Ὥσπερ γὰρ καὶ τὸν Θεὸν θαυμάζομεν, ὅτι οὐκ ἔστι στάσις οὐδὲ μάχη ἐν τῇ φύσει ἐκείνῃ, καὶ μεγίστη αὕτη δόξα· οὕτω καὶ οὗτοι, φησίν, ἐντεῦθεν, ἀπὸ τῆς ὁμονοίας λέγω, γενέσθωσαν λαμπροί. «Ἐγὼ ἐν αὐτοῖς, καὶ σὺ ἐν ἐμοί.» Ἐνταῦθα δείκνυσιν, ὅτι οἱ ἀπόστολοι καὶ τὸν Πατέρα ἐχώρησαν ἐν ἑαυτοῖς. «Ἐγὼ γάρ, φησίν, ἐν αὐτοῖς» εἰμι, σὲ δὲ πάλιν ἔχω ἐν ἐμαυτῷ· ὥστε καὶ σὺ ἐν αὐτοῖς εἶ. Ἀλλαχοῦ δὲ καὶ τὸν Πατέρα καὶ αὐτὸν παραγενέσθαι φησί, καὶ μονὴν ποιεῖν, τὸ τοῦ Σαβελλίου στόμα ἐμφράττων, καὶ τὰς δύο ὑποστάσεις παραδηλῶν. Ἐνταῦθα δὲ τὴν Ἀρείου μανίαν ἀναστέλλων, τὸν Πατέρα φησὶ διὰ αὐτοῦ γενέσθαι ἐν τοῖς μαθηταῖς, «ἵνα γινώσκῃ ὁ κόσμος, ὅτι σύ με ἀπέστειλας.» Συνεχῶς δὲ τοῦτο λέγει, δεικνὺς τὴν εἰρήνην δυναμένην ἐπισπάσασθαι παντὸς μᾶλλον σημείου. Ὥσπερ γὰρ ἡ ἔρις διαλυτικόν, οὕτως ἡ συμφωνία συγκρατητικόν. «Καὶ ἠγάπησας αὐτούς, καθὼς ἐμὲ ἠγάπησας.
Μετάφραση
Διότι, όπως ακριβώς θαυμάζουμε τον Θεό, επειδή δεν υπάρχει διχόνοια ούτε μάχη σε εκείνη τη φύση, και αυτή είναι η μέγιστη δόξα, έτσι και αυτοί, λέει, ας γίνουν λαμπροί από αυτό, εννοώ από την ομόνοια. «Εγώ μέσα σε αυτούς, και εσύ μέσα σε εμένα». Εδώ δείχνει ότι οι απόστολοι χώρεσαν μέσα τους και τον Πατέρα. «Διότι εγώ», λέει, «είμαι μέσα σε αυτούς, και εσένα πάλι σε έχω μέσα μου, ώστε και εσύ είσαι μέσα σε αυτούς». Αλλού πάλι λέει ότι έρχεται και ο Πατέρας και ο Ίδιος, και κατοικούν, φράζοντας το στόμα του Σαβελλίου, και υποδηλώνοντας τις δύο υποστάσεις. Εδώ όμως, ανακόπτοντας τη μανία του Αρείου, λέει ότι ο Πατέρας βρίσκεται μέσα στους μαθητές μέσω αυτού, «ώστε να γνωρίζει ο κόσμος ότι εσύ με απέστειλες». Και το λέει αυτό συνεχώς, δείχνοντας ότι η ειρήνη μπορεί να προσελκύσει περισσότερο από κάθε θαύμα. Διότι, όπως ακριβώς η έριδα προκαλεί διάλυση, έτσι η συμφωνία προκαλεί συνοχή. «Και τους αγάπησες, όπως αγάπησες εμένα».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες