Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ 1:29

261 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

Τῇ ἐπαύριον βλέπει ὁ ᾿Ιωάννης τὸν ᾿Ιησοῦν ἐρχόμενον πρὸς αὐτὸν καὶ λέγει· ἴδε ὁ ἀμνὸς τοῦ Θεοῦ ὁ αἴρων τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

41–80 από 261

Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Περὶ τῆς ἁγίας καὶ ὁμοουσίου Τριάδος
ΑΛΛΟ. «Ἐὰν ἐγὼ μαρτυρῶ περὶ ἐμαυτοῦ, ἡ μαρτυρία μου οὐκ ἔστιν ἀληθὴς, ἄλλος ἐστὶν ὁ μαρτυρῶν περὶ ἐμοῦ, καὶ οἶδα ὅτι ἀληθινὴ αὐτοῦ ἡ μαρτυρία ἣν μαρτυρεῖ περὶ ἐμοῦ. Ὑμεῖς ἀπεστάλκατε πρὸς Ἰωάννην, καὶ μεμαρτύρηκε τῇ ἀληθείᾳ. Ἐγὼ οὐ παρὰ ἀνθρώπου τὴν μαρτυρίαν λαμβάνω.» Μεμαρτύρηκε μὲν τῇ ἀληθείᾳ καὶ ὁ μακάριος Βαπτιστὴς περὶ τοῦ Σωτῆρος εἰπών· «Ἴδε ὁ Ἀμνὸς τοῦ Θεοῦ, ὁ αἴρων τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου.» Ἐπειδὴ δὲ ἅπαξ φησὶν ὁ Σωτὴρ, οὐ παρὰ ἀνθρώπου τὴν μαρτυρίαν βούλεσθαι λαβεῖν, ἄλλον δὲ εἶναι τὸν ἀληθῆ μαρτυροῦντα περὶ αὐτοῦ, τίς ἄρα οὗτός ἐστιν, ὁ καὶ τῆς Ἰωάννου φωνῆς ἀξιολογώτερος;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Άλλο. «Εάν εγώ μαρτυρώ για τον εαυτό μου, η μαρτυρία μου δεν είναι αληθής· άλλος είναι εκείνος που μαρτυρεί για εμένα, και γνωρίζω ότι είναι αληθινή η μαρτυρία που δίνει για εμένα. Εσείς στείλατε απεσταλμένους στον Ιωάννη, και αυτός μαρτύρησε την αλήθεια. Εγώ, όμως, δεν λαμβάνω τη μαρτυρία από άνθρωπο». Μαρτύρησε μεν την αλήθεια και ο μακάριος Βαπτιστής για τον Σωτήρα, λέγοντας: «Ίδε ο Αμνός του Θεού, ο οποίος σηκώνει την αμαρτία του κόσμου». Επειδή όμως άπαξ και λέει ο Σωτήρας ότι δεν επιθυμεί να λάβει τη μαρτυρία από άνθρωπο, και ότι άλλος είναι ο αληθινός μάρτυρας για αυτόν, ποιος άραγε είναι αυτός, ο οποίος είναι μάλιστα πιο αξιόλογος και από τη φωνή του Ιωάννη;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Περὶ τῆς ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ προσκυνήσεως καὶ λατρείας
Πᾶς ἄρσην ἐν τοῖς ἱερεῦσι φάγεται αὐτά· Ἅγια ἁγίων ἐστὶ Κυρίῳ.» Ἱερεῖον μὲν οὖν τὸ περὶ τῆς ἁμαρτίας εἴη ἂν ἕτερον οὐδὲν παρὰ τὸν Ἐμμανουὴλ, ὅς ἐστιν ἀμνὸς ὁ ἀληθινὸς ὁ αἴρων τὰς ἁμαρτίας τοῦ κόσμου. Σφάζεται δὲ ἐν τόπῳ τοῦ ὁλοκαυτώματος· οὐ γάρ τοι μερικῶς τε καὶ καθ᾽ ἡμᾶς ἅγιος ὁ Χριστὸς (οὐ γὰρ ἐποίησεν ἁμαρτίαν), εὐώδης δὲ ὅλος καὶ ἱερὸς, καὶ ἁγιασμοῦ τοῖς ἄλλοις ἅπασι χορηγός. Εἰ γὰρ καὶ ἐν τοῖς ἀνόμοις ἐλογίσθη καὶ τοῖς κατακεκριμένοις ἐναρίθμιος γέγονεν οἰκονομικῶς· ἀλλ᾽ οἶδεν ἅγιον ὄντα καὶ ἱερὸν τὸν τοῦ Υἱοῦ θάνατον ὁ Πατήρ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Κάθε αρσενικό μεταξύ των ιερέων θα τα φάει· είναι άγια των αγίων στον Κύριο.» Επομένως, θυσία για την αμαρτία δεν θα μπορούσε να είναι τίποτε άλλο παρά ο Εμμανουήλ, ο οποίος είναι ο αληθινός αμνός που αίρει τις αμαρτίες του κόσμου. Σφαγιάζεται δε στον τόπο του ολοκαυτώματος· διότι βέβαια ο Χριστός δεν είναι άγιος μερικώς και με τον δικό μας τρόπο (αφού δεν διέπραξε αμαρτία), αλλά είναι εξ ολοκλήρου ευωδιαστός και ιερός, και χορηγός αγιασμού σε όλους τους άλλους. Διότι, αν και συγκαταλέχθηκε μεταξύ των ανόμων και αριθμήθηκε μαζί με τους καταδικασμένους κατά θεία οικονομία, εντούτοις ο Πατέρας γνωρίζει ότι ο θάνατος του Υιού είναι άγιος και ιερός.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Περὶ τοῦ μὴ εἶναι τὸν ἄνθρωπον θεοφόρον (Νόθος)
III. Τοῦ αὐτοῦ ἁγίου Κυρίλλου ἐκ τῆς πρώτης ὁμιλίας τῆς ὅτι οὐ χρὴ λέγειν ἄνθρωπον θεοφόρον, ἀλλὰ Θεὸν ἐνανθρωπήσαντα. Μέγας ἦν ὄντως ὁ μακάριος Μωϋσῆς· ἤκουσε γὰρ Θεοῦ λέγοντος “Οἶδά σε παρὰ πάντας, καὶ χάριν εὗρες παρ᾽ ”ἐμοί·” ἀλλ᾽ ἦν ὡς οἰκέτης ἐν οἴκῳ πιστός· ἀξιάγαστος ἦν ὁ προφήτης Σαμουὴλ, ἀλλ᾽ ἦν ἐναρίθμιος “τοῖς ἐπικαλου- ”μένοις” τὸν τῶν ὅλων Θεόν· ἅγιοι γεγόνασιν οἱ μακάριοι προφῆται, πλὴν ὁμολογοῦσι τὸ τῆς δουλείας μέτρον, καὶ τὴν οἰκέταις πρέπουσαν ἀνεπλήρουν οἰκονομίαν, τοὺς ἄνωθεν καὶ παρὰ Θεοῦ λόγους τοῖς τὸ τηνικάδε διαπορθμεύοντες, μᾶλλον δὲ καὶ ἡμῖν αὐτοῖς· διακεκράγασι γὰρ ἀεί Τάδε λέγει Κύριος· ἔφη δέ που καὶ αὐτὸς ὁ Χριστὸς περὶ τοῦ μακαρίου Βαπτιστοῦ “Μείζων ἐν γεννητοῖς γυναικῶν Ἰωάννου τοῦ ”βαπτιστοῦ οὐκ ἐγήγερται·” ὁ δὲ, καίτοι κατὰ τὴν ἀψευδῆ τοῦ Σωτῆρος φωνὴν τὴν ἄνω τάξιν ἐν δικαιοσύνῃ λαχὼν, οὐκ ἠγνόησε τὴν ὑπεροχὴν, ὡμολόγησε τὸν δεσπότην, παρεχώρησε τὸ νικᾶν τῇ δόξῃ Χριστοῦ· ἔφη γὰρ ἐναργῶς “Οὗτος ἦν περὶ οὗ εἶπον ἐγώ Ὀπίσω μου ἔρχεται ἀνὴρ, ”οὗ οὐκ εἰμὶ ἄξιος λῦσαι τὸν ἱμάντα τῶν ὑποδημάτων “αὐτοῦ.”
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
ΙΙΙ. Του ίδιου αγίου Κυρίλλου από την πρώτη ομιλία με θέμα ότι δεν πρέπει να αποκαλούμε τον Χριστό άνθρωπο θεοφόρο, αλλά Θεό που ενανθρώπησε. Μέγας ήταν όντως ο μακάριος Μωυσής· διότι άκουσε τον Θεό να λέει «Σε γνωρίζω περισσότερο από όλους, και βρήκες χάρη ενώπιόν μου»· αλλά ήταν πιστός ως υπηρέτης σε οίκο· αξιοθαύμαστος ήταν ο προφήτης Σαμουήλ, αλλά συγκαταλεγόταν σε «εκείνους που επικαλούνται» τον Θεό των όλων· άγιοι έγιναν οι μακάριοι προφήτες, όμως ομολογούν το μέτρο της δουλείας τους, και εκπλήρωναν τη διακονία που αρμόζει σε υπηρέτες, μεταφέροντας τους άνωθεν και προερχόμενους από τον Θεό λόγους στους ανθρώπους εκείνης της εποχής, ή μάλλον και σε εμάς τους ίδιους· διότι διαρκώς αναφωνούν: Αυτά λέει ο Κύριος· είπε εξάλλου κάπου και ο ίδιος ο Χριστός για τον μακάριο Βαπτιστή: «Ανάμεσα στους γεννημένους από γυναίκες δεν έχει εγερθεί μεγαλύτερος από τον Ιωάννη τον Βαπτιστή»· αυτός όμως, μολονότι σύμφωνα με την αψευδή φωνή του Σωτήρα έλαβε δικαίως την ανώτερη θέση, δεν αγνόησε την υπεροχή του Κυρίου, ομολόγησε τον Δεσπότη, και παραχώρησε τα πρωτεία στη δόξα του Χριστού· διότι είπε ξεκάθαρα: «Αυτός ήταν για τον οποίο εγώ είπα: Πίσω μου έρχεται άνδρας, του οποίου δεν είμαι άξιος να λύσω τον ιμάντα των υποδημάτων του».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Πρὸς τὸν ἄριστον ἐπίσκοπον
Ἔνιοι δὲ πρὸς τοιοῦτον ὥρμησαν λόγον οὐκ ἀπᾴδοντα τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ δόγματος, ὅτι ἀπὸ τοῦ Καῒν ἕως τοῦ κατακλυσμοῦ ἑπτὰ παρεληλύθασιν γενεαί. Καὶ εὐθέως ἐπηνέχθη τῇ γῇ ἡ τιμωρία, διὰ τὸ πολλὴν γενέσθαι χύσιν τῆς ἁμαρτίας. Τὸ δὲ ἁμάρτημα τοῦ Λάμεχ οὐ κατακλυσμοῦ δεῖται πρὸς θεραπείαν, ἀλλ᾽ αὐτοῦ τοῦ αἴροντος τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Μερικοί δε προχώρησαν σε τέτοιον συλλογισμό, ο οποίος δεν αντιβαίνει στο εκκλησιαστικό δόγμα, ότι δηλαδή από τον Κάιν έως τον κατακλυσμό παρήλθαν επτά γενεές. Και αμέσως επιβλήθηκε στη γη η τιμωρία, επειδή υπήρξε μεγάλη διάχυση της αμαρτίας. Το δε αμάρτημα του Λάμεχ δεν έχει ανάγκη από κατακλυσμό για τη θεραπεία του, αλλά από Αυτόν που αίρει την αμαρτία του κόσμου.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Συλλογὴ ῥητῶν τῆς παλαιᾶς διαθήκης (Νόθος)
Σαββατίζει δὲ πνευματικῶς ὁ προσκαρτερῶν τῷ Θεῷ, καὶ σχολὴν ἄγων ἀπὸ τῶν βιωτικῶν ἔργων, καὶ τοῖς πνευματικοῖς ἐνασχολούμενος. Περὶ τοῦ Πάσχα λεπτομερὴς θεωρία. Ἐν ἀρχῇ τοῦ ἔτους ὡρίζετο, καὶ ἐν τῷ πρώτῳ μηνὶ, τῆς ἱερουργίας ὁ καιρὸς, ὅτι ἀρχὴ πάντων, καὶ ἐν ἀρχῇ πάντων καὶ πρὸ πάντων ὁ Χριστὸς κατὰ τὴν θεότητα. Δούλοις δὲ οὖσιν ἔτι τοῖς Ἰσραηλίταις τῶν Αἰγυπτίων τοῦτο νενομοθέτηται, εἰ καὶ νῦν αὖθις ἐπαναλαμβάνει τὴν περὶ τούτου νομοθεσίαν. Μηδὲ γὰρ ἂν ἄλλως δύνασθαι τοὺς δούλους τῆς ἁμαρτίας διαφυγεῖν τὴν τυραννίδα τῶν δαιμόνων, εἰ μὴ διὰ τῆς τοῦ Χριστοῦ μετουσίας καὶ κοινωνίας τοῦ ἀληθινοῦ ἀμνοῦ, τοῦ αἴροντος τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου. Λαμβάνεται δὲ τὸ πρόβατον, οὐκ ἐν τῇ πρώτῃ ἡμέρᾳ τοῦ μηνὸς, ἀλλ᾽ ἐν τῇ δεκάτῃ. Πολλοὶ γάρ τινες αἰῶνες ἦσαν πρὸ τῆς τοῦ κόσμου καταβολῆς, καθ᾽ οὓς ἦν ὁ Χριστὸς τῇ θεότητι, ὥσπερ καὶ πολλαὶ ἡμέραι πρὸ τῆς δεκάτης.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Σαββατίζει δε πνευματικά εκείνος που μένει προσηλωμένος στον Θεό, απέχοντας από τα βιοτικά έργα και ασχολούμενος με τα πνευματικά. Λεπτομερής θεωρία περί του Πάσχα. Ο καιρός της ιερουργίας οριζόταν στην αρχή του έτους, και κατά τον πρώτο μήνα, διότι ο Χριστός είναι η αρχή των πάντων, και βρίσκεται στην αρχή των πάντων και προ των πάντων κατά τη θεότητα. Αυτό νομοθετήθηκε ενώ οι Ισραηλίτες ήταν ακόμη δούλοι των Αιγυπτίων, αν και τώρα επαναλαμβάνει εκ νέου τη σχετική με αυτό νομοθεσία. Διότι με κανέναν άλλο τρόπο δεν θα μπορούσαν οι δούλοι της αμαρτίας να ξεφύγουν από την τυραννία των δαιμόνων, παρά μόνο μέσω της μετοχής και κοινωνίας του Χριστού, του αληθινού αμνού, ο οποίος σηκώνει την αμαρτία του κόσμου. Το πρόβατο όμως λαμβάνεται όχι την πρώτη ημέρα του μήνα, αλλά τη δέκατη. Διότι υπήρξαν πολλοί αιώνες πριν από τη δημιουργία του κόσμου, κατά τους οποίους υπήρχε ο Χριστός κατά τη θεότητα, όπως ακριβώς υπάρχουν και πολλές ημέρες πριν από τη δέκατη.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἱεροσολύμων Κατηχήσεις πρὸς τοὺς φωτιζομένους
Ἀλλ᾽ ἐρεῖ μοί τις· εὑρεσιλογεῖς, δεῖξόν μοι ἀπὸ προφήτου τοῦ σταυροῦ τὸ ξύλον. ἐὰν μὴ μαρτυρίαν ἀπὸ προφήτου παράσχῃς, οὐ πείθομαι. Ἄκουε τοίνυν ἀπὸ Ἱερεμίου καὶ πιστοποιοῦ· 〈ἐγὼ ὡς ἀρνίον ἄκακον ἀγόμενον τὸ θύεσθαι οὐκ ἔγνων;〉 οὕτω γὰρ ἀνάγνωθι ἐπερωτηματικῶς ὡς εἶπον. ὁ γὰρ λέγων· οἴδατε ὅτι μετὰ δύο ἡμέρας τὸ πάσχα γίνεται καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου παραδίδοται εἰς τὸ σταυρωθῆναι, ἆρ᾽ οὐκ ᾔδει; ἐγὼ ὡς ἀρνίον ἄκακον ἀγόμενον τοῦ θύεσθαι οὐκ ἔγνων; ποῖον ἀρνίον; Ἰωάννης ὁ βαπτιστὴς ἑρμηνευέτω λέγων· ἰδὲ ὁ ἀμνὸς τοῦ θεοῦ ὁ αἴρων τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου. 〈ἐπ᾽ ἐμὲ ἐλογίσαντο πονηρὸν λογισμόν, λέγοντες.〉 ὁ τοὺς λογισμοὺς εἰδὼς τὸ ἀποβησόμενον ἄρα οὐκ ᾔδει; καὶ τί ἔλεγον; 〈δεῦτε καὶ ἐμβάλωμεν ξύλον εἰς τὸν ἄρτον αὐτοῦ.〉 καὶ ἐάν σε ὁ κύριος καταξιώσῃ, εἰς τὸ ἔμπροσθεν γνώσῃ ὅτι τὸ σῶμα αὐτοῦ κατὰ τὸ εὐαγγέλιον τύπον ἔφερεν ἄρτου. δεῦτε τοίνυν, ξύλον ἐμβάλωμεν εἰς τὸν ἄρτον αὐτοῦ 〈καὶ ἐκτρίψωμεν αὐτὸν ἀπὸ γῆς ζώντων.〉 ζωὴ οὐκ ἐκτρίβεται. τί κάμνετε μάτην; 〈καὶ τὸ ὄνομα αὐτοῦ οὐ μὴ μνησθῇ ἔτι.〉 ματαία ἡ βουλὴ ὑμῶν. πρὸ γὰρ ἡλίου τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ μένει. καὶ ὅτι ἡ ζωὴ ἦν ἡ ἐπὶ τοῦ ξύλου κρεμασθεῖσα, Μωσῆς ἀποκλαιόμενός φησι· καὶ ἔσται ἡ ζωή σου κρεμαμένη ἀπέναντι τῶν ὀφθαλμῶν σου, καὶ φοβηθήσῃ ἡμέρας καὶ νυκτός, καὶ οὐ πιστεύσεις τῇ ζωῇ σου.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αλλά θα μου πει κάποιος: σοφίζεσαι επιχειρήματα, δείξε μου από κάποιον προφήτη το ξύλο του σταυρού. Αν δεν παράσχεις μαρτυρία από προφήτη, δεν πείθομαι. Άκου λοιπόν από τον Ιερεμία και βεβαιώσου: «Εγώ σαν άκακο αρνί που οδηγείται στη σφαγή δεν το γνώριζα;» Διότι έτσι να το διαβάσεις, ερωτηματικά, όπως το είπα. Διότι αυτός που λέει: «Ξέρετε ότι μετά από δύο ημέρες γίνεται το Πάσχα και ο Υιός του Ανθρώπου παραδίδεται για να σταυρωθεί», άραγε δεν γνώριζε; «Εγώ σαν άκακο αρνί που οδηγείται στη σφαγή δεν το γνώριζα;» Ποιο αρνί; Ας το ερμηνεύσει ο Ιωάννης ο Βαπτιστής λέγοντας: «Να ο Αμνός του Θεού, που σηκώνει την αμαρτία του κόσμου». «Εναντίον μου σκέφτηκαν πονηρό λογισμό, λέγοντας». Αυτός που γνώριζε τους λογισμούς, άραγε δεν γνώριζε αυτό που επρόκειτο να συμβεί; Και τι έλεγαν; «Ελάτε να βάλουμε ξύλο στον άρτο του». Και αν ο Κύριος σε αξιώσει, στο μέλλον θα γνωρίσεις ότι το σώμα του, σύμφωνα με το Ευαγγέλιο, έφερε τον τύπο του άρτου. Ελάτε λοιπόν, να βάλουμε ξύλο στον άρτο του «και να τον εξαλείψουμε από τη γη των ζώντων». Η ζωή δεν εξαλείφεται. Γιατί κοπιάζετε μάταια; «Και το όνομά του να μην μνημονευθεί πλέον». Μάταιη είναι η βουλή σας. Διότι πριν από τον ήλιο το όνομά του παραμένει στην Εκκλησία. Και για το ότι η ζωή ήταν αυτή που κρεμάστηκε πάνω στο ξύλο, ο Μωυσής θρηνώντας λέει: «Και θα είναι η ζωή σου κρεμασμένη απέναντι από τα μάτια σου, και θα φοβάσαι ημέρα και νύχτα, και δεν θα πιστεύεις στη ζωή σου».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἐφραίμ ὁ Σύρος Εἰς τὴν δευτέραν παρουσίαν τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ
Βλέπετε δὲ μή τις εἴπῃ τολμήσας ὅτι οὐχ ἥμαρτον. Ὁ λέγων τοῦτο τυφλός ἐστι, μυωπάζων καὶ ἑαυτὸν φρεναπατᾷ, καὶ οὐκ οἶδε πῶς κλέπτει αὐτὸν ὁ Σατανᾶς καὶ ἐν λόγοις καὶ ἐν ἔργοις, καὶ διὰ τῆς ἀκοῆς καὶ διὰ τῶν ὀφθαλμῶν καὶ διὰ τῆς ἁφῆς καὶ διὰ τῶν λογισμῶν. Τίς γὰρ καυχήσεται ἁγνὴν ἔχειν τὴν καρδίαν, καὶ πάσας τὰς αἰσθήσεις αὐτοῦ καθαράς; Διότι οὐδεὶς ἀναμάρτητος· οὐδεὶς καθαρὸς ἀπὸ ῥύπου· οὐδεὶς ἀνυπεύθυνος παντελῶς ἐν ἀνθρώποις, εἰ μὴ μόνος ὁ δι᾽ ἡμᾶς πτωχεύσας, πλούσιος ὤν. Αὐτὸς μόνος ἀναμάρτητος, ὁ αἴρων τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου, ὁ θέλων πάντας ἀνθρώπους σωθῆναι, ὁ μὴ βουλόμενος τὸν θάνατον τῶν ἁμαρτωλῶν, ὁ φιλάνθρωπος, ὁ πολυεύσπλαγχνος, ὁ ἐλεήμων, ὁ ἀγαθός, ὁ φιλόψυχος, ὁ παντοδύναμος, ὁ σωτὴρ πάντων ἀνθρώπων, ὁ πατὴρ τῶν ὀρφανῶν καὶ κριτὴς τῶν χηρῶν, ὁ τῶν μετανοούντων Θεός, ὁ ἰατρὸς τῶν ψυχῶν καὶ τῶν σωμάτων, ἡ ἐλπὶς τῶν ἀπηλπισμένων, ὁ τῶν χειμαζομένων λιμήν, ἡ βοήθεια τῶν ἀβοηθήτων, ἡ ὁδὸς τῆς ζωῆς, ὁ πάντας πρὸς μετάνοιαν καλῶν καὶ μηδένα ἀποστρεφόμενος τῶν μετανοούντων.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Προσέξτε δε, μήπως τολμήσει κάποιος να πει ότι δεν αμάρτησε. Εκείνος που λέει κάτι τέτοιο είναι τυφλός, βλέπει μυωπικά και εξαπατά τον εαυτό του, και δεν γνωρίζει πώς τον κλέβει ο Σατανάς και με λόγια και με έργα, και διά της ακοής και διά των οφθαλμών και διά της αφής και διά των λογισμών. Διότι ποιος θα καυχηθεί ότι έχει αγνή την καρδιά του και όλες τις αισθήσεις του καθαρές; Διότι ουδείς είναι αναμάρτητος· ουδείς είναι καθαρός από ρύπο· ουδείς είναι παντελώς ανεύθυνος ανάμεσα στους ανθρώπους, παρά μόνο Εκείνος που, αν και ήταν πλούσιος, έγινε φτωχός για χάρη μας. Αυτός μόνος είναι αναμάρτητος, που σηκώνει την αμαρτία του κόσμου, που θέλει να σωθούν όλοι οι άνθρωποι, που δεν επιθυμεί τον θάνατο των αμαρτωλών, ο φιλάνθρωπος, ο πολυεύσπλαγχνος, ο ελεήμων, ο αγαθός, ο φιλόψυχος, ο παντοδύναμος, ο σωτήρας όλων των ανθρώπων, ο πατέρας των ορφανών και ο κριτής των χηρών, ο Θεός αυτών που μετανοούν, ο ιατρός των ψυχών και των σωμάτων, η ελπίδα των απελπισμένων, το λιμάνι των χειμαζομένων, η βοήθεια των αβοήθητων, η οδός της ζωής, Εκείνος που καλεί τους πάντες σε μετάνοια και δεν αποστρέφεται κανέναν από αυτούς που μετανοούν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἐφραίμ ὁ Σύρος Εἰς τὸν Ἀβραὰμ καὶ τὸν Ἰσαάκ
Μὴ ἴδῃ Σάρρας ὀφθαλμὸς τὸν Ἀβραὰμ παιδοκτόνον, μηδὲ παιδοκτονούμενον χερσὶ πατρὸς τὸν Ἰσαάκ. Ταῦτα καὶ τὰ τοιαῦτα ἐποίησεν ἂν ἡ Σάρρα, εἰ ἔγνω τὸν φίλτατον μέλλοντα σφαγιάζεσθαι. Διὰ τοῦτο ὁ Ἀβραὰμ οὐδὲν τούτων εἶπεν αὐτῇ, ἵνα μηδὲν ἐμποδίσῃ 〈τοῦ ἔργου〉 τοῦ ἐν χερσίν. Ἐπέθηκε τῷ παιδὶ τὰς σχίδακας τῶν ξύλων, ἐπειδὴ καὶ ὁ Σωτὴρ τὸν σταυρὸν ἐβάστασε. Μέλλοντος τοῦ Ἰσαὰκ ἔρχεσθαι πρὸς τὴν σφαγήν, ἠκολούθει ἡ ὄνος καὶ οἱ παῖδες οἱ τούτου· καὶ μέλλοντος τοῦ Χριστοῦ πρὸς τὸ πάθος ἔρχεσθαι, ἐπέβη ἐπὶ πῶλον δηλῶν τῶν ἐθνῶν τὴν κλῆσιν· ἠκολούθουν δὲ αὐτῷ καὶ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ τὰ βραβεῖα κρατοῦντες, καὶ ὠσαννὰ κράζοντες. Βαστάζων ὁ Ἰσαὰκ τὰ ξύλα, ἀνήρχετο εἰς τὸ ὄρος τυθῆναι ὡς ἀρνίον ἄκακον· βαστάζων καὶ ὁ Σωτὴρ τὸν σταυρὸν ἐξήρχετο ἐν Κρανίῳ τυθῆναι, ὡς ἀμνός, ὑπὲρ ἡμῶν. Τὴν μάχαιραν θεωρῶν ἐννόει μοι τὴν λόγχην· τὸν βωμὸν κατανοῶν σκόπει μοι τὸ Κρανίον· καὶ τὰς σχίδακας βλέπων κατανόει τὸν σταυρόν· καὶ τὸ πῦρ θεωρήσας, λογίζου μοι τὸν πόθον. Βλέπε καὶ τὸ πρόβατον ἐκ τῶν δύο κεράτων κρατούμενον ἐν φυτῷ τῷ λεγομένῳ σαβέκ· βλέπε μοι καὶ τὸν Χριστόν, τὸν ἀμνὸν τοῦ Θεοῦ, ἀπὸ τῶν δύο χειρῶν κρατούμενον ἐν σταυρῷ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ας μη δει το μάτι της Σάρρας τον Αβραάμ παιδοκτόνο, ούτε τον Ισαάκ να δολοφονείται από τα χέρια του πατέρα του. Αυτά και τα παρόμοια θα είχε κάνει η Σάρρα, αν γνώριζε ότι ο αγαπημένος της επρόκειτο να σφαγιαστεί. Για τον λόγο αυτόν ο Αβραάμ δεν της είπε τίποτα από αυτά, για να μην εμποδίσει σε τίποτα το έργο που είχε στα χέρια του. Φόρτωσε στο παιδί τα σχισμένα ξύλα, επειδή και ο Σωτήρας βάσταξε τον σταυρό. Όταν ο Ισαάκ επρόκειτο να πορευθεί προς τη σφαγή, τον ακολουθούσε το υποζύγιο και οι υπηρέτες του· και όταν ο Χριστός επρόκειτο να πορευθεί προς το πάθος, ανέβηκε σε πώλο υποδηλώνοντας την κλήση των εθνών. Τον ακολουθούσαν δε και οι μαθητές του κρατώντας τα σύμβολα της νίκης και κράζοντας ωσαννά. Βαστάζοντας ο Ισαάκ τα ξύλα, ανέβαινε στο όρος για να θυσιαστεί σαν άκακο αρνί· βαστάζοντας και ο Σωτήρας τον σταυρό εξέρχονταν στον τόπο του Κρανίου για να θυσιαστεί, ως αμνός, υπέρ ημών. Βλέποντας το μαχαίρι, φέρε στον νου σου τη λόγχη· παρατηρώντας τον βωμό, σκέψου το Κρανίο· και βλέποντας τα ξύλα, κατανόησε τον σταυρό· και αφού δεις τη φωτιά, αναλογίσου τον θείο πόθο. Δες και το πρόβατο να κρατείται από τα δύο του κέρατα στο φυτό που ονομάζεται σαβέκ· δες και τον Χριστό, τον αμνό του Θεού, να κρατείται από τα δύο χέρια πάνω στον σταυρό.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἐφραίμ ὁ Σύρος Εἰς τὸν Ἀβραὰμ καὶ τὸν Ἰσαάκ
Τὸ φυτὸν τὸ τοῦ σαβὲκ ἄφεσιν ἑρμηνεύει (ἀφῆκε γὰρ τῆς σφαγῆς τὸν παῖδα τοῦ γέροντος), τὸν σταυρὸν προσημαῖνον τὸν ἀφέντα τῷ κόσμῳ τὰς ἁμαρτίας αὐτοῦ καὶ ζωὴν παρασχόντα· ὁ κριὸς ἐν τῷ φυτῷ κρεμάμενος τοῦ σαβέκ, μυστικῶς τὸν Ἰσαὰκ μόνον ἐλυτρώσατο, ὁ δὲ ἀμνὸς τοῦ Θεοῦ κρεμασθεὶς ἐν τῷ σταυρῷ, ἐρρύσατο τὸν κόσμον ἐκ θανάτου καὶ ᾅδου. Ἀπεσπάσθη Ἰσαὰκ ἀπὸ τῶν παίδων αὐτοῦ, μέλλων ἐπὶ τὸ ὄρος ἔρχεσθαι εἰς θάνατον· ἀπεσπάσθη καὶ Χριστὸς ἐκ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ, μέλλων ἐπὶ τὴν σφαγὴν ἔρχεσθαι ὑπὲρ ἡμῶν. Κατέλιπε τοὺς παῖδας ὁ δίκαιος Ἀβραάμ, ἵνα μή τις παρ᾽ αὐτῶν ᾖ ἐμποδισμὸς πρὸς τὴν ἱερουργίαν· καὶ λαβὼν τὸν Ἰσαάκ, μόνος μόνον ἀνάγει, πῦρ, μάχαιραν καὶ ξύλα συνεπιφερόμενος.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Το φυτό σαβέκ ερμηνεύεται ως άφεση (διότι απάλλαξε από τη σφαγή το παιδί του γέροντα), προσημαίνοντας τον σταυρό που απάλλαξε τον κόσμο από τις αμαρτίες του και του χάρισε ζωή. Ο κριός, που ήταν κρεμασμένος στο φυτό σαβέκ, λύτρωσε μυστικά μόνο τον Ισαάκ, ενώ ο αμνός του Θεού, που κρεμάστηκε στον σταυρό, έσωσε τον κόσμο από τον θάνατο και τον άδη. Αποχωρίστηκε ο Ισαάκ από τους υπηρέτες του, όταν επρόκειτο να πάει στο όρος για να βρει τον θάνατο. Έτσι αποχωρίστηκε και ο Χριστός από τους μαθητές Του, όταν επρόκειτο να πάει στη σφαγή για χάρη μας. Ο δίκαιος Αβραάμ εγκατέλειψε τους υπηρέτες του, ώστε να μην υπάρξει από μέρους τους κανένα εμπόδιο στην ιεροτελεστία. Και παίρνοντας τον Ισαάκ, μόνος του ανεβάζει τον μόνο, φέροντας μαζί του φωτιά, μαχαίρι και ξύλα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἐφραίμ ὁ Σύρος Εἰς τὸν πάγκαλον Ἰωσήφ
Καὶ ὃν τρόπον Ἰωσὴφ ἐν τῷ θαλάμῳ ἔνδον κατεπάτησε πᾶσαν ἰσχὺν τῆς ἁμαρτίας, λαμπρὰ περιθέμενος τὰ τῆς νίκης ἔπαθλα κατὰ τῆς Αἰγυπτίας τῆς ἑαυτοῦ δεσποίνης, οὕτω καὶ ὁ Κύριος ἡμῶν, ὁ σωτὴρ τῶν ψυχῶν ἡμῶν, τῇ ἑαυτοῦ δεξιᾷ, καταβὰς εἰς τὸν ᾅδην, ἐκεῖσε ἐξέλυσε πᾶσαν τὴν δυναστείαν τοῦ δεινοτάτου καὶ δυσαλώτου τυράννου. Ἐπειδὴ ἁμαρτίαν ἐνίκησεν Ἰωσήφ, ἐν τῇ φρουρᾷ τίθεται, μέχρις ὥρας στέμματος· οὕτω καὶ ὁ Κύριος ἡμῶν, ἵνα ἄρῃ πᾶσαν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου, ἐν τῷ μνήματι τίθεται. Ἰωσὴφ ἐν τῇ φρουρᾷ διετῆ χρόνον ἐποίησε, διατρίψας ἐκεῖσε ἐν ἀδείᾳ μεγάλῃ· ὁ δὲ Κύριος ἡμῶν τρεῖς ἡμέρας ἐν ᾅδῃ ἔμεινεν, ὡς δυνατός, μὴ ὑπομείνας φθοράν. Ἰωσὴφ ἐκ φυλακῆς τῇ κελεύσει Φαραὼ ἐκβάλλεται εὐμενῶς, ὡς τύπος ἀληθινός, ἑρμηνεύων ῥᾳδίως ἐνυπνίων τὴν λύσιν, εὐθηνίαν σημαίνων τὴν μέλλουσαν ἔσεσθαι· ὁ δὲ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς ἠγέρθη ἐκ νεκρῶν τῇ ἰδίᾳ δυνάμει, σκυλεύσας τὸν ᾅδην, προσφέρων τῷ Πατρὶ αὐτοῦ τὴν ἡμῶν καταλλαγήν, κηρύσσων ἀνάστασιν καὶ ζωὴν αἰώνιον.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και όπως ακριβώς ο Ιωσήφ μέσα στο δωμάτιο καταπάτησε κάθε δύναμη της αμαρτίας, περιβαλλόμενος τα λαμπρά έπαθλα της νίκης εναντίον της Αιγυπτίας κυρίας του, έτσι και ο Κύριός μας, ο σωτήρας των ψυχών μας, με τη δική Του δεξιά, αφού κατέβηκε στον άδη, κατέλυσε εκεί κάθε εξουσία του φοβερότατου και δυσάλωτου τυράννου. Επειδή ο Ιωσήφ νίκησε την αμαρτία, κλείνεται στη φυλακή, μέχρι την ώρα της στέψης του· έτσι και ο Κύριός μας, για να άρει όλη την αμαρτία του κόσμου, τοποθετείται στο μνήμα. Ο Ιωσήφ πέρασε δύο χρόνια στη φυλακή, διαμένοντας εκεί με μεγάλη άνεση· ο δε Κύριός μας παρέμεινε τρεις ημέρες στον άδη, ως δυνατός, χωρίς να υποστεί φθορά. Ο Ιωσήφ βγαίνει από τη φυλακή με διαταγή του Φαραώ με ευμένεια, ως αληθινός τύπος, ερμηνεύοντας εύκολα τη λύση των ονείρων, υποδηλώνοντας την αφθονία που έμελλε να έρθει· ο δε Κύριός μας Ιησούς Χριστός αναστήθηκε εκ νεκρών με τη δική Του δύναμη, αφού σκύλευσε τον άδη, προσφέροντας στον Πατέρα Του τη δική μας καταλλαγή, κηρύσσοντας ανάσταση και αιώνια ζωή.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἐφραίμ ὁ Σύρος Εἰς τὸν τίμιον καὶ ζωοποιὸν σταυρόν, καὶ εἰς τὴν δευτέραν παρουσίαν, καὶ περὶ ἀγάπης καὶ ἐλεημοσύνης
Λόγος εἰς τὸν τίμιον καὶ ζωοποιὸν σταυρὸν καὶ εἰς τὴν δευτέραν παρουσίαν. Καὶ περὶ ἀγάπης καὶ ἐλεημοσύνης Πᾶσα ἑορτὴ καὶ πρᾶξις τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ σωτηρία καὶ καύχημα ἡμῶν ἐστι τῶν πιστῶν. Καύχημα δὲ καυχημάτων ὁ σταυρός. Ἑορτὴ δὲ ἑορτῶν, ὅτε τὸ πάσχα ὑπὲρ ἡμῶν ἐτύθη Χριστός, μᾶλλον δὲ εἴη ὁ ἐκ τῶν νεκρῶν ἀναστάς, ὁ ἀμνὸς τοῦ Θεοῦ, ὁ αἴρων τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου. Αὕτη κυρία καὶ βασίλισσα τῶν ἑορτῶν. Καὶ αἱ λοιπαὶ πᾶσαι ἅγιαι καὶ σεβάσμιαι καὶ ἀλλήλων διαφέρουσαι ἐν δόξῃ, καταυγαζόμεναι τῇ ἀστραπῇ τῆς θεότητος. Ταύτας δὲ ἀξίως τιμᾷ καὶ ἑορτάζει πιστῶς ὁ σπουδαῖος περὶ τὰς ἐντολὰς τοῦ Θεοῦ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Λόγος για τον τίμιο και ζωοποιό σταυρό και για τη δευτέρα παρουσία. Και περί αγάπης και ελεημοσύνης. Κάθε εορτή και πράξη του Κυρίου μας Ιησού Χριστού είναι σωτηρία και καύχημα για εμάς τους πιστούς. Καύχημα όμως των καυχημάτων είναι ο σταυρός. Και εορτή των εορτών είναι όταν κατά το πάσχα θυσιάστηκε για εμάς ο Χριστός, ή μάλλον όταν αναστήθηκε από τους νεκρούς, ο αμνός του Θεού, αυτός που σηκώνει την αμαρτία του κόσμου. Αυτή είναι η κυρίαρχη και η βασίλισσα των εορτών. Και όλες οι υπόλοιπες είναι άγιες και σεβάσμιες και διαφέρουν μεταξύ τους ως προς τη δόξα, καθώς φωτίζονται από την αστραπή της θεότητας. Αυτές τις τιμά επάξια και τις εορτάζει με πίστη όποιος εφαρμόζει με ζήλο τις εντολές του Θεού.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἐφραίμ ὁ Σύρος Εἰς τὸν τίμιον καὶ ζωοποιὸν σταυρόν, καὶ εἰς τὴν δευτέραν παρουσίαν, καὶ περὶ ἀγάπης καὶ ἐλεημοσύνης
Διατί οὐκ ἠλέησα; Διατί ἐφθόνησα τῷ ἀδελφῷ μου, ἐμίσησα, ἐλοιδόρησα, καὶ οὐ διηλλάγην; Ναί, ναί, ἔπραξα ὡς ἄφρων. Ἤκουον δὲ καὶ τὰς κολάσεις. Ἤκουον δὲ περὶ ταύτης τῆς φοβερᾶς ἡμέρας. Διατί οὐ μετενόησα πρὸς τὸν αἴροντα τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου, ἀλλὰ παιζόμενος ἐτέλεσά μου τὰ ἔτη; Τοὺς νηστεύοντας καὶ προσευχομένους θεωρῶν ἐχλεύαζον· οἵτινες φαιδροὶ παρίστανται τῷ Κριτῇ, ἀπαιτοῦντες τοὺς μισθούς. Ἆρα τί ποιήσω; Ὅτι ὁ καιρὸς τῆς μετανοίας παρῆλθεν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Γιατί δεν ελέησα; Γιατί φθόνησα τον αδελφό μου, τον μίσησα, τον λοιδόρησα και δεν συμφιλιώθηκα; Ναι, ναι, έπραξα ως άφρων. Άκουγα δε και για τις κολάσεις. Άκουγα δε και περί αυτής της φοβερής ημέρας. Γιατί δεν μετανόησα προς Αυτόν που σηκώνει την αμαρτία του κόσμου, αλλά εμπαιζόμενος ολοκλήρωσα τα χρόνια μου; Βλέποντας όσους νήστευαν και προσεύχονταν τους χλεύαζα· οι οποίοι τώρα φαιδροί παρίστανται στον Κριτή, ζητώντας τις ανταμοιβές τους. Άραγε τι να κάνω; Διότι ο καιρός της μετανοίας παρήλθε.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἐφραίμ ὁ Σύρος Ἐρωτήσεις καὶ ἀποκρίσεις
Εἶτα καὶ θεωρεῖ ἕκαστος τὰ ἴδια ἔργα ἔμπροσθεν αὐτοῦ, κἄν τε ἀγαθὰ κἄν τε φαῦλα. Καὶ οἱ μὲν καλὰ ἔργα ἔχοντες, μετὰ χαρᾶς προσεγγίζουσι τῷ βήματι, ὡς μέλλοντες ἀπολαμβάνειν τὸν στέφανον· ἐὰν δέ τις χαλεπὰς ἔχων ἁμαρτίας ἀμετανόητος ἐξέλθῃ τοῦ βίου, τότε θεωρῶν αὐτὰς ἔμπροσθεν αὑτοῦ παρισταμένας καὶ κατακρινούσας καὶ ἐλεγχούσας, ὀδυνώμενος λέγει· ὦ, πῶς οὐκ ἠγωνισάμην ὁ ἄθλιος, ἀλλὰ τὸν καιρόν μου ἀπώλεσα παίζων καὶ παιζόμενος; Πῶς οὐ μετενόησα; Διατί οὐκ ἠλέησα; Διατί ἐφθόνησα τῷ ἀδελφῷ μου, ἐμίσησα, ἐλοιδόρησα καὶ οὐ διηλλάγην; Ναί, ναί, ἔπραξα ὡς ἄφρων. Ἤκουον δὲ καὶ τὰς κολάσεις· ἤκουον δὲ περὶ ταύτης τῆς φοβερᾶς ἡμέρας. Διατί οὐ μετενόησα πρὸς τὸν αἴροντα τὰς ἁμαρτίας τοῦ κόσμου, ἀλλὰ παιζόμενος ἐτέλεσά μου τὰ ἔτη;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Έπειτα, βλέπει ο καθένας τα δικά του έργα μπροστά του, είτε είναι αγαθά είτε φαύλα. Και εκείνοι μεν που έχουν καλά έργα, πλησιάζουν με χαρά στο βήμα, εφόσον πρόκειται να λάβουν τον στέφανο· εάν όμως κάποιος, έχοντας βαριές αμαρτίες, αναχωρήσει αμετανόητος από τον βίο, τότε, βλέποντάς τες να παραστέκονται μπροστά του και να τον κατακρίνουν και να τον ελέγχουν, λέει με οδύνη: Ώ, πώς δεν αγωνίστηκα ο άθλιος, αλλά έχασα τον χρόνο μου εμπαίζοντας και εμπαζόμενος; Πώς δεν μετανόησα; Γιατί δεν έδειξα έλεος; Γιατί φθόνησα τον αδελφό μου, μίσησα, λοιδόρησα και δεν συμφιλιώθηκα; Ναι, ναι, έπραξα ως άφρων. Άκουγα και για τις κολάσεις· άκουγα και για τούτη τη φοβερή ημέρα. Γιατί δεν μετανόησα προς Εκείνον που σηκώνει τις αμαρτίες του κόσμου, παρά εμπαζόμενος τελείωσα τα χρόνια μου;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἐφραίμ ὁ Σύρος Ἐρωτήσεις καὶ ἀποκρίσεις
Βλέπετε δὲ μή τις τολμήσῃ εἰπεῖν ὅτι οὐχ ἥμαρτον. Ὁ λέγων τοῦτο τυφλός ἐστι, μυωπάζων καὶ ἑαυτὸν φρεναπατῶν, καὶ οὐκ οἶδε πῶς κλέπτει αὐτὸν ὁ Σατανᾶς καὶ ἐν λόγοις καὶ ἐν ἔργοις, καὶ διὰ τῆς ἀκοῆς καὶ διὰ τῶν ὀφθαλμῶν καὶ διὰ τῆς ἁφῆς καὶ διὰ τῶν λογισμῶν. Τίς γὰρ καυχήσεται ἁγνὴν ἔχειν τὴν καρδίαν, καὶ πάσας τὰς αἰσθήσεις αὐτοῦ καθαράς; Διότι οὐδεὶς ἀναμάρτητος· οὐδεὶς καθαρὸς ἀπὸ ῥύπου, οὐδ᾽ ἂν μία ἡμέρα ἡ ζωὴ αὐτοῦ. Οὐδεὶς ἀνυπεύθυνος παντελῶς ἐν ἀνθρώποις, εἰ μὴ μόνος ὁ δι᾽ ἡμᾶς πτωχεύσας, πλούσιος ὤν. Αὐτὸς μόνος ἀναμάρτητος, ὁ αἴρων τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου, ὁ θέλων πάντας ἀνθρώπους σωθῆναι, ὁ μὴ βουλόμενος τὸν θάνατον τῶν ἁμαρτωλῶν, ὁ φιλάνθρωπος, ὁ πολυεύσπλαγχνος, ὁ ἐλεήμων, ὁ ἀγαθός, ὁ φιλόψυχος, ὁ παντοδύναμος, ὁ σωτὴρ πάντων ἀνθρώπων, ὁ πατὴρ τῶν ὀρφανῶν καὶ κριτὴς τῶν χηρῶν, ὁ τῶν μετανοούντων Θεός, ὁ ἰατρὸς τῶν ψυχῶν καὶ τῶν σωμάτων, ἡ ἐλπὶς τῶν ἀπηλπισμένων, ὁ τῶν χειμαζομένων σωτήρ, ἡ βοήθεια τῶν ἀβοηθήτων, ἡ ὁδὸς τῆς ζωῆς, ὁ πάντας πρὸς μετάνοιαν καλῶν καὶ μηδένα τῶν μετανοούντων ἀποστρεφόμενος.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Προσέξτε όμως να μην τολμήσει κανείς να πει ότι δεν έχει αμαρτήσει. Αυτός που το λέει αυτό είναι τυφλός, κοντόφθαλμος και εξαπατά τον εαυτό του, και δεν γνωρίζει πώς τον κλέβει ο Σατανάς και με λόγια και με έργα, και διά της ακοής και διά της οράσεως και διά της αφής και διά των λογισμών. Διότι ποιος μπορεί να καυχηθεί ότι έχει αγνή την καρδιά και όλες τις αισθήσεις του καθαρές; Διότι κανείς δεν είναι αναμάρτητος· κανείς δεν είναι καθαρός από ρύπο, έστω κι αν η ζωή του διαρκεί μόνο μία ημέρα. Κανείς ανάμεσα στους ανθρώπους δεν είναι εντελώς απαλλαγμένος από ευθύνη, παρά μόνο Εκείνος που, αν και ήταν πλούσιος, έγινε φτωχός για εμάς. Αυτός μόνος είναι αναμάρτητος, που αίρει την αμαρτία του κόσμου, που θέλει να σωθούν όλοι οι άνθρωποι, που δεν επιθυμεί τον θάνατο των αμαρτωλών, ο φιλάνθρωπος, ο πολυεύσπλαχνος, ο ελεήμων, ο αγαθός, ο φιλόψυχος, ο παντοδύναμος, ο σωτήρας όλων των ανθρώπων, ο πατέρας των ορφανών και κριτής των χηρών, ο Θεός αυτών που μετανοούν, ο ιατρός των ψυχών και των σωμάτων, η ελπίδα των απελπισμένων, ο σωτήρας των χειμαζομένων, η βοήθεια των αβοήθητων, η οδός της ζωής, αυτός που καλεί τους πάντες σε μετάνοια και δεν αποστρέφεται κανέναν από αυτούς που μετανοούν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἐφραίμ ὁ Σύρος Περὶ μετανοίας
Λέγει γὰρ Παῦλος ὁ ἀπόστολος ὅτι ἡ τῶν ἀγαθῶν ἔργων πρᾶξις ἄρτος ἐστὶ τοῦ Δεσπότου, τὴν λογικήν, φησί, λατρείαν ἡμῶν προσφέροντες· οἱ γὰρ πάντες ἐν τῷ ἑνὶ ἄρτῳ τοῦ Χριστοῦ ἓν σῶμα ἐσμέν· ἐν γὰρ τῷ Χριστῷ ὡς ἄρτος προσφερόμεθα· ὁ γὰρ Χριστός ἐστιν ὁ ἀμνὸς τοῦ Θεοῦ ὁ αἴρων τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου, καὶ ἡ μετάνοια τῶν ἁμαρτησάντων περιαίρει τὴν ῥυπαρὰν συνείδησιν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι λέγει ο απόστολος Παύλος ότι η τέλεση των αγαθών έργων είναι άρτος του Δεσπότου, προσφέροντας, όπως λέει, τη λογική μας λατρεία. Διότι όλοι μας, στον ένα άρτο του Χριστού, είμαστε ένα σώμα. Διότι εν Χριστώ προσφερόμαστε ως άρτος. Επειδή ο Χριστός είναι ο αμνός του Θεού που αίρει την αμαρτία του κόσμου, και η μετάνοια των αμαρτησάντων αφαιρεί τη ρυπαρή συνείδηση.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἐφραίμ ὁ Σύρος Περὶ τῶν τὴν τοῦ θεοῦ φύσιν πολυπραγμονούντων
Ἐκεῖνοι γὰρ οἱ ἅγιοι Προφῆται καὶ Ἀπόστολοι, ἐθεάσαντο αὐτόν· οἱ μὲν Πνεύματι Ἁγίῳ, οἱ δὲ πάλιν ἑωράκασιν ὀφθαλμοῖς σωματικοῖς. Ὁ μὲν γὰρ ἑώρακε Πνεύματι Ἁγίῳ καὶ τὴν ἐπιδήμησιν τοῦ Υἱοῦ ἐν ἀνθρώποις, ὁ δὲ ἐθεάσατο σύλληψιν καὶ τοκετὸν ἐκ Παρθένου γενέσθαι, καὶ τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐσήμανεν ἐμφανῶς, ὅτι ὁ Θεὸς ἡμῶν ἐστὶ μεθ᾽ ἡμῶν ἀεί. Ἄλλος ἐθεάσατο ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ, ὡς ἐστὶν ἐν τῇ μήτρᾳ τῆς ἰδίας τεκούσης, καὶ αὐτὸν τὸν Δεσπότην ἐρχόμενον πρὸς αὐτόν, καὶ ἐκ πολλῆς χαρᾶς ἐσκίρτησεν ἐν μήτρᾳ· πάλιν ὁ αὐτὸς οὗτος ἐθεάσατο αὐτὸν τὸν ἄχραντον Κύριον, σωματικοῖς ὀφθαλμοῖς, καὶ αὐτὸς αὐτὸν βαπτίζει ἐν Ἰορδάνῃ ποταμῷ· πάλιν αὐτὸς κέκραγε λέγων ἐν παρρησίᾳ· ἰδοὺ ὁ ἀμνὸς τοῦ Θεοῦ, ὁ αἴρων τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου ἐν χάριτι· καὶ οἱ Ἀπόστολοι δὲ ἐθεάσαντο αὐτὸν σωματικοῖς ὀφθαλμοῖς, ἐν πληροφορίᾳ πολλῇ, ἔχοντα ἐν ἀληθείᾳ τὸ ἡμέτερον σῶμα, καὶ ὅσα ἐποίησε σημεῖα καὶ τέρατα ἔμπροσθεν τῶν μαθητῶν, καὶ τὸ πάθος τοῦ σταυροῦ, καὶ τὴν ἔγερσιν αὐτοῦ, καὶ ἀνάληψιν αὐτοῦ πρὸς ἴδιον Πατέρα, καὶ τὸ καθῆσαι αὐτὸν ἐκ δεξιῶν τοῦ Πατρός. Ταῦτα πάντα ἀληθῆ ἐν γράμμασιν ἅγιοι Εὐαγγελισταὶ σεμνοὶ ἐγκατέλειπαν ἡμῖν ἐν ἀσφαλείᾳ πολλῇ· ἐὰν δὲ μὴ θελήσωμεν πεισθῆναι τούτοις πᾶσιν, εὑρισκόμεθα τυφλοὶ ἐν ὀφθαλμοῖς πίστεως, καὶ εἷς ἕκαστος ἡμῶν τὴν ἰδίαν σοφίαν τυπώνει, ὡς βούλεται, σύλληψιν καὶ τοκετόν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι εκείνοι οι άγιοι Προφήτες και Απόστολοι τον είδαν· άλλοι μεν μέσω του Αγίου Πνεύματος, άλλοι δε πάλι τον είδαν με τα σωματικά τους μάτια. Διότι ο ένας είδε μέσω του Αγίου Πνεύματος και την έλευση του Υιού ανάμεσα στους ανθρώπους, ενώ άλλος είδε να γίνεται η σύλληψη και η γέννηση από την Παρθένο, και φανέρωσε ξεκάθαρα το όνομά του, ότι ο Θεός μας είναι πάντοτε μαζί μας. Άλλος τον είδε μέσω του Αγίου Πνεύματος, ενώ βρισκόταν στη μήτρα της μητέρας του, και είδε τον ίδιο τον Δεσπότη να έρχεται προς αυτόν, και από την πολλή του χαρά σκίρτησε μέσα στη μήτρα· πάλι αυτός ο ίδιος είδε τον άχραντο Κύριο με τα σωματικά του μάτια, και ο ίδιος τον βαπτίζει στον Ιορδάνη ποταμό· πάλι ο ίδιος αναφώνησε λέγοντας με παρρησία: Ιδού ο αμνός του Θεού, ο οποίος αίρει την αμαρτία του κόσμου διά της χάριτος. Και οι Απόστολοι επίσης τον είδαν με τα σωματικά τους μάτια, με απόλυτη βεβαιότητα, να φέρει αληθινά το δικό μας σώμα, και είδαν όσα σημεία και τέρατα έκανε μπροστά στους μαθητές, και το πάθος του σταυρού, και την ανάστασή του, και την ανάληψή του προς τον ίδιο του τον Πατέρα, και το ότι κάθισε στα δεξιά του Πατέρα. Όλα αυτά, ως αληθινά, οι σεμνοί άγιοι Ευαγγελιστές τα κατέλειπαν γραπτώς σε εμάς με πολλή ασφάλεια· εάν όμως δεν θελήσουμε να πειστούμε από όλα αυτά, βρισκόμαστε τυφλοί στα μάτια της πίστεως, και ο καθένας μας διατυπώνει με τη δική του σοφία, όπως ο ίδιος θέλει, τη σύλληψη και τη γέννηση.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἐπιφάνιος Σαλαμῖνος Κύπρου Εἰς τὰ βαΐα
Τὰ χερουβὶμ, βοήσατε, Ἅγιος, ἅγιος, ἅγιος Κύριος, ὁ τρισάγιος, σαβαώθ· πλήρης ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ τῆς δόξης αὐτοῦ· σεραφὶμ, ὑμνήσατε· προφῆται, κηρύξατε. Καὶ ὁ μὲν λεγέτω· Εὐφραινέσθωσαν οἱ οὐρανοὶ, καὶ ἀγαλλιάσθω ἡ γῆ· ὁ δὲ, Χαῖρε σφόδρα, θύγατερ Σιὼν, κήρυττε, θύγατερ Ἱερουσαλήμ· καὶ ἄλλος τῷ βασιλεῖ Χριστῷ ἀτενίζων βοάτω· Ἴδε ὁ Ἀμνὸς τοῦ Θεοῦ ὁ αἴρων τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου· καὶ ἕτερος περὶ αὐτοῦ τοῦ Κυρίου κηρυξάτω· Οὗτος ὁ Θεὸς ἡμῶν· οὐ λογισθήσεται ἕτερος πρὸς αὐτόν· καὶ ἄλλος· Ἰδοὺ ἄνθρωπος ὁμοῦ καὶ Θεός.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Χερουβίμ, αναβοήστε: Άγιος, άγιος, άγιος Κύριος, ο τρισάγιος, Σαβαώθ· πλήρης ο ουρανός και η γη από τη δόξα του· Σεραφίμ, υμνήστε· προφήτες, κηρύξτε. Και ο μεν ας λέει: Ας ευφρανθούν οι ουρανοί και ας αγαλλιάσει η γη· ο δε: Χαίρε σφόδρα, θυγατέρα Σιών, κήρυττε, θυγατέρα Ιερουσαλήμ· και άλλος, ατενίζοντας τον βασιλέα Χριστό, ας αναβοά: Ιδού ο Αμνός του Θεού που αίρει την αμαρτία του κόσμου· και έτερος ας κηρύξει για τον ίδιο τον Κύριο: Αυτός είναι ο Θεός μας· κανείς άλλος δεν θα συγκριθεί μαζί του· και άλλος: Ιδού, συγχρόνως άνθρωπος και Θεός.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἐπιφάνιος Σαλαμῖνος Κύπρου Εἰς τὴν ἀνάληψιν τοῦ Χριστοῦ
Καθάπερ γὰρ κεφαλὴ φαιδρόμορφος, οὕτω καὶ ἡ σήμερον ἑορτὴ τῆς θεϊκῆς χάριτος ἀπαυγάζει τὸ κάλλος· ἀλλ᾽ οἱ πολλοὶ ἀγνοοῦντες τὸ ταύτης μέγεθος, ἧττον αὐτὴν νομίζουσι. Καὶ εἰ βούλεσθε μαθεῖν, ἀνεξικάκως συντείνατέ μοι τὸν νοῦν. Μόνον μοι δι᾽ εὐχῶν συνεργήσατε, παρακαλῶ· καὶ τὰς μολιβδώδεις αὔρας καταστείλατε· καὶ τὰ κύματα τῆς φλυαρίας γαληνιάσατε· καὶ σχολάζουσάν μοι τὴν ἀκοὴν παράσχητε. Κατὰ γὰρ τὸν σοφὸν Σολομῶντα, λόγοι σοφῶν ἐν ἀναπαύσει ἀκούονται. Πρώτη τοίνυν ἑορτὴ ἡ φρικτὴ καὶ θαυμαστὴ κατὰ σάρκα τοῦ Χριστοῦ γέννησις. Πῶς γὰρ οὐ θαυμαστὴ ἡ ἐξ οὐρανῶν τοῦ Θεοῦ πρὸς ἡμᾶς κατάβασις, μᾶλλον δὲ συγκατάβασις; ὅτι ὁ πάντων Δεσπότης τὴν τοῦ δούλου μορφὴν ἑνῶσαι ἑαυτῷ κατηξίωσε, καὶ πτωχὴν μητέρα ἔχειν ὁ πάντα περιέχων. Δευτέρα ἑορτὴ ἡ τῶν Θεοφανίων πολλῷ τῆς πρώτης τὴν θεωρίαν μείζω ἔχουσα. Ἐν μὲν γὰρ τῇ πρώτῃ ἑορτῇ ὑπεδείκνυε τὸν τεχθέντα Θεὸν Λόγον ἀστήρ· ἐν δὲ τῇ δευτέρᾳ ἑορτῇ Ἰωάννης ἐβόα, Ἴδε ὁ Ἀμνὸς τοῦ Θεοῦ ὁ αἴρων τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου. Ἐβεβαίου δὲ τὴν μαρτυρίαν τοῦ βαπτιζομένου οὐρανόθεν βοῶν ὁ Πατήρ· Οὗτός ἐστιν ὁ Υἱός μου ὁ ἀγαπητὸς, ἐν ᾧ ηὐδόκησα.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι όπως ακριβώς μία λαμπρόμορφη κεφαλή, έτσι και η σημερινή εορτή ακτινοβολεί την ομορφιά της θεϊκής χάριτος· όμως οι περισσότεροι, αγνοώντας το μέγεθός της, τη θεωρούν υποδεέστερη. Και αν θέλετε να μάθετε, στρέψτε με υπομονή τον νου σας προς εμένα. Μόνο συνεργαστείτε μαζί μου με τις προσευχές σας, παρακαλώ· και κατασιγάστε τις βαριές μολυβένιες αύρες· και γαληνέψτε τα κύματα της φλυαρίας· και προσφέρετέ μου απερίσπαστη την ακοή σας. Διότι, σύμφωνα με τον σοφό Σολομώντα, τα λόγια των σοφών ακούγονται μέσα σε ηρεμία. Πρώτη, λοιπόν, εορτή είναι η φρικτή και θαυμαστή κατά σάρκα Γέννηση του Χριστού. Πώς, άλλωστε, να μην είναι θαυμαστή η από τους ουρανούς κατάβαση του Θεού προς εμάς, ή μάλλον η συγκατάβασή Του; Αφού ο Δεσπότης των πάντων καταδέχθηκε να ενώσει με τον Εαυτό Του τη μορφή του δούλου, και να έχει φτωχή μητέρα Εκείνος που περικλείει τα πάντα. Δεύτερη εορτή είναι εκείνη των Θεοφανίων, η οποία έχει πολύ υψηλότερη θεωρία από την πρώτη. Διότι στην μεν πρώτη εορτή, ένα άστρο υποδείκνυε τον τεχθέντα Θεό Λόγο· στη δε δεύτερη εορτή, ο Ιωάννης αναφωνούσε: «Ίδε ο Αμνός του Θεού, ο αίρων την αμαρτίαν του κόσμου». Και επιβεβαίωνε τη μαρτυρία για Εκείνον που βαπτιζόταν ο Πατέρας, φωνάζοντας από τον ουρανό: «Αυτός είναι ο Υιός μου ο αγαπητός, στον οποίο ευαρεστήθηκα».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἐπιφάνιος Σαλαμῖνος Κύπρου Εἰς τὴν ἀνάστασιν τοῦ Χριστοῦ
Ἐκεῖ πρὸς ἑσπέραν τῆς ἡμέρας· ἐνταῦθα πρὸς ἑσπέραν τῶν χρόνων τοῦ αἰῶνος. Ἐκεῖ αἱ τῶν φλιῶν θύραι τῷ αἵματι ἐχρίοντο· ἐνταῦθα αἱ τῶν πιστῶν καρδίαι τῷ τοῦ Χριστοῦ σφραγίζονται αἵματι. Ἐκεῖ νυκτερινὴ ἦν θυσία, καὶ νυκτὶ ἡ τῆς Ἐρυθρᾶς θαλάσσης διάβασις· ἐνταῦθα σωτηρία, καὶ φωτεινὴ ἡ τῆς Ἐρυθρᾶς τοῦ βαπτίσματος θάλασσα, καὶ πυριζούσης τὸ πῦρ τοῦ Πνεύματος· ἐν ᾧ καὶ Πνεῦμα Θεοῦ ἀληθῶς ἐπιφέρεται ὁμοῦ, καὶ ἐπιφαίνεται, καὶ ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ ὕδατος, ἐν ᾧ συντρίβεται ἡ κεφαλὴ τοῦ δράκοντος, καὶ ἄρχοντος τῶν δρακόντων τῶν δαιμονικῶν τοῦ διαβόλου λαῶν. Ἐκεῖ τὸν Ἰσραὴλ νυκτερινῷ Μωϋσῆς βαπτίσματι· ἐκεῖ νεφέλη τὸν λαὸν σκέπει· τὸν δὲ Χριστοῦ λαὸν ἡ δύναμις τοῦ Ὑψίστου ἐπισκιάζει. Ἐκεῖ τοῦ λαοῦ σωθέντος ἡ Μωϋσέως Μαρία ἐχόρευσεν· ἐνταῦθα δὲ τοῦ λαοῦ τῶν ἐθνῶν σωζομένου ἡ τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησία σὺν πάσαις αὐτῆς ταῖς Ἐκκλησίαις ἑορτάζει. Ἐκεῖ τῆς κτίσεως πέτρᾳ προσφεύγει Μωϋσῆς· ἐνταῦθα τῆς πίστεως πέτρᾳ προσφεύγει ὁ λαός. Ἐκεῖ αἱ πλάκαι αἱ νομικαὶ συντρίβονται, τὴν τοῦ νόμου διάβασιν μηνύουσαι ὁμοῦ, καὶ παλαίωσιν· ἐνταῦθα δὲ οἱ θεῖοι νόμοι ἀδιάῤῥηκτοι σώζονται. Ἐκεῖ μόσχος ἐχωνεύετο εἰς τὴν τοῦ λαοῦ τιμωρίαν· ἐνταῦθα δὲ ὁ Ἀμνὸς τοῦ Θεοῦ θύεται εἰς τὴν τοῦ λαοῦ σωτηρίαν. Ἐκεῖ ῥάβδῳ πέτρα τύπτεται· ἐνταῦθα δὲ Χριστὸς ἡ πέτρα τὴν πλευρὰν νύττεται.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Εκεί προς το εσπέρας της ημέρας· εδώ προς το εσπέρας των χρόνων του αιώνος. Εκεί οι παραστάδες των θυρών χρίονταν με το αίμα· εδώ οι καρδιές των πιστών σφραγίζονται με το αίμα του Χριστού. Εκεί η θυσία ήταν νυκτερινή, και μέσα στη νύκτα έγινε η διάβαση της Ερυθράς Θάλασσας· εδώ υπάρχει σωτηρία, και είναι φωτεινή η Ερυθρά Θάλασσα του βαπτίσματος, και πυρπολείται από το πυρ του Πνεύματος· στο οποίο και το Πνεύμα του Θεού αληθώς επιφέρεται συγχρόνως και επιφαίνεται πάνω στο ίδιο το ύδωρ, μέσα στο οποίο συντρίβεται η κεφαλή του δράκοντος και άρχοντος των δαιμονικών δρακόντων των λαών του διαβόλου. Εκεί ο Μωυσής βάπτισε τον Ισραήλ με νυκτερινό βάπτισμα· εκεί μια νεφέλη σκεπάζει τον λαό· τον δε λαό του Χριστού τον επισκιάζει η δύναμις του Υψίστου. Εκεί, όταν σώθηκε ο λαός, η Μαριάμ του Μωυσή χόρεψε· εδώ όμως, καθώς σώζεται ο λαός των εθνών, η Εκκλησία του Χριστού μαζί με όλες τις Εκκλησίες της εορτάζει. Εκεί ο Μωυσής καταφεύγει σε πέτρα της κτίσεως· εδώ ο λαός καταφεύγει στην πέτρα της πίστεως. Εκεί οι πλάκες του Νόμου συντρίβονται, φανερώνοντας ταυτοχρόνως την παρέλευση του Νόμου και την παλαίωσή του· εδώ όμως οι θείοι νόμοι διασώζονται αδιάρρηκτοι. Εκεί χωνεύθηκε ένας μόσχος για την τιμωρία του λαού· εδώ όμως ο Αμνός του Θεού θυσιάζεται για τη σωτηρία του λαού. Εκεί η πέτρα κτυπιέται με ράβδο· εδώ όμως ο Χριστός, η πέτρα, νύσσεται στην πλευρά.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἐπιφάνιος Σαλαμῖνος Κύπρου Πανάριον
καὶ ἐάν γε θελήσωσιν ἀνανῆψαί τε καὶ κατανοῆσαι, γνώσονται· ἡμεῖς γὰρ τὰς ἀπὸ τοῦ ἁγίου πνεύματος διδασκαλίας, ἀξιολόγως καὶ ἠσφαλισμένως ἐχούσας, οὐκ ἀποβάλλομεν. φάσκουσι γὰρ καθ᾽ ἑαυτῶν, οὐ γὰρ εἴποιμι κατὰ τῆς ἀληθείας, ὅτι οὐ συμφωνεῖ τὰ αὐτοῦ βιβλία τοῖς λοιποῖς ἀποστόλοις. καὶ δοκοῦσι λοιπὸν ἐπιλαμβάνεσθαι τῆς ἁγίας καὶ ἐνθέου διδασκαλίας. καὶ τί, φησίν, εἶπεν; ὅτι «ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ Λόγος, καὶ ὁ Λόγος ἦν πρὸς τὸν θεόν, καὶ θεὸς ἦν ὁ Λόγος» καὶ ὅτι «ὁ Λόγος σὰρξ ἐγένετο καὶ κατεσκήνωσεν ἐν ἡμῖν καὶ εἴδομεν τὴν δόξαν αὐτοῦ, δόξαν ὡς μονογενοῦς παρὰ πατρός, πλήρης χάριτος καὶ ἀληθείας» καὶ εὐθύς «Ἰωάννης μαρτυρεῖ καὶ κέκραγε λέγων ὅτι οὗτός ἐστιν ὃν εἶπον ὑμῖν» καὶ ὅτι «οὗτός ἐστιν ὁ ἀμνὸς τοῦ θεοῦ, ὁ αἴρων τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου»· καὶ καθεξῆς φησι «καὶ εἶπον αὐτῷ οἱ ἀκούσαντες, Ῥαββί, ποῦ μένεις;». ἅμα δὲ ἐν ταὐτῷ «τῇ αὔριον, φησίν, ἠθέλησεν ἐξελθεῖν εἰς τὴν Γαλιλαίαν καὶ εὑρίσκει Φίλιππον καὶ λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, ἀκολούθει μοι»· καὶ μετὰ τοῦτο ὀλίγῳ πρόσθεν φησίν «καὶ μετὰ τρεῖς ἡμέρας γάμος ἐγένετο ἐν Κανᾷ τῆς Γαλιλαίας, καὶ ἐκλήθη ὁ Ἰησοῦς καὶ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ εἰς τὸ δεῖπνον τοῦ γάμου καὶ ἦν ἐκεῖ ἡ μήτηρ αὐτοῦ». οἱ δὲ ἄλλοι εὐαγγελισταὶ φάσκουσιν αὐτὸν ἐν τῇ ἐρήμῳ πεποιηκέναι τεσσαράκοντα ἡμέρας, πειραζόμενον ὑπὸ τοῦ διαβόλου, καὶ τότε ὑποστρέψαντα παραλαβεῖν τοὺς μαθητάς.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και εάν βέβαια θελήσουν να ανανήψουν και να κατανοήσουν, θα μάθουν· διότι εμείς δεν απορρίπτουμε τις διδασκαλίες που προέρχονται από το Άγιο Πνεύμα, οι οποίες είναι αξιόλογες και ασφαλείς. Διότι ισχυρίζονται εις βάρος του εαυτού τους —επειδή δεν θα έλεγα εις βάρος της αλήθειας— ότι τα βιβλία του δεν συμφωνούν με τους υπόλοιπους αποστόλους. Και νομίζουν, λοιπόν, ότι μπορούν να κατακρίνουν την αγία και ένθεη διδασκαλία. Και τι, λέει, είπε; Ότι «στην αρχή ήταν ο Λόγος, και ο Λόγος ήταν προς τον Θεό, και Θεός ήταν ο Λόγος» και ότι «ο Λόγος έγινε σάρκα και κατασκήνωσε ανάμεσά μας και είδαμε τη δόξα του, δόξα ως μονογενούς από τον Πατέρα, γεμάτος χάρη και αλήθεια» και αμέσως «ο Ιωάννης μαρτυρεί και φωνάζει λέγοντας ότι αυτός είναι για τον οποίο σας μίλησα» και ότι «αυτός είναι ο αμνός του Θεού, ο οποίος σηκώνει την αμαρτία του κόσμου»· και στη συνέχεια λέει «και του είπαν αυτοί που άκουσαν: Ραββί, πού μένεις;». Συγχρόνως δε στο ίδιο σημείο, «την επόμενη ημέρα, λέει, θέλησε να αναχωρήσει για τη Γαλιλαία και βρίσκει τον Φίλιππο και του λέει ο Ιησούς: ακολούθησέ με»· και μετά από αυτό, λίγο παρακάτω λέει «και μετά από τρεις ημέρες έγινε γάμος στην Κανά της Γαλιλαίας, και προσκλήθηκε ο Ιησούς και οι μαθητές του στο δείπνο του γάμου και βρισκόταν εκεί η μητέρα του». Οι άλλοι ευαγγελιστές, όμως, αναφέρουν ότι αυτός πέρασε σαράντα ημέρες στην έρημο, πειραζόμενος από τον διάβολο, και τότε, αφού επέστρεψε, πήρε μαζί του τους μαθητές.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἐπιφάνιος Σαλαμῖνος Κύπρου Πανάριον
καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ὄψεσθε τὸν οὐρανὸν ἀνεῳγότα καὶ τοὺς ἀγγέλους τοῦ θεοῦ ἀναβαίνοντας καὶ καταβαίνοντας ἐπὶ τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου. καὶ τῇ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ γάμος ἐγένετο ἐν Κανᾷ τῆς Γαλιλαίας» καὶ τὰ ἑξῆς, ἵνα δείξῃ μετὰ τὰς τεσσαράκοντα ἡμέρας τοῦ πειρασμοῦ καὶ μετὰ τὴν ἀπ᾽ αὐτοῦ τοῦ πειρασμοῦ ἐπάνοδον καὶ ὁρμὴν τὴν ἐπὶ Ναζαρὲτ καὶ Γαλιλαίαν, ὡς οἱ ἄλλοι τρεῖς εὐαγγελισταὶ ἔφησαν, πάλιν ἐπὶ τὸν Ἰορδάνην αὐτὸν ἡκέναι· ὡς καὶ ἀπὸ τοῦ λόγου Ἰωάννου δειχθήσεται, φήσαντος οὕτως ὅτε εἶδεν αὐτὸν ἐρχόμενον τῇ ἐπαύριον [λέγει] «ἴδε ὁ ἀμνὸς τοῦ θεοῦ, ὁ αἴρων τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου». καὶ πάλιν τῇ ἄλλῃ ἡμέρᾳ ὡς εἶδεν αὐτὸν περιπατοῦντα ἔφη· «οὗτός ἐστι περὶ οὗ εἶπον ὑμῖν, ὁ ὀπίσω μου ἐρχόμενος ἔμπροσθέν μου γέγονεν, ὅτι πρῶτός μου ἦν»· «καὶ ἐμαρτύρησε, φησίν, Ἰωάννης λέγων ὅτι τεθέαμαι τὸ πνεῦμα ἐν εἴδει περιστερᾶς καταβαῖνον καὶ ἐρχόμενον ἐπ᾽ αὐτόν». τὸ δὲ «ἐμαρτύρησε» καὶ τό «οὗτός ἐστιν ὃν εἶπον ὑμῖν», ὡς ἤδη περὶ ἄλλου καὶ ἄλλου καιροῦ παρῳχημένου λέγων, ἵνα δείξῃ οὐ τὸν αὐτὸν εἶναι καιρὸν τοῦτον ἐκείνῳ τῷ τοῦ βαπτίσματος χρόνῳ, ἀλλὰ ἄλλον παρ᾽ ἐκεῖνον.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και του είπε: «Αλήθεια, αλήθεια σας λέγω, θα δείτε τον ουρανό ανοιγμένο και τους αγγέλους του Θεού να ανεβαίνουν και να κατεβαίνουν πάνω στον Υιό του Ανθρώπου. Και την τρίτη ημέρα έγινε γάμος στην Κανά της Γαλιλαίας» και τα εξής, για να δείξει ότι, μετά τις σαράντα ημέρες του πειρασμού και μετά την επιστροφή από αυτόν τον πειρασμό και την πορεία του προς τη Ναζαρέτ και τη Γαλιλαία, όπως ανέφεραν οι άλλοι τρεις ευαγγελιστές, ήλθε και πάλι στον Ιορδάνη· όπως άλλωστε θα αποδειχθεί και από τα λόγια του Ιωάννη, ο οποίος είπε τα εξής όταν τον είδε να έρχεται την επόμενη ημέρα [λέγοντας]: «Ιδού ο αμνός του Θεού, ο αίρων την αμαρτίαν του κόσμου». Και πάλι την άλλη ημέρα, όταν τον είδε να περιπατεί, είπε: «Αυτός είναι για τον οποίο σας είπα, εκείνος που έρχεται πίσω μου βρέθηκε μπροστά μου, διότι υπήρχε πριν από εμένα»· «Και μαρτύρησε», λέγει, «ο Ιωάννης λέγοντας ότι έχω δει το Πνεύμα να κατεβαίνει με μορφή περιστεράς και να έρχεται πάνω του». Το δε «μαρτύρησε» και το «Αυτός είναι για τον οποίο σας είπα», τα λέγει αναφερόμενος πλέον σε άλλον, παρελθόντα χρόνο, για να δείξει ότι αυτός ο καιρός δεν είναι ο ίδιος με εκείνον τον χρόνο του βαπτίσματος, αλλά άλλος, διαφορετικός από εκείνον.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἐπιφάνιος Σαλαμῖνος Κύπρου Πανάριον
καὶ ἐλθὼν εἰς τὰ μέρη τῆς θαλάσσης, ὥς φησιν ὁ Ματθαῖος, εἶδε Σίμωνα Πέτρον καὶ Ἀνδρέαν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ βάλλοντας τὰ δίκτυα καὶ πάλιν Ἰάκωβον καὶ Ἰωάννην υἱοὺς Ζεβεδαίου, καὶ τέλεον αὐτοὺς ἐκάλεσε καὶ ῥίψαντες λοιπὸν τὰ δίκτυα ἠκολούθησαν αὐτῷ. ὁ δὲ Λουκᾶς καὶ τὴν ἀκρίβειαν σημαίνει τοῦ πράγματος, ὅτι καὶ ἠκολούθησαν λοιπὸν ἀμεταστρεπτὶ μηκέτι ἀναβαλλόμενοι τῆς κλήσεως, φήσας ὅτι «ἐλθόντος αὐτοῦ ἐπὶ τὴν λίμνην Γεννησαρέθ, εἶδε Σίμωνα καὶ Ἀνδρέαν καταρτίζοντας τὰ δίκτυα καὶ ἀνέβη εἰς τὸ πλοῖον, ὃ ἦν Σίμωνος, φησίν, Πέτρου καὶ Ἀνδρέου» (τοῦτο δὲ σημαίνει, ὡς ἤδη ὄντος αὐτοῦ αὐτοῖς ἐν γνώσει [διὸ] διὰ τὴν συνήθειαν [καὶ] προσήκαντο) καὶ ἀνελθὼν ἐκάθισεν· ὅτε λέγει τῷ Πέτρῳ μετὰ τὴν διδασκαλίαν «ἐπανάγαγε εἰς τὸ βάθος καὶ χαλάσατε τὰ δίκτυα», οἱ δὲ εἶπον «ἐπιστάτα» (ἤδη γὰρ διὰ τὴν τοῦ Ἰωάννου μαρτυρίαν ἐπιστάτην αὐτὸν ἐκάλουν οἱ πρότερον 〈περὶ〉 αὐτοῦ ἀκούσαντες ὅτι «ἰδού, ὁ ἀμνὸς τοῦ θεοῦ ὁ αἴρων τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου», καὶ ὅτι παρ᾽ αὐτῷ ἔμειναν τὴν μίαν ἡμέραν). καὶ εἰς τὴν δευτέραν ἐξῆλθον μετέπειτα ἄγραν, ἐπὶ τῷ πλήθει τῶν ἰχθύων αὐτῶν θαυμασάντων καὶ Πέτρου λέγοντος ὅτι «ἔξελθε ἀπ᾽ ἐμοῦ, ὅτι ἀνὴρ ἁμαρτωλός εἰμι, κύριε»· τάχα γὰρ καὶ μετεμέλετο διὰ τὸ πρότερον αὐτὸν κεκλῆσθαι καὶ ἐπιστρέψαι ἐπὶ τοὺς ἰχθύας καὶ τὴν πᾶσαν ἐργασίαν τῆς ἁλείας.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και ερχόμενος στα μέρη της θάλασσας, όπως λέει ο Ματθαίος, είδε τον Σίμωνα Πέτρο και τον Ανδρέα τον αδελφό του να ρίχνουν τα δίχτυα, και πάλι τον Ιάκωβο και τον Ιωάννη, τους γιους του Ζεβεδαίου, και τους κάλεσε οριστικά, και αφού εγκατέλειψαν πλέον τα δίχτυα, τον ακολούθησαν. Ο δε Λουκάς φανερώνει και την ακρίβεια του γεγονότος, ότι δηλαδή τον ακολούθησαν πλέον αμετάκλητα χωρίς να αναβάλουν άλλο την κλήση, λέγοντας ότι: «όταν αυτός ήλθε στη λίμνη Γεννησαρέτ, είδε τον Σίμωνα και τον Ανδρέα να ετοιμάζουν τα δίχτυα και ανέβηκε στο πλοίο, το οποίο ανήκε, λέει, στον Σίμωνα Πέτρο και τον Ανδρέα» (αυτό δε σημαίνει πως, επειδή ήδη τους ήταν γνωστός, τον δέχθηκαν λόγω της οικειότητάς τους) και αφού ανέβηκε, κάθισε· τότε λέει στον Πέτρο μετά τη διδασκαλία: «Προχώρησε στα βαθιά και ρίξτε τα δίχτυα σας», εκείνοι δε είπαν: «Επιστάτα» (διότι ήδη, εξαιτίας της μαρτυρίας του Ιωάννη, τον αποκαλούσαν επιστάτη αυτοί που προηγουμένως είχαν ακούσει για αυτόν ότι: «Ιδού, ο αμνός του Θεού που σηκώνει την αμαρτία του κόσμου», και επειδή παρέμειναν κοντά του μία ημέρα). Και έπειτα βγήκαν για τη δεύτερη αλιεία, και αφού αυτοί θαύμασαν για το πλήθος των ψαριών, ο Πέτρος έλεγε: «Φύγε από κοντά μου, Κύριε, διότι είμαι άνθρωπος αμαρτωλός»· διότι ίσως μεταμελούνταν για το ότι, αν και είχε κληθεί προηγουμένως, είχε επιστρέψει στα ψάρια και σε όλη την εργασία της αλιείας.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἐπιφάνιος Σαλαμῖνος Κύπρου Πανάριον
πρῶτον μὲν βαπτισθέντος αὐτοῦ κατ᾽ Αἰγυπτίους Ἀθὺρ δωδεκάτῃ, † ὡς ἔφημεν, πρὸ ἓξ εἰδῶν Νοεμβρίων—τουτέστιν πρὸ ἑξήκοντα ἡμερῶν πλήρης τῆς ἡμέρας τῶν Ἐπιφανείων, ἥ ἐστιν ἡμέρα τῆς αὐτοῦ κατὰ σάρκα γεννήσεως, ὡς ἔχει ἡ μαρτυρία τοῦ κατὰ Λουκᾶν εὐαγγελίου, ὅτι «ἦν Ἰησοῦς ἀρχόμενος εἶναι ὡς ἐτῶν τριάκοντα, ὢν υἱὸς ὡς ἐνομίζετο τοῦ Ἰωσήφ». ἦν γὰρ τῷ μὲν ὄντι εἴκοσι ἐννέα ἐτῶν καὶ μηνῶν δέκα, ὅτε ἐπὶ τὸ βάπτισμα ἧκε, τριάκοντα μὲν ἐτῶν, ἀλλ᾽ οὐ πλήρης· διὸ λέγει «ἀρχόμενος εἶναι ὡς ἐτῶν τριάκοντα»—λοιπὸν ἐξεβλήθη εἰς τὴν ἔρημον. ἀπ᾽ ἐντεῦθεν οὖν αἱ τεσσαράκοντα ἡμέραι τοῦ πειρασμοῦ ἀκολούθως φαίνονται καὶ αἱ δύο ἑβδομάδες μικρῷ πλέον καὶ ἡμέραι δύο, ἃς διέτριψεν ἐπανελθὼν ἀπὸ τοῦ πειρασμοῦ ἐπὶ τὴν Γαλιλαίαν, τουτέστιν εἰς τὴν Ναζαρὲτ καὶ περὶ τὰ ὅρια αὐτῆς, καὶ μία ἡμέρα ὅτε ἦλθεν πρὸς Ἰωάννην, ὅτε ἔφη ὁ Ἰωάννης «ἴδε, ὁ ἀμνὸς τοῦ θεοῦ ὁ αἴρων τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου», καὶ ἡ ἐπαύριον 〈ὅτε〉 «πάλιν εἱστήκει ὁ Ἰωάννης καὶ ἐκ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ δύο καὶ ἐμβλέψας τῷ Ἰησοῦ περιπατοῦντι λέγει· ἴδε, ὁ Χριστὸς ὁ ἀμνὸς τοῦ θεοῦ». εἶτα φησίν «ἤκουσαν οἱ δύο μαθηταὶ αὐτοῦ καὶ ἠκολούθησαν τῷ Ἰησοῦ».
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Πρώτον μεν, εφόσον βαπτίστηκε κατά το αιγυπτιακό ημερολόγιο τη δωδέκατη ημέρα του μήνα Αθύρ, όπως αναφέραμε, έξι ημέρες πριν από τις Ειδούς του Νοεμβρίου —δηλαδή ολόκληρες εξήντα ημέρες πριν από την ημέρα των Επιφανείων, η οποία είναι η ημέρα της κατά σάρκα γεννήσεώς του, όπως αναφέρει η μαρτυρία του κατά Λουκάν Ευαγγελίου, ότι «ο Ιησούς άρχιζε να είναι περίπου τριάντα ετών, όντας υιός, όπως νομιζόταν, του Ιωσήφ». Διότι, στην πραγματικότητα, ήταν είκοσι εννέα ετών και δέκα μηνών, όταν προσήλθε στο βάπτισμα, δηλαδή τριάντα ετών, αλλά όχι συμπληρωμένων· γι' αυτό λέει «άρχιζε να είναι περίπου τριάντα ετών»— ύστερα, λοιπόν, οδηγήθηκε στην έρημο. Από εκεί και έπειτα, επομένως, ακολουθούν και διαφαίνονται οι σαράντα ημέρες του πειρασμού, καθώς και δύο εβδομάδες και κάτι περισσότερο, συν δύο ημέρες, τις οποίες διέτριψε επιστρέφοντας από τον πειρασμό στη Γαλιλαία, δηλαδή στη Ναζαρέτ και στα περίχωρά της, και μία ημέρα όταν ήλθε προς τον Ιωάννη, τότε που είπε ο Ιωάννης «ίδε, ο αμνός του Θεού, ο αίρων την αμαρτία του κόσμου», και η επόμενη ημέρα 〈όταν〉 «πάλι στεκόταν ο Ιωάννης μαζί με δύο από τους μαθητές του, και βλέποντας τον Ιησού να περπατά, λέει: ίδε, ο Χριστός, ο αμνός του Θεού». Έπειτα αναφέρει: «άκουσαν οι δύο μαθητές του και ακολούθησαν τον Ιησού».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἐπιφάνιος Σαλαμῖνος Κύπρου Πανάριον
Τί οὖν ἔδοξε τούτοις 〈τοῖς〉 τὸν ἴδιον νοῦν ἀπατήσασι καὶ τὴν αἵρεσιν ταύτην τῷ βίῳ ἐξεμέσασιν ἀθετεῖν τὸ κατὰ Ἰωάννην εὐαγγέλιον; δικαίως γὰρ ἄλογον τὴν αὐτῶν αἵρεσιν κεκλήκαμεν διὰ τὸ μὴ δέχεσθαι αὐτοὺς τὸν ἄνωθεν ἐλθόντα θεὸν Λόγον τὸν διὰ Ἰωάννου κεκηρυγμένον. μὴ νοοῦντες γὰρ τὴν δύναμιν τῶν εὐαγγελίων φασί· πῶς οἱ ἄλλοι εὐαγγελισταὶ εἰρήκασιν ὅτι φυγὰς ᾤχετο ἀπὸ προσώπου Ἡρῴδου ὁ Ἰησοῦς εἰς Αἴγυπτον καὶ μετὰ τὴν φυγὴν ἐλθὼν κατέμεινεν εἰς Ναζαρέτ, εἶτα λαβὼν τὸ βάπτισμα ἀπῆλθεν εἰς τὴν ἔρημον καὶ μετὰ ταῦτα ἀνέκαμψε καὶ μετὰ τὸ ἀνακάμψαι ἤρξατο κηρύττειν, 18. τὸ δὲ εὐαγγέλιον τὸ εἰς ὄνομα Ἰωάννου, φασί, ψεύδεται· μετὰ γὰρ τὸ εἰπεῖν ὅτι ὁ Λόγος σὰρξ ἐγένετο καὶ ἐσκήνωσεν ἐν ἡμῖν καὶ ὀλίγα τινά, εὐθὺς λέγει ὅτι γάμος ἐγένετο ἐν Κανᾷ τῆς Γαλιλαίας. καὶ οὐ μέμνηνται οἱ ἀφροσύνην ἑαυτοῖς ἐπισπώμενοι ὡς Ἰωάννης μετὰ τὸ εἰπεῖν τὸν Λόγον σάρκα γεγενῆσθαι καὶ ἐσκηνωκέναι ἐν ἡμῖν τουτέστιν ἄνθρωπον γεγονέναι, καὶ 〈αὐτὸς〉 λέγει, ὅτι ἦλθε πρὸς τὸν Ἰωάννην τὸν βαπτιστὴν ἐν τῷ Ἰορδάνῃ καὶ ἐβαπτίσθη ὑπ᾽ αὐτοῦ· αὐτὸς 〈γὰρ〉 Ἰωάννης μαρτυρεῖ λέγων τὸν βαπτιστὴν Ἰωάννην εἰρηκέναι «οὗτός ἐστι περὶ οὗ εἶπον ὑμῖν», καὶ πάλιν ὅτι «τεθέαμαι τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον καταβαῖνον ἐν εἴδει περιστερᾶς καὶ μένον ἐπ᾽ αὐτόν», καί «οὗτός ἐστιν ὁ αἴρων τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου».
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Για ποιο λόγο λοιπόν αποφάσισαν αυτοί που εξαπάτησαν τον ίδιο τους τον νου και ξέρασαν αυτή την αίρεση στη ζωή των ανθρώπων, να αθετήσουν το κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο; Διότι δικαίως ονομάσαμε την αίρεσή τους άλογη, επειδή δεν δέχονται τον Θεό Λόγο που ήλθε άνωθεν και κηρύχθηκε δια του Ιωάννη. Μη κατανοώντας δηλαδή τη δύναμη των Ευαγγελίων, λένε: πώς οι άλλοι ευαγγελιστές είπαν ότι ο Ιησούς ανεχώρησε ως φυγάς από το πρόσωπο του Ηρώδη στην Αίγυπτο και, μετά τη φυγή, επέστρεψε και παρέμεινε στη Ναζαρέτ, έπειτα, αφού έλαβε το βάπτισμα, αναχώρησε στην έρημο, και μετά από αυτά επέστρεψε, και μετά την επιστροφή του άρχισε να κηρύττει, 18. το δε Ευαγγέλιο στο όνομα του Ιωάννη, λένε, ψεύδεται· διότι, αφού πει ότι ο Λόγος έγινε σάρκα και κατοίκησε ανάμεσά μας, και μερικά ακόμη, αμέσως λέει ότι έγινε γάμος στην Κανά της Γαλιλαίας. Και δεν θυμούνται, αυτοί που επισύρουν στους εαυτούς τους την αφροσύνη, ότι ο Ιωάννης, αφού είπε ότι ο Λόγος έγινε σάρκα και κατοίκησε ανάμεσά μας, δηλαδή ότι έγινε άνθρωπος, και ο ίδιος αναφέρει ότι ήλθε προς τον Ιωάννη τον Βαπτιστή στον Ιορδάνη και βαπτίστηκε από αυτόν· διότι ο ίδιος ο Ιωάννης μαρτυρεί λέγοντας ότι ο Ιωάννης ο Βαπτιστής έχει πει: «Αυτός είναι για τον οποίο σας μίλησα», και πάλι ότι «έχω δει το Άγιο Πνεύμα να κατεβαίνει με μορφή περιστεριού και να μένει πάνω του», και «αυτός είναι που σηκώνει την αμαρτία του κόσμου».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἐπιφάνιος Σαλαμῖνος Κύπρου Πανάριον
ἔοικε γὰρ ἡ ὑπόθεσις αὕτη τοιούτῳ τινὶ πράγματι· ὡς βασιλεὺς μέλλων ἐπιδημεῖν εἰς χώραν προπέμπει ἐνώπιον αὐτοῦ ἐφίππους προετοιμαστὰς προκαταγγέλτορας καὶ ὅσον ἡ παρουσία φθάνει τοῦ βασιλέως, τοσούτῳ πλείους οἱ τῆς παρουσίας κήρυκες, προλαμβάνοντες καὶ ἐν ταῖς πόλεσι τὰ τῆς παρουσίας διαγγέλλοντες· ἐπὰν δὲ φθάσῃ ὁ βασιλεὺς εἰσελθεῖν εἰς τὴν πόλιν, τίς ἔτι χρεία κηρύκων, τίς ἔτι χρεία ἐφίππων ἢ τῶν ἄλλων τῶν προκαταγγελλόντων τὴν τοῦ βασιλέως παρουσίαν, ὁπότε αὐτὸς ὁ βασιλεὺς ἔνδον ὑπάρχει; οὕτω καὶ «ὁ νόμος καὶ οἱ προφῆται ἄχρις Ἰωάννου»· Ἰωάννου δὲ κηρύξαντος φωνὴν ἐν τῇ ἐρήμῳ καὶ δείξαντος ὅτι «οὗτός ἐστιν ὁ ἀμνὸς τοῦ θεοῦ, ὁ αἴρων τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου», οὐκέτι προφητῶν ἐστι χρεία, ὅπως ἔλθωσι καὶ κηρύξωσιν ἡμῖν τὴν τοῦ Χριστοῦ ἀπὸ παρθένου παρουσίαν. χρεία δὲ τῶν προκαταγγειλάντων αὐτοῦ τὴν παρουσίαν, πρὸς βεβαίωσιν τῆς αὐτοῦ παρουσίας, ὅτι προκατήγγελτο. ὡς γὰρ εἴ τις παιδαγωγὸν ἔχοι, καθάπερ καὶ ὁ ἀπόστολος λέγει ὅτι «παιδαγωγὸς ἡμῶν γέγονεν ὁ νόμος εἰς τὴν τοῦ κυρίου παρουσίαν», ἐπὰν δὲ φθάσῃ 〈ἐφ᾽〉 ἡλικίας γενέσθαι καὶ καταλάβοι τὸν διδάσκαλον, οὐ πάντως ἀποβάλλεται τὸν παιδαγωγὸν ὡς ἐχθρὸν ὑπάρχοντα.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι αυτή η υπόθεση μοιάζει με κάτι τέτοιο: όπως ένας βασιλιάς, όταν πρόκειται να επισκεφθεί μια χώρα, στέλνει μπροστά του έφιππους προετοιμαστές και προαγγέλους, και όσο πλησιάζει η παρουσία του βασιλιά, τόσο περισσότεροι είναι οι κήρυκες της παρουσίας του, οι οποίοι προπορεύονται και αναγγέλλουν στις πόλεις τα της άφιξής του· όταν όμως φθάσει ο βασιλιάς και εισέλθει στην πόλη, ποια ανάγκη υπάρχει πλέον για κήρυκες, ποια ανάγκη υπάρχει πλέον για έφιππους ή για τους άλλους που προαναγγέλλουν την παρουσία του βασιλιά, από τη στιγμή που ο ίδιος ο βασιλιάς βρίσκεται μέσα; Έτσι και «ο νόμος και οι προφήτες ώς τον Ιωάννη»· αφού όμως ο Ιωάννης κήρυξε ως φωνή στην έρημο και υπέδειξε ότι «αυτός είναι ο αμνός του Θεού, ο οποίος αίρει την αμαρτία του κόσμου», δεν υπάρχει πλέον ανάγκη από προφήτες, ώστε να έλθουν και να μας κηρύξουν την από Παρθένο παρουσία του Χριστού. Υπάρχει, ωστόσο, ανάγκη εκείνων που προανήγγειλαν την παρουσία του, προς βεβαίωση της παρουσίας του, ότι δηλαδή είχε προαναγγελθεί. Διότι, όπως αν κάποιος έχει παιδαγωγό, καθώς και ο Απόστολος λέει ότι «ο νόμος έγινε παιδαγωγός μας για την παρουσία του Κυρίου», όταν όμως φθάσει στην κατάλληλη ηλικία και συναντήσει τον διδάσκαλο, δεν αποβάλλει βεβαίως τον παιδαγωγό θεωρώντας τον εχθρό.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἐπιφάνιος Σαλαμῖνος Κύπρου Περὶ βίου καὶ τελευτῆς τῶν προφητῶν
Οὗτος ἦν ἐκ φυλῆς Λευΐ. Οὗτος ἐδήλωσεν ἡμῖν τὸν ἀμνὸν τοῦ θεοῦ τὸν υἱὸν τοῦ πατρὸς τὸν ἄραντα τοῦ κόσμου τὴν ἁμαρτίαν. Οὗτος εἴσοδος ἡμῖν ἐγένετο τῆς τοῦ θεοῦ βασιλείας. Οὐδεὶς γὰρ ἐν γεννητοῖς γυναικῶν μείζων ἐστὶν Ἰωάννου τοῦ βαπτιστοῦ. Ἀπέθανε δὲ τμηθεὶς τὴν κεφαλὴν παρὰ Ἡρῴδου, διὰ Ἡρῳδιάδα τὴν γυναῖκα Φιλίππου τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αυτός καταγόταν από τη φυλή του Λευί. Αυτός μας φανέρωσε τον αμνό του Θεού, τον Υιό του Πατρός, ο οποίος σηκώνει την αμαρτία του κόσμου. Αυτός έγινε για εμάς η είσοδος στη βασιλεία του Θεού. Διότι κανένας ανάμεσα στους γεννημένους από γυναίκες δεν είναι μεγαλύτερος από τον Ιωάννη τον Βαπτιστή. Πέθανε δε αποκεφαλισθείς από τον Ηρώδη, εξαιτίας της Ηρωδιάδας, της συζύγου του αδελφού του, Φιλίππου.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εἰς τὸν Δανιήλ (Ἀπόσπασμα)
ϛʹ. Ἐξολοθρευθήσεται χρίσμα. Εὐσεβίου. Τὸ ἄκριτον καὶ παράνομον αὐτῶν διαβάλλουσα· οὕτως δὲ καὶ ἐπὶ τῆς θυσίας καὶ τῆς σπουδῆς συμβεβηκέναι φήσεις· ὀρθῶς μὲν καὶ κατὰ νόμον πρὸ τοῦ πάθους τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν ἐπιτελουμένης διὰ τὴν εἰς ἔτι τότε τὰ τῶν ἁγίων τόπων ἐφορῶσαν δύναμιν· περιαιρεθείσης δὲ αὐτίκα μετὰ τὴν αὐτοῦ τέλειαν καὶ θεοπρεπῆ θυσίαν, ἣν προσήνεγκεν αὐτὸς ἑαυτὸν ὑπὲρ τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν· αὐτός τε ὢν ὁ Ἀμνὸς τοῦ Θεοῦ ὁ αἴρων τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου εἰς θυσίαν πᾶσιν ἀνθρώποις· κατὰ τὰ καινὰ μυστήρια τῆς καινῆς διαθήκης παραδοθείσης, τὰ τῆς παλαιᾶς περιῄρετο· ὁμοῦ γὰρ τὸ πληροῦσθαι τὸ φάσκον λόγιον, Καὶ δυναμώσει διαθήκην πολλοῖς ἑβδομὰς μία, τὰ τῆς παλαιᾶς διαθήκης περιῄρετο.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
ΣΤ΄. Θα εξολοθρευθεί το χρίσμα. Του Ευσεβίου. Ελέγχοντας την άκριτη και παράνομη συμπεριφορά τους· κατά τον ίδιο τρόπο θα πεις ότι συνέβη και με τη θυσία και τη σπονδή· η οποία τελούνταν ορθά και σύμφωνα με τον νόμο πριν από το πάθος του Σωτήρα μας, λόγω της θείας δύναμης που μέχρι τότε ακόμη επέβλεπε τους άγιους τόπους· αλλά καταργήθηκε αμέσως μετά την τέλεια και θεοπρεπή Του θυσία, μέσω της οποίας προσέφερε ο ίδιος τον εαυτό Του υπέρ των αμαρτιών μας· όντας ο ίδιος ο Αμνός του Θεού, ο οποίος αίρει την αμαρτία του κόσμου ως θυσία για όλους τους ανθρώπους· και, καθώς παραδόθηκε σύμφωνα με τα νέα μυστήρια της Καινής Διαθήκης, τα της Παλαιάς καταργήθηκαν· διότι, ταυτόχρονα με την εκπλήρωση του λογίου που αναφέρει: «Και μία εβδομάδα θα στερεώσει διαθήκη για πολλούς», τα στοιχεία της Παλαιάς Διαθήκης καταργήθηκαν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εἰς τὸν Ἠσαΐαν
καὶ γέγονεν ἡ 〈παιδεία τῆς εἰρήνης ἡμῶν ἐπ᾽ αὐτόν〉· ἅπερ γὰρ ἐχρῆν ἡμᾶς παθεῖν παιδευομένους διὰ τὰς ἡμετέρας 〈ἁμαρτίας〉, ταῦτ᾽ ἐπ᾽ αὐτὸν ἦλθεν ὑπὲρ τῆς ἡμετέρας πρὸς τὸν θεὸν 〈εἰρήνης〉.⌝ καὶ 〈τῷ μώλωπι αὐτοῦ〉 φησιν 〈ἰάθημεν〉, ⌜ἐπεὶ καὶ 〈μώλωπας〉 εἰκὸς ἦν αὐτὸν φέρειν κατὰ τοῦ σώματος καὶ τραύματα τυπτόμενον καὶ ‹μαστιγούμενον› καὶ τὰς ὄψεις ‹ῥαπιζόμενον› ‹τήν τε κεφαλὴν καλάμῳ παιόμενον›. πλὴν οἱ 〈μώλωπες〉 οὗτοι σωτῆρες ἦσαν ἡμῶν· 〈τῷ〉 γὰρ 〈μώλωπι αὐτοῦ ἡμεῖς ἰάθημεν〉. τίνες δ᾽ 〈ἡμεῖς〉 ἀλλ᾽ ἢ οἱ πάλαι 〈πλανηθέντες〉 καὶ 〈μὴ λογισάμενοι αὐτὸν〉 μηδὲ συνιέντες, τίς ποτε ἦν;⌝ διὸ 〈πάντες ὡς πρόβατα ἐπλανήθημεν, ἄνθρωπος τῇ ὁδῷ αὐτοῦ ἐπλανήθη〉· ⌜ἄλλος γὰρ ἄλλην 〈ὁδὸν〉 ὥδευσε πλάνης διάφορα περὶ αὐτοῦ καὶ ἐναντία δοξάσας· τῷ δὲ ἄρα οὐκ ἀθεεὶ ἐγίγνετο τὰ γινόμενα· αὐτὸς γὰρ 〈αὐτὸν παρεδίδου ὁ κύριος ταῖς ἁμαρτίαις ἡμῶν〉, ἵνα γένηται ἀντίψυχον καὶ ‹ἀντίλυτρον› ἡμῶν. οὕτω γὰρ καὶ «ἀμνὸς τοῦ θεοῦ» γέγονεν, «αἴρων» καὶ περικαθαίρων «τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου».⌝ διὸ κατὰ τὸν Σύμμαχον εἴρηται· 〈κύριος δὲ καταντῆσαι ἐποίησεν εἰς αὐτὸν τὴν ἀνομίαν πάντων ἡμῶν〉.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και «η τιμωρία για την ειρήνη μας έπεσε πάνω του»· διότι όσα έπρεπε να πάθουμε εμείς, τιμωρούμενοι για τις δικές μας αμαρτίες, αυτά ήρθαν πάνω του για χάρη της δικής μας ειρήνης με τον Θεό. Και «με τον μώλωπά του», λέει, «ιαθήκαμε», επειδή ήταν επόμενο να φέρει μώλωπες και τραύματα στο σώμα του, καθώς χτυπιόταν και μαστιγωνόταν και ραπιζόταν στο πρόσωπο και δεχόταν χτυπήματα στο κεφάλι με καλάμι. Πλην όμως οι μώλωπες αυτοί υπήρξαν σωτήριοι για εμάς· διότι «με τον μώλωπά του εμείς ιαθήκαμε». Και ποιοι είμαστε «εμείς», παρά εκείνοι που παλαιότερα είχαν πλανηθεί και δεν τον είχαν υπολογίσει, ούτε κατανοούσαν ποιος ακριβώς ήταν; Γι' αυτό «όλοι σαν πρόβατα πλανηθήκαμε, ο κάθε άνθρωπος πλανήθηκε στον δρόμο του»· διότι άλλος βάδισε άλλον δρόμο πλάνης, πιστεύοντας διαφορετικά και αντίθετα πράγματα για αυτόν. Για εκείνον, όμως, όσα του συνέβαιναν δεν γίνονταν χωρίς το θέλημα του Θεού· διότι ο ίδιος «ο Κύριος τον παρέδιδε για τις αμαρτίες μας», ώστε να γίνει αντάλλαγμα για τις ψυχές μας (αντίψυχον) και αντίλυτρο για εμάς. Διότι έτσι έγινε και «αμνός του Θεού», «αίρων» και καθαρίζοντας «την αμαρτία του κόσμου». Γι' αυτό, σύμφωνα με τον Σύμμαχο, έχει ειπωθεί: «ο δε Κύριος έκανε να καταλήξει σε αυτόν η ανομία όλων μας».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εἰς τὸν βίον τοῦ Κωνσταντίνου
ἱερείου δῆτα ἑνὸς καὶ μεγάλου θύματος, τοῦ πανιέρου σώματος τοῦ σωτῆρος ἡμῶν, ὑπὲρ τοῦ τῶν ἀνθρώπων γένους σφαγιασθέντος καὶ πάντων ἐθνῶν τῶν πρὶν ἀσεβείᾳ δαιμονικῆς πλάνης ἐνεσχημένων ἀντίψυχον ἀνενεχθέντος, πᾶσα λοιπὸν ἡ τῶν ἀνάγνων καὶ ἀνιέρων δαιμόνων δύναμις καθῄρητο, ἐλέλυτό τε καὶ παρεῖτο αὐτίκα δυνάμει κρείττονι πᾶσα γεώδης καὶ ἀπατηλὸς πλάνη. τὸ μὲν οὖν ἐξ ἀνθρώπων σωτήριον θῦμα, αὐτὸ δὴ τὸ τοῦ λόγου σωματικὸν ὄργανον, ὑπὲρ τῆς κοινῆς ἀνθρώπων ἀγέλης καθιεροῦτο, καὶ τοῦτ᾽ ἄρα ἦν τὸ τῷ θανάτῳ παραβεβλημένον σφάγιον, περὶ οὗ λόγων ἱερῶν βοῶσι φωναί, τοτὲ μὲν ὧδέ πη λέγουσαι· “ἴδε ὁ ἀμνὸς τοῦ θεοῦ ὁ αἴρων τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου,„ τοτὲ δὲ ὧδε προαναφωνοῦσαι· “ὡς πρόβατον ἐπὶ σφαγὴν ἤχθη, καὶ ὡς ἀμνὸς ἐναντίον τοῦ κείροντος αὐτὸν ἄφωνος,„ καὶ τό γε αἴτιον διδάσκουσιν ἐπιλέγουσαι· “οὗτος τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν φέρει, καὶ περὶ ἡμῶν ὀδυνᾶται. καὶ ἡμεῖς ἐλογισάμεθα αὐτὸν εἶναι ἐν πόνῳ καὶ ἐν πληγῇ καὶ ἐν κακώσει, αὐτὸς δὲ ἐτραυματίσθη διὰ τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν, καὶ ἐμαλακίσθη διὰ τὰς ἀνομίας ἡμῶν· παιδεία εἰρήνης ἡμῶν ἐπ᾽ αὐτόν. τῷ μώλωπι αὐτοῦ ἡμεῖς ἰάθημεν· πάντες ὡς πρόβατα ἐπλανήθημεν, ἕκαστος τὴν ὁδὸν αὐτοῦ ἐπλανήθη.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Εφόσον λοιπόν σφαγιάστηκε ένα ιερό σφάγιο και μεγάλο θύμα, το πανίερο σώμα του Σωτήρα μας, υπέρ του γένους των ανθρώπων, και προσφέρθηκε ως λύτρο για όλα τα έθνη που προηγουμένως ήταν εγκλωβισμένα στην ασέβεια της δαιμονικής πλάνης, καταλύθηκε πλέον κάθε δύναμη των ακάθαρτων και ανίερων δαιμόνων, και αμέσως διαλύθηκε και εξαλείφθηκε από υπέρτερη δύναμη κάθε γήινη και απατηλή πλάνη. Το σωτήριο, λοιπόν, θύμα προερχόμενο από τους ανθρώπους, αυτό ακριβώς το σωματικό όργανο του Λόγου, καθιερωνόταν ως θυσία υπέρ της κοινής αγέλης των ανθρώπων, και αυτό ακριβώς ήταν το σφάγιο που παραδόθηκε στον θάνατο, για το οποίο βοούν οι φωνές των ιερών λόγων, άλλοτε λέγοντας κάπως έτσι: «Ιδού ο αμνός του Θεού, ο αἴρων την αμαρτίαν του κόσμου», και άλλοτε προαναφωνώντας ως εξής: «Οδηγήθηκε σαν πρόβατο στη σφαγή, και όπως ο αμνός είναι άφωνος μπροστά σε αυτόν που τον κουρεύει», και διδάσκουν την αιτία προσθέτοντας: «Αυτός φέρει τις αμαρτίες μας, και για εμάς οδυνάται. Και εμείς νομίσαμε ότι αυτός βρίσκεται σε πόνο και σε πληγή και σε κάκωση, αυτός όμως τραυματίστηκε για τις αμαρτίες μας, και ταλαιπωρήθηκε για τις ανομίες μας· η παιδεία της ειρήνης μας έπεσε πάνω του. Με την πληγή του εμείς θεραπευτήκαμε· όλοι πλανηθήκαμε σαν πρόβατα, καθένας πλανήθηκε στον δικό του δρόμο».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Καὶ θέα τίνα τρόπον ἐν πᾶσι τούτοις οὐδαμοῦ παραπτωμάτων ἐμνημόνευσαν οἱ λοιποὶ ἑρμηνευταί· οὐδὲ γὰρ ἥρμοζε παραπτώματα ἐφαρμόζειν τῷ τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν προσώπῳ, ὃς ἁμαρτίαν οὐκ ἐποίησεν, οὐδὲ εὑρέθη δόλος ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ. Ὑπὲρ δὲ τῶν κλαυθμῶν καὶ θρήνων ἄξια πραττόντων ἐν τῷ λαῷ, ὑπὲρ δὲ τοῦ ἀποστόλου αὐτοῦ Ἰούδα, τοῦ ἐξολισθήσαντος καὶ τῆς οἰκείας ἀξίας ἀποπεσόντος, ὀδυρόμενος διετέλει βοῶν· Μακρὰν ἀπὸ τῆς σωτηρίας μου οἱ λόγοι τῶν ὀδυρμῶν μου. Οἱ γὰρ λόγοι, φησὶ, τῶν ἐμῶν, τῶν ὑπὲρ τοῦ λαοῦ πάντοτε γινομένων, τῆς ἐμῆς σωτηρίας μακρὰν γεγόνασιν, οὐδὲν ὠφεληθέντος τοῦ λαοῦ ἀπὸ τῆς ἐξ ἐμοῦ προξενηθείσης αὐτοῖς σωτηρίας. Ἵνα δὲ μὴ δόξωμεν, τοῖς ἄλλοις ἑρμηνευταῖς ἐνταῦθα κεχρημένοι ἐκ περινοίας, τοὺς ἑτέρως τὸν ψαλμὸν ἡρμηνευκότας ἐλέγχειν, τῇ τῶν Ἑβδομήκοντα ἑρμηνείᾳ χρησόμεθα· ταύτῃ γὰρ κἀκεῖνοι τηρήσει προσεσχηκότες, οὐκ ἔφασαν ἁρμόττειν τὸν ψαλμὸν τῷ Κυρίῳ. Ἀκουσάτωσαν τοίνυν Ἰωάννου βοῶντος· Ἴδε ὁ ἀμνὸς τοῦ Θεοῦ, ὁ αἴρων τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου· τοῦ δὲ θεσπεσίου Παύλου λέγοντος· Τὸν μὴ γνόντα ἁμαρτίαν, ὑπὲρ ἡμῶν ἁμαρτίαν ἐποίησεν, ἵνα ἡμεῖς γενώμεθα Θεοῦ δικαιοσύνη ἐν αὐτῷ· καὶ πάλιν· Χριστὸς ἡμᾶς ἠγόρασεν ἐκ τῆς κατάρας τοῦ νόμου, γενόμενος ὑπὲρ ἡμῶν κατάρα.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και πρόσεξε με ποιον τρόπο σε όλα αυτά οι υπόλοιποι ερμηνευτές πουθενά δεν έκαναν μνεία για παραπτώματα· διότι δεν άρμοζε να αποδίδουν παραπτώματα στο πρόσωπο του Σωτήρα μας, ο οποίος δεν έπραξε αμαρτία, ούτε βρέθηκε δόλος στο στόμα του. Αλλά για εκείνους από τον λαό που έπρατταν έργα άξια κλαυθμών και θρήνων, και για τον απόστολό του τον Ιούδα, ο οποίος ολίσθησε και εξέπεσε από την οικεία αξία του, οδυρόμενος συνέχιζε να βοά: «Μακριά από τη σωτηρία μου βρίσκονται οι λόγοι των οδυρμών μου». Διότι οι λόγοι, λέει, των δικών μου οδυρμών, οι οποίοι γίνονταν πάντοτε υπέρ του λαού, βρέθηκαν μακριά από τη σωτηρία μου, εφόσον ο λαός δεν ωφελήθηκε καθόλου από τη σωτηρία που του προσφέρθηκε από εμένα. Για να μη φανεί όμως, επειδή χρησιμοποιήσαμε εδώ τους άλλους ερμηνευτές με σκοπιμότητα, ότι ελέγχουμε εκείνους που ερμήνευσαν διαφορετικά τον ψαλμό, θα χρησιμοποιήσουμε τη μετάφραση των Εβδομήκοντα· διότι και εκείνοι, έχοντας δώσει προσοχή σε αυτή τη διατύπωση, ισχυρίστηκαν ότι ο ψαλμός δεν αρμόζει στον Κύριο. Ας ακούσουν, λοιπόν, τον Ιωάννη να βοά: «Ίδε ο αμνός του Θεού, ο αίρων την αμαρτίαν του κόσμου»· και τον θεσπέσιο Παύλο να λέει: «Αυτόν που δεν γνώρισε αμαρτία, τον έκανε για χάρη μας αμαρτία, για να γίνουμε εμείς δικαιοσύνη του Θεού εν αυτώ»· και πάλι: «Ο Χριστός μάς εξαγόρασε από την κατάρα του νόμου, γινόμενος για χάρη μας κατάρα».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Πρὸς σὲ, Κύριε, κεκράξομαι, καὶ πρὸς τὸν Θεόν μου δεηθήσομαι. Τίς ὠφέλεια ἐν τῷ αἵματί μου, ἐν τῷ καταβῆναί με εἰς διαφθοράν; Κατὰ δὲ τὸν Σύμμαχον· Ἐν τοῖς κακοῖς γενόμενος ἔλεγον· Πρὸς σὲ, Κύριε, βοήσω, καί σε τὸν δεσπότην μου ἱκετεύσω· τί κέρδος ἐν τῷ αἵματί μου, κατενεχθέντος μου εἰς διαφθοράν; Μὴ ἐξομολογήσεταί σοι κόνις, ἢ ἀπαγγελεῖ τὴν ἀλήθειάν σου; Ταῦτα καὶ τὰ τούτοις παραπλήσια ἱκετεύω, κάτωθεν κραυγὰς ἀφιεὶς ἀπὸ τοῦ βαθυτάτου λάκκου, πυθόμενος ὡς παρὰ διδασκάλου μαθεῖν παρὰ σοῦ τοῦ Θεοῦ. Τίς ὠφέλεια γίνεται ἢ ἐμοὶ ἢ ἑτέροις ἐκ τοῦ ἐμοῦ αἵματος; Ἢ τί πλέον ἀνθρώποις ὑπάρξει ἐκ τοῦ ἐμὲ ἐλθεῖν εἰς διαφθοράν; Ἑτέρου μὲν γὰρ ἐν τῷ αἵματι ὑπάρξει πολλή τις καὶ μεγάλη ὠφέλεια τῷ παντὶ κόσμῳ· ἐπειδὰν ὁ σὸς ἀμνὸς ὁ αἴρων τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου, ὡς πρόβατον ἐπὶ σφαγὴν ἔλθοι, καὶ ὡς ἀμνὸς ἐναντίον τοῦ κείραντος ἄφωνος.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Προς εσένα, Κύριε, θα κραυγάσω, και προς τον Θεό μου θα δεηθώ. Ποια ωφέλεια υπάρχει στο αίμα μου, με το να κατέλθω στη φθορά; Σύμφωνα δε με τον Σύμμαχο: Ενώ βρισκόμουν σε συμφορές έλεγα: Προς εσένα, Κύριε, θα βοήσω, και εσένα τον Δεσπότη μου θα ικετεύσω· ποιο είναι το κέρδος από το αίμα μου, εάν κατεβώ στη φθορά; Μήπως θα σε δοξολογήσει το χώμα, ή θα αναγγείλει την αλήθειά σου; Αυτά και τα παρόμοια ικετεύω, βγάζοντας κραυγές από κάτω, από τον βαθύτατο λάκκο, ζητώντας να μάθω από εσένα τον Θεό, όπως από έναν δάσκαλο: Ποια ωφέλεια προκύπτει είτε για εμένα είτε για άλλους από το δικό μου αίμα; Ή τι περισσότερο θα αποκομίσουν οι άνθρωποι από το να περιέλθω εγώ στη φθορά; Διότι στο αίμα ενός Άλλου θα υπάρξει πολλή και μεγάλη ωφέλεια για ολόκληρο τον κόσμο· όταν ο δικός σου αμνός, αυτός που σηκώνει την αμαρτία του κόσμου, οδηγηθεί σαν πρόβατο στη σφαγή και παραμείνει άφωνος σαν τον αμνό μπροστά σε εκείνον που τον κουρεύει.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Ἐπ᾽ ἐμὲ ἐστηρίχθη ὁ θυμός σου, καὶ πάντας τοὺς μετεωρισμούς σου ἐπήγαγες ἐπ᾽ ἐμέ. Διάψαλμα. Ἐμάκρυνας τοὺς γνωστούς μου ἀπ᾽ ἐμοῦ, ἔθεντό με βδέλυγμα ἑαυτοῖς. Παρεδόθην, καὶ οὐκ ἐξεπορευόμην. Ἐπειδὴ Χριστὸς ὑπὲρ ἡμῶν ἀπέθανε, κατὰ τὸν Ἀπόστολον, γενόμενος ὑπὲρ ἡμῶν κατάρα· δι᾽ ὃ γέγραπται· Ἐπικατάρατος πᾶς ὁ κρεμάμενος ἐπὶ ξύλου, καὶ ἐπειδὴ τὸν μὴ γνόντα ἁμαρτίαν ὁ Θεὸς ὑπὲρ ἡμῶν ἁμαρτίαν ἐποίησε, κατὰ τὸν αὐτὸν, εἰκότως τὴν ἡμῖν τοῖς πρότερον ἀσεβέσι καὶ ἁμαρτωλοῖς ἐπικειμένην ὀργὴν τοῦ Θεοῦ, καὶ τὸν θυμὸν αὐτοῦ τὸν καθ᾽ ἡμῶν εἰς ἑαυτὸν ἐπισπασάμενος, δι᾽ ὑπερβάλλουσάν τε φιλανθρωπίαν ἀναδεξάμενος τὴν ὑπὲρ ἡμῶν τιμωρίαν τε καὶ κόλασιν, τὰς προκειμένας προφέρεται φωνάς· ἅτε δὴ γενόμενος Ἀμνὸς τοῦ Θεοῦ ὁ αἴρων τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου. Διό φησιν ὁ προφήτης περὶ αὐτοῦ· Οὗτος τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν φέρει, καὶ περὶ ἡμῶν ὀδυνᾶται· τῷ μώλωπι αὐτοῦ ἡμεῖς ἰάθημεν, καὶ Κύριος παρέδωκεν αὐτὸν ταῖς ἁμαρτίαις ἡμῶν. Τοῦτο τοίνυν καὶ αὐτὸς παρίστησι διὰ τοῦ ψαλμοῦ φάσκων· Ἐπ᾽ ἐμὲ ἐπεστηρίχθη ὁ θυμός σου, καὶ πάντας τοὺς μετεωρισμούς σου ἐπήγαγες ἐπ᾽ ἐμέ. Ἀνθ᾽ οὗ φησιν ὁ Σύμμαχος, Ἐμοὶ ἐπέβρισεν ὁ θυμός σου, καὶ ταῖς καταιγίσιν ἐκάκωσάς με.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Επάνω μου στηρίχθηκε ο θυμός σου, και όλα τα κύματά σου τα έφερες επάνω μου. Διάψαλμα. Απομάκρυνες τους γνωστούς μου από εμένα, με θεώρησαν βδέλυγμα γι' αυτούς. Παραδόθηκα και δεν έβγαινα έξω. Επειδή ο Χριστός πέθανε για εμάς, σύμφωνα με τον Απόστολο, γινόμενος κατάρα για εμάς· για αυτό είναι γραμμένο: «Επικατάρατος καθένας που κρεμιέται πάνω σε ξύλο», και επειδή εκείνον που δεν γνώρισε αμαρτία, ο Θεός τον έκανε αμαρτία για χάρη μας, σύμφωνα με τον ίδιο [Απόστολο], εύλογα, αφού προσέλκυσε στον εαυτό του την οργή του Θεού που επικρεμόταν σε εμάς, τους προηγουμένως ασεβείς και αμαρτωλούς, καθώς και τον θυμό του εναντίον μας, και επειδή από υπερβάλλουσα φιλανθρωπία ανέλαβε την τιμωρία και την καταδίκη για λογαριασμό μας, προφέρει τα προκείμενα λόγια· καθώς, βεβαίως, έγινε ο Αμνός του Θεού που σηκώνει την αμαρτία του κόσμου. Γι' αυτό λέει ο προφήτης για αυτόν: «Αυτός φέρει τις αμαρτίες μας, και για εμάς οδυνάται· με την πληγή του εμείς θεραπευτήκαμε, και ο Κύριος τον παρέδωσε εξαιτίας των αμαρτιών μας». Αυτό λοιπόν παρουσιάζει και ο ίδιος μέσω του ψαλμού, λέγοντας: «Επάνω μου στηρίχθηκε ο θυμός σου, και όλα τα κύματά σου τα έφερες επάνω μου». Αντί αυτού, ο Σύμμαχος λέει: «Επάνω μου έπεσε βαρύς ο θυμός σου, και με τις καταιγίδες με καταπόνησες».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Θυσίας τε γὰρ καὶ ἀναφορὰς ποιούμεθα πνευματικὰς, τὰς καλουμένας θυσίας αἰνέσεως, καὶ θυσίας ἀλαλαγμοῦ· τό τε θυμίαμα τὸ εὐῶδες ἀναπέμπομεν, περὶ οὗ εἴρηται· Γενηθήτω ἡ προσευχή μου ὡς θυμίαμα ἐνώπιόν σου. Ἀλλὰ καὶ τοὺς ἄρτους τῆς προθέσεως προσφέρομεν, τὴν σωτήριον μνήμην ἀναζωπυροῦντες, τό τε τοῦ ῥαντισμοῦ αἷμα, τοῦ Ἀμνοῦ τοῦ Θεοῦ, τοῦ περιελόντος τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου, καθάρσιον τῶν ἡμετέρων ψυχῶν· ποιούμεθά τε τὰ φῶτα τῆς γνώσεως προσώπου τοῦ Θεοῦ ἐξαπτόμενα. Ἀλλὰ καὶ τὰ ἐν τῷ μετὰ χεῖρας ψαλμῷ φιλοτίμως ἐκτελεῖν κατὰ τὴν αὐτὴν ἡμέραν σπουδάζομεν, ἔργοις τούτοις καὶ λόγοις ἐξομολογούμενοι Κυρίῳ, καὶ ψάλλοντες τῷ ὀνόματι τοῦ Ὑψίστου· ὄρθρου τε πρὸς αὐταῖς ἀνατολαῖς τοῦ ἡμετέρου φωτὸς τὸ γενόμενον ἔλεος ἐφ᾽ ἡμᾶς τοῦ Θεοῦ διαγγέλλοντες, καὶ τὴν ἀλήθειαν αὐτοῦ κατὰ τὰς νύκτας διὰ σώφρονος καὶ ἁγνῆς ἀναστροφῆς ἐν δεικνύμενοι, καὶ πάντα δὴ ὅσα ἄλλα ἐχρῆν ἐν Σαββάτῳ τελεῖν, ταῦτα ἡμεῖς ἐν τῇ Κυριακῇ μετατεθείκαμεν, ὡς ἂν κυριωτέρας οὔσης αὐτῆς, καὶ ἡγουμένης, καὶ πρώτης, καὶ τοῦ Ἰουδαϊκοῦ Σαββάτου τιμιωτέρας.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι προσφέρουμε πνευματικές θυσίες και αναφορές, αυτές που ονομάζονται θυσίες αινέσεως και θυσίες αλαλαγμού. Και αναπέμπουμε το εύοσμο θυμίαμα, για το οποίο έχει ειπωθεί: «Ας γίνει η προσευχή μου ως θυμίαμα ενώπιόν σου». Αλλά και τους άρτους της προθέσεως προσφέρουμε, αναζωπυρώνοντας τη σωτήρια ανάμνηση, καθώς και το αίμα του ραντισμού, του Αμνού του Θεού, ο οποίος αφαίρεσε την αμαρτία του κόσμου, ως καθαρτήριο των δικών μας ψυχών. Ανάβουμε επίσης τα φώτα της γνώσεως του προσώπου του Θεού. Αλλά φροντίζουμε με προθυμία να εκτελούμε κατά την ίδια ημέρα και όσα αναφέρονται στον προκείμενο ψαλμό, δοξολογώντας με αυτά τα έργα και τα λόγια τον Κύριο, και ψάλλοντας στο όνομα του Υψίστου. Κατά τον όρθρο, με την ίδια την ανατολή του δικού μας φωτός, διαγγέλλοντας το έλεος του Θεού που εκδηλώθηκε σε εμάς, και επιδεικνύοντας την αλήθειά του κατά τις νύχτες μέσω σώφρονος και αγνής αναστροφής. Και όλα τα άλλα, βεβαίως, όσα έπρεπε να τελούνται κατά το Σάββατο, αυτά εμείς τα έχουμε μεταθέσει στην Κυριακή, εφόσον αυτή είναι κυριότερη, και έχει τα πρωτεία, και είναι η πρώτη ημέρα, και πιο αξιοτίμητη από το ιουδαϊκό Σάββατο.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εἰς τοὺς Ψαλμούς
ΨΑΛΜΟΣ Τῼ ΔΑΥΙΔ ϟζʹ. ᾌσατε τῷ Κυρίῳ ᾆσμα καινὸν, ὅτι θαυμαστὰ ἐποίησε. Καὶ οὗτος ὁ ψαλμὸς τὴν αὐτὴν ἔχει διάνοιαν· ἑκατέραν γὰρ τοῦ Σωτῆρος ἐπιφάνειαν προθεσπίζει, ἀλλὰ τὰ πλείονα περὶ τῆς δευτέρας διέξεισιν. Εἰκότως δὲ ᾆσμα καινὸν κελεύει προσενεγκεῖν τῷ Θεῷ· ἐπειδὴ τῶν προτέρων πραγμάτων κηρύττει μεταβολὴν, καὶ καινὴν πολιτείαν προαγορεύει. Ὑπερφυᾶ γὰρ καὶ παράδοξα τὰ ὑπὸ τοῦ Θεοῦ τῶν ὅλων γενόμενα ἐπὶ σωτηρίᾳ ἡμετέρᾳ. Ὁ γὰρ Σωτὴρ, ἐπιδημήσας τῷ κόσμῳ καὶ χάριτι Θεοῦ ὑπὲρ παντὸς γευσάμενος θανάτου ἐπὶ τῷ ᾆραι τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου, ὡς διὰ τῶν ἑπομένων δηλωθήσεται στίχων, τῶν μεγάλων καὶ ἀποῤῥήτων ἡμᾶς κατηξίωσε μυστηρίων. Ἔσωσε αὐτῷ ἡ δεξιὰ αὐτοῦ, καὶ ὁ βραχίων ὁ ἅγιος αὐτοῦ. Δεξιὰ καὶ βραχίων Θεοῦ διὰ πλειόνων ἀποδέδεικται ὁ Σωτὴρ εἶναι κατὰ τοῦ τῆς δεξιᾶς καὶ τοῦ βραχίονος κειμένου.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
ΨΑΛΜΟΣ ΤΟΥ ΔΑΒΙΔ 97ος. «Ψάλτε στον Κύριο άσμα καινό, διότι έκανε θαυμαστά έργα». Και αυτός ο ψαλμός έχει το ίδιο νόημα· διότι προφητεύει καθεμία από τις δύο παρουσίες του Σωτήρα, αλλά αναφέρεται εκτενέστερα στη δεύτερη. Εύλογα προστάζει να προσφέρουν στον Θεό άσμα καινό, επειδή κηρύττει τη μεταβολή των παλαιών καταστάσεων και προαναγγέλλει νέα πολιτεία. Διότι υπερφυή και παράδοξα είναι τα όσα έγιναν από τον Θεό του σύμπαντος για τη δική μας σωτηρία. Διότι ο Σωτήρας, αφού ήλθε στον κόσμο και με τη χάρη του Θεού γεύθηκε τον θάνατο για χάρη όλων ώστε να σηκώσει την αμαρτία του κόσμου, όπως θα φανεί από τους επόμενους στίχους, μας αξίωσε των μεγάλων και απόρρητων μυστηρίων. «Τον έσωσε η δεξιά του και ο άγιος βραχίονάς του». Έχει αποδειχθεί από πολλά χωρία ότι ο Σωτήρας είναι η δεξιά και ο βραχίονας του Θεού, σύμφωνα με το κείμενο περί της δεξιάς και του βραχίονος.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Ἐκλογαὶ προφητικαί
Φασὶ δ᾽ οἱ τῷ πνεύματι τούτων αὐτῶν συνησθημένοι, ὡσπερεὶ διηγούμενοι καὶ τὴν αἰτίαν τῆς τοιαύτης οἰκονομίας διδάσκοντος (τες) τὸ, οὗτος τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν φέρει καὶ περὶ ἡμῶν ὀδυνᾶται· ἑώρων γὰρ, οἷα δὴ προφῆται, τίνα τρόπον γενήσεται ἀμνὸς τοῦ Θεοῦ, αἴρων τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου. Ἐπιφέρεται τούτοις, ἡμεῖς δὲ ἐλογισάμεθα αὐτὸν εἶναι ἐν πόνῳ καὶ ἐν πληγῇ καὶ ἐν κακώσει· αὐτὸς δὲ ἐτραυματίσθη διὰ τὰς ἀνομίας ἡμῶν· δυνάμει γὰρ καὶ ἐτραυματίσθη ὅτε ἦραν λίθους βαλεῖν ἐπ᾽ αὐτόν· καὶ μεμαλάκισται δέ φησιν διὰ τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν· μᾶλλον γὰρ Παύλου τοῖς ἀσθενέσι συνασθενήσας Χριστὸς, εἶπεν ἂν τὸ, τίς ἀσθενεῖ καὶ οὐκ ἀσθενῶ; Ταῦτα δὲ πάντα ὁμολογεῖ ὁ προφήτης δι᾽ αὐτόν τε καὶ τὸν πάντα λαὸν πείσεσθαι τὸν περὶ οὗ ὁ λόγος, ἐτραυματίσθη γὰρ, φησὶ, διὰ τὰς ἀνομίας ἡμῶν, καὶ μεμαλάκισται διὰ τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν· συνκαταλέγων τε ἑαυτὸν ἐπιφέρει λέγων, τῷ μώλωπι αὐτοῦ ἡμεῖς ἰάθημεν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Λένε, λοιπόν, εκείνοι που μέσω του Πνεύματος έχουν συναισθανθεί αυτά τα ίδια τα γεγονότα, σαν να διηγούνται και να διδάσκουν την αιτία μιας τέτοιας θείας οικονομίας: «Αυτός φέρει τις αμαρτίες μας και οδυνάται για εμάς»· διότι έβλεπαν, ως προφήτες, με ποιον τρόπο θα γινόταν ο αμνός του Θεού που αίρει την αμαρτία του κόσμου. Σε αυτά προστίθεται το: «εμείς όμως θεωρήσαμε ότι βρίσκεται σε πόνο, σε πληγή και σε κάκωση· αυτός όμως τραυματίστηκε για τις ανομίες μας». Διότι, εν δυνάμει, τραυματίστηκε και όταν πήραν πέτρες για να ρίξουν εναντίον του. «Και καταπονήθηκε», λέει, «για τις αμαρτίες μας». Διότι ο Χριστός, έχοντας συμπάσχει με τους ασθενείς περισσότερο από τον Παύλο, θα μπορούσε να πει το: «Ποιος ασθενεί και εγώ δεν ασθενώ;». Όλα αυτά ο προφήτης ομολογεί ότι θα τα υποστεί εκείνος για τον οποίο γίνεται ο λόγος, τόσο για τον ίδιο τον προφήτη όσο και για όλον τον λαό, διότι λέει: «τραυματίστηκε για τις ανομίες μας και καταπονήθηκε για τις αμαρτίες μας». Και συγκαταλέγοντας τον εαυτό του μαζί με τους άλλους, προσθέτει λέγοντας: «με τον μώλωπά του εμείς ιαθήκαμε».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Ἐκλογαὶ προφητικαί
Τοῦτο δὲ ἔοικεν εἰρηκέναι ἀποθαυμάζων τὸ καὶ μετὰ τὴν ἐνανθρώπησιν, καὶ τὴν κένωσιν, καὶ τὴν ἐπὶ γῆς διατριβὴν, καὶ μετὰ τὸ πάθος, καὶ τὴν κάθοδον τὴν εἰς νεκροὺς, ὡραῖον καὶ λαμπρὸν τοῦ κάλλους τοῦ Σωτῆρος ἐν μηδενὶ συγχυθέντος, μηδὲ ῥύπον μήτε μὴν κηλίδα καὶ σπίλον ἀπὸ τῆς ὑλικῆς καὶ σωματικῆς καταστάσεως τῶν τε γηΐνων καὶ ἀνθρωπείων πραγμάτων ἀναδεξαμένου· ἔτι δὲ καὶ τὴν ἰσχὺν αὐτοῦ καταπληττόμενος, τὴν πᾶσαν τοῦ διαβόλου στρατιὰν καταγωνισαμένου. Ἐπιφέρει τὸ, οὕτως ὡραῖος ἐν στολῇ βίᾳ μετὰ ἰσχύος; πρὸς ἣν πεῦσιν ὁ Σωτὴρ ἀποκρίνεται, διδάσκων ὅστις ποτὲ εἴη, καὶ φησὶν, Ἐγὼ διαλέγομαι δικαιοσύνην καὶ κρίμα σωτηρίου. Πάλιν δὲ πρὸς αὐτὸν ὁ λόγος ὡς διὰ τὸ πάθος φησὶν, διὰ τί σοῦ ἐρυθρὰ τὰ ἱμάτια, καὶ τὰ ἑξῆς· οἷα γὰρ ἀμνὸς τοῦ Θεοῦ, ἄρας εἰς ἑαυτὸν τὰς ἁμαρτίας τοῦ κόσμου, ἐκ τῶν ἡμετέρων ἁμαρτιῶν ἐρυθρὰ τὰ ἱμάτια περιεβάλετο· ὡς διὰ τοῦτο καὶ ἐν Ζαχαρίᾳ τῷ προφήτῃ λέγεσθαι τὸ, καὶ Ἰησοῦς ἦν ἐνδεδυμένος ἱμάτια ῥυπαρά· ταῦτα δ᾽ ἦν τὰ ἐκ τῶν ἡμετέρων ἁμαρτημάτων ἐνδύματα· δι᾽ ἃ μικρῷ πρόσθεν ἐλέγετο, οὗτος τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν φέρει, καὶ περὶ ἡμῶν ὀδυνᾶται· αὐτὸς γάρ τοι ἁμαρτίαν οὐκ ἐποίησεν, οὐδὲ εὑρέθη δόλος ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αυτό φαίνεται να το έχει πει εκφράζοντας τον θαυμασμό του για το γεγονός ότι, ακόμη και μετά την ενανθρώπηση, την κένωση, τη διατριβή Του επί της γης, καθώς και μετά το πάθος και την κάθοδο στους νεκρούς, το κάλλος του Σωτήρος παρέμεινε ωραίο και λαμπρό, χωρίς να αλλοιωθεί στο παραμικρό, ούτε να προσλάβει ρύπο, κηλίδα ή σπίλο από την υλική και σωματική κατάσταση των γήινων και ανθρώπινων πραγμάτων· εκπλησσόμενος επιπλέον και για τη δύναμή Του, καθώς κατατρόπωσε ολόκληρη τη στρατιά του διαβόλου. Προσθέτει το εξής: «τόσο ωραίος με τη στολή του, που προχωρά με βία και ισχύ;» Στην ερώτηση αυτή αποκρίνεται ο Σωτήρας, διδάσκοντας ποιος ακριβώς είναι, και λέει: «Εγώ ομιλώ δικαιοσύνη και κρίση σωτηρίας». Πάλι δε απευθύνεται ο λόγος προς Αυτόν, με αναφορά στο πάθος, και λέει: «γιατί είναι ερυθρά τα ιμάτιά σου;» και τα εξής. Διότι, ως αμνός του Θεού, αφού σήκωσε επάνω Του τις αμαρτίες του κόσμου, περιβλήθηκε ιμάτια ερυθρά εξαιτίας των δικών μας αμαρτιών· γι' αυτόν τον λόγο αναφέρεται και στον προφήτη Ζαχαρία: «και ο Ιησούς ήταν ενδεδυμένος με ιμάτια ρυπαρά»· αυτά δε ήταν τα ενδύματα που προέρχονταν από τα δικά μας αμαρτήματα, για τα οποία λίγο πιο πριν ελέγετο: «αυτός φέρει τις αμαρτίες μας και οδυνάται για εμάς»· διότι ο Ίδιος βεβαίως δεν έπραξε αμαρτία, ούτε βρέθηκε δόλος στο στόμα Του.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εὐαγγελικὴ ἀπόδειξις
Οὗτος δ᾽ ἦν ὁ Χριστὸς τοῦ θεοῦ, ἄνωθεν ἐκ παλαιῶν χρόνων ἥξειν εἰς ἀνθρώπους καὶ προβάτου δίκην ὑπὲρ παντὸς τοῦ τῶν ἀνθρώπων γένους σφαγήσεσθαι προαγορευόμενος. ᾗ φησιν περὶ αὐτοῦ Ἡσαΐας ὁ προφήτης· «ὡς πρόβατον ἐπὶ σφαγὴν ἤχθη, καὶ ὡς ἀμνὸς ἐναντίον τοῦ κείροντος ἄφωνος». καὶ ἐπιλέγει· «οὗτος τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν φέρει, καὶ περὶ ἡμῶν ὀδυνᾶται· καὶ ἡμεῖς ἐλογισάμεθα αὐτὸν εἶναι ἐν πόνῳ καὶ ἐν πληγῇ καὶ ἐν κακώσει· αὐτὸς δὲ ἐτραυματίσθη διὰ τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν, καὶ μεμαλάκισται διὰ τὰς ἀνομίας ἡμῶν· παιδία εἰρήνης ἡμῶν ἐπ᾽ αὐτόν, τῷ μώλωπι αὐτοῦ ἡμεῖς ἰάθημεν καὶ κύριος παρέδωκεν αὐτὸν ταῖς ἁμαρτίαις ἡμῶν». αὐτὸς γὰρ «ἁμαρτίαν οὐκ ἐποίησεν, οὐδ᾽ εὑρέθη δόλος ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ». τὰ ὅμοια τούτοις καὶ Ἱερεμίας ἕτερος Ἑβραίων προφήτης ἐκ προσώπου τοῦ Χριστοῦ ἐπιφωνεῖ, λέγων· «ἐγὼ ὡς ἀρνίον ἄκακον ἀγόμενον τοῦ θύεσθαι». ἐπισφραγίζεται τὰς τούτων προρρήσεις Ἰωάννης ὁ βαπτιστὴς ἐπὶ τῆς τοῦ σωτῆρος ἡμῶν ἐπιφανείας. ἰδὼν γὰρ αὐτὸν καὶ τοῖς παροῦσιν ἐπιδείξας, ὡς ἄρα αὐτὸς εἴη ὁ προφητευόμενος, ἐπεφώνησεν· «ἴδε ὁ ἀμνὸς τοῦ θεοῦ, ὁ αἴρων τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου».
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αυτός λοιπόν ήταν ο Χριστός του Θεού, για τον οποίο είχε προαναγγελθεί από τα αρχαία χρόνια ότι θα ερχόταν στους ανθρώπους και ότι θα σφαγιαζόταν σαν πρόβατο υπέρ όλου του ανθρώπινου γένους. Γι' αυτό λέει για αυτόν ο προφήτης Ησαΐας: «Οδηγήθηκε σαν πρόβατο στη σφαγή, και όπως ο αμνός είναι άφωνος μπροστά σε αυτόν που τον κουρεύει». Και προσθέτει: «Αυτός φέρει τις αμαρτίες μας και οδυνάται για εμάς· και εμείς θεωρήσαμε ότι βρίσκεται σε πόνο, σε πληγή και σε κακουχία. Αυτός όμως τραυματίστηκε για τις δικές μας αμαρτίες και ταλαιπωρήθηκε για τις δικές μας ανομίες· η παιδεία για την ειρήνη μας έπεσε πάνω του, με την πληγή του εμείς θεραπευτήκαμε και ο Κύριος τον παρέδωσε για τις αμαρτίες μας». Διότι αυτός «αμαρτία δεν έκανε, ούτε βρέθηκε δόλος στο στόμα του». Παρόμοια με αυτά αναφωνεί και ο Ιερεμίας, άλλος προφήτης των Εβραίων, εκ μέρους του Χριστού, λέγοντας: «Εγώ ήμουν σαν άκακο αρνί που οδηγείται για να θυσιαστεί». Αυτές τις προφητείες τους τις επισφραγίζει ο Ιωάννης ο Βαπτιστής κατά την εμφάνιση του Σωτήρα μας. Διότι, βλέποντάς τον και υποδεικνύοντάς τον στους παρευρισκόμενους, ότι δηλαδή αυτός ήταν ο προφητευόμενος, αναφώνησε: «Ιδού ο αμνός του Θεού, ο αίρων την αμαρτία του κόσμου».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εὐαγγελικὴ ἀπόδειξις
ὅτε τοίνυν κατὰ τὰς τῶν προφητῶν μαρτυρίας εὕρηται τὸ μέγα καὶ τίμιον λύτρον Ἰουδαίων ὁμοῦ καὶ Ἑλλήνων, τὸ τοῦ παντὸς κόσμου καθάρσιον, τὸ πάντων ἀνθρώπων ἀντίψυχον, τὸ πάσης κηλῖδος καὶ ἁμαρτίας καθαρὸν ἱερεῖον, ὁ ἀμνὸς τοῦ θεοῦ, τὸ θεοφιλὲς καὶ ἁγνὸν πρόβατον, τὸ προφητευόμενον ἀρνίον, οὗ διὰ τῆς ἐνθέου καὶ μυστικῆς διδασκαλίας πάντες ἡμεῖς οἱ ἐξ ἐθνῶν τὴν ἄφεσιν τῶν προτέρων ἁμαρτημάτων εὑράμεθα, —δι᾽ ὃ καὶ Ἰουδαίων οἱ εἰς αὐτὸν ἠλπικότες ἐλεύθεροι τῆς Μωσέως ἀφίενται κατάρας, — εἰκότως τὴν τούτου μνήμην τοῦ τε σώματος αὐτοῦ καὶ τοῦ αἵματος τὴν ὑπόμνησιν ὁσημέραι ἐπιτελοῦντες, καὶ τῆς κρείττονος ἢ κατὰ τοὺς παλαιοὺς θυσίας τε καὶ ἱερουργίας ἠξιωμένοι, οὐκέθ᾽ ὅσιον ἡγούμεθα καταπίπτειν ἐπὶ τὰ πρῶτα, «ἀσθενῆ στοιχεῖα», σύμβολα καὶ εἰκόνας ἀλλ᾽ οὐκ αὐτὴν ἀλήθειαν περιέχοντα. εἰκότως δὲ καὶ αὐτῶν Ἰουδαίων οἱ εἰς τὸν Χριστὸν τοῦ θεοῦ καταπεφευγότες, εἰ μηκέτι τῶν Μωσέως ἐπιστρέφοιντο παραγγελμάτων, κατὰ τὴν καινὴν διαθήκην βιοῦντες τῆς ὑπὸ Μωσέως ὡρισμένης ἐκτὸς ἂν εἶεν κατάρας, ἅτε δὴ ἀμνοῦ τοῦ θεοῦ οὐ μόνον τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου, ἀλλὰ καὶ τὴν ἐν τῇ παραβάσει τῶν Μωσέως ἐντολῶν κατάραν εἰς αὐτὸν ἀνειληφότος.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Εφόσον λοιπόν, σύμφωνα με τις μαρτυρίες των προφητών, βρέθηκε το μέγα και τίμιο λύτρο Ιουδαίων και Ελλήνων, το καθάρσιο όλου του κόσμου, το αντίψυχο όλων των ανθρώπων, το καθαρό από κάθε κηλίδα και αμαρτία ιερείο, ο αμνός του Θεού, το θεοφιλές και αγνό πρόβατο, το προφητευόμενο αρνίο, μέσω της ένθεης και μυστικής διδασκαλίας του οποίου όλοι εμείς που προερχόμαστε από τα έθνη βρήκαμε την άφεση των προηγούμενων αμαρτημάτων —για τον οποίο άλλωστε και όσοι από τους Ιουδαίους ήλπισαν σε αυτόν αφήνονται ελεύθεροι από την κατάρα του Μωυσή— εύλογα, τελώντας καθημερινά τη μνήμη του και την ανάμνηση του σώματος και του αίματός του, και έχοντας αξιωθεί ανώτερης θυσίας και ιερουργίας από εκείνη των παλαιών, δεν θεωρούμε πλέον όσιο να ξεπέφτουμε στα πρώτα, στα «ασθενή στοιχεία», τα οποία περιέχουν σύμβολα και εικόνες και όχι την ίδια την αλήθεια. Εύλογα δε, και από τους ίδιους τους Ιουδαίους όσοι έχουν καταφύγει στον Χριστό του Θεού, εφόσον δεν επιστρέφουν πλέον στα παραγγέλματα του Μωυσή, ζώντας σύμφωνα με την Καινή Διαθήκη, θα βρίσκονταν εκτός της κατάρας που ορίστηκε από τον Μωυσή, δεδομένου ότι ο αμνός του Θεού έχει αναλάβει πάνω του όχι μόνο την αμαρτία του κόσμου, αλλά και την κατάρα για την παράβαση των εντολών του Μωυσή.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εὐαγγελικὴ ἀπόδειξις
ὁ δ᾽ ἐν τῷ προφήτῃ Ἰησοῦς ὁ ἱερεὺς ὁ μέγας τῆς ἀπὸ Βαβυλῶνος ἐπὶ τὴν Ἱερουσαλὴμ ἐπανόδου προέστη, δεῖγμα φέρων καὶ αὐτὸς Ἰησοῦ τοῦ σωτῆρος ἡμῶν, ὃν ἔχομεν «ἱερέα μέγαν διεληλυθότα τοὺς οὐρανούς», δι᾽ οὗ καὶ αὐτοὶ ὥσπερ ἐκ Βαβυλῶνος τῆς κατὰ τὸν ἐνεστῶτα βίον συγχύσεώς τε καὶ αἰχμαλωσίας ἀπολυτρωθέντες εἰς τὴν οὐρανόπολιν, τὴν ἀληθῶς Ἱερουσαλήμ, σπεύδειν ἐδιδάχθημεν. εἰκότως δὲ ὁ τὴν εἰκόνα τῆς ἀληθείας δι᾽ ἑαυτοῦ φέρων Ἰησοῦς καὶ ῥυπαρὰ ἱμάτια περιεβέβλητο, καὶ ὁ διάβολος ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ ἑστὼς καὶ ἀντικείμενος αὐτῷ λέγεται, ἐπεὶ καὶ ὁ ἀληθῶς σωτὴρ καὶ κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς εἰς τὴν ἡμετέραν καταβὰς αἰχμαλωσίαν τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν ἀνείληφεν, καὶ τὸν ἀνθρώπειον ῥύπον ἀνεμάξατο, τά τε κατὰ τὸ πάθος αἴσχη διὰ τὴν πρὸς ἡμᾶς φιλανθρωπίαν ὑπέμεινεν. διό φησιν ὁ Ἡσαΐας· «οὗτος τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν φέρει καὶ περὶ ἡμῶν ὀδυνᾶται, καὶ ἡμεῖς ἐλογισάμεθα αὐτὸν ἐν πόνῳ καὶ ἐν πληγῇ καὶ ἐν κακώσει· αὐτὸς δ᾽ ἐτραυματίσθη διὰ τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν, καὶ μεμαλάκισται διὰ τὰς ἀνομίας ἡμῶν». ἀλλὰ καὶ Ἰωάννης ὁ βαπτιστὴς ἰδὼν τὸν κύριον εἶπεν· «ἴδε ὁ ἀμνὸς τοῦ θεοῦ ὁ αἴρων τὰς ἁμαρτίας τοῦ κόσμου».
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και ο Ιησούς, ο μέγας ιερέας που αναφέρεται στον προφήτη, τέθηκε επικεφαλής της επιστροφής από τη Βαβυλώνα στην Ιερουσαλήμ, φέροντας και αυτός την προτύπωση του Ιησού, του Σωτήρα μας, τον οποίο έχουμε ως «μέγα αρχιερέα που έχει διασχίσει τους ουρανούς», μέσω του οποίου διδαχθήκαμε και εμείς, αφού λυτρωθήκαμε σαν από άλλη Βαβυλώνα από τη σύγχυση και την αιχμαλωσία του παρόντος βίου, να σπεύδουμε προς την ουράνια πόλη, την αληθινή Ιερουσαλήμ. Εύλογα, λοιπόν, ο Ιησούς, ο οποίος έφερε στο πρόσωπό του την εικόνα της αλήθειας, φορούσε και ρυπαρά ιμάτια, και ο διάβολος αναφέρεται ότι στεκόταν στα δεξιά του και του εναντιωνόταν, επειδή και ο αληθινός Σωτήρας και Κύριός μας Ιησούς, αφού κατέβηκε στη δική μας αιχμαλωσία, ανέλαβε τις αμαρτίες μας, πήρε πάνω του τον ανθρώπινο ρύπο, και υπέμεινε τους εξευτελισμούς του πάθους λόγω της φιλανθρωπίας Του προς εμάς. Γι' αυτό λέει ο Ησαΐας: «Αυτός φέρει τις αμαρτίες μας και οδυνάται για εμάς, και εμείς τον θεωρήσαμε ως άνθρωπο που βρίσκεται σε πόνο και σε πληγή και σε κάκωση· αυτός όμως τραυματίστηκε για τις αμαρτίες μας και ταλαιπωρήθηκε για τις ανομίες μας». Αλλά και ο Ιωάννης ο Βαπτιστής, όταν είδε τον Κύριο, είπε: «Ιδού ο αμνός του Θεού, που σηκώνει τις αμαρτίες του κόσμου».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εὐαγγελικὴ ἀπόδειξις
Ἀλλ᾽ ἐπεὶ μὴ μόνον εἰς πτῶσιν, ἀλλὰ καὶ εἰς ἀνάστασιν πολλῶν ἐλήλυθεν ἐν τῷ Ἰσραήλ, καθά φησιν περὶ αὐτοῦ «ἰδοὺ οὗτος κεῖται εἰς πτῶσιν καὶ ἀνάστασιν πολλῶν ἐν τῷ Ἰσραήλ», εἰκότως τοῖς εἰρημένοις ἑξῆς ἐπιλέγει ὁ Δανιὴλ τὸ «καὶ τοῦ ἀπαλεῖψαι ἁμαρτίας καὶ τοῦ ἐξιλάσασθαι ἀδικίας». διὰ γὰρ τὸ «ἀδύνατον» εἶναι «αἷμα ταύρων καὶ τράγων ἀφαιρεῖν ἁμαρτίας», δεῖσθαι δὲ πᾶν τὸ τῶν ἀνθρώπων γένος ἱλασμοῦ ζῶντος καὶ ἀληθινοῦ (οὗ τύπον ἔφερεν τὸ παρὰ Μωσεῖ κατασκευασθὲν ἱλαστήριον), οὗτος δὲ ἦν ὁ σωτὴρ καὶ κύριος ἡμῶν, ὁ ἀμνὸς τοῦ θεοῦ, περὶ οὗ εἴρηται «ἰδὲ ὁ ἀμνὸς τοῦ θεοῦ ὁ αἴρων τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου», καὶ πάλιν «αὐτὸς ἱλασμός ἐστιν περὶ τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν, οὐ περὶ τῶν ἡμετέρων δὲ μόνον ἀλλὰ καὶ περὶ ὅλου τοῦ κόσμου», αὐτὸς ὢν καὶ ἀπολύτρωσις, κατὰ τὸν Παῦλον φάσκοντα «ὃς ἐγενήθη σοφία ἡμῖν ἀπὸ θεοῦ, δικαιοσύνη τε καὶ ἁγιασμὸς καὶ ἀπολύτρωσις»· εἰκότως τὴν παρουσίαν αὐτοῦ ὁμοῦ μὲν συμπλήρωσιν καὶ τελείωσιν ἁμαρτίας εἶναι διδάσκει τῶν εἰς αὐτὸν ἠσεβηκότων, ὁμοῦ δὲ ἀπάλειψιν καὶ καθαρισμὸν ἁμαρτιῶν καὶ ἀδικιῶν ἱλασμὸν τῶν εἰς αὐτὸν πεπιστευκότων. καὶ ὁ Ἀκύλας δὲ «τοῦ τελέσαι τὴν ἀθεσίαν καὶ τοῦ τελειῶσαι τὴν ἁμαρτίαν» εἰπών, ἐπήγαγεν τὸ «τοῦ ἐξιλάσασθαι ἀνομίαν», σαφῶς ἱλασμὸν αὐτὸν εἶναι πάσης ἀνομίας τῆς πάλαι κατὰ ἄγνοιαν γενομένης ὑποτιθέμενος.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αλλά επειδή δεν ήλθε μόνο για πτώση, αλλά και για ανάσταση πολλών στον Ισραήλ, όπως ακριβώς λέγεται για αυτόν «ιδού, αυτός κείται για πτώση και ανάσταση πολλών στον Ισραήλ», εύλογα μετά τα προειρημένα προσθέτει ο Δανιήλ το «και για να απαλείψει αμαρτίες και για να εξιλεώσει αδικίες». Διότι, επειδή είναι «αδύνατον το αίμα ταύρων και τράγων να αφαιρεί αμαρτίες», και επειδή όλο το γένος των ανθρώπων είχε ανάγκη από έναν ζωντανό και αληθινό ιλασμό (του οποίου τύπο αποτελούσε το ιλαστήριο που κατασκευάστηκε από τον Μωυσή), και αυτός ήταν ο Σωτήρας και Κύριός μας, ο αμνός του Θεού, για τον οποίο έχει ειπωθεί «ίδε ο αμνός του Θεού που αίρει την αμαρτία του κόσμου», και πάλι «αυτός είναι ιλασμός για τις αμαρτίες μας, και όχι μόνο για τις δικές μας αλλά και για τις αμαρτίες όλου του κόσμου», όντας ο ίδιος και απολύτρωση, σύμφωνα με τον Παύλο που λέει «ο οποίος έγινε για εμάς σοφία από τον Θεό, δικαιοσύνη και αγιασμός και απολύτρωση»· εύλογα λοιπόν διδάσκει ότι η παρουσία του είναι ταυτόχρονα συμπλήρωση και ολοκλήρωση της αμαρτίας εκείνων που ασέβησαν απέναντί του, αλλά ταυτόχρονα και εξάλειψη και καθαρισμός αμαρτιών και ιλασμός των αδικιών για εκείνους που πίστεψαν σε αυτόν. Και ο Ακύλας εξάλλου, αφού είπε «για να συντελέσει την αθέτηση και για να τελειώσει την αμαρτία», πρόσθεσε το «για να εξιλεώσει την ανομία», θέτοντας σαφώς ότι αυτός είναι ιλασμός για κάθε ανομία που είχε γίνει παλαιά από άγνοια.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες