Πατερικές αναφορές στο ΙΕΡΕΜΙΑΣ 1:8

Ή ποιος τον επικαλέστηκε και τον περιφρόνησε; Διότι ο Κύριος είναι οικτίρμων και ελεήμων, συγχωρεί αμαρτίες και σώζει σε καιρό θλίψης. Ο φόβος, επομένως, του Θεού είναι πύργος ισχύος απέναντι στον εχθρό. Μην καταρρίψεις λοιπόν τον πύργο, και δεν θα αλωθείς. Αλλά να έχεις την προσοχή σου στραμμένη στον Φιλάνθρωπο, βοώντας μαζί με τον Προφήτη προς την αγαθότητά του: Επί σε, Κύριε, ήλπισα, ας μην ντροπιαστώ στον αιώνα. Σύμφωνα με τη δικαιοσύνη σου, λύτρωσέ με και ελευθέρωσέ με. Κλίνε προς εμένα το αυτί σου, σπεύσε να με γλιτώσεις· γίνε για μένα Θεός υπερασπιστής και οίκος καταφυγής για να με σώσεις. Διότι εσύ είσαι το στήριγμά μου και το καταφύγιό μου, και ένεκα του ονόματός σου θα με οδηγήσεις και θα με διαθρέψεις. Θα με βγάλεις από αυτή την παγίδα που μου έκρυψαν, διότι εσύ είσαι ο υπερασπιστής μου, Κύριε. Στα χέρια σου θα παραδώσω το πνεύμα μου· με λύτρωσες, Κύριε, ο Θεός της αλήθειας. Έτσι ώστε να πει και Εκείνος σε εμάς αυτό που είναι γραμμένο ως εξής: Εγώ θα είμαι μαζί σου, και δεν θα σε εγκαταλείψω, ούτε θα σε περιφρονήσω. Έχε δύναμη και ανδρεία. Και πάλι λέει: Μην τους φοβηθείς, ούτε να δειλιάσεις μπροστά τους, διότι εγώ είμαι μαζί σου, λέει ο Κύριος, για να σε ελευθερώνω.

Γι' αυτό σε παρακαλώ, αδελφέ, αντιστάσου σε αυτούς και δείξε εγκράτεια στην επιθυμία, και μην υποχωρήσεις σε αυτούς που θέλουν να σε κάνουν ευάλωτο, αλλά ας έχουμε στραμμένο ψηλά τον νου, αγαπητέ αδελφέ. Ας υψώσουμε τα χέρια όπως ο Μωυσής, και ο Κύριος θα τους πολεμήσει με αόρατο τρόπο υπέρ ημών. Μη φοβηθείς, λοιπόν, μπροστά τους. Διότι πολλές φορές σού υποβάλλουν λογισμούς για ασθένεια της σάρκας και ανορεξία του στομάχου, καχυποψία για τον ανώτερο, φόβο για τον ηγούμενο, καθώς και για το μακροχρόνιο του αγώνα, την προηγούμενη ζωή και τη μνήμη των κατά σάρκα γονέων. Και ανάβουν αυτές τις επιθυμίες, για να πολιορκήσουν την ψυχή. Δεν αναλογίζεσαι ότι, εάν κάποιος έχει γιο κακούργο, οι νόμοι τον τιμωρούν μπροστά στα μάτια των γονέων του, και δεν υπάρχει κανείς που να μπορεί να τον ελευθερώσει από τα χέρια εκείνων που τον τιμωρούν; Πόσο περισσότερο, λοιπόν, νομίζεις ότι προκαλεί μεγαλύτερο φόβο το μελλοντικό κριτήριο, όπου βασιλιάδες και τύραννοι, πλούσιοι και φτωχοί θα παρίστανται κυριευμένοι από φοβερό τρόμο;

Ο σοφός Δανιήλ, αν και νέος, έκρινε κάποιους διεφθαρμένους γέροντες, αποδεικνύοντας ότι ήταν φαύλοι και όχι πρεσβύτεροι, και πως, μολονότι στο γένος ήταν Ιουδαίοι, στον τρόπο διαγωγής τους ήταν Χαναναίοι. Αλλά και ο Ιερεμίας, όταν λόγω της νεότητάς του αρνήθηκε το προφητικό έργο που του ανέθεσε ο Θεός, ακούει: Μη λες ότι είμαι πολύ νέος, διότι θα πας προς όλους σε όσους σε αποστείλω, και θα πεις όλα όσα σε προστάξω, διότι εγώ είμαι μαζί σου.

Μην μου προβάλλετε, λέγει, τη δυσκολία των πραγμάτων· διότι εγώ είμαι μαζί σας, αυτός που κάνει τα πάντα εύκολα. Το ίδιο έλεγε συνεχώς και στους προφήτες στην Παλαιά Διαθήκη, και στον Ιερεμία που προέβαλλε τη νεότητά του, και στον Μωυσή και τον Ιεζεκιήλ που δίσταζαν: «Εγώ είμαι μαζί σας»· αυτό λέγει και εδώ σε τούτους. Πρόσεξε όμως και εδώ τη διαφορά τους. Διότι εκείνοι μεν, αν και αποστέλλονταν σε ένα μόνο έθνος, πολλές φορές αρνούνταν· αυτοί όμως δεν ξεστόμισαν τίποτε τέτοιο, παρόλο που αποστέλλονταν σε ολόκληρη την οικουμένη. Τους υπενθυμίζει δε και τη συντέλεια, για να τους ελκύσει περισσότερο, ώστε να μη βλέπουν μόνο τα τωρινά δεινά, αλλά και τα μελλοντικά απέραντα αγαθά. Διότι τα λυπηρά, λέγει, τα οποία θα υποστείτε, τελειώνουν μαζί με τον παρόντα βίο, από τη στιγμή που και αυτός ο ίδιος ο αιώνας θα φτάσει στη συντέλειά του· ενώ τα αγαθά, τα οποία θα απολαύσετε, παραμένουν αθάνατα, όπως ακριβώς είπα πολλές φορές στο παρελθόν.

«Διότι εγώ είμαι μαζί σου, για να σε διασώζω». Άρα, η διάσωσή μας από τον Θεό δεν είναι αυτή που αποδεικνύει από μόνη της το ότι ο Θεός είναι μαζί μας. Διότι, αν ίσχυε αυτό, δεν θα είχε προσθέσει το: «για να σε διασώζω». Ώστε, ακόμη και όταν δεν μας διασώζει, είναι μαζί μας. Επειδή και με τους μάρτυρες είναι μαζί, χωρίς να τους διασώζει· και με τους δικαίους είναι, παραχωρώντας τους να αγωνίζονται, και με τον Ιώβ ήταν, όταν τον πολεμούσε ο διάβολος.

Περί νηστείας. Λόγος ΣΤ΄. Πάλι είναι καιρός νηστείας, πάλι αφορμή για τρυφή, πάλι όψη αγώνων, πάλι η σάλπιγγα του Χριστού, κηρύσσοντας τον καλόν αγώνα, συγκέντρωσε τους αγωνιστές στο σκάμμα· πάλι κηρύσσεται η ετήσια παρουσία του Χριστού. Ας καθαρίσουμε όλοι τους εαυτούς μας, για να τον υποδεχτούμε. Διότι, εάν η εξαγγελία της παρουσίας ενός θνητού βασιλιά αναγκάζει αυτούς που πρόκειται να τον υποδεχτούν να ευπρεπίζουν τα σπίτια τους με φόβο και τρόμο, ώστε να προετοιμάσουν οικήματα άξια για εκείνον που πρόκειται να κατοικήσει σε αυτά, πόσο μάλλον εμείς, που πρόκειται να υποδεχτούμε τον αληθινό βασιλιά, οφείλουμε να προετοιμάσουμε τους εαυτούς μας ώστε να γίνουμε άξιοι για εκείνον που πρόκειται να κατοικήσει μέσα μας; Ας προσέλθει σήμερα σε εμάς ο προφήτης Ιερεμίας, ο οποίος στάλθηκε από τον Κύριο, έχοντας ακούσει: Ιδού, σε τοποθέτησα σήμερα προφήτη στα έθνη, για να ξεριζώνεις και να φυτεύεις, να κατεδαφίζεις και να ανοικοδομείς. Ας τον υπακούσουμε· αυτός είναι που προετοιμάζει τους ναούς του μεγάλου βασιλιά. Ας ξεριζώσουμε τις ηδονές και ας φυτέψουμε την εγκράτεια· ας κατεδαφίσουμε την κακία και ας ανοικοδομήσουμε τις αρετές· ας διώξουμε το ψέμα και ας καρπωθούμε την αλήθεια· ας απορρίψουμε την υπερηφάνεια και ας αναλάβουμε τη μετάνοια· ας αποκόψουμε την οργή και ας δεχτούμε την πραότητα. Διότι λέει ο Χριστός: Σε ποιον θα αναπαυθώ; Σε αυτόν που είναι πράος και ήσυχος και τρέμει τα λόγια μου. Μην ευπρεπίζεις σπίτι φτιαγμένο από πέτρες· διότι ο Ύψιστος δεν κατοικεί σε χειροποίητα.