Πατερικές αναφορές στο ΗΣΑΪΑΣ 57:8

Τώρα όμως, εναντίον τίνος αφήσατε ελεύθερη τη γλώσσα σας; Διότι δεν θελήσατε να δεχθείτε τον σωτήρα· και είστε σπέρμα άνομο, διότι δεν ανεχθήκατε αυτόν που σας καθοδηγεί στην ευσέβεια μέσω των ευαγγελικών θεσπισμάτων. <Εσείς που επικαλείστε τα είδωλα κάτω από πυκνόφυλλα δέντρα, που σφάζετε τα παιδιά σας στις χαράδρες ανάμεσα στις πέτρες. Εκείνη είναι η μερίδα σου, αυτός είναι ο κλήρος σου, και σε εκείνα έχυσες σπονδές, και σε εκείνα προσέφερες θυσίες. Για αυτά, λοιπόν, δεν θα οργιστώ; Πάνω σε όρος ψηλό και μετέωρο, εκεί είναι η κλίνη σου, και εκεί ανέβασες θυσίες, και πίσω από τους παραστάτες της θύρας σου έβαλες το μνημόσυνό σου.> Αφού τους ανακήρυξε κυριοκτόνους, δείχνει ότι η μισόθεη ασθένειά τους και η προθυμία τους για μιαιφονίες δεν ήταν κάτι νέο σε αυτούς, αλλά ενυπήρχε μέσα τους από παλιά και ανέκαθεν. Διότι εσείς είστε, λέει, εκείνοι που στους παλαιότερους καιρούς επικαλούσασταν τα είδωλα κάτω από πυκνόφυλλα δέντρα. Αν και ο νόμος που δόθηκε μέσω του Μωυσή τους χορηγούσε τα ωφέλιμα και έλεγε ρητά: «Κύριον τον Θεό σου θα προσκυνήσεις και αυτόν μόνο θα λατρεύσεις», σε τέτοιο σημείο φρενοβλάβειας κατρακύλησαν, ή μάλλον αχαλίνωτης δυσέβειας και πέρα από κάθε μέτρο, ώστε να γίνουν και κατασκευαστές ειδώλων, και να τα λατρεύουν με ιεροτελεστίες, και να τα επικαλούνται, δηλαδή να διδάσκουν και άλλους να προσκυνούν κάτω από πυκνόφυλλα δέντρα και να τα στεφανώνουν με θεοπρεπείς τιμές.

Έσφαξε, λοιπόν, ο Ιεχονίας τον ίδιο του τον γιο για ανύπαρκτους θεούς. Αυτό το είπε κάπου και ο ίδιος ο Θεός μέσω ενός από τους αγίους προφήτες, καταδεικνύοντας τη σκληρότητα εκείνων που συνήθιζαν να πράττουν τέτοια πράγματα: «Θυσιάστε ανθρώπους· διότι τα μοσχάρια έχουν εκλείψει.» Εσείς λοιπόν είστε, λέει, αυτοί που παρακαλούν τα είδωλα, που σφάζουν κάτω από πυκνόφυλλα δέντρα τα παιδιά τους μέσα στις φάραγγες ανάμεσα στις πέτρες. Τι ακολουθεί λοιπόν μετά από αυτά; Εκείνη είναι η μερίδα σου, αυτός είναι ο κλήρος σου. Επειδή, λέει, προσκύνησες τα μάταια· θα έχεις λοιπόν τέτοια μερίδα, και ο κλήρος σου θα είναι μάταιος. Ή μάλλον εκείνο ίσως θέλει να δηλώσει: Σφάξατε τα παιδιά σας στις φάραγγες, λέει. Επομένως, εκείνη είναι η μερίδα σου, αυτός είναι ο κλήρος σου, δηλαδή, θα περιπέσεις στα ίδια κακά, και η μερίδα και ο κλήρος σου θα γίνει η σφαγή. Για ποια αιτία; Πρώτον μεν επειδή έγινες παιδοκτόνος, και έπειτα επειδή έχυσες σπονδές σε ακάθαρτους δαίμονες και σε άψυχα είδωλα, και προσέφερες σε εκείνα θυσίες. Άραγε λοιπόν, δεν θα οργιστώ για αυτά; λέει. Δεν έχει δίκαιη αφορμή ο θυμός εναντίον σας, και η θεία δίκη δεν έχει εύλογη αιτία; Πάνω σε όρος ψηλό και μετέωρο, εκεί είναι η κλίνη σου, εκεί ανέβασες θυσίες, και πίσω από τους παραστάτες της θύρας σου έβαλες το μνημόσυνό σου. Το ότι λοιπόν κοιμούνταν στα όρη για να δουν όνειρα, ο προφητικός λόγος μάς το έχει φανερώσει σε πάρα πολλά σημεία.

Για αυτούς τους λόγους την κατηγορεί λέγοντας: Νόμιζες ότι, αν απομακρυνθείς από εμένα, θα έχεις κάτι περισσότερο. Αλλά δεν πραγματοποιήθηκαν σε αυτήν όσα προσδοκούσε από μια τόσο ψυχρή και μάταιη ελπίδα· διότι περιήλθαν μάλλον σε κάθε είδους κακό. Δεν απέκτησαν λοιπόν κανένα πλεονέκτημα όσον αφορά την ευημερία, έχοντας αποβάλει το γνήσιο, και θεωρώντας το σταθερό σε αυτά εντελώς ανάξιο λόγου. Και το ακόμη πιο παράλογο από αυτό: Αγάπησες, λέει, αυτούς που κοιμούνται μαζί σου, και πλήθυνες την πορνεία σου με αυτούς· και της απευθύνεται σαν σε γυναίκα πόρνη. Και ποιοι ήταν αυτοί που κοιμούνταν μαζί της, αν όχι βέβαια «οι ψευδοποιμένες, άνθρωποι με καυτηριασμένο τον νου,» όπως λέει ο μακάριος Παύλος, και γεμάτοι από διαβολικό σκοτάδι; Αυτοί έγιναν για αυτήν και οδός και αφορμή απώλειας, απομακρύνοντάς την αφενός από τη γνησιότητα προς τον Θεό, σπέρνοντας αφετέρου κατά κάποιον τρόπο τα σπέρματα της ασέβειας, και πείθοντάς την να καρποφορήσει για τον Σατανά τα εγκλήματα της αλαζονείας κατά του Θεού.

«Εσείς που επικαλείστε τα είδωλα κάτω από πυκνά δέντρα, που σφάζετε τα παιδιά σας στις φάραγγες ανάμεσα στους βράχους. Εκείνη είναι η μερίδα σου, αυτός είναι ο κλήρος σου, και σε εκείνα έχυσες σπονδές και σε αυτά πρόσφερες θυσίες», ή σύμφωνα με τον Σύμμαχο: «κάτω από κάθε θαλερό δέντρο, σφάζοντας τα γεννήματα στις φάραγγες κάτω από τις προεξοχές των βράχων»· διότι αυτών των πραγμάτων ήσασταν άξιοι, λέει, γι' αυτό εκείνη «είναι η μερίδα σου και αυτός ο κλήρος σου». Με αυτά λοιπόν αποδεικνύεται σαφώς ότι η παρούσα προφητεία αρμόζει στους ειδωλολάτρες της εποχής του προφήτη Ησαΐα, των οποίων αφού απαριθμεί τις παρανομίες, προσθέτει: άραγε λοιπόν «εξαιτίας αυτών» δεν είναι δίκαιο να εξαπολύσω εναντίον σας την οργή, και μάλιστα επειδή «σε όρος υψηλό και μετέωρο, εκεί είναι η κοίτη σου, και εκεί ανέβασες θυσία και πίσω από τους παραστάτες της θύρας έθεσες το μνημόσυνό σου»; Και αυτά, λέει, τα έπραττες όχι ασεβώντας στα κρυφά, αλλά απροκάλυπτα· σε τέτοιο βαθμό ώστε να επιτελείς τις δαιμονικές «θυσίες» πάνω σε αυτά «τα υψηλότατα όρη». Αλλά πλέον «ακόμη και πίσω από τις θύρες σου» τοποθετώντας, σαν να επρόκειτο για φυλακτό, τα «μνημόσυνα» της δικής σου ειδωλολατρίας, δηλαδή τα άψυχα αγάλματα, τα έπραττες αυτά νομίζοντας ότι θα αποκόμιζες «κάτι περισσότερο» μέσω της απομάκρυνσής σου από εμένα.

Εκείνοι, λοιπόν, ήταν τέτοιου είδους, που «έβλεπαν όνειρα» στα κρεβάτια τους και «αγαπούσαν να νυστάζουν», η δε καταγγελλόμενη μέσα από τα προηγούμενα λόγια, σαν να χαίρεται σε αυτούς ακριβώς, ακούει τα εξής: «Αγάπησες όσους κοιμούνται μαζί σου και πλήθυνες την πορνεία σου με αυτούς και έκανες πολλούς να βρίσκονται μακριά από εσένα»· διότι πολλοί άνδρες αφιερωμένοι στον Θεό εγκατέλειψαν την Ιερουσαλήμ εξαιτίας των άθεων πράξεων που συντελούνταν σε αυτήν. Γι' αυτό έχει λεχθεί: «και έκανες πολλούς να βρίσκονται μακριά από εσένα», αλλά «και απέστειλες», λέει, «πρέσβεις» πέρα από «τα όριά σου», ή, κατά τη μετάφραση του Συμμάχου: «και πλήθυνες τα αρώματά σου, απέστειλας τους ομήρους σου έως πολύ μακριά». Όλα αυτά τα προσωποποιεί, απευθυνόμενος σαν σε πόρνη που καλλωπίζεται και τα κάνει όλα για την ηδονή εκείνων που την πλησιάζουν. Γι' αυτόν τον λόγο λέει: «ταπεινώθηκες έως τον άδη, κοπίασες στις πολλές σου οδούς»· επειδή δεν βάδιζες σε μία, «τη βασιλική οδό», αλλά σε πολλές και πλανεμένες. Επομένως, «κοπίασες» και ούτε έτσι σταμάτησες, «ούτε είπες: Ας σταματήσω, ανακτώντας τις δυνάμεις μου», αλλά, σαν να «είχες δύναμη» και φερόμενη με θράσος, «έπραξες» χειρότερα από αυτά, επιμένοντας στα δικά σου ατοπήματα. Εξαιτίας αυτού ούτε επέστρεψες, ούτε «με ικέτευσες», ή κατά τον Ακύλα: «δεν παρακάλεσες», ώστε να λάβεις άφεση.

Και η δύναμή τους θα γίνει σαν εύφλεκτο στουπί, και τα έργα τους σαν σπινθήρες φωτιάς. Και θα κατακαούν οι άνομοι μαζί με τους αμαρτωλούς, και δεν θα υπάρχει κανείς για να τους σβήσει.» «Η πόλη των ασεβών δεν πρόκειται ποτέ να ανοικοδομηθεί.» «Θα επιφέρω στην οικουμένη συμφορές, και στους ασεβείς τις συνέπειες των αμαρτιών τους.» «Δεν πρόκειται να παραμείνει ποτέ στους αιώνες το πονηρό σπέρμα.» «Ιδού, έρχεται η ημέρα του Κυρίου με θυμό και οργή, για να μετατρέψει όλη την οικουμένη σε έρημο, και να εξολοθρεύσει τους αμαρτωλούς από αυτήν.» «Η γη των ασεβών θα καταπέσει.» «Τρόμος θα καταλάβει τους ασεβείς.» «Ας εξαλειφθεί ο ασεβής, για να μη δει τη δόξα του Κυρίου.» «Δεν υπάρχει χαρά για τους ασεβείς, λέει ο Κύριος.» «Εάν απομακρυνθείς από εμένα, τι περισσότερο θα έχεις, είπε ο Κύριος.» «Ο άνομος που θυσιάζει μοσχάρι, είναι σαν να σκοτώνει σκύλο· και εκείνος που προσφέρει σιμιγδάλι, είναι σαν να προσφέρει αίμα χοίρων.» «Αλίμονο στον άνομο, συμφορές θα του ανταποδοθούν σύμφωνα με τα έργα των χεριών του.» «Ο πλούτος των ασεβών θα γίνει σαν τη σκόνη από τον τροχό, και σαν το χνούδι που παρασύρεται από τον αέρα.» «Και αυτό θα συμβεί σε μια στιγμή.» «Και ο πλούτος των εθνών θα είναι σαν κάποιον που βλέπει όνειρο στον ύπνο του, και θα είναι σαν αυτούς που στον ύπνο τους πεινούν και τρώνε, αλλά όταν ξυπνήσουν το όνειρό τους αποδεικνύεται μάταιο· και όπως ακριβώς ο διψασμένος βλέπει όνειρο όμοια με τον πεινασμένο, και όταν ξυπνήσει εξακολουθεί να διψά, και η ψυχή του ήλπισε μάταια, έτσι ακριβώς θα είναι ο πλούτος όλων των εθνών.» «