Τῷ μὲν προφήτῃ Ἰερεμίᾳ εἰρηκότι· «Ὁ Ὢν δέσποτα κύριε, ἰδοὺ οὐκ ἐπίσταμαι λαλεῖν, ὅτι νεώτερος ἐγώ εἰμι», «ἐξέτεινεν κύριος τὴν χεῖρα αὐτοῦ καὶ ἥψατο τοῦ στόματος αὐτοῦ καὶ εἶπεν πρὸς αὐτόν· Ἰδοὺ δέδωκα τοὺς λόγους μου εἰς τὸ στόμα σου»· ἐπεὶ γὰρ μὴ καθάρσεως ἐδεῖτο τὰ τοῦ Ἰερεμίου χείλη, εἰκότως ‹ἡ τοῦ κυρίου χεὶρ ἁψαμένη τοῦ στόματος αὐτοῦ› τῆς προφητικῆς αὐτὸν ἐπλήρου χάριτος. νυνὶ δὲ τῷ Ἠσαΐᾳ καθάρσεως δεομένῳ οὐχ ὁ κύριος, ἀλλ᾽ 〈ἓν τῶν σεραφεὶμ ἀποσταλὲν〉 ὑπὸ τοῦ κυρίου 〈ἄνθρακα〉 φέρον 〈πρόσεισιν καὶ 〈τὰ χείλη αὐτοῦ περικαθαίρει τῷ ἄνθρακι〉. ἔνθεν εἰκότως ἑρμηνευόμενα τὰ 〈σεραφεὶμ〉 εἰς τὴν Ἑλλάδα φωνὴν ἐμπινπρῶντες ἢ ἐμπρησταὶ σημαίνουσιν. καί μοι δοκοῦσιν καθαρτικοί τινες εἶναι τῶν καθάρσεως δεομένων, διὸ οἱ 〈σεραφεὶμ〉 τοῖς τοῦ προφήτου 〈χείλεσιν τὸν καθαρτικὸν 〈ἄνθρακα〉 προσῆγεν εἷς τούτων κελευσθεὶς τοῦτο πρᾶξαι. ⌜οὗτος δὲ ἦν ὁ 〈ἄνθραξ ἀπὸ τοῦ θυσιαστηρίου〉 τάχα που τοῦ φιλανθρώπου κυρίου πληροῦντος τὸ ἑαυτοῦ 〈θυσιαστήριον〉 τοιούτων τινῶν σωτηρίων καὶ καθαρτικῶν ἀνθράκων. διὸ λέλεκταί που· «ἄνθρακες ἀνήφθησαν ἀπ᾽ αὐτοῦ». καὶ ὁ θεὸς δὲ αὐτὸς παρὰ Μωϋσεῖ «πῦρ καταναλίσκον» εἴρηται, καὶ ὁ σωτὴρ ἐν Εὐαγγελίοις ‹βαπτίσειν› τοὺς ἀξίους «ἐν πνεύματι ἁγίῳ καὶ πυρὶ» μεμαρτύρηται.
Μετάφραση
Στον μεν προφήτη Ιερεμία, ο οποίος είχε πει: «Ο Ων, Δέσποτα Κύριε, ιδού δεν γνωρίζω να μιλώ, διότι είμαι πολύ νέος», «άπλωσε ο Κύριος το χέρι Του και άγγιξε το στόμα του και του είπε: Ιδού, έθεσα τους λόγους μου στο στόμα σου»· διότι, επειδή τα χείλη του Ιερεμία δεν είχαν ανάγκη κάθαρσης, ευλόγως το χέρι του Κυρίου που άγγιξε το στόμα του, τον γέμισε με την προφητική χάρη. Τώρα όμως, επειδή ο Ησαΐας είχε ανάγκη κάθαρσης, δεν τον πλησιάζει ο Κύριος, αλλά ένα από τα Σεραφείμ που απεστάλη από τον Κύριο, φέροντας άνθρακα, και καθαρίζει τα χείλη του με τον άνθρακα. Γι' αυτό τον λόγο, ευλόγως, τα Σεραφείμ, όταν το όνομά τους ερμηνεύεται στην ελληνική γλώσσα, σημαίνουν αυτούς που πυρπολούν ή τους εμπρηστές. Και μου φαίνεται ότι αποτελούν όργανα κάθαρσης για εκείνους που έχουν ανάγκη κάθαρσης, γι' αυτό ένα από τα Σεραφείμ, έχοντας λάβει εντολή να πράξει τούτο, έφερε τον καθαρτικό άνθρακα στα χείλη του προφήτη. Αυτός δε ήταν ο άνθρακας από το θυσιαστήριο, προφανώς επειδή ο φιλάνθρωπος Κύριος γεμίζει το θυσιαστήριό Του με τέτοιου είδους σωτήριους και καθαρτικούς άνθρακες. Γι' αυτό έχει λεχθεί κάπου: «άνθρακες άναψαν από αυτόν». Και ο ίδιος ο Θεός στα βιβλία του Μωυσή ονομάζεται «πυρ καταναλίσκον», ενώ για τον Σωτήρα μαρτυρείται στα Ευαγγέλια ότι θα βαπτίσει τους άξιους «εν Πνεύματι Αγίω και πυρί».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες