Πατερικές αναφορές στο ΗΣΑΪΑΣ 6:5

Και απειλεί όσους προτιμούν τους ψευδοπροφήτες από τους προφήτες. Άνοδος των εχθρών τους. Βλέπει την οπτασία, στην οποία καθαρίστηκαν τα χείλη του. Εκστρατεύει ο βασιλιάς των Σύρων μαζί με τους Ισραηλίτες κατά της Ιερουσαλήμ, και ο Ησαΐας προφητεύει περί του Χριστού, περί της ερημώσεως της Ιερουσαλήμ και περί της ανόδου του Ναβουχοδονόσορα.

Κανόνας προς τα εννέα τάγματα των ασωμάτων, του οποίου η ακροστιχίδα είναι: Στα εννέα τάγματα εννέα ωδές ο Μάρκος μοναχός Ευγενικός αναμέλπω. Ωδή πρώτη. Ήχος πλάγιος δ'. Αρματηλάτην Φαραώ εβύθισε. Σ Τολμώντας να εξυμνήσω τον διάκοσμο των άυλων ουσιών με υλική γλώσσα και ρυπαρά χείλη, Ε δέομαι για την πυρίμορφη καθαρτήρια λαβίδα, της οποίας αξιώθηκε ο Ησαΐας φωτιζόμενος από τον θεϊκό άνθρακα.

ΙΒ΄. Όταν, μέσω της αγάπης, ο νους αρπαγεί από τη θεία γνώση και, βγαίνοντας έξω από τα όντα, αντιληφθεί τη θεία απειρία, τότε, κατά τον θείο Ησαΐα, ερχόμενος από έκπληξη σε συναίσθηση της δικής του ταπεινότητας, λέει με εσωτερική διάθεση τα λόγια του προφήτη: «Ω, ταλαίπωρος εγώ, διότι έχω συντριβεί· επειδή, ενώ είμαι άνθρωπος και έχω ακάθαρτα χείλη, κατοικώ ανάμεσα σε λαό που έχει ακάθαρτα χείλη και είδα με τα μάτια μου τον Βασιλέα, τον Κύριο Σαβαώθ».

κστ'. Η ταπεινοφροσύνη, αφού εισχωρήσει στα βάθη της ψυχής και πέσει πάνω της σαν βαρύς λίθος, με τόση δύναμη την συνθλίβει και την συμπιέζει, ώστε να κενωθεί όλη η ισχύς της μέσα στην ακατάσχετη ροή των δακρύων, και να καθαρθεί ο νους από κάθε κηλίδα των λογισμών, και να βρεθεί σε οπτασία του Θεού, σύμφωνα με τον Ησαΐα, και έτσι, ενεργούμενος από αυτήν, να πει και αυτός: Ω ταλαίπωρος εγώ, διότι έχω συντριβεί· διότι, ενώ είμαι άνθρωπος και έχω ακάθαρτα χείλη, και κατοικώ ανάμεσα σε λαό που έχει ακάθαρτα χείλη, είδα με τα μάτια μου τον βασιλιά Κύριο Σαβαώθ.

Κορυφή δε του δωδεκαλίθου, όπως ακριβώς είναι ο απόστολος Πέτρος, είναι ο πύρινος ιστός του ιερέα σύμφωνα με τον προφήτη: «Αυτός που κάνει τους αγγέλους του πνεύματα». Και πάλι: «Ποιος είναι αυτός που έρχεται από την Εδώμ;», το οποίο σημαίνει κόκκινο. Και πάλι, επειδή ο Χριστός φόρεσε κόκκινη χλαμύδα κατά το πάθος. Οι πρεσβύτεροι είναι κατά μίμηση των Σεραφείμ, καθώς είναι καλυμμένοι με τις στολές σαν να έχουν φτερά, αναβοώντας τον ύμνο με τις δύο πτέρυγες των χειλέων τους και κρατώντας τον νοητό άνθρακα, τον Χριστό, μεταφέροντάς τον στο θυσιαστήριο με τη λαβίδα του χεριού τους.

Τη δόξα του Υιού, αν και φαίνεται ότι ο προφήτης είδε τη δόξα του Πατέρα, όπως προκύπτει από τη συνάφεια. Εδώ όμως ο ευαγγελιστής λέει ότι ο Ησαΐας είδε τη δόξα του Υιού, ενώ ο Παύλος του Πνεύματος. Μία είναι λοιπόν η δόξα της Αγίας Τριάδας: αυτή του Πατέρα και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Ως δόξα που είδε ο Ησαΐας εννοεί εκείνον τον καπνό που αποκαλύφθηκε στο όραμά του, τα Σεραφείμ, τους άνθρακες, το θυσιαστήριο, τον θρόνο. Είδε λοιπόν ο Ησαΐας αυτή τη δόξα και μίλησε για αυτόν, δηλαδή για τον Υιό. Και τι είπε για αυτόν; Τα όσα προαναφέρθηκαν: «Ότι τύφλωσε τα μάτια τους και πώρωσε τις καρδιές τους.» Επισημαίνει δε ο ευαγγελιστής ότι «Και πολλοί από τους άρχοντες πίστεψαν σε αυτόν,» δείχνοντας ότι και σε αυτό ψεύδονταν οι Φαρισαίοι όταν έλεγαν: «Μήπως κάποιος από τους άρχοντες πίστεψε σε αυτόν;» Διότι ιδού, «πολλοί πίστεψαν και από τους άρχοντες, αλλά εξαιτίας των Φαρισαίων δεν το ομολογούσαν.»