Πατερικές αναφορές στο ΗΣΑΪΑΣ 7:9

42 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

καὶ ἡ κεφαλὴ ᾿Εφραὶμ Σομόρων, καὶ ἡ κεφαλὴ Σομόρων υἱὸς τοῦ Ρομελίου· καὶ ἐὰν μὴ πιστεύσητε, οὐδὲ μὴ συνιῆτε. —

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

41–42 από 42

Θεοφύλακτος Βουλγαρίας Εἰς τὰ εὐαγγέλια ἐξηγήσεις
Καὶ τὰ πλείω δὲ τοῦ νόμου τὸν Χριστὸν ὑπεδήλουν. Κεκλεισμένος μέντοι ἦν ὁ νόμος τῇ τοῦ γράμματος ἀσαφείᾳ, ὥσπερ τινὶ θύρᾳ. Ἐὰν δέ τις διδασκαλίαν ἐνεκεχείριστο, οὗτος εἶχε τὴν κλεῖδα τῆς γνώσεως· καὶ εἰ ἠβούλετο, ἤνοιξεν ἄν, καὶ αὐτός τε εἰσῆλθε, καὶ ἄλλοις ὁδηγὸς ἐγένετο, ὅπερ οἱ νομικοὶ οὐκ ἐποίησαν, ἀλλ’ ἦραν τὴν κλεῖδα τῆς γνώσεως, τουτέστιν ἀπέκρυψαν, ἠφάνισαν, καὶ λοιπὸν ὡς τῆς κλειδὸς ἀρθείσης ἐκ μέσου, ἤτοι τῆς ἑρμηνείας τοῦ νόμου, ἔμεινε κεκλεισμένη ἡ τούτου θύρα. Νοήσεις δ’ ἂν καὶ τὴν πίστιν κλεῖδα τῆς γνώσεως. Διὰ γὰρ τῆς πίστεως προσγίνεται ἡ τῆς ἀληθείας γνῶσις· καὶ γοῦν ὁ προφήτης Ἡσαΐας φησί· «Καί, Ἐὰν οὐ πιστεύσητε, οὐδ’ οὐ μὴ συνῆτε.» Οἱ τοίνυν νομικοὶ τὴν κλεῖδα ταύτης, ἤτοι τὴν πίστιν, ἦραν ἐκ μέσου, καὶ ἀπέκρυψαν. Οὐ γὰρ εἴων πιστεύειν τινὰς εἰς τὸν ὅλων Σωτῆρα Χριστόν. Ἐθαυματούργει ἐκεῖνος, καὶ ὁ λαὸς διὰ τῶν θαυμάτων πιστεύων, ἔμελλεν ἐπιγινώσκειν αὐτὸν Θεόν· οἱ δὲ ἐν Βεελζεβοὺλ ἔλεγον ἐπιτελεῖν αὐτὸν τὰ θαύματα. Ὁρᾷς πῶς ἦραν τὴν κλεῖδα τῆς γνώσεως, οὐκ ἐῶντες πιστεύειν τῷ δι’ οὗ ἡ γνῶσις αὐτοῖς ἔμελλεν ἐπιγίνεσθαι; Ἐδίδασκεν ἐν ταῖς Συναγωγαῖς τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, οἱ δὲ ἔλεγον, Δαιμόνιον ἔχει, καὶ μαίνεται, τί αὐτοῦ ἀκούετε;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και τα περισσότερα σημεία του νόμου υποδήλωναν τον Χριστό. Ο νόμος, όμως, ήταν κλεισμένος με την ασάφεια του γράμματος, σαν με κάποια θύρα. Εάν, δε, σε κάποιον είχε ανατεθεί η διδασκαλία, αυτός είχε το κλειδί της γνώσεως. Και εάν ήθελε, θα άνοιγε, και ο ίδιος θα εισερχόταν, και θα γινόταν οδηγός σε άλλους, πράγμα το οποίο οι νομικοί δεν έπραξαν, αλλά αφαίρεσαν το κλειδί της γνώσεως, δηλαδή το απέκρυψαν, το εξαφάνισαν. Και έτσι, καθώς αφαιρέθηκε από τη μέση το κλειδί, δηλαδή η ερμηνεία του νόμου, η θύρα του παρέμεινε κλειστή. Μπορείς να εννοήσεις και την πίστη ως κλειδί της γνώσεως. Διότι μέσω της πίστεως αποκτάται η γνώση της αλήθειας. Γι' αυτό και ο προφήτης Ησαΐας λέει: «Εάν δεν πιστέψετε, δεν πρόκειται ούτε να κατανοήσετε». Οι νομικοί, λοιπόν, αφαίρεσαν από τη μέση και απέκρυψαν αυτό το κλειδί της, δηλαδή την πίστη. Διότι δεν άφηναν κανέναν να πιστέψει στον Σωτήρα των πάντων Χριστό. Εκείνος θαυματουργούσε, και ο λαός, πιστεύοντας μέσω των θαυμάτων, επρόκειτο να τον επιγνώσει ως Θεό. Αυτοί, όμως, έλεγαν ότι επιτελεί τα θαύματα με τον Βεελζεβούλ. Βλέπεις πώς αφαίρεσαν το κλειδί της γνώσεως, μη επιτρέποντας να πιστέψουν σε Εκείνον μέσω του οποίου επρόκειτο να αποκτήσουν τη γνώση; Δίδασκε στις Συναγωγές το θέλημα του Θεού, αλλά εκείνοι έλεγαν: «Δαιμόνιο έχει και είναι παράφρων, γιατί τον ακούτε;»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεοφύλακτος Βουλγαρίας Εἰς τὰ εὐαγγέλια ἐξηγήσεις
Ὅταν γὰρ ἀπήλαυνον αὐτόν, τότε τοῖς ἐθνικοῖς παρέβαλε· καὶ οὐδὲ τότε προηγουμένως, ἀλλ’ ἐκ παρέργου. «Ἔρχεται οὖν εἰς πόλιν τῆς Σαμαρείας λεγομένην Συχάρ, πλησίον τοῦ χωρίου, ὃ ἔδωκεν Ἰακὼβ Ἰωσὴφ τῷ υἱῷ αὐτοῦ. Ἦν δὲ ἐκεῖ πηγὴ τοῦ Ἰακώβ.» Ἄξιον εἰπεῖν, πόθεν οἱ Σαμαρεῖται συνέστησαν, καὶ πόθεν τὴν προσηγορίαν ταύτην ἔλαβον. Σομὸρ τὸ ὄρος ἐκαλεῖτο ἀπὸ τοῦ κτησαμένου αὐτό, καθὰ καὶ Ἡσαΐας φησίν· «Ἡ κεφαλὴ Σομόρων Ἐφραΐμ.» Οἱ δὲ ὑπὸ τὸ ὄρος οἰκοῦντες, οὐ Σαμαρεῖται τὸ πρῶτον, ἀλλ’ Ἰσραηλῖται ἐλέγοντο. Προσκρούσαντες δὲ τῷ Θεῷ, παρεδόθησαν κατὰ διαφόρους καιροὺς τοῖς Ἀσσυρίοις. Τέλος δὲ ὁ Ἀσσύριος ἐπελθὼν αὐτοῖς, ἀποστασίαν μελετήσασιν, εἶλέ τε αὐτούς, καὶ οὐκ ἔτι μένειν κατὰ χώραν ἀφίησιν, ὑποπτεύων τὴν αὖθις ἀποστασίαν· ἀλλὰ τούτους μὲν εἰς Βαβυλωνίους καὶ Μήδους μετήγαγεν, ἐκεῖθεν δὲ ἔθνη ἐκ διαφόρων τόπων ἀγαγών, κατῴκισεν ἐν τῇ Σαμαρείᾳ. Τούτων δὲ γενομένων, βουλόμενος ὁ Θεὸς δεῖξαι τοῖς βαρβάροις, ὅτι μὴ δι’ ἀσθένειαν, ἀλλὰ δι’ ἁμαρτίαν ἐξέδωκε τοὺς Ἰουδαίους αὐτοῖς, ἐπαφίησι λέοντας τοῖς μετοικισθεῖσιν ἐν Σαμαρείᾳ βαρβάροις, οἵτινες τούτους ἐλυμαίνοντο ἁπαξάπαντας. Ἀπαγγελθέντος δὲ τούτου τῷ βασιλεῖ, μεταστέλλεταί τινας τῶν ἐν αἰχμαλωσίᾳ γερόντων Ἰουδαίων, καὶ ἐρωτᾷ, τί ποιητέον εἴη, ὡς ἂν μηκέτι οἱ λέοντες λυμαίνωνται τοὺς ἐν τῇ Σαμαρείᾳ βαρβάρους.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι, όταν τον έδιωχναν, τότε πήγε στους εθνικούς· και ούτε τότε ως κύριο έργο του, αλλά παρεμπιπτόντως. «Έρχεται λοιπόν σε μια πόλη της Σαμάρειας που λέγεται Συχάρ, κοντά στο χωράφι που έδωσε ο Ιακώβ στον γιο του, τον Ιωσήφ. Εκεί υπήρχε η πηγή του Ιακώβ». Αξίζει να πούμε από πού προήλθαν οι Σαμαρείτες και από πού έλαβαν αυτή την ονομασία. Το όρος ονομαζόταν Σομόρ από εκείνον που το απέκτησε, όπως ακριβώς λέει και ο Ησαΐας: «Η κεφαλή της Σομόρων είναι ο Εφραίμ». Εκείνοι που κατοικούσαν στους πρόποδες του όρους, δεν ονομάζονταν αρχικά Σαμαρείτες, αλλά Ισραηλίτες. Επειδή όμως αμάρτησαν ενώπιον του Θεού, παραδόθηκαν κατά διάφορους καιρούς στους Ασσυρίους. Τελικά, ο Ασσύριος βασιλιάς επιτέθηκε εναντίον τους, επειδή σχεδίαζαν αποστασία, τους κυρίευσε, και δεν τους επέτρεψε πλέον να παραμείνουν στη χώρα τους, υποπτευόμενος νέα αποστασία· αντιθέτως, αυτούς τους μετέφερε στους Βαβυλωνίους και τους Μήδους, και φέρνοντας από εκεί έθνη από διάφορους τόπους, τα εγκατέστησε στη Σαμάρεια. Αφού έγιναν αυτά, επειδή ο Θεός ήθελε να δείξει στους βαρβάρους ότι δεν τους παρέδωσε τους Ιουδαίους από αδυναμία Του, αλλά εξαιτίας των αμαρτιών τους, εξαπέλυσε λιοντάρια εναντίον των βαρβάρων που μετοίκησαν στη Σαμάρεια, τα οποία τους κατέστρεφαν όλους ολοσχερώς. Όταν αυτό αναφέρθηκε στον βασιλιά, εκείνος κάλεσε κάποιους από τους αιχμάλωτους Ιουδαίους γέροντες και τους ρώτησε τι έπρεπε να γίνει, ώστε τα λιοντάρια να μην κατασπαράζουν πλέον τους βαρβάρους στη Σαμάρεια.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες