Περὶ τῆς ἀρετῆς Θεοδώρου. Καὶ μετὰ τὸ εἰσαχθῆναι εἰς τὴν μονήν, ἀκούων καὶ βλέπων τοὺς ἀδελφοὺς πορευομένους ὀρθῶς, ἐζήλωσεν ἐν καλῷ. Καὶ προκόπτων ἀνεπαύετο καὶ ἐνεδυναμοῦτο ταῖς ἐντολαῖς, διδασκόμενος παρὰ Παχωμίου τὴν τῶν ἁγίων μίμησιν ἔχοντος. Καὶ ἦν φρόνιμος ὁ παῖς διατηρῶν ἑαυτῷ τὰ τρία ταῦτα· καθαρότητα καρδίας καὶ λόγον ἔμμετρον ἔχοντα χάριν καὶ ὑπακοὴν ἀδιάκριτον ἕως θανάτου. Ἐν δὲ ἀσκήσει καὶ ἀγρυπνίαις εὐχῶν οὐκ ἦν τινος ἐλαττούμενος, ἀλλ’ ἀγωνιζόμενος τὰ μείζονα χαρίσματα κτήσασθαι, ὥστε παρακλήτορα εἶναι πολλῶν λυπουμένων καὶ διορθωτὴν τῶν ὑπὲρ ἡλικίαν αὐτοῦ. Τὸ γὰρ πνεῦμα ὅπου θέλει πνεῖ. Ὁρῶν δὲ αὐτοῦ τὴν διαφέρουσαν αὔξησιν ὁ πατὴρ ἡμῶν Παχώμιος ἔθετο ἐν τῇ καρδίᾳ μέλλειν αὐτὸν ψυχὰς ἐμπιστεύεσθαι ὑπὸ τοῦ θεοῦ μετ’ αὐτόν.
Μετάφραση
Περί της αρετής του Θεοδώρου. Και μετά την είσοδό του στη μονή, ακούγοντας και βλέποντας τους αδελφούς να πορεύονται ορθά, απέκτησε αγαθό ζήλο. Και προκόβοντας, έβρισκε ανάπαυση και ενδυναμωνόταν στις εντολές, διδασκόμενος από τον Παχώμιο, ο οποίος εφάρμοζε τη μίμηση των αγίων. Και ήταν φρόνιμος ο νέος, διατηρώντας στον εαυτό του αυτά τα τρία: καθαρότητα καρδιάς, μετρημένο λόγο που είχε χάρη, και αδιάκριτη υπακοή μέχρι θανάτου. Στην άσκηση, μάλιστα, και στις αγρυπνίες των προσευχών δεν υστερούσε από κανέναν, αλλά αγωνιζόταν να αποκτήσει τα μεγαλύτερα χαρίσματα, ώστε να είναι παρηγορητής πολλών θλιμμένων και καθοδηγητής εκείνων που τον ξεπερνούσαν σε ηλικία. Διότι το Πνεύμα πνέει όπου θέλει. Βλέποντας δε την εξαιρετική του πνευματική πρόοδο, ο πατέρας μας Παχώμιος πίστεψε βαθιά στην καρδιά του ότι, μετά τον ίδιο, ο Θεός επρόκειτο να του εμπιστευθεί ψυχές.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες