥῆξον καὶ βόησον, ἡ οὐκ ὠδίνουσα», ὅτι ἐξήνθησας ἐκ τῆς ἐρήμου μήτρας τὸ κρίνον τῆς ἁγνείας, τὸ ῥόδον τῆς πνευματικῆς εὐοδμίας, τὸν λειμῶνα τῆς ἀγαθοφόρου ἐγκρατείας, τὸν ἡμεροφανῆ λαμπτῆρα τῆς Χριστοῦ ἐπιφανείας, Ἰωάννην τὸν θεοπρόβλητον στρατιώτην τοῦ οὐρανίου βασιλέως, τὸν ἄριστον τῆς Χριστοῦ νυμφαγωγὸν Ἐκκλησίας, τὸν ἀσίγητον μάρτυρα τῆς ὄντως ἀληθείας, Ἰωάννην τὸν διαπρύσιον κήρυκα τῆς μετανοίας, τὸν ἐν σώματι ἄγγελον τοῦ Κυρίου, τὸν ἐκφάντορα τοῦ Ἀμνοῦ τοῦ αἴροντος τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου· καὶ οὐδ’ ἂν αὐτοῦ περιλάβοιμι τὰς ἀξίας, κἂν πλείω προσθείην τῆς κλήσεως τὰ ὀνόματα· πολυώνυμος γάρ τίς ἐστι καὶ πολυάξιος, τὸ μεῖζον παρὰ πάντας τοὺς χριστοὺς Κυρίου κεκληρωμένος.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ω, της άγονης μήτρας που κυοφόρησε ένα τέτοιο παιδί! Ω, του άκαρπου αγρού που βλάστησε ένα τόσο μεγάλο στάχυ! Γι' αυτό δεν πρέπει να διστάσουμε να πούμε προς αυτήν, με έναν κάπως πιο καινούργιο τρόπο, τα λόγια του μεγαλοφωνότατου Ησαΐα: «Ευφράνσου, στείρα εσύ που δεν γεννάς· ξέσπασε και βόησε, εσύ που δεν νιώθεις ωδίνες», διότι άνθισες από την έρημη μήτρα τον κρίνο της αγνείας, το ρόδο της πνευματικής ευωδίας, τον λειμώνα της αγαθοφόρου εγκρατείας, τον φωτεινό σαν την ημέρα φανό της επιφανείας του Χριστού, τον Ιωάννη, τον θεοπρόβλητο στρατιώτη του επουράνιου Βασιλιά, τον άριστο νυμφαγωγό της Εκκλησίας του Χριστού, τον ασίγητο μάρτυρα της όντως αλήθειας, τον Ιωάννη, τον διαπρύσιο κήρυκα της μετανοίας, τον εν σώματι άγγελο του Κυρίου, τον εκφάντορα του Αμνού που σηκώνει την αμαρτία του κόσμου. Και δεν θα μπορούσα να συμπεριλάβω όλες τις αρετές του, ακόμη κι αν προσέθετα περισσότερα ονόματα στην προσφώνησή του· διότι είναι πολυώνυμος και πολυάξιος, έχοντας λάβει το μεγαλύτερο αξίωμα από όλους τους χριστούς του Κυρίου.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεοφύλακτος Βουλγαρίας Εἰς τὰ εὐαγγέλια ἐξηγήσεις
Ἐν τῇ ἐρήμῳ δὲ ἐγένετο τὸ ῥῆμα τοῦ Θεοῦ πρὸς Ἰωάννην· ἐπεὶ γὰρ ἔμελλε τὰ τέκνα τῆς ἐρήμου, τῆς τῶν ἐθνῶν λέγω Ἐκκλησίας, πλείονα γενέσθαι τῶν τῆς ἐχούσης τὸν ἄνδρα, τουτέστι, τῆς Ἰουδαϊκῆς Συναγωγῆς, εἰκότως ἐν τῇ ἐρήμῳ ὄντι γίνεται τῷ Ἰωάννῃ τὸ ῥῆμα καὶ ἡ πρόσταξις τοῦ Θεοῦ. Ἐκήρυσσε δὲ βάπτισμα μετανοίας τοῖς λαοῖς, τουτέστιν, ἐξαγορεύσεως. Τοῦτο δὲ τὸ βάπτισμα συνήργει αὐτοῖς εἰς τὴν ἄφεσιν τῶν ἁμαρτιῶν, τὴν διὰ τοῦ βαπτίσματος τοῦ Χριστοῦ διδομένην. Οὐ γὰρ δὴ τὸ Ἰωάννου βάπτισμα ἄφεσιν εἶχεν ἁμαρτιῶν, ἀλλ’ εἰς ἄφεσιν συνεβάλλετο, τουτέστι, παρεσκεύαζε τοὺς ἀνθρώπους, ἵνα δέξωνται τὸ τοῦ Χριστοῦ βάπτισμα, τὸ ἔχον ἄφεσιν ἁμαρτιῶν. «Ὡς γέγραπται ἐν βίβλῳ λόγων Ἡσαΐου τοῦ προφήτου, λέγοντος· Φωνὴ βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ, Ἑτοιμάσατε τὴν ὁδὸν Κυρίου, εὐθείας ποιεῖτε τὰς τρίβους αὐτοῦ. Πᾶσα φάραγξ πληρωθήσεται, καὶ πᾶν ὄρος καὶ βουνὸς ταπεινωθήσεται, καὶ ἔσται τὰ σκολιὰ εἰς εὐθεῖαν, καὶ αἱ τραχεῖαι εἰς ὁδοὺς λείας, καὶ ὄψεται πᾶσα σὰρξ τὸ σωτήριον τοῦ Θεοῦ.» Ὁδὸς μέν, ἡ κατὰ Χριστὸν πολιτεία, ἣν κελεύει ἑτοιμασθῆναι.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Στην έρημο δε δόθηκε ο λόγος του Θεού προς τον Ιωάννη· διότι, επειδή επρόκειτο τα τέκνα της ερήμου, δηλαδή της Εκκλησίας των εθνών, να γίνουν περισσότερα από τα τέκνα αυτής που έχει τον άνδρα, δηλαδή της ιουδαϊκής συναγωγής, εύλογα ο λόγος και η προσταγή του Θεού απευθύνθηκε στον Ιωάννη ενώ βρισκόταν στην έρημο. Κήρυττε δε βάπτισμα μετανοίας στους λαούς, δηλαδή εξομολογήσεως. Αυτό δε το βάπτισμα συνεργούσε γι' αυτούς στην άφεση των αμαρτιών, η οποία δινόταν διά του βαπτίσματος του Χριστού. Διότι βέβαια το βάπτισμα του Ιωάννη δεν παρείχε άφεση αμαρτιών, αλλά συνέβαλλε στην άφεση, δηλαδή, προετοίμαζε τους ανθρώπους ώστε να δεχθούν το βάπτισμα του Χριστού, το οποίο έχει την άφεση των αμαρτιών. «Όπως είναι γραμμένο στο βιβλίο των λόγων του προφήτη Ησαΐα, που λέει: Φωνή βοώντος στην έρημο, ετοιμάστε την οδό του Κυρίου, κάντε ευθείες τις ατραπούς του. Κάθε φάραγξ θα πληρωθεί, και κάθε όρος και βουνό θα ταπεινωθεί, και τα σκολιά θα γίνουν ευθεία, και οι τραχείς δρόμοι λείοι, και κάθε σάρκα θα δει τη σωτηρία του Θεού.» Οδός μεν είναι η κατά Χριστόν πολιτεία, την οποία προστάζει να ετοιμαστεί.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεοφύλακτος Βουλγαρίας Εἰς τὰ εὐαγγέλια ἐξηγήσεις
Ἴσθι δὲ ὅτι πατρὶς τῶν προφητῶν ἡ Ἰουδαίων Συναγωγή, ἐν ᾗ ἀτιμάζονται οἱ προφῆται· οὐδὲ γὰρ δεκτοί εἰσιν· ἡμεῖς δὲ οἱ ἀλλότριοι ἐδεξάμεθα τούτους· ἡ γὰρ χήρα, ἡ ἐξ ἐθνῶν Ἐκκλησία λέγω, ἐδέξατο τὸν Ἠλίαν, τουτέστι, τὸν προφητικὸν λόγον, λιμοῦ γενομένου νοητοῦ ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ, λιμοῦ τοῦ ἀκοῦσαι λόγον Θεοῦ· περὶ ταύτης δὲ τῆς χήρας ὁ προφήτης φησίν, ὅτι πολλὰ τὰ τέκνα τῆς ἐρήμου μᾶλλον ἢ τῆς ἐχούσης τὸν ἄνδρα· καὶ πάλιν ὅτι στεῖρα ἔτεκεν ἑπτά, καὶ ἡ πολλὴ ἐν τέκνοις ἠσθένησεν. «Καὶ κατῆλθεν εἰς Καπερναούμ, πόλιν τῆς Γαλιλαίας· καὶ ἦν διδάσκων αὐτοὺς ἐν τοῖς Σάββασι· καὶ ἐξεπλήσσοντο ἐπὶ τῇ διδαχῇ αὐτοῦ, ὅτι ἐν ἐξουσίᾳ ἦν ὁ λόγος αὐτοῦ· καὶ ἐν τῇ Συναγωγῇ ἦν ἄνθρωπος, ἔχων πνεῦμα δαιμονίου ἀκαθάρτου· καὶ ἀνέκραξε φωνῇ μεγάλῃ, λέγων· Ἔα, τί ἡμῖν καὶ σοί, Ἰησοῦ Ναζαρηνέ, ἦλθες ἀπολέσαι ἡμᾶς; Οἶδά σε τίς εἶ· Ὁ ἅγιος τοῦ Θεοῦ. Καὶ ἐπετίμησεν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, λέγων· Φιμώθητι καὶ ἔξελθε ἐξ αὐτοῦ· καὶ ῥίψαν αὐτὸν τὸ δαιμόνιον εἰς τὸ μέσον, ἐξῆλθεν ἀπ’ αὐτοῦ, μηδὲν βλάψαν αὐτόν. Καὶ ἐγένετο θάμβος ἐπὶ πάντας· καὶ συνελάλουν πρὸς ἀλλήλους, λέγοντες·
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Μάθε δε ότι πατρίδα των προφητών είναι η Συναγωγή των Ιουδαίων, στην οποία ατιμάζονται οι προφήτες· διότι δεν γίνονται δεκτοί· εμείς όμως οι αλλότριοι τους δεχθήκαμε· διότι η χήρα, εννοώ η Εκκλησία που προέρχεται από τα έθνη, δέχθηκε τον Ηλία, δηλαδή τον προφητικό λόγο, όταν έγινε νοητός λιμός στην Ιουδαία, λιμός του να ακούσουν τον λόγο του Θεού· και για αυτήν τη χήρα λέει ο προφήτης, ότι είναι περισσότερα τα τέκνα της έρημης παρά αυτής που έχει τον άνδρα· και πάλι ότι η στείρα γέννησε επτά, και η πολύτοκη εξασθένησε. «Και κατέβηκε στην Καπερναούμ, πόλη της Γαλιλαίας· και τους δίδασκε τα Σάββατα· και εκπλήσσονταν για τη διδασκαλία του, διότι ο λόγος του είχε εξουσία· και στη Συναγωγή υπήρχε ένας άνθρωπος που είχε πνεύμα ακάθαρτου δαιμονίου· και έκραξε με δυνατή φωνή, λέγοντας: Άχ, τι σχέση υπάρχει μεταξύ μας και σε σένα, Ιησού Ναζαρηνέ; Ήρθες να μας καταστρέψεις; Γνωρίζω ποιος είσαι: Ο άγιος του Θεού. Και τον επιτίμησε ο Ιησούς, λέγοντας: Σώπασε και έβγα από αυτόν· και αφού το δαιμόνιο τον έριξε στη μέση, βγήκε από αυτόν, χωρίς να τον βλάψει καθόλου. Και έπεσε έκπληξη σε όλους· και συζητούσαν μεταξύ τους, λέγοντας:
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεοφύλακτος Βουλγαρίας Εἰς τὰ εὐαγγέλια ἐξηγήσεις
Ὁ γὰρ Λόγος τοῦ Θεοῦ πρότερον μὲν παῤῥησίᾳ περιεπάτει ἐν τοῖς Ἰουδαίοις, διὰ τῶν προφητῶν καταγγελλόμενος· νῦν δὲ οὐκ ἔτι, ἀλλ’ ἀνεχώρησεν εἰς τὴν ἔρημον τῶν ἐθνῶν συναγωγήν, περὶ ἧς εἴρηται, ὅτι «Πολλὰ τὰ τέκνα τῆς ἐρήμου μᾶλλον, ἢ τῆς ἐχούσης τὸν ἄνδρα.» Ἐγγὺς δὲ Ἐφραΐμ ἐστιν, ἡ ἔρημος αὕτη. Ἐφραῒμ δὲ λέγεται «καρποφορία.» Ἀδελφὸς δὲ ὕστερος οὗτος, τοῦ Μανασσῇ πρεσβυτέρου ὄντος· Μανασσῆς δὲ ἑρμηνεύεται «ἀπὸ λήθης.» Ὁ τοίνυν Ἰουδαίων λαὸς πρεσβύτερος υἱὸς ἦν τοῦ Θεοῦ («Υἱὸς γάρ μου, φησί, πρωτότοκος Ἰσραήλ»), λήθην δὲ αὐτοῦ ἔσχε Θεός· τὸν δὲ Ἐφραΐμ, τουτέστι, τὴν ἐξ ἐθνῶν καρποφορίαν, δεύτερον ποιεῖται υἱὸν ὁ Κύριος. Εἰς τὴν ἔρημον οὖν Ἐφραΐμ, τὴν ἐξ ἐθνῶν Ἐκκλησίαν τὴν καρποφορηθεῖσαν διὰ τοῦ Εὐαγγελίου, ὁ Λόγος ἐξῆλθεν, τὴν Ἰουδαίαν καταλιπών.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι ο Λόγος του Θεού προηγουμένως μεν συναναστρεφόταν φανερά μεταξύ των Ιουδαίων, κηρυσσόμενος μέσω των προφητών· τώρα όμως όχι πλέον, αλλά αναχώρησε προς την έρημη συναγωγή των εθνών, για την οποία έχει γραφτεί ότι: «Περισσότερα είναι τα τέκνα της ερήμου παρά εκείνης που έχει τον άνδρα.» Και αυτή η έρημος βρίσκεται κοντά στον Εφραίμ. Το όνομα Εφραίμ σημαίνει «καρποφορία». Και αυτός ήταν ο νεότερος αδελφός, ενώ ο Μανασσής ήταν ο μεγαλύτερος. Το όνομα Μανασσής ερμηνεύεται «από λήθη». Λοιπόν, ο λαός των Ιουδαίων ήταν ο μεγαλύτερος υιός του Θεού («Διότι ο πρωτότοκος υιός μου, λέει, είναι ο Ισραήλ»), αλλά ο Θεός τον παρέδωσε στη λήθη· ενώ τον Εφραίμ, δηλαδή την καρποφορία που προήλθε από τα έθνη, ο Κύριος τον καθιστά δεύτερο υιό του. Προς την έρημο λοιπόν του Εφραίμ, την προερχόμενη από τα έθνη Εκκλησία, η οποία καρποφόρησε μέσω του Ευαγγελίου, εξήλθε ο Λόγος, εγκαταλείποντας την Ιουδαία.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες