Πατερικές αναφορές στο ΗΣΑΪΑΣ 8:4

Και εγώ είπα: Όπως θέλετε, θα πράξω και αυτό. Αποδείξτε μου όμως εσείς πρώτα ότι για τον Εζεκία έχει ειπωθεί ότι, προτού να μάθει αυτός να καλεί πατέρα ή μητέρα, έλαβε τη δύναμη της Δαμασκού και τα λάφυρα της Σαμάρειας ενώπιον του βασιλέως των Ασσυρίων.

Διότι δεν θα σας επιτραπεί να ερμηνεύετε όπως θέλετε, ότι δηλαδή ο Εζεκίας πολέμησε αυτούς που βρίσκονταν στη Δαμασκό ή στη Σαμάρεια απέναντι στον βασιλιά των Ασσυρίων. Διότι προτού το παιδί μάθει να φωνάζει πατέρα ή μητέρα, είπε ο προφητικός λόγος, θα λάβει τη δύναμη της Δαμασκού και τα λάφυρα της Σαμάρειας απέναντι στον βασιλιά των Ασσυρίων. Διότι, αν το προφητικό πνεύμα δεν είχε πει αυτά με την προσθήκη: «Προτού το παιδί μάθει να φωνάζει πατέρα ή μητέρα, θα λάβει τη δύναμη της Δαμασκού και τα λάφυρα της Σαμάρειας», αλλά είχε πει μόνο: «και θα γεννήσει υιό και θα λάβει τη δύναμη της Δαμασκού και τα λάφυρα της Σαμάρειας», θα μπορούσατε να πείτε: «Επειδή ο Θεός προγνώριζε ότι αυτός επρόκειτο να τα λάβει αυτά, τα προείπε». Τώρα όμως η προφητεία ειπώθηκε με αυτήν την προσθήκη: «Προτού το παιδί μάθει να φωνάζει πατέρα ή μητέρα, θα λάβει τη δύναμη της Δαμασκού και τα λάφυρα της Σαμάρειας». Και δεν μπορείτε να αποδείξετε ότι αυτό συνέβη ποτέ σε κανέναν από τους Ιουδαίους, εμείς όμως μπορούμε να αποδείξουμε ότι αυτό έγινε στον δικό μας Χριστό. Διότι, άμα τη γεννήσει του, μάγοι από την Αραβία, αφού έφτασαν, τον προσκύνησαν, έχοντας προηγουμένως πάει στον Ηρώδη, ο οποίος βασίλευε τότε στη γη σας, τον οποίο ο λόγος ονομάζει βασιλιά των Ασσυρίων λόγω της άθεης και άνομης προαίρεσής του.

Και ο Ηρώδης, επειδή δεν επέστρεψαν σε αυτόν οι μάγοι από την Αραβία, όπως τους είχε ζητήσει να κάνουν, αλλά, σύμφωνα με όσα τους είχαν διαταχθεί, αναχώρησαν από άλλον δρόμο για τη χώρα τους, και ενώ ο Ιωσήφ μαζί με τη Μαρία και το παιδί, όπως είχε αποκαλυφθεί και σε αυτούς, είχαν ήδη αναχωρήσει για την Αίγυπτο, μη γνωρίζοντας ποιο ήταν το παιδί που είχαν έρθει να προσκυνήσουν οι μάγοι, διέταξε να θανατωθούν αδιακρίτως όλα τα παιδιά στη Βηθλεέμ. Και αυτό είχε προφητευτεί ότι επρόκειτο να συμβεί μέσω του Ιερεμία, καθώς το Άγιο Πνεύμα είπε μέσω αυτού τα εξής: Ακούστηκε φωνή στη Ραμά, θρήνος και οδυρμός πολύς· η Ραχήλ έκλαιγε τα παιδιά της και δεν ήθελε να παρηγορηθεί, επειδή δεν υπάρχουν πια. Εξαιτίας, λοιπόν, της φωνής που επρόκειτο να ακουστεί από τη Ραμά, δηλαδή από την Αραβία (γιατί υπάρχει μέχρι και σήμερα τόπος στην Αραβία που ονομάζεται Ραμά), θρήνος επρόκειτο να καταλάβει τον τόπο όπου έχει ταφεί η Ραχήλ, η γυναίκα του Ιακώβ, ο οποίος ονομάστηκε Ισραήλ, του αγίου πατριάρχη, δηλαδή τη Βηθλεέμ, καθώς οι γυναίκες θα έκλαιγαν τα ίδια τους τα παιδιά που θανατώθηκαν και δεν θα έβρισκαν καμία παρηγοριά για αυτό που τους συνέβη. Και μάλιστα το γεγονός ότι ο Ησαΐας είπε: Θα λάβει τη δύναμη της Δαμασκού και τα λάφυρα της Σαμάρειας, σήμαινε ότι η δύναμη του πονηρού δαίμονα, που κατοικούσε στη Δαμασκό, θα νικιόταν από τον Χριστό αμέσως μόλις γεννιόταν· πράγμα που αποδεικνύεται ότι έχει συμβεί.

Για να λαφυραγωγήσει τα σκύλα της Σαμάρειας και τη δύναμη της Δαμασκού ήλθε ο Χριστός, που ανέτειλε από τον Ιακώβ· εσένα όμως ο ίδιος σε προσλαμβάνει από τη Δαμασκό για να μαθητεύσεις στην πόλη Σιών του μεγάλου Θεού. Έκρινες λογικό να θέσεις το θεμέλιο του ένθεου βίου προτάσσοντας την υπακοή· γι' αυτό, αν και σοφός, ακολουθώντας έναν απλό άνθρωπο, υποτασσόσουν, εκπληρώνοντας τα προστάγματά του.

ΜΒ΄. Θα μπορούσε κανείς να αναζητήσει ποια ακριβώς μπορεί να είναι εκείνη η ημέρα, κατά την οποία ο άνθρωπος θα αποβάλει τα αργυρά και χρυσά του βδελύγματα, και θα έβρισκε πολύ ξεκάθαρα ότι αυτή είναι εκείνη, κατά την οποία ο Κύριος των όλων επεδήμησε στον κόσμο, ο οποίος με την έλευσή Του, αφού έδεσε τον ισχυρό, αιχμαλώτισε και άρπαξε τα σκεύη του, δηλαδή όσους κρατούνταν υπό την τυραννία εκείνου, όπως ακριβώς έχει γραφτεί: Διότι, λέει, προτού το παιδί μάθει να φωνάζει πατέρα ή μητέρα, θα λάβει τη δύναμη της Δαμασκού και τα λάφυρα της Σαμάρειας ενώπιον του βασιλιά των Ασσυρίων.

Διότι ήταν δυνατόν και σε αυτούς, βλέποντας αυτό που συνέβαινε, να διαφύγουν, όπως και σε όλα τα παιδιά στη Βηθλεέμ και σε όλα τα περίχωρά της, εάν οι γονείς τους γνώριζαν αυτό που επρόκειτο να συμβεί, τα οποία παιδιά δολοφονήθηκαν από τον μιαιφόνο Ηρώδη εξαιτίας του ενός παιδιού που εκείνος ζητούσε να εξοντώσει, το οποίο και το ίδιο, σύμφωνα με την εντολή του Αγγέλου Κυρίου, διέφυγε, έχοντας ήδη αρχίσει να λαφυραγωγεί γρήγορα και να λεηλατεί ταχέως σύμφωνα με την επίκληση του ονόματός του, όπως είναι γραμμένο: «Κάλεσε το όνομά του: Ταχέως σκύλευσον, οξέως προνόμευσον. Διότι, προτού το Παιδίον να μάθει να καλεί πατέρα ή μητέρα, θα λάβει τη δύναμη της Δαμασκού και τα λάφυρα της Σαμάρειας ενώπιον του βασιλιά των Ασσυρίων». Οι Μάγοι, λοιπόν, έχοντας ήδη λαφυραγωγηθεί και λεηλατηθεί πνευματικά, προσκυνούν με υποταγή και σεβασμό το Παιδίον, ανοίγοντας τους θησαυρούς τους και προσφέροντάς του τα πλέον κατάλληλα και ταιριαστά δώρα, χρυσό και λιβάνι και σμύρνα, ως σε Βασιλέα και Θεό και Άνθρωπο. Επομένως, δεν θέλησαν πλέον να επιστρέψουν προς τον Ασσύριο βασιλιά, καθοδηγούμενοι από τη θεία πρόνοια· «Διότι, αφού έλαβαν θεία αποκάλυψη», λέει, «στο όνειρό τους να μην επιστρέψουν προς τον Ηρώδη, αναχώρησαν για τη χώρα τους από άλλο δρόμο».

Γι' αυτό γεμάτοι από μέγιστη χαρά έβλεπαν τη λάμψη· και αφού μπήκαν μέσα στο οίκημα είδαν τον Χριστό μαζί με τη μητέρα του. Αφού έπεσαν μπροστά στα πόδια του Θεού τού πρόσφεραν αυτά τα δώρα, καλό λιβάνι και χρυσό· το τρίτο ήταν άρωμα της πατρίδας τους. Τα λάφυρα της Σαμάρειας και τα πλούτη της Δαμασκού τα αφαίρεσε ο Χριστός, προτού καν μπορέσει να φωνάξει τους γονείς του.