Πατερικές αναφορές στο ΗΣΑΪΑΣ 60:14

Διότι καύχημα των Εκκλησιών είναι εκείνοι που έχουν ανέλθει στα ύψη των αρετών και δεν έχουν τίποτα το χαμηλό στο μυαλό τους, δηλαδή γήινο και έρπον, με το να φρονούν τα της σαρκός, αλλά μάλλον ορμούν προς τα άνω, και φρονούν τα άνω, και τρόπον τινά απομακρύνονται από τη γη, και, παρόλο που περιπατούν πάνω σε αυτή, έχουν το πολίτευμά τους ψηλά και στους ουρανούς. «Και θα έλθουν προς εσένα με φόβο οι υιοί εκείνων που σε ταπείνωσαν και σε παρόξυναν, και θα ονομαστείς πόλη του Κυρίου, Σιών του αγίου του Ισραήλ.» Η ίδια η έκβαση των πραγμάτων αποδεικνύει με ακρίβεια τη δύναμη της προφητείας, η οποία δεν αποκλίνει από την αλήθεια. Διότι, αφού συμπεριφέρθηκε με αυθάδεια απέναντι στον Σωτήρα όλων μας Ιησού Χριστό, η Ιερουσαλήμ ταπεινώθηκε, χάνοντας την οικειότητά της με τον Θεό, εκπίπτοντας από την ελπίδα της σε Αυτόν και μένοντας στερημένη από την άνωθεν προστασία, και έπεσε στα χέρια των εχθρών, οι οποίοι, αφού λεηλάτησαν ολόκληρη την Ιουδαία, πυρπόλησαν και τον ίδιο τον θείο και ξακουστό ναό. Επειδή όμως διασώθηκε το υπόλειμμα, χάρη στην ευσπλαχνία του Θεού, καθώς πίστεψαν στον Χριστό αναρίθμητοι από τον Ισραήλ, ονομάστηκε Εκκλησία του Χριστού, και έγινε τρόπον τινά μητέρα των εθνών.

Διότι οι γιοι εκείνων που κάποτε την ταπείνωσαν, δηλαδή εκείνοι που κρατούν τα ηνία των επίγειων πραγμάτων, και με τη διαδοχή των σκήπτρων προέρχονται κατά κάποιον τρόπο από εκείνους, θεωρούν σεβαστή την Εκκλησία, και με φόβο, δηλαδή με ευλάβεια, και έχοντας στον νου τους τον θείο φόβο, την πλησιάζουν· «Διότι ονομάστηκε πόλη του Κυρίου, Σιών του αγίου του Ισραήλ». Διότι πόλη του Θεού είναι η Εκκλησία, και αυτό διδάσκει ο θεσπέσιος Δαβίδ απευθυνόμενος σε αυτήν: «Δεδοξασμένα πράγματα ειπώθηκαν για σένα, η πόλη του Θεού». Και κάπου λέει ο ίδιος ο Κύριος των όλων μέσω της λύρας του Ψαλμωδού: «Εδώ θα κατοικήσω, διότι την εξέλεξα, τη θύρα της θα ευλογήσω, τους φτωχούς της θα χορτάσω με άρτο, τους ιερείς της θα ντύσω με σωτηρία». Αν, όμως, κάποιος ήθελε να ονομάσει έτσι στη συνέχεια και τους γιους των βασιλέων που κάποτε καταδίωξαν την Εκκλησία, οι οποίοι με τιμή και δέος την προσεγγίζουν τώρα, και την τιμούν ως θεία πόλη, δεν απομακρύνεται από τον σκοπό. Διότι βλέπουμε ότι σε αυτό έχει καταλήξει η έκβαση των πραγμάτων. <Επειδή έγινες εγκαταλελειμμένη και μισητή, και δεν υπήρχε βοηθός. Και θα σε καταστήσω αιώνια αγαλλίαση, ευφροσύνη σε γενεές γενεών. Και θα θηλάσεις γάλα εθνών, και θα γευθείς τον πλούτο των βασιλέων. Και θα γνωρίσεις ότι εγώ είμαι ο Κύριος που σε σώζει, και αυτός που σε λυτρώνει, ο Θεός του Ισραήλ.> «Διότι έγινες», λέει, «εγκαταλελειμμένη και μισητή, και δεν υπήρχε βοηθός».

Γι' αυτό λέει: «και θα προσέλθουν σε εσένα με φόβο οι γιοι εκείνων που σε ταπείνωσαν και σε παρόξυναν»· και εξάλλου γνωρίζουμε ότι πολλοί από εκείνους που παλαιότερα βλασφήμησαν την Εκκλησία, την παρόξυναν και την καταδίωξαν, έχουν μεταστραφεί και έχουν φτάσει στο σημείο να προσκυνούν τον Θεό που βρίσκεται μέσα σε αυτήν. Και τότε, λέει: «θα ονομαστείς Πόλη Κυρίου, Σιών»· διότι τότε αληθινά, όταν «εισέλθει το πλήρωμα των εθνών», τότε «ολόκληρος ο Ισραήλ θα σωθεί». Διότι, αφού ενωθεί ο χορός των παλαιών αγίων του Θεού με τον λαό των εθνών που συνδέθηκε μέσω του Χριστού και γίνουν «ένα σώμα», θα δημιουργήσουν μία ενωμένη πόλη. Γι' αυτό θα ονομαστεί το σώμα που ενώθηκε από όλους «πόλη του Κυρίου, Σιών του Αγίου του Ισραήλ».

Πότε θα σε δούμε, όχι όπως τώρα σαν πεδίο αφανισμού και κοιλάδα κλαυθμώνος και καταπατημένη από στρατόπεδα ή ακόμη εξουθενωμένη και απορριγμένη, αλλά ελευθερωμένη και σωσμένη και προσκυνούμενη από εκείνους που σε ταπείνωσαν και σε πίκραναν, και να θηλάζεις γάλα εθνών και να τρέφεσαι με τον πλούτο των βασιλέων, όπως παλαιότερα; Πότε επίσης, όπως τα φύλλα συκής και τους δερμάτινους χιτώνες, θα αποβάλουμε αυτά τα ζαρωμένα ράκη, που δεν φτάνουν καν να καλύψουν όλο το σώμα, τα οποία μας φόρεσαν οι επίβουλοι αλλόφυλοι σαν το φίδι, αυτά τα κακά που συνοικούν μαζί μας και μας επιβουλεύονται;