Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ 1:14

482 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

Καὶ ὁ Λόγος σὰρξ ἐγένετο καὶ ἐσκήνωσεν ἐν ἡμῖν, καὶ ἐθεασάμεθα τὴν δόξαν αὐτοῦ, δόξαν ὡς μονογενοῦς παρὰ πατρός, πλήρης χάριτος καὶ ἀληθείας.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

481–482 από 482

Θεοφύλακτος Βουλγαρίας Εἰς τὰ εὐαγγέλια ἐξηγήσεις
Ἄτοπον γὰρ καὶ ἀνόητον πιστεύειν, ὡς ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ, ἀλήθεια ὢν καὶ λεγόμενος, ἐψεύσατο τὴν ἐνανθρώπησιν· τοιοῦτον γὰρ ἡ φαντασία, ψευδὴς πάντως ἔνδειξις. «Καὶ ἐσκήνωσεν ἐν ἡμῖν.» Ἐπειδὴ ἄνω εἶπεν, ὅτι «Ὁ Λόγος σὰρξ ἐγένετο,» ἵνα μή τις ὑπολάβῃ, ὅτι μία φύσις λοιπὸν ἐγένετο ὁ Χριστός, διὰ τοῦτο ἐπάγει τό, «Ἐσκήνωσεν ἐν ἡμῖν,» ἵνα δείξῃ τὰς δύο φύσεις, τήν τε ἡμετέραν, καὶ τὴν τοῦ Λόγου. Ὥσπερ γὰρ ἄλλης φύσεώς ἐστιν ἡ σκηνή, καὶ ἄλλης ὁ κατασκηνῶν ἐν αὐτῇ· οὕτω καὶ ὁ Λόγος σκηνῶσαι ἐν ἡμῖν λεγόμενος, τουτέστιν, ἐν τῇ ἡμετέρᾳ φύσει, ἄλλης ἂν εἵη φύσεως παρὰ τὴν ἡμετέραν. Αἰσχυνέσθωσαν οἱ Ἀρμένιοι, οἱ μίαν φύσιν πρεσβεύοντες. Μανθάνομεν οὖν, διὰ μὲν τοῦ, «Ὁ Λόγος σὰρξ ἐγένετο,» ὅτι αὐτὸς ὁ Λόγος ἄνθρωπος ἐγένετο, καὶ υἱὸς ὢν τοῦ Θεοῦ, γέγονε καὶ γυναικὸς Υἱός· ἥτις καὶ κυρίως Θεοτόκος καλεῖται, ὡς τὸν Θεὸν γεννήσασα ἐν σαρκί. Διὰ δὲ τοῦ, «Ἐσκήνωσεν ἐν ἡμῖν,» τοῦτο διδασκόμεθα, τὸ δύο φύσεις πιστεύειν εἰς τὸν ἕνα Χριστόν. Εἰ γὰρ καὶ εἷς κατὰ ὑπόστασιν ἤγουν τὸ πρόσωπον, ἀλλὰ δύο κατὰ τὰς φύσεις· Θεὸς γὰρ καὶ ἄνθρωπος· θεία δὲ φύσις καὶ ἀνθρωπίνη οὐκ ἂν εἶεν ἕν, εἰ καὶ περὶ ἕνα θεωροῖντο, τὸν Χριστόν φημι. «Καὶ ἐθεασάμεθα τὴν δόξαν αὐτοῦ, δόξαν ὡς Μονογενοῦς παρὰ Πατρός, πλήρης χάριτος καὶ ἀληθείας.»
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι είναι άτοπο και ανόητο να πιστεύουμε ότι ο Υιός του Θεού, ο οποίος είναι και ονομάζεται αλήθεια, προσποιήθηκε την ενανθρώπηση· διότι τέτοια είναι η φαντασία, οπωσδήποτε μια ψευδής ένδειξη. «Και εσκήνωσε ανάμεσά μας.» Επειδή προηγουμένως είπε ότι «Ο Λόγος σαρξ εγένετο», για να μην υποθέσει κανείς ότι ο Χριστός έγινε πλέον μία φύση, για τον λόγο αυτόν προσθέτει το, «Εσκήνωσε ανάμεσά μας», ώστε να δείξει τις δύο φύσεις, και τη δική μας, και αυτήν του Λόγου. Διότι, όπως άλλης φύσης είναι η σκηνή και άλλης αυτός που κατασκηνώνει σε αυτήν, έτσι και ο Λόγος, για τον οποίο λέγεται ότι εσκήνωσε ανάμεσά μας, δηλαδή στη δική μας φύση, πρέπει να είναι διαφορετικής φύσης από τη δική μας. Ας ντρέπονται οι Αρμένιοι, που πρεσβεύουν μία φύση. Μαθαίνουμε, συνεπώς, μέσω του «Ο Λόγος σαρξ εγένετο», ότι ο ίδιος ο Λόγος έγινε άνθρωπος, και ενώ είναι Υιός του Θεού, έγινε και Υιός γυναίκας, η οποία και κυριολεκτικά ονομάζεται Θεοτόκος, επειδή γέννησε τον Θεό κατά σάρκα. Μέσω δε του «Εσκήνωσε ανάμεσά μας», διδασκόμαστε τούτο, να πιστεύουμε σε δύο φύσεις στον έναν Χριστό. Διότι, αν και είναι ένας κατά την υπόσταση ήτοι κατά το πρόσωπο, είναι δύο κατά τις φύσεις, επειδή είναι Θεός και άνθρωπος. Η θεία και η ανθρώπινη φύση δεν θα μπορούσαν να γίνουν ένα, έστω κι αν θεωρούνται ενωμένες σε έναν, εννοώ στον Χριστό. «Και είδαμε τη δόξα του, δόξα ως Μονογενούς από τον Πατέρα, πλήρης χάριτος και αληθείας.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεοφύλακτος Βουλγαρίας Εἰς τὰ εὐαγγέλια ἐξηγήσεις
Ἐπειδὴ εἶπεν, ὅτι «Σὰρξ ἐγένετο,» ἐπιφέρει λοιπόν, ὅτι «Ἐθεασάμεθα τὴν δόξαν αὐτοῦ,» ἐν σαρκὶ δηλονότι ὄντος. Εἰ γὰρ τὸ πρόσωπον Μωσέως λαμπρυνθὲν ἐκ τῆς πρὸς Θεὸν ὁμιλίας οἱ Ἰσραηλῖται ἰδεῖν οὐκ ἡδύναντο, πολλῷ μᾶλλον τὴν θεότητα τοῦ Μονογενοῦς γυμνὴν οὐκ ἂν ἐχώρησαν οἱ ἀπόστολοι, εἰ μὴ διὰ τῆς σαρκὸς ἐπεφάνη. Ἐθεασάμεθα δὲ τὴν δόξαν οὐ τοιαύτην, οἵαν ἔσχεν ὁ Μωσῆς, ἢ μεθ’ οἵας δόξης ὤφθησαν τὰ Χερουβὶμ καὶ τὰ Σεραφὶμ τῷ προφήτῃ, ἀλλὰ τοιαύτην δόξαν, οἵαν ἔπρεπεν εἶναι μονογενεῖ Υἱῷ, ἐκ τοῦ Πατρὸς φυσικῶς αὐτῷ προσοῦσαν. Τὸ γὰρ «ὡς» ἐνταῦθα οὐχ ὁμοιώσεώς ἐστιν, ἀλλὰ βεβαιώσεως καὶ ἀναμφισβητήτου διορισμοῦ. Ὥσπερ βασιλέα βλέποντες μετὰ δόξης πολλῆς προερχόμενον, λέγομεν ὅτι ὡς βασιλεὺς προῆλθεν, ἀντὶ τοῦ, ὡς ὄντως καὶ κατὰ ἀλήθειαν βασιλεύς· οὕτως οὖν κἀνταῦθα τό, «ὡς Μονογενοῦς,» ὀφείλομεν νοῆσαι, ἀντὶ τοῦ, Ἡ δόξα, ἣν ἐθεασάμεθα, ὡς τῷ ὄντι κατὰ ἀλήθειαν Υἱοῦ δόξα ἦν. «Πλήρης χάριτος καὶ ἀληθείας.» Χάριτος μὲν πλήρης, καθὸ καὶ ὁ Λόγος αὐτοῦ κεχαριτωμένος ἦν, ἵνα οὕτως εἴπω, καθὰ καὶ Δαυῒδ λέγει· «Ἐξεχύθη ἡ χάρις ἐν χείλεσί σου.» Καὶ ὁ εὐαγγελιστής, ὅτι «Ἐθαύμαζον πάντες ἐπὶ τοῖς λόγοις τῆς χάριτος τοῖς ἐκπορευομένοις ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ.» Καὶ πᾶσι δὲ τὰς ἰάσεις ἐχαρίζετο τοῖς χρῄζουσιν αὐτῶν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Επειδή είπε ότι «Έγινε σάρκα», προσθέτει λοιπόν ότι «Είδαμε τη δόξα του», εννοώντας προφανώς ενώ βρισκόταν μέσα στη σάρκα. Διότι, εάν οι Ισραηλίτες δεν μπορούσαν να κοιτάξουν το πρόσωπο του Μωυσή που είχε λαμπρυνθεί από την επικοινωνία με τον Θεό, πολύ περισσότερο οι απόστολοι δεν θα μπορούσαν να αντέξουν τη θεότητα του Μονογενούς γυμνή (ασάρκωτη), εάν δεν είχε φανερωθεί μέσω της σάρκας. Είδαμε δε δόξα όχι τέτοια, σαν αυτή που είχε ο Μωυσής, ή με τέτοια δόξα όπως εμφανίστηκαν τα Χερουβίμ και τα Σεραφίμ στον προφήτη, αλλά τέτοια δόξα που ταίριαζε να έχει ο μονογενής Υιός, η οποία του ανήκει εκ φύσεως από τον Πατέρα. Διότι το «ως» εδώ δεν είναι δηλωτικό παρομοίωσης, αλλά βεβαίωσης και αναμφισβήτητου προσδιορισμού. Όπως, όταν βλέπουμε έναν βασιλιά να εμφανίζεται με πολλή δόξα, λέμε ότι εμφανίστηκε ως βασιλιάς, αντί να πούμε, ως πραγματικά και αληθινά βασιλιάς· έτσι λοιπόν και εδώ το «ως Μονογενούς», οφείλουμε να το νοήσουμε με την έννοια ότι η δόξα, την οποία είδαμε, ήταν πράγματι και αληθινά δόξα του Υιού. «Πλήρης χάριτος και αληθείας». Αφενός πλήρης χάριτος, καθόσον και ο Λόγος του ήταν γεμάτος χάρη, για να το πω έτσι, όπως ακριβώς λέει και ο Δαβίδ: «Ξεχύθηκε η χάρη στα χείλη σου». Και ο ευαγγελιστής αναφέρει ότι «Όλοι θαύμαζαν για τα λόγια της χάριτος που εκπορεύονταν από το στόμα του». Επίσης, χάριζε τις ιάσεις σε όλους όσοι τις είχαν ανάγκη.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες