Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ 17:1

44 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

Ταῦτα ἐλάλησεν ὁ ᾿Ιησοῦς, καὶ ἐπῆρε τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ εἶπε· πάτερ, ἐλήλυθεν ἡ ὥρα· δόξασόν σου τὸν υἱόν, ἵνα καὶ ὁ υἱός σου δοξάσῃ σε,

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

41–44 από 44

Μέγας Φώτιος Ἐπιστολαὶ καὶ Ἀμφιλόχια
καὶ αὖθις μικρὸν ὑποβάς· ‘ὁ μὲν οὖν κύριος, καίτοι θεὸς ὢν καὶ ὄντως λόγος τοῦ πατρός, καὶ εἰδὼς τὸν μετρηθέντα δι’ αὐτοῦ καιρὸν καὶ γινώσκων ὃν αὐτὸς ὥρισεν καὶ τῷ ἰδίῳ σώματι χρόνον εἰς τὸ παθεῖν, ἐπειδὴ καὶ δι’ ἡμᾶς ἄνθρωπος γέγονεν, τὰς μὲν πρὸ τοῦ τὸν χρόνον ἐλθεῖν ἡμέρας καὶ αὐτός, ὡς ἡμεῖς, ἐκρύπτετο ζητούμενος, διωκόμενος δὲ ἔφευγεν καὶ τὰς ἐπιβουλὰς ἐκκλίνων οὕτως διήρχετο καὶ διὰ μέσου αὐτῶν ἐπορεύετο· ὅτε δὲ καὶ τὸν ὁρισθέντα παρ’ αὐτοῦ καιρὸν ἤγαγεν καὶ αὐτός, ἐν ᾧ καὶ παθεῖν σωματικῶς ὑπὲρ πάντων ἤθελεν, τοῦτον μὲν προσφωνεῖ τῷ πατρὶ λέγων, “πάτερ, ἐλήλυθεν ἡ ὥρα, δόξασόν σου τὸν υἱόν”, οὐκέτι δὲ λοιπὸν τοὺς ζητοῦντας ἐκρύπτετο, ἀλλ’ εἱστήκει, θέλων κρατηθῆναι ὑπ’ αὐτῶν.’ καί τινα μεταξὺ εἰρηκὼς προσεπάγει· ‘ὁ μὲν οὖν οὕτως ἑαυτὸν προσήνεγκεν ὑπὲρ πάντων, ὥσπερ εἴρηκεν· οἱ δὲ ἅγιοι καὶ τοῦτον τὸν τύπον παρὰ τοῦ σωτῆρος μαθόντες— παρ’ αὐτοῦ γὰρ καὶ πρὸ τούτου καὶ ἀεὶ καὶ πάντοτε ἐδιδάσκοντο—πρὸς μὲν οὖν τοὺς διώκοντας ἀγωνιζόμενοι νομίμως ἔφευγον, καὶ ζητούμενοι παρ’ αὐτῶν ἐκρύπτοντο, ἀγνοοῦντες δὲ ὡς ἄνθρωποι τοῦ ὁρισθέντος αὐτοῖς παρὰ τῆς προνοίας χρόνου τὸ τέλος οὐκ ἐβούλοντο παρέχειν ἑαυτοὺς ἐκδότους ἁπλῶς τοῖς ἐπιβουλεύουσιν.’ Β.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και πάλι, προχωρώντας λίγο παρακάτω: «Ο μεν λοιπόν Κύριος, αν και ήταν Θεός και αληθινά ο Λόγος του Πατρός, και γνωρίζοντας τον καιρό που είχε μετρηθεί από τον ίδιο, και ξέροντας τον χρόνο που ο ίδιος καθόρισε και για το ίδιο του το σώμα ώστε να πάθει, επειδή ακριβώς για εμάς έγινε άνθρωπος, τις ημέρες πριν έρθει ο χρόνος, και ο ίδιος, όπως εμείς, κρυβόταν όταν τον αναζητούσαν, και όταν τον καταδίωκαν έφευγε, και αποφεύγοντας τις επιβουλές διέρχονταν κατ' αυτόν τον τρόπο και πορευόταν ανάμεσά τους. Όταν όμως έφερε και ο ίδιος τον καιρό που είχε καθοριστεί από αυτόν, κατά τον οποίο ήθελε να πάθει σωματικώς υπέρ πάντων, τότε απευθύνεται προς τον Πατέρα λέγοντας, 'Πατέρα, ήλθε η ώρα, δόξασε τον Υιό σου', και δεν κρυβόταν πλέον από αυτούς που τον αναζητούσαν, αλλά στεκόταν, θέλοντας να συλληφθεί από αυτούς». Και αφού αναφέρει ορισμένα ενδιάμεσα, προσθέτει: «Εκείνος λοιπόν προσέφερε έτσι τον εαυτό του υπέρ πάντων, όπως είπε. Οι άγιοι δε, έχοντας διδαχθεί και αυτό το πρότυπο από τον Σωτήρα —διότι από αυτόν διδάσκονταν και πριν από αυτό και διαρκώς και πάντοτε— στον αγώνα τους με τους διώκτες νομίμως έφευγαν, και όταν αναζητούνταν από αυτούς κρύβονταν, και καθώς αγνοούσαν ως άνθρωποι το τέλος του χρόνου που είχε οριστεί για αυτούς από την Πρόνοια, δεν ήθελαν να παραδίδουν απλώς τους εαυτούς τους έρμαια σε εκείνους που τους επιβουλεύονταν». Β.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Συμεὼν ὁ Νέος Θεολόγος Θεολογικοί λόγοι
Ἰωάννης «Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ Λόγος» ἔφη θεολογῶν, καὶ οὐχ ὁ Πατήρ. Σὺ δέ, καὶ τούτου βαθύτερα ὑπὸ τῆς αὐτοσοφίας Ἰησοῦ μυσταγωγηθείς, δίδως ἡμῖν καὶ τῷ κόσμῳ παντὶ τὸ πρῶτον ἐν τῷ Πατρί, ἵνα καὶ δεύτερον τούτου τὸν Υἱὸν ἀποδείξῃς καὶ τρίτον αὖθις τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον, κηρύσσων ἡμῖν ὡς ἄλλος τις θεολόγος τοῦ πρώην βαθύτερός τε καὶ τῷ Υἱῷ τοῦ Θεοῦ οἰκειότερος ἕτερον εὐαγγέλιον; Τῆς βλασφημίας! Πῶς, εἰπέ, ὁ τὴν τριθεΐαν ἡμῖν δογματίζων ὑπούλως, οὐκ εἶπεν ἡ θεολόγος φωνή, ὁ ἐπιστήθιος τοῦ Χριστοῦ· «Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ Πατήρ», ἀλλ’ «Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ Λόγος»; Διὰ τί δὲ οὐκ εἶπεν ὁ Υἱός, ἀλλ’ ὁ Λόγος, ἢ ἵνα διδάξῃ ἡμᾶς ὅτι οὔτε Υἱὸς ἀπό τινος ἐγνωρίζετο πρὸ τοῦ κατελθεῖν καὶ σαρκωθῆναι τὸν Θεὸν Λόγον, οὔτε Πατὴρ ὁ Θεός; οὐχ ὅτι οὐκ ἦν ἡ τὰ πάντα παραγαγοῦσα τρισυπόστατος θεότης, ἀλλ’ ὅτι οὔπω ἦν γνωρισθὲν τὸ τῆς οἰκονομίας μυστήριον. Μετὰ γὰρ τὴν ἐνανθρώπησιν τοῦ Θεοῦ Λόγου καὶ Πατὴρ ὁ Θεὸς καὶ Πατὴρ ἐγνωρίσθη ἡμῖν τοῖς πιστοῖς καὶ Υἱὸς Θεοῦ ὁ σαρκωθεὶς δι’ ἡμᾶς Θεὸς Λόγος κατὰ τὸ ὑπὸ τοῦ Πατρὸς ἄνωθεν εἰρημένον· φησὶ γάρ· «Οὗτός ἐστιν ὁ Υἱός μου ὁ ἀγαπητός· αὐτοῦ ἀκούετε.» Καὶ ὁ Υἱός· «Πάτερ δίκαιε, καὶ ὁ κόσμος σε οὐκ ἔγνω, ἐγὼ δέ σε ἔγνων» καὶ αὖθις· «Ἐγνώρισά σου τὸ ὄνομα τοῖς ἀνθρώποις» καὶ πάλιν· «Πάτερ, δόξασόν σου τὸν Υἱόν, ἵνα καὶ ὁ Υἱός σου δοξάσῃ σε» καί· «Ἐγὼ καὶ ὁ Πατὴρ ἕν ἐσμεν».
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ο Ιωάννης, θεολογώντας, είπε «Εν αρχή ην ο Λόγος» και όχι ο Πατήρ. Εσύ όμως, που τάχα μυσταγωγήθηκες βαθύτερα από αυτόν από την ίδια τη σοφία του Ιησού, αποδίδεις σε εμάς και σε ολόκληρο τον κόσμο την πρώτη θέση στον Πατέρα, για να αναδείξεις δεύτερο μετά από αυτόν τον Υιό και πάλι τρίτο το Άγιο Πνεύμα, κηρύττοντάς μας ένα άλλο ευαγγέλιο σαν κάποιος άλλος θεολόγος, βαθύτερος από τον προηγούμενο και πιο οικείος στον Υιό του Θεού; Τι βλασφημία! Πώς, πες μου εσύ που υπούλως μας διδάσκεις την τριθεΐα, δεν είπε η θεολογική φωνή, ο επιστήθιος φίλος του Χριστού, «Εν αρχή ην ο Πατήρ», αλλά «Εν αρχή ην ο Λόγος»; Και γιατί δεν είπε «ο Υιός», αλλά «ο Λόγος»; Ήταν για να μας διδάξει ότι ούτε ο Υιός ήταν γνωστός σε κανέναν πριν κατέλθει και σαρκωθεί ο Θεός Λόγος, ούτε ο Θεός ως Πατήρ. Όχι επειδή δεν υπήρχε η τρισυπόστατη θεότητα που δημιούργησε τα πάντα, αλλά επειδή δεν είχε ακόμη φανερωθεί το μυστήριο της θείας οικονομίας. Διότι, μετά την ενανθρώπηση του Θεού Λόγου, και ο Θεός γνωρίστηκε σε εμάς τους πιστούς ως Πατήρ, και ο Θεός Λόγος που σαρκώθηκε για εμάς γνωρίστηκε ως Υιός του Θεού, σύμφωνα με όσα ειπώθηκαν από τον Πατέρα άνωθεν. Διότι λέει: «Αυτός είναι ο αγαπητός μου Υιός, αυτόν να ακούτε». Και ο Υιός λέει: «Πάτερ δίκαιε, αν και ο κόσμος δεν σε γνώρισε, εγώ σε γνώρισα», και πάλι: «Φανέρωσα το όνομά σου στους ανθρώπους», και πάλι: «Πάτερ, δόξασε τον Υιό σου, για να σε δοξάσει και ο Υιός σου» και: «Εγώ και ο Πατήρ είμαστε ένα».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεοφύλακτος Βουλγαρίας Εἰς τὰ εὐαγγέλια ἐξηγήσεις
ΚΕΦΑΛ. ΙΖʹ. Περὶ τῆς προσευχῆς τοῦ Ἰησοῦ πρὸς τὸν Πατέρα ὑπὲρ τῶν δεδομένων ἑαυτῷ μαθητῶν. «Ταῦτα ἐλάλησεν ὁ Ἰησοῦς, καὶ ἐπῆρε τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ εἰς τὸν οὐρανόν, καὶ εἶπε· Πάτερ, ἐλήλυθεν ἡ ὥρα· δόξασόν σου τὸν Υἱόν, ἵνα καὶ ὁ Υἱός σου δοξάσῃ σε, καθὼς ἔδωκας αὐτῷ ἐξουσίαν πάσης σαρκός· ἵνα πᾶν ὃ δέδωκας αὐτῷ, δώσῃ αὐτοῖς ζωὴν αἰώνιον. Αὕτη δέ ἐστιν ἡ αἰώνιος ζωή, ἵνα γινώσκωσί σε τὸν μόνον ἀληθινὸν Θεόν, καὶ ὃν ἀπέστειλας Ἰησοῦν Χριστόν.» Εἰπὼν τοῖς μαθηταῖς, ὅτι «Θλῖψιν ἕξετε,» καὶ παραινέσας αὐτοῖς θαρσεῖν, ἀνίστησι πάλιν διὰ τῆς εὐχῆς, παιδεύων ἡμᾶς ἐν τοῖς πειρασμοῖς, πάντα ἀφιέντας, ἐπὶ τὸν Θεὸν καταφεύγειν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΖ'. Περί της προσευχής του Ιησού προς τον Πατέρα υπέρ των μαθητών που του έχουν δοθεί. «Αυτά τα λόγια είπε ο Ιησούς, και σήκωσε τα μάτια του στον ουρανό και είπε: Πατέρα, ήρθε η ώρα· δόξασε τον Υιό σου, ώστε και ο Υιός σου να σε δοξάσει, καθώς του έδωσες εξουσία πάνω σε κάθε σάρκα, ώστε σε όλους αυτούς που του έδωσες, να τους δώσει αιώνια ζωή. Αυτή δε είναι η αιώνια ζωή: να γνωρίζουν εσένα, τον μόνο αληθινό Θεό, και εκείνον που απέστειλες, τον Ιησού Χριστό.» Αφού είπε στους μαθητές του ότι «Θα έχετε θλίψη», και αφού τους προέτρεψε να έχουν θάρρος, τους ανορθώνει και πάλι μέσω της προσευχής, διδάσκοντάς μας ότι στους πειρασμούς πρέπει, αφήνοντας τα πάντα, να καταφεύγουμε στον Θεό.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεοφύλακτος Βουλγαρίας Εἰς τὰ εὐαγγέλια ἐξηγήσεις
Ἄλλως τε· Οὐδὲ εὐχὴ τὸ πρᾶγμά ἐστιν, ἀλλὰ διάλεξις πρὸς τὸν Πατέρα. Εἰ δὲ ἀλλαχοῦ εὔχεται, καὶ ἐπὶ γόνατα κάμπτεται, μὴ θαυμάσῃς Ἦλθε γὰρ ὁ Χριστὸς μὴ μόνον ἑαυτὸν φανερώσων, ἀλλὰ καὶ ἀρετὴν πᾶσαν παιδεύσων· τὸν δὲ παιδεύοντα, οὐ διὰ ῥημάτων μόνον, ἀλλὰ καὶ διὰ πραγμάτων παιδεύειν χρή. Δεῖξαι δὲ θέλων, ὅτι οὐκ ἄκων, ἀλλ’ ἑκὼν ἐπὶ τὸ πάθος ἔρχεται, φησί· «Πάτερ, ἐλήλυθεν ἡ ὥρα.» Ἰδοὺ γὰρ ὡς ἀσπαστὸν τοῦτο ποθεῖ, καὶ δόξαν τὸ πρᾶγμα καλεῖ, οὐκ οἰκείαν μόνην, ἀλλὰ καὶ τοῦ Πατρός· ὃ καὶ γέγονεν. Οὐ γὰρ ὁ Υἱὸς μόνος, ἀλλὰ καὶ ὁ Πατὴρ ἐδοξάσθη. Πρὸ μὲν γὰρ τοῦ σταυροῦ οὐδὲ Ἰουδαῖοι αὐτὸν ᾔδεσαν («Ἰσραὴλ γάρ με οὐκ ἔγνω,» φησί)· μετὰ δὲ τὸν σταυρὸν ἡ οἰκουμένη πᾶσα αὐτῷ προσέδραμε. Δείκνυσι δὲ τίς ἐστιν ἡ δόξα αὐτοῦ τε καὶ τοῦ Πατρός. Τὸ πιστεῦσαι, φησί, πᾶσαν σάρκα, καὶ εὐεργετηθῆναι, τοῦτό ἐστι δόξα Θεοῦ. Οὐ γὰρ εἰς Ἰουδαίους μόνους ἡ χάρις συσταλήσεται, ἀλλ’ εἰς τὴν οἰκουμένην ἐκταθήσεται. Εἶπε δὲ τοῦτο, ὅτι ἔμελλε πέμπειν αὐτοὺς εἰς τὰ ἔθνη. Ἵν’ οὖν μὴ νομίσωσι καινοτομίαν εἶναι τοῦτο, καὶ ἀβούλητον τῷ Πατρί, δείκνυσιν, ὅτι ὑπὸ τοῦ Πατρὸς δέδοται αὐτῷ κατὰ πάσης σαρκὸς ἐξουσία. Πρὸ τούτου δὲ ἔλεγεν αὐτοῖς· «Εἰς ὁδὸν ἐθνῶν μὴ ἀπέλθητε.» Τί δέ ἐστι τό, «Πάσης σαρκός;» οὐ γὰρ δὴ πάντες ἐπίστευσαν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Εξάλλου, το ζήτημα αυτό δεν είναι καν προσευχή, αλλά συνομιλία με τον Πατέρα. Αν όμως αλλού προσεύχεται και κλίνει τα γόνατα, μην απορήσεις. Διότι ο Χριστός ήλθε όχι μόνο για να φανερώσει τον εαυτό του, αλλά και για να διδάξει κάθε αρετή· και εκείνος που διδάσκει πρέπει να διδάσκει όχι μόνο με λόγια, αλλά και με έργα. Θέλοντας δε να δείξει ότι έρχεται στο πάθος όχι παρά τη θέλησή του, αλλά εκούσια, λέγει: «Πάτερ, ήλθε η ώρα». Διότι, ιδού, το επιθυμεί αυτό ως κάτι το ευπρόσδεκτο, και ονομάζει το γεγονός δόξα, όχι μόνο δική του, αλλά και του Πατρός· πράγμα το οποίο και έγινε. Διότι δεν δοξάστηκε μόνο ο Υιός, αλλά και ο Πατήρ. Επειδή πριν από τον σταυρό, ούτε οι Ιουδαίοι δεν τον γνώριζαν (λέγει άλλωστε: «ο Ισραήλ δεν με γνώρισε»)· μετά τον σταυρό όμως ολόκληρη η οικουμένη προσέδραμε σε αυτόν. Δείχνει δε ποια είναι η δόξα τόσο η δική του όσο και του Πατρός. Το να πιστέψει, λέγει, κάθε σάρκα και να ευεργετηθεί, αυτό είναι η δόξα του Θεού. Διότι η χάρη δεν θα περιοριστεί μόνο στους Ιουδαίους, αλλά θα επεκταθεί σε ολόκληρη την οικουμένη. Είπε δε αυτό, επειδή επρόκειτο να τους αποστείλει στα έθνη. Για να μη νομίσουν λοιπόν ότι αυτό αποτελεί καινοτομία και είναι αντίθετο με το θέλημα του Πατρός, δείχνει ότι του έχει δοθεί από τον Πατέρα εξουσία σε κάθε σάρκα. Ενώ πριν από αυτό τους έλεγε: «Σε δρόμο εθνών να μην πάτε». Τι σημαίνει όμως το «σε κάθε σάρκα»; Διότι βέβαια δεν πίστεψαν όλοι.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες