Οὐδεὶς οὖν τῶν προφητῶν ἀναβέβηκεν εἰς τὸν οὐρανόν, εἰ μὴ ἐγὼ μέλλω μόνος ἀναβῆναι, ὡς καὶ κατῆλθον. Υἱὸν δὲ ἀνθρώπου ἀκούσας καταβῆναι ἐξ οὐρανοῦ, μὴ νομίσῃς, ὅτι ἡ σὰρξ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ κατέβη, (τοῦτο γὰρ Ἀπολιναρίου τοῦ δογματίσαντος τὸ σῶμα ἐξ οὐρανοῦ ἔχοντα τὸν Χριστόν, διὰ τῆς Παρθένου ἐλθεῖν ὡς διὰ σωλῆνος)· ἀλλ’ ἐπεὶ μία ἡ ὑπόστασις, ἤγουν ἓν πρόσωπον ἦν ὁ Χριστὸς ἐκ δύο φύσεων σύνθετος, τὰ τοῦ ἀνθρώπου ὀνόματα λέγονται ἐπὶ τοῦ Λόγου, καὶ πάλιν τὰ τοῦ Λόγου τῷ ἀνθρώπῳ προστίθενται. Οὕτως οὖν κἀνταῦθα ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου λέγεται κατελθεῖν ἐξ οὐρανοῦ, ὡς ἑνὸς ὄντος τοῦ προσώπου, καὶ μιᾶς τῆς ὑποστάσεως. Εἶτα ἵνα μὴ ἀκούσας, ὅτι κατέβη, νομίσῃς, ὡς καταβὰς οὐκ ἔστι λοιπὸν ἐν οὐρανῷ, φησίν, «Ὁ ὢν ἐν τῷ οὐρανῷ.» Μὴ γὰρ δὴ ἐπειδὴ ἤκουσας, ὅτι κατέβην, νομίσῃς μὴ εἶναί με καὶ ἐκεῖ· ἀλλὰ κἀνταῦθα πάρειμι σωματικῶς, κἀκεῖ συγκάθημαι τῷ Πατρὶ θεϊκῶς. «Καὶ καθὼς Μωσῆς ὕψωσε τὸν ὄφιν ἐν τῇ ἐρήμῳ, οὕτως ὑψωθῆναι δεῖ τὸν Υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου· ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς αὐτὸν μὴ ἀπόλληται, ἀλλ’ ἔχῃ ζωὴν αἰώνιον.» Προειπὼν περὶ τῆς διὰ τοῦ βαπτίσματος ἀναγεννήσεως, λέγει λοιπὸν καὶ περὶ τῆς διὰ τοῦ σταυροῦ γενομένης ἡμῖν εὐεργεσίας. Ὁ γὰρ σταυρός, καὶ ὁ θάνατος, αἴτιος ἡμῖν τῆς διὰ τοῦ βαπτίσματος χάριτος, εἴγε βαπτιζόμενοι, τὸν θάνατον τοῦ Κυρίου εἰκονίζομεν.
Μετάφραση
Κανείς λοιπόν από τους προφήτες δεν έχει ανεβεί στον ουρανό, παρά μόνο εγώ που πρόκειται να ανεβώ, όπως και κατέβηκα. Και ακούγοντας ότι ο Υιός του ανθρώπου κατέβηκε από τον ουρανό, μην νομίσεις ότι η σάρκα κατέβηκε από τον ουρανό, (διότι αυτό ανήκει στον Απολινάριο, ο οποίος δογμάτισε ότι ο Χριστός, έχοντας το σώμα από τον ουρανό, πέρασε διαμέσου της Παρθένου σαν μέσα από σωλήνα)· αλλά επειδή μία είναι η υπόσταση, δηλαδή ένα πρόσωπο ήταν ο Χριστός σύνθετος από δύο φύσεις, τα ονόματα του ανθρώπου λέγονται για τον Λόγο, και πάλι τα του Λόγου αποδίδονται στον άνθρωπο. Έτσι λοιπόν και εδώ ο Υιός του ανθρώπου λέγεται ότι κατέβηκε από τον ουρανό, επειδή το πρόσωπο είναι ένα, και μία η υπόσταση. Έπειτα, για να μην ακούσεις ότι κατέβηκε, και νομίσεις ότι αφού κατέβηκε δεν είναι πλέον στον ουρανό, λέει: «Ο ων εν τω ουρανώ». Διότι, επειδή άκουσες ότι κατέβηκα, μην νομίσεις ότι δεν είμαι και εκεί· αλλά και εδώ παρευρίσκομαι σωματικά, και εκεί συγκάθομαι με τον Πατέρα θεϊκά. «Και καθώς ο Μωυσής ύψωσε το φίδι στην έρημο, έτσι πρέπει να υψωθεί ο Υιός του ανθρώπου, ώστε καθένας που πιστεύει σε αυτόν να μην χαθεί, αλλά να έχει ζωή αιώνια». Έχοντας μιλήσει προηγουμένως για την αναγέννηση δια του βαπτίσματος, μιλάει πλέον και για την ευεργεσία που έγινε σε εμάς δια του σταυρού. Διότι ο σταυρός και ο θάνατος είναι η αιτία για εμάς της χάριτος δια του βαπτίσματος, εφόσον όταν βαπτιζόμαστε, εικονίζουμε τον θάνατο του Κυρίου.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες