Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ 6:33

Εάν όμως θέλεις να μάθεις ότι αυτά που λέγονται είναι αληθινά, γίνε άγιος με την τήρηση των εντολών του Θεού και έτσι μετάλαβε τα άγια· και τότε θα κατανοήσεις επακριβώς τη δύναμη των λόγων που σου απευθύνονται. Αλλά, για μεγαλύτερη επιβεβαίωση, άκουσε και τα λόγια του ίδιου του Κυρίου, που λέει τα εξής προς τους Ιουδαίους και τους μαθητές Του: «Αλήθεια, αλήθεια σας λέω, δεν σας έδωσε ο Μωυσής τον άρτο από τον ουρανό, αλλά ο Πατέρας μου σας δίνει τον αληθινό άρτο από τον ουρανό. Διότι ο άρτος του Θεού είναι εκείνος που κατεβαίνει από τον ουρανό και δίνει ζωή στον κόσμο. Του είπαν λοιπόν: Κύριε, δίνε μας πάντοτε αυτόν τον άρτο. Και ο Ιησούς τους είπε: Εγώ είμαι ο άρτος της ζωής. Εκείνος που έρχεται σε εμένα δεν πρόκειται να πεινάσει, και εκείνος που πιστεύει σε εμένα δεν πρόκειται να διψάσει ποτέ. Γόγγυζαν λοιπόν οι Ιουδαίοι εναντίον Του, επειδή είπε: Εγώ είμαι ο άρτος που κατέβηκε από τον ουρανό, και έλεγαν: Αυτός δεν είναι ο υιός του Ιωσήφ, του οποίου εμείς γνωρίζουμε τον πατέρα και τη μητέρα;»

Και για να το κάνει αυτό σαφέστερο: «Διότι ο άρτος του Θεού», λέει, «είναι αυτός που κατεβαίνει από τον ουρανό και δίνει ζωή στον κόσμο.» Πάλι αναφέρει αυτόν που κατεβαίνει, και πάλι αυτόν που δίνει ζωή. Τι σημαίνει αυτό; Το λέει για να μην υποψιαστείς τίποτα το σωματικό ούτε να σκεφτείς κάτι το γήινο, αλλά να βλέπεις με τα μάτια του νου και αυτόν τον μικρό άρτο, τη μικρή μερίδα που έχει θεοποιηθεί, και να αντιληφθείς ότι έχει γίνει όλη όμοια με τον άρτο που κατεβαίνει από τον ουρανό, ο οποίος είναι αληθινός Θεός και άρτος και πόμα αθάνατης ζωής, ώστε να μην τύχει, παραμένοντας στην απιστία και προσηλωμένος μέσω όλων των αισθήσεων μόνο στον ορατό άρτο, να φας όχι τον ουράνιο άρτο, αλλά μόνο τον επίγειο, και στερηθείς τη ζωή, εφόσον δεν έφαγες πνευματικά τον ουράνιο άρτο, καθώς λέει ο ίδιος ο Χριστός: «Το πνεύμα είναι αυτό που ζωοποιεί, η σάρκα δεν ωφελεί σε τίποτα.» Ποιους άραγε δεν ωφελεί; Εκείνους, λέει, που ισχυρίζονται ότι αυτός είναι απλός άνθρωπος και όχι Θεός. Επομένως, εάν και εσύ ο ίδιος ο πιστός μεταλαμβάνεις μόνο άρτο και όχι σώμα τεθεωμένο, δεχόμενος έτσι ολόκληρο τον ίδιο τον Χριστό, πώς ελπίζεις να λάβεις ζωή από αυτόν και να την έχεις αισθητά μέσα σου, εφόσον ο Κύριος λέει: «Εκείνος που τρώει τον άρτο που κατεβαίνει από τον ουρανό θα ζήσει στον αιώνα», και πάλι: «Η σάρκα δεν ωφελεί σε τίποτα· το πνεύμα είναι αυτό που ζωοποιεί»;

Διότι, όπως ακριβώς ο φιλόστοργος πατέρας κάνει ομοτράπεζούς του τους γιους του, όταν όμως τους δει να δείχνουν αμέλεια για τα μαθήματά τους και να περισπώνται σε ανωφελή πράγματα, τους απομακρύνει από το τραπέζι του και παραγγέλλει στους δούλους του να μην τους δώσουν τροφή, παιδαγωγώντας τους να μην είναι αδιάφοροι και αμελείς, έτσι και ο καλός μας Δεσπότης και Θεός συμπεριφέρεται προς τους δούλους Του και, κατά φιλανθρωπία και χάρη, γιους Του. Διότι προσφέρει τον Εαυτό Του σε αυτούς, ως «ο άρτος που κατεβαίνει από τον ουρανό και δίνει ζωή στον κόσμο»· και από Αυτόν και μαζί με Αυτόν τρέφονται αδιάκοπα μέχρι χορτασμού και μετασχηματίζονται προς την αιώνια ζωή μέσω της μετοχής, αγιαζόμενοι και στην ψυχή και στο σώμα.

Είναι λοιπόν χρέος μας, σύμφωνα με τον λόγο του Αποστόλου, αφού κατορθώσουμε κάθε αρετή, να καταστήσουμε άρτιο τον κατά Θεόν άνθρωπό μας, χωρίς να υστερεί δηλαδή απολύτως σε τίποτα, και να λάβουμε τη χάρη του Πνεύματος από τον επουράνιο βασιλιά Χριστό, όπως οι στρατιώτες λαμβάνουν το σιτηρέσιο από τον επίγειο βασιλιά. Και τότε, έχοντας πλέον γίνει τέλειοι άνδρες, αφού ανέλθουμε στην ηλικία του Χριστού και στο μέτρο της, και καταταχθούμε στους στρατιώτες και τους δούλους του, θα εκστρατεύσουμε εναντίον των πολεμίων εχθρών, επειδή, όπως λέει ο θείος απόστολος Παύλος, κανείς «δεν στρατεύεται ποτέ με δικά του έξοδα». Τι εννοεί λέγοντας έξοδα; Το βασιλικό σιτηρέσιο. Αν λοιπόν και εμείς δεν λάβουμε από τον Θεό τον άρτο που κατεβαίνει από τον ουρανό και δίνει ζωή στον κόσμο, δηλαδή τη χάρη του Πνεύματος —διότι αυτό είναι το πνευματικό σιτηρέσιο, με το οποίο τρέφονται όσοι έχουν στρατευθεί στον Χριστό και το οποίο ενδύονται πνευματικά αντί για όπλα—, πώς να βγούμε, πες μου, στην παράταξη του Θεού ή πώς να καταταγούμε ανάμεσα στους δούλους του;

Αντί για τραπέζι γεμάτο με αφθονία εδεσμάτων, ας είναι για σένα μοναδική τροφή ο άρτος ο ζωντανός, όχι μόνο ο αισθητός και ορατός, αλλά αυτός που μέσα στον αισθητό και μέσω αυτού γίνεται και προσφέρεται σε σένα ως αισθητός, ο ίδιος ο άρτος που κατεβαίνει από τον ουρανό και δίνει ζωή στον κόσμο, τον οποίο όσοι τρώνε δεν τρέφονται απλώς, αλλά και ζωοποιούνται και αποκτώντας ζωή ανασταίνονται σαν από τους νεκρούς. Αυτό ας είναι για σένα τρυφή και τροφή αχόρταγη και ανεξάντλητη. Και ως κρασί, όχι τούτο το κρασί που βλέπουμε, αλλά εκείνο που φαίνεται μεν ως κρασί, νοείται όμως ως αίμα Θεού, φως ανέκφραστο, άρρητη γλυκύτητα, αιώνια ευφροσύνη. Εάν το πίνεις αυτό πάντοτε επάξια, δεν πρόκειται να διψάσεις ποτέ στον αιώνα, αρκεί αυτό να γίνεται με πνευματική αίσθηση της ψυχής, ενόσω οι δυνάμεις της βρίσκονται στην ετοιμασία της ειρήνης.

Το ότι αυτό είναι αληθές, είναι φανερό από τα εξής: «Οι πατέρες μας έφαγαν το μάννα στην έρημο, όπως είναι γραμμένο: Άρτο από τον ουρανό τους έδωσε να φάνε». Είπε λοιπόν σε αυτούς ο Ιησούς: «Αλήθεια, αλήθεια σας λέω, δεν σας έδωσε ο Μωυσής τον άρτο από τον ουρανό, αλλά ο Πατέρας μου σας δίνει τον αληθινό άρτο από τον ουρανό. Διότι ο άρτος του Θεού είναι αυτός που κατεβαίνει από τον ουρανό και δίνει ζωή στον κόσμο». Είπαν λοιπόν προς αυτόν: