Πατερικές αναφορές στο ΗΣΑΪΑΣ 66:1

83 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

ΟΥΤΩΣ λέγει Κύριος· ὁ οὐρανός μοι θρόνος, ἡ δὲ γῆ ὑποπόδιον τῶν ποδῶν μου· ποῖον οἶκον οἰκοδομήσετέ μοι; καὶ ποῖος τόπος τῆς καταπαύσεώς μου;

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

81–83 από 83

Σωφρόνιος Ἱεροσολύμων Διήγησις θαυμάτων τῶν ἁγίων Κύρου καὶ Ἰωάννου
Ἠγνόει γὰρ ὁ βδελυρὸς καὶ θεήλατος ἐκ τῆς περὶ τοὺς οἰκείους θεοὺς ὑπολήψεως, ὡς ἡ θεία πανταχοῦ καθέστηκε δύναμις καὶ τὰ πάντα πληροῖ, τὴν οὐσίαν ἀπερίγραφον ἔχουσα, καὶ τὰ πάντα συνέχει, καὶ πάντων ἐστὶν ἐπέκεινα, ὡς αὐτὴ διὰ Ἡσαΐου φησὶν πρὸς τοὺς οἰομένους αὐτὴν ἐν τόπῳ βραχεῖ περιείργεσθαι· Ποῖον οἶκον οἰκοδομήσετέ μοι, λέγει Κύριος, ἢ τίς ὁ τόπος τῆς καταπαύσεώς μου; οὐχὶ τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν ἐγὼ πληρῶ; Πρὸς ἣν ἅπαντα διὰ πολλὴν συγκατάβασιν συγκρινόμενα, οὐρανὸς καὶ τὰ κατ’ οὐρανὸν ἀγγέλων ἀναρίθμητα τάγματα, γῆ καὶ τὰ κατὰ γῆν ζῶα καὶ ἄνθρωποι, ἀὴρ καὶ ὄρνεα τὰ κατὰ τὸν ἀέρα πετόμενα, καὶ συλλήβδην εἰπεῖν ἅπαντα τὰ ὁρατὰ καὶ ἀόρατα, ὡς ῥοπὴ ζυγοῦ καθεστήκασι, καὶ ὡσεὶ σταγὼν ἀπὸ κάδου τυγχάνουσι, καὶ ὡς σίαλος ἐλογίσθησαν στόματος. [3] Τοῦτο γὰρ καὶ Δαβὶδ ἀκριβῶς ἐπιστάμενος ἔψαλλεν· Ἐθαυμαστώθη ἡ γνῶσίς σου ἐξ ἐμοῦ, ἐκραταιώθη, οὐ μὴ δύνωμαι πρὸς αὐτήν· ἧς τὸ μέγεθος ἐνδεικνύμενος, ἐπάγει καί φησιν·
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αγνοούσε βέβαια ο βδελυρός και θεοκατάρατος, εξαιτίας της αντίληψης που είχε για τους δικούς του θεούς, ότι η θεία δύναμη βρίσκεται παντού και γεμίζει τα πάντα, έχοντας την ουσία της απερίγραπτη, και ότι συγκρατεί τα πάντα και βρίσκεται πέρα από τα πάντα, όπως λέει η ίδια μέσω του Ησαΐα προς εκείνους που νομίζουν ότι περιορίζεται σε ένα μικρό τόπο: «Ποιον οίκο θα μου οικοδομήσετε, λέει ο Κύριος, ή ποιος είναι ο τόπος της ανάπαυσής μου; Δεν γεμίζω εγώ τον ουρανό και τη γη;». Σε σύγκριση με την οποία, αν συγκριθούν όλα με πολλή συγκατάβαση, ο ουρανός και τα αναρίθμητα αγγελικά τάγματα στον ουρανό, η γη και τα ζώα και οι άνθρωποι πάνω στη γη, ο αέρας και τα πουλιά που πετούν στον αέρα, και για να το πούμε συνοπτικά όλα τα ορατά και τα αόρατα, στέκονται σαν την ελάχιστη κλίση της ζυγαριάς, και είναι σαν μια σταγόνα από τον κάδο, και λογαριάστηκαν σαν το σάλιο του στόματος. [3] Διότι, γνωρίζοντας αυτό με ακρίβεια, και ο Δαβίδ έψαλλε: «Θαυμαστή φάνηκε η γνώση σου σε μένα, έγινε κραταιά, δεν μπορώ να την προσεγγίσω»· και υποδεικνύοντας το μέγεθός της, προσθέτει και λέει:
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεόδωρος ὁ Στουδίτης Εἰς τὴν γένεσιν τῆς Θεοτόκου (Νόθος)
Οὐχὶ τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν ἐγὼ πληρῶ, λέγει Κύριος; Καὶ ποῦ τῷ τοιούτῳ, καὶ τηλικούτῳ, καὶ ὑπεραίροντι πάσης καταληπτικῆς ὑποθέσεως; οὐ γὰρ ἐν ποσότητι τὸ ἄπειρον, περιληπτικὸν χωρίον ἐξευρηθήσεται. Ὁ οὐρανός μοι, φησὶν, θρόνος, καὶ ἡ γῆ ὑποπόδιον τῶν ποδῶν μου. Καὶ ποῖος οἰκοδομηθήσεται οἶκος τῷ ἐρωτῶντι; ἢ τίς ἐξευρεθείη τόπος τῆς καταπαύσεως αὐτοῦ; ἀλλ᾽ ὅμως εὕρηται, καὶ πεφανέρωται. Πῶς, καὶ τίνι τρόπῳ; Ὧδε γὰρ τὸ ζητούμενον. Μικρὸν ἀναμείνας, ἀγαπητὲ, λήψῃ τοῦ ποθουμένου τὴν ἐπίλυσιν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Δεν γεμίζω εγώ τον ουρανό και τη γη;» λέει ο Κύριος. Και πού θα βρεθεί χώρος για έναν τέτοιο, και τόσο μεγάλο Θεό, που υπερβαίνει κάθε δυνατότητα κατάληψης; Διότι για το άπειρο, που δεν περιορίζεται από ποσότητα, δεν πρόκειται να βρεθεί χώρος που να το περιλάβει. «Ο ουρανός», λέει, «είναι ο θρόνος μου, και η γη υποπόδιο των ποδιών μου». Και ποιος οίκος θα οικοδομηθεί για Εκείνον που θέτει το ερώτημα; Ή ποιος τόπος θα μπορούσε να βρεθεί για την ανάπαυσή Του; Αλλά όμως έχει βρεθεί, και έχει φανερωθεί. Πώς και με ποιον τρόπο; Διότι εδώ ακριβώς βρίσκεται το ζητούμενο. Αν περιμένεις λίγο, αγαπητέ, θα λάβεις τη λύση αυτού που επιθυμείς να μάθεις.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεοφύλακτος Βουλγαρίας Εἰς τὰ εὐαγγέλια ἐξηγήσεις
Ἀλλὰ καὶ ὁ δεχόμενος ταύτην, μοιχός ἐστιν. Εἰ γὰρ μὴ ἐδέξατο, ἐπανέστρεψεν ἂν ἐκείνη, καὶ ὑπετάγη τῷ ἀνδρί. Τὸν γὰρ Χριστιανὸν δεῖ εἰρηνοποιὸν εἶναι καὶ πρὸς τοὺς ἄλλους, καὶ πολλῷ πλέον πρὸς τὴν ἰδίαν γυναῖκα. «Πάλιν ἠκούσατε, ὅτι ἐῤῥέθη τοῖς ἀρχαίοις· Οὐκ ἐπιορκήσεις, ἀποδώσεις δὲ τῷ Κυρίῳ τοὺς ὅρκους σου.» Τουτέστιν, Ὅταν ὀμνύῃς, ἀλήθευε. «Ἐγὼ δὲ λέγω ὑμῖν, μὴ ὀμόσαι ὅλως, μήτε ἐν τῷ οὐρανῷ, ὅτι θρόνος ἐστὶ τοῦ Θεοῦ· μήτε ἐν τῇ γῇ, ὅτι ὑποπόδιόν ἐστι τῶν ποδῶν αὐτοῦ· μήτε εἰς Ἱεροσόλυμα, ὅτι πόλις ἐστὶ τοῦ μεγάλου βασιλέως.» Ἐπειδὴ οἱ Ἰουδαῖοι τοῦ Θεοῦ λέγοντος ἤκουον, «Ὁ οὐρανός μοι θρόνος, ἡ δὲ γῆ ὑποπόδιον,» ὤμνυον κατὰ τῶν τοιούτων. Ὁ τοίνυν Κύριος κωλύων αὐτούς, οὐ λέγει, ὅτι Ἐπειδὴ καλὸς καὶ μέγας ἐστὶν ὁ οὐρανός, καὶ χρησίμη ἡ γῆ, διὰ τοῦτο μὴ ὀμνύετε· ἀλλ’ ὅτι ὁ μὲν θρόνος ἐστὶ τοῦ Θεοῦ, ἡ δέ, ὑποπόδιον, ἵνα μὴ εἰδωλολατρία χώραν ἕξῃ. Ἐθεοποιήθησαν γὰρ ἂν τὰ στοιχεῖα παρὰ τῶν εἰς αὐτὰ ὀμνυόντων· ὃ καὶ πρότερον ἐγένετο. «Μήτε ἐν τῇ κεφαλῇ σου ὀμόσῃς, ὅτι οὐ δύνασαι μίαν τρίχα λευκὴν ἢ μέλαιναν ποιῆσαι.» Ὁ Θεὸς μόνος ὀμνύει καθ’ ἑαυτοῦ, ὡς μηδενὶ ὑποκείμενος· ἡμεῖς δὲ οὐκ ἐξουσιάζοντες ἑαυτῶν, πῶς ἂν ὀμόσαιμεν κατὰ τῆς κεφαλῆς ἡμῶν; ἑτέρου γὰρ τὸ κτῆμα.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αλλά και αυτός που την δέχεται, είναι μοιχός. Διότι αν δεν την δεχόταν, εκείνη θα επέστρεφε και θα υποτασσόταν στον άνδρα της. Διότι ο Χριστιανός πρέπει να είναι ειρηνοποιός και προς τους άλλους, και πολύ περισσότερο προς τη δική του γυναίκα. «Πάλι ακούσατε ότι ειπώθηκε στους αρχαίους: Δεν θα επιορκήσεις, αλλά θα εκπληρώσεις στον Κύριο τους όρκους σου». Δηλαδή, όταν ορκίζεσαι, να λες την αλήθεια. «Εγώ όμως σας λέω, να μην ορκιστείτε καθόλου, ούτε στον ουρανό, διότι είναι θρόνος του Θεού· ούτε στη γη, διότι είναι υποπόδιο των ποδιών του· ούτε στα Ιεροσόλυμα, διότι είναι πόλη του μεγάλου βασιλιά». Επειδή οι Ιουδαίοι άκουγαν τον Θεό να λέει «Ο ουρανός είναι για εμένα θρόνος, και η γη υποπόδιο», ορκίζονταν σε αυτά. Ο Κύριος, λοιπόν, εμποδίζοντάς τους, δεν λέει ότι επειδή ο ουρανός είναι ωραίος και μεγάλος, και η γη χρήσιμη, γι' αυτό μην ορκίζεστε, αλλά διότι ο μεν ουρανός είναι θρόνος του Θεού, η δε γη υποπόδιο, για να μη βρει χώρο η ειδωλολατρία. Διότι τα στοιχεία της φύσεως θα θεοποιούνταν από αυτούς που ορκίζονταν σε αυτά, πράγμα που συνέβη και παλαιότερα. «Ούτε στο κεφάλι σου να ορκιστείς, διότι δεν μπορείς να κάνεις μία τρίχα λευκή ή μαύρη». Μόνο ο Θεός ορκίζεται στον εαυτό του, ως μη υποκείμενος σε κανέναν. Εμείς όμως, εφόσον δεν εξουσιάζουμε τον εαυτό μας, πώς θα μπορούσαμε να ορκιστούμε στο κεφάλι μας; Διότι αποτελεί κτήμα άλλου.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες