Πατερικές αναφορές στο ΗΣΑΪΑΣ 60:9

Ψάλλει κάπου και λέει ο θεσπέσιος Δαβίδ: «Ας κατευθυνθεί η προσευχή μου σαν θυμίαμα ενώπιόν σου, και η έπαρση των χεριών μου σαν εσπερινή θυσία.» Πρέπει να σημειωθεί ότι αυτόν τον στίχο τον υπενθύμισε κάπου και ο ίδιος ο Σωτήρας, όταν επιτιμούσε το εμπόριο των Ιουδαίων, λέγοντας: «Είναι γραμμένο: Ο οίκος μου θα ονομαστεί οίκος προσευχής, εσείς όμως τον κάνετε σπήλαιο ληστών.» Όταν, λοιπόν, έγινε οίκος προσευχής, τότε και δοξάστηκε. <Ποιοι είναι αυτοί που πετούν σαν σύννεφα, και σαν περιστέρια μαζί με τους νεοσσούς τους; Εμένα περίμεναν τα νησιά, και πρώτα τα πλοία της Θαρσείς, για να φέρουν τα παιδιά σου από μακριά, και το ασήμι και τον χρυσό μαζί τους, για το άγιο όνομα του Κυρίου και επειδή ο Άγιος του Ισραήλ είναι ένδοξος.> Είναι δυνατόν πάλι σε αυτά να δούμε να εισάγεται το πρόσωπο της Εκκλησίας, δηλαδή της νοητής Ιερουσαλήμ, η οποία, αφού σήκωσε τα μάτια της ολόγυρα όπως της προστάχθηκε από τον Θεό, έπειτα περιπλανά το βλέμμα της με έκπληξη στο πλήθος αυτών που προστρέχουν σε αυτήν, και στον λαό που έχει συγκεντρωθεί μέσω της πίστης, ο οποίος ξεπερνά κάθε αριθμό. «Διότι ποιοι είναι αυτοί που πετούν», λέει, «σαν σύννεφα και σαν περιστέρια με τους νεοσσούς τους;» Επειδή σαγηνεύονται μέσω της πίστης, όχι μόνο οι ηλικιωμένοι, αλλά μαζί με αυτούς και οι νέοι, και μαζί οι πατέρες με τα παιδιά και οι μητέρες με τις κόρες.

Καθώς λοιπόν η Εκκλησία θαυμάζει τη συρροή μέσω της πίστεως από κάθε χώρα, αποκαλύπτει και πάλι την αιτία του γεγονότος εκείνος που τους σαγηνεύει, και λέει: «Εμένα περίμεναν τα νησιά, και τα πλοία της Θαρσείς, για να φέρουν τα τέκνα σου από μακριά, και τον χρυσό και τον άργυρο μαζί τους». Και ως νησιά εδώ θα εννοήσεις, όχι βέβαια τα ίδια τα εδάφη των νησιών, διότι αυτό θα ήταν ανόητο, ούτε τα ίδια τα πλοία της Θαρσείς, αλλά μάλλον εκείνους που κατοικούν σε αυτά, δηλαδή τους επιβάτες των νησιών. Και Θαρσείς η θεία Γραφή ονομάζει σε πολλά σημεία τις Ινδίες· αν και λένε ότι υπάρχει και στην Κύπρο πόλη με το όνομα Θαρσείς. Επομένως, αφού, όπως λέει, και τα νησιά και εκείνοι που έρχονται από τη χώρα των Ινδών εμένα υπέμειναν, δηλαδή υποβλήθηκαν στον ζυγό που τους έθεσα, γι' αυτό συρρέει από παντού το πλήθος των πιστών. Διότι έρχονται, ακόμη και από την ίδια τη βαρβαρική γη, ουκ ολίγοι άνδρες που φέρουν το όνομα του Χριστού, και προσφέρουν ως καρπό προς δόξαν Του όλα όσα μπορεί να τους αποφέρει η χώρα τους. Και λένε ότι αυτή είναι εύφορη σε χρυσό και άργυρο. Δεν τα προσφέρουν όμως κατά την παρωχημένη συνήθεια σε κάποια άψυχα είδωλα και σε αγέλες δαιμόνων, αλλά επειδή ακριβώς το όνομα του Κυρίου έχει γίνει άγιο ανάμεσά τους, και ένδοξος ο Άγιος του Ισραήλ. Και δεν είναι άλλος ο Κύριος, και άλλος πάλι ο Άγιος του Ισραήλ, αλλά υπάρχει ένας και ο αυτός Κύριος, και άγιος, και δεδοξασμένος.

Τα επόμενα προστίθενται εκ μέρους αυτών των ιδίων, μέσω των οποίων λέγεται: «ποιοι είναι αυτοί που πετούν σαν νεφέλες και σαν περιστέρια με τα μικρά τους προς εμένα;». Και αυτό θα το κατανοήσουμε στρέφοντας την προσοχή μας στη φωνή του Παύλου, η οποία διδάσκει ότι «εμείς που ζούμε και απομένουμε κατά την παρουσία του Χριστού θα αρπαγούμε μέσα σε νεφέλες σε προϋπάντηση του Κυρίου στον αέρα· και έτσι θα είμαστε πάντοτε μαζί με τον Κύριο», έχοντας δηλαδή ενωθεί και συγκαταλεχθεί στη χορεία εκείνων από τον παλαιότερο λαό που έχουν διαπρέψει στην αρετή. Γι' αυτό, θαυμάζοντας τη χάρη του Χριστού που εκχύθηκε στους ανθρώπους και το πλήθος αυτών που σώζονται από τα έθνη, καθώς και το πέταγμά τους προς τους ουρανούς μετά την έξοδό τους από τη ζωή, λένε: «ποιοι είναι αυτοί που πετούν σαν νεφέλες και σαν περιστέρια με τα μικρά τους προς εμένα; εμένα περίμεναν οι νήσοι»· διότι με τον όρο «νήσους» ο λόγος πολλές φορές και στα προηγούμενα υπονοούσε τις εκκλησίες. Επειδή, λοιπόν, τις υποσχέσεις που είχαν δοθεί στους πατέρες τις προσδοκούσαν οι εκκλησίες του Θεού μελετώντας τις προφητείες, δικαιολογημένα λέει: «εμένα περίμεναν οι νήσοι», αλλά «και τα πλοία της Θαρσείς πρώτα, για να φέρουν τα τέκνα σου»· ως «πλοία της Θαρσείς» υπονοεί τα σώματα, με τα οποία διέπλευσαν οι ψυχές κατά τον θνητό βίο. Η Θαρσείς, εξάλλου, ήταν χώρα αλλοφύλων· γι' αυτό, σχετικά με τους αλλόφυλους απίστους έχει ειπωθεί κάπου: «με βίαιο άνεμο θα συντρίψεις τα πλοία της Θαρσείς».

Αλλά εκείνα μεν συντρίβονταν, εδώ όμως τα τέκνα της παλαιάς Ιερουσαλήμ, τα οποία προστέθηκαν σε αυτήν προερχόμενα από τα έθνη, θα έλθουν προς αυτήν από μακριά μαζί με τα ίδια τα πλοία, δηλαδή με τα ίδια τους τα σώματα τα οποία θα έχουν μεταβληθεί προς το καλύτερο· «διότι πρέπει το φθαρτό να ενδυθεί την αφθαρσία και το θνητό να ενδυθεί την αθανασία». Θα έλθουν, λοιπόν, οι προαναφερθέντες με τα ίδια τους τα σώματα, φέροντας μαζί τους τις ενάρετες πράξεις που ονομάζονται αργύριο και χρυσίο, διότι ο Απόστολος κατανοεί τον χρυσό και τον άργυρο ως πράξεις. Γι' αυτό έχει ειπωθεί: «το αργύριό τους και το χρυσίο τους μαζί τους, και το άγιο όνομα του Κυρίου θα δοξαστεί».