Πατερικές αναφορές στο ΙΕΡΕΜΙΑΣ 7:19

3 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

μὴ ἐμὲ αὐτοὶ παροργίζουσι; λέγει Κύριος· οὐχὶ ἑαυτούς, ὅπως καταισχυνθῇ τὰ πρόσωπα αὐτῶν;

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–3 από 3

Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸν Ἱερεμίαν (ἀποσπάσματα)
Μὴ ἐμὲ αὐτοὶ παροργίζουσι; λέγει Κύριος. Οὐχὶ ἑαυτούς; Μὴ γὰρ ἐγὼ πάσχω δεινόν τι; ναὶ τοῦτο, φησὶν [ἴσ. ἀλλ᾽ αὐτοὶ, φησὶν], ἵνα ἑαυτοὺς καταισχύνω [ἴσ. καταισχύνωσι]· ὁ γὰρ ὑβρίζων ἐστὶν ὁ παθὼν, καὶ ὅταν μηδὲν ὁ ὑβριζόμενος πάσχῃ δεινὸν, ἀποστήσεται τῆς ὕβρεως, ὡς οὐδὲν πλέον παραινῶν [ἴσ. περαίνων].
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Μήπως εμένα παροργίζουν;» λέγει ο Κύριος. «Όχι τους εαυτούς τους;» Διότι μήπως εγώ υφίσταμαι κάποιο κακό; Αλλά οι ίδιοι, λέγει, το κάνουν για να καταντροπιάσουν τους εαυτούς τους· διότι εκείνος που υβρίζει, αυτός είναι που ουσιαστικά βλάπτεται, και όταν ο υβριζόμενος δεν παθαίνει κανένα κακό, τότε θα αποστεί από την ύβρη, αντιλαμβανόμενος ότι δεν επιτυγχάνει απολύτως τίποτα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Διαλέγεται δὲ οὕτως, ὥστε καθάψασθαι τῆς τῶν παχυτέρων διανοίας. Ἐπεὶ καὶ ἡμεῖς ὅταν βαρβάροις διαλεγώμεθα, τῇ ἐκείνων χρώμεθα γλώττῃ· κἂν πρὸς παιδίον φθεγγώμεθα, συμψελλίζομεν, κἂν μυριάκις ὦμεν σοφοὶ, πρὸς τὴν ἐκείνου συγκαταβαίνομεν ταπεινότητα. Καὶ τί θαυμαστὸν εἰ ῥήμασι τοῦτο ποιοῦμεν, ὅπου γε καὶ ἐν πράγμασι, καὶ χεῖρας δάκνοντες, καὶ θυμὸν ὑποκρινόμενοι, ὥστε διορθῶσαι τὸ παιδίον; Οὕτω δὴ καὶ ὁ Θεὸς καθάψασθαι τῶν παχυτέρων βουλόμενος, τοιούτοις κέχρηται ῥήμασιν. Οὐ γὰρ πρὸς τὴν ἀξίαν τὴν ἑαυτοῦ φθέγγεσθαι ἐσπούδαζεν, ἀλλὰ πρὸς τὴν ὠφέλειαν τῶν ἀκουόντων. Ἐπεὶ καὶ τὸ ἀόργητον αὐτοῦ ἀλλαχοῦ πάλιν δεικνὺς, ἔλεγε· Μὴ ἐμὲ αὐτοὶ παροργίζουσι, οὐχὶ δὲ ἑαυτούς; Σὺ δὲ πῶς ἐβούλου αὐτὸν διαλέγεσθαι τοῖς Ἰουδαίοις, ὅτι οὐκ ὀργίζεται, οὐδὲ μισεῖ τοὺς πονηρούς; καὶ γὰρ τὸ μῖσος πάθος ἐστίν· οὐδὲ ἐφορᾷ τὰ ἀνθρώπινα; καὶ γὰρ τὸ ὁρᾷν ἀπὸ τῶν σωμάτων εἴληπται· οὐδὲ ἀκούει; καὶ γὰρ καὶ τοῦτο ἀπὸ τῆς σαρκός. Ἀλλ᾽ ἀπὸ τούτου πονηρὸν ἂν δόγμα ἐπήχθη ἕτερον, τὸ ἀπρονόητα εἶναι τὰ πάντα· καὶ φεύγοντες τὰ τοιαῦτα ἀκούειν περὶ Θεοῦ, καὶ τὸ ὅλως εἶναι Θεὸν πολλοὶ ἂν τῶν τότε ἠγνόησαν· τούτου δὲ ἀγνοηθέντος, πάντα ἂν ἀπολώλει· ἐκείνου δὲ τοῦ δόγματος εἰσαχθέντος, ταχέως καὶ ἡ διόρθωσις ἐπεγίνετο.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ομιλεί δε κατ' αυτόν τον τρόπο, ώστε να αγγίξει τη διάνοια των πνευματικά πιο ακατέργαστων ανθρώπων. Επειδή και εμείς, όταν συνομιλούμε με βαρβάρους, χρησιμοποιούμε τη δική τους γλώσσα· και αν μιλάμε σε μικρό παιδί, ψελλίζουμε μαζί του, και έστω και αν είμαστε μυριάδες φορές σοφοί, συγκαταβαίνουμε στη δική του απλοϊκότητα. Και τι το θαυμαστό υπάρχει αν το κάνουμε αυτό με τα λόγια, όταν το πράττουμε και με έργα, δαγκώνοντας τα χέρια μας και υποκρινόμενοι θυμό, ώστε να συνετίσουμε το παιδί; Έτσι ακριβώς και ο Θεός, θέλοντας να αγγίξει τους πιο ακατέργαστους, χρησιμοποίησε τέτοια λόγια. Διότι δεν φρόντιζε να ομιλεί σύμφωνα με τη δική Του μεγαλοπρέπεια, αλλά με σκοπό την ωφέλεια των ακροατών. Επειδή, αποδεικνύοντας και πάλι αλλού το αόργητον του εαυτού Του, έλεγε: «Μήπως εμένα παροργίζουν, και όχι τους ίδιους τους εαυτούς τους;». Εσύ, όμως, πώς ήθελες να συνομιλεί με τους Ιουδαίους; Να τους πει ότι δεν οργίζεται, ούτε μισεί τους πονηρούς; Διότι το μίσος είναι πάθος. Ή μήπως ούτε ότι επιβλέπει τα ανθρώπινα; Διότι και η όραση είναι γνώρισμα των σωμάτων. Ούτε ότι ακούει; Διότι και αυτό προέρχεται από τη σάρκα. Αλλά εξαιτίας αυτού θα εισαγόταν ένα άλλο, πονηρό δόγμα, ότι δηλαδή τα πάντα στερούνται θείας πρόνοιας. Και αν απέφευγαν να ακούν τέτοια πράγματα για τον Θεό, πολλοί από τους ανθρώπους της εποχής εκείνης θα έφταναν να αγνοούν εντελώς ακόμα και την ύπαρξή Του· και εάν αγνοούνταν αυτό, τα πάντα θα είχαν καταστραφεί. Με την εισαγωγή, όμως, εκείνου του δόγματος, γρήγορα επήλθε και η διόρθωση.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Ὁ μὲν γὰρ πεισθεὶς ὅτι ἔστι Θεὸς, κἂν μὴ τὴν ἀξίαν ἔχῃ περὶ αὐτοῦ ὑπόνοιαν, ἀλλὰ παχύτερόν τι ὑποπτεύῃ, τῷ χρόνῳ πεισθήσεται, ὅτι οὐδὲν τοιοῦτον περὶ Θεόν· ὁ δὲ πεισθεὶς ὅτι οὐ προνοεῖ, οὐδὲ μέλει αὐτῷ τῶν ὄντων, οὐδ᾽ ὅτι ἐστὶ, τί κερδανεῖ ἀπὸ τοῦ τῆς ἀπαθείας λόγου; Διὰ δὴ τοῦτο ἐκεῖνο αὐτοῖς διαλεχθεὶς πρότερον, ἐπειδὴ ἐναπέθετο αὐτοῖς τὴν περὶ τοῦ εἶναι αὐτὸν δόξαν, διακαθαίρει πάλιν κατὰ μικρὸν αὐτοὺς, ἀνάγων ἐπὶ τοῦτο τὸ δόγμα, τὰ ὑψηλότερα περὶ αὐτοῦ φθεγγόμενος, καὶ τὸν περὶ τῆς ἀπαθείας αὐτοῦ κινῶν λόγον. Καὶ γάρ φησιν ἕτερος προφήτης· Οὐ πεινάσει, οὐδὲ κοπιάσει. Καὶ ὁ εἰπὼν οὖν, ὅτι ὀργίζεται, ὁ αὐτὸς πάλιν δεικνὺς, ὅτι ἀπαθὲς τὸ Θεῖον, ἐπάγει· Μὴ ἐμὲ αὐτοὶ παροργίζουσιν, οὐχὶ δὲ ἑαυτούς; Καὶ ὁ εἰπὼν, ὅτι ἐν τῷ ναῷ ἐστιν, ὁ αὐτὸς πάλιν φησὶν, ὅτι Οὐκ ἄνθρωπος ἐν σοὶ ἅγιος. καὶ οὐκ εἰσελεύσομαι εἰς πόλιν· τουτέστιν, Οὐ περιέχομαι τόπῳ. Εἰ δὲ μὴ πᾶσιν ἐπεξῆλθε, τῷ συνετωτέρῳ ἔδωκε νοῆσαι ἀπὸ τῶν εἰρημένων, ὅτι ὁ τῶν τυραννικῶν παθῶν ἀπηλλαγμένος καὶ ὧν ἄνευ ζῇν οὐκ ἔστι, πολλῷ μᾶλλον τῶν ἄλλων ἠλευθέρωται.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι, εκείνος που έχει πεισθεί ότι υπάρχει Θεός, έστω και αν δεν έχει την άξια αντίληψη γι' Αυτόν, αλλά υποθέτει κάτι πιο υλικό, με το πέρασμα του χρόνου θα πεισθεί ότι δεν υπάρχει τίποτε τέτοιο στον Θεό. Εκείνος όμως που έχει πεισθεί ότι ο Θεός δεν προνοεί, ούτε ενδιαφέρεται για τα όντα, ούτε καν ότι υπάρχει, τι θα κερδίσει από τη διδασκαλία περί της θείας απαθείας; Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο, αφού προηγουμένως τους μίλησε για εκείνο, και επειδή εναπέθεσε μέσα τους την πίστη για την ύπαρξή Του, τους καθαίρει και πάλι σιγά-σιγά, ανάγοντάς τους σε αυτό το δόγμα, διατυπώνοντας υψηλότερα νοήματα γι' Αυτόν και ανακινώντας τον λόγο περί της απαθείας Του. Διότι, όπως λέει και κάποιος άλλος προφήτης: «Δεν θα πεινάσει, ούτε θα κοπιάσει». Και εκείνος, λοιπόν, που είπε ότι ο Θεός οργίζεται, ο ίδιος πάλι, αποδεικνύοντας ότι το Θείο είναι απαθές, προσθέτει: «Μήπως εμένα εξοργίζουν, και όχι τους εαυτούς τους;» Και εκείνος που είπε ότι βρίσκεται στον ναό, ο ίδιος πάλι λέει: «Δεν είμαι άνθρωπος, αλλά Άγιος ανάμεσά σου· και δεν θα εισέλθω σε πόλη»· δηλαδή, δεν περιορίζομαι σε κάποιον τόπο. Και αν δεν τα εξέτασε όλα αναλυτικά, έδωσε τη δυνατότητα στον πιο συνετό να κατανοήσει από τα λεγόμενα, ότι Εκείνος που είναι απαλλαγμένος από τα τυραννικά πάθη και από εκείνα χωρίς τα οποία δεν είναι δυνατόν να ζήσει κανείς, είναι πολύ περισσότερο ελεύθερος από όλα τα υπόλοιπα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες