Τούτων οὕτω διηρθρωμένων καὶ διεσμιλευμένων ἴδωμεν, εἰ λέγει τὰ ἅγια εὐαγγέλια καὶ οἱ ἀπόστολοι καὶ οἱ ἅγιοι πατέρες, ταῦτα πάντα ἔχειν τὸν κύριον ἢ οὔ. Ὅτι μὲν οὖν εἶχε ψυχὴν ἀνθρωπίνην, φησὶν αὐτὸς ὁ κύριος ἐν τῷ κατὰ Ἰωάννην εὐαγγελίῳ· «Ἐξουσίαν ἔχω θεῖναι τὴν ψυχήν μου καὶ ἐξουσίαν ἔχω λαβεῖν αὐτήν», καὶ πάλιν «καὶ τὴν ψυχήν μου τίθημι ὑπὲρ τῶν προβάτων». Ὅτι δὲ καὶ σῶμα εἶχε, μάρτυς ὁ Ἰωσὴφ καὶ ὁ αἰτήσας τὸ σῶμα αὐτοῦ καὶ κηδεύσας καὶ θεὶς ἐν τῷ τάφῳ. Ὅτι δὲ καὶ τὴν τῶν μελῶν εἶχε διοργάνωσιν, μάρτυς ἡ τὴν κεφαλὴν ἀλείψασα μύρῳ καὶ τοὺς πόδας βρέξασα τοῖς δάκρυσι, καὶ οἱ ἧλοι οἱ ἐμπαρέντες ἐν ταῖς παλάμαις καὶ τοῖς ταρσοῖς τῶν ποδῶν, ἡ λόγχη ἡ νύξασα τὴν πλευράν, καὶ ὁ ἀναπεσὼν ἐπὶ τὸ στῆθος μαθητής, ἡ γλῶσσα ἡ εἰποῦσα· «Ἐάν τις διψᾷ, ἐρχέσθω πρός με καὶ πινέτω», τὸ στόμα τὸ μεταδοτικὸν τοῦ ἁγίου πνεύματος, οἱ ὀδόντες καὶ ἡ φάρυγξ, οἱ τεμόντες τὸ πάσχα, καὶ ἡ τῷ στομάχῳ παραπέμψασα τοῦτο, τό τε ἧπαρ τὸ ἐξαιματῶσαν, ὅ τε κόπος ὁ ἐκ τῆς ὁδοιπορίας γενόμενος ὑπερταθέντων τῶν μυῶν καὶ τῶν νεύρων, ὥς φησιν ὁ θεῖος Βασίλειος, ἥ τε περιτομὴ τῆς ἀκροβυστίας καὶ οἱ γλουτοὶ οἱ ἐπὶ τὸν ὄνον κεκαθικότες, αἵ τε κατὰ τὸν νῶτον μάστιγες, τὰ ῥαπίσματά τε τῶν παρειῶν σὺν τοῖς ἐμπτύσμασι τοῦ προσώπου.
Μετάφραση
Αφού, λοιπόν, αυτά έχουν διαρθρωθεί και διατυπωθεί με ακρίβεια με αυτόν τον τρόπο, ας δούμε αν τα άγια ευαγγέλια, οι απόστολοι και οι άγιοι πατέρες αναφέρουν ότι ο Κύριος τα διέθετε όλα αυτά ή όχι. Ότι, λοιπόν, είχε ανθρώπινη ψυχή, το λέει ο ίδιος ο Κύριος στο κατά Ιωάννην ευαγγέλιο: «Έχω την εξουσία να παραδώσω την ψυχή μου και έχω την εξουσία να την πάρω πάλι», και επίσης: «και την ψυχή μου παραδίδω για τα πρόβατα». Ότι είχε και σώμα, μάρτυρας είναι ο Ιωσήφ, ο οποίος ζήτησε το σώμα Του, το κήδευσε και το τοποθέτησε στον τάφο. Ότι διέθετε και οργανική διάρθρωση των μελών, μάρτυρας είναι εκείνη που άλειψε την κεφαλή Του με μύρο και έβρεξε τα πόδια Του με τα δάκρυά της, καθώς και τα καρφιά που καρφώθηκαν στις παλάμες και στους ταρσούς των ποδιών, η λόγχη που τρύπησε την πλευρά Του, και ο μαθητής που ακούμπησε στο στήθος Του· επίσης, η γλώσσα που είπε: «Εάν κάποιος διψά, ας έρθει σε εμένα και ας πιει», το στόμα που μετέδωσε το Άγιο Πνεύμα, τα δόντια και ο φάρυγγας, που μάσησαν το πάσχα, και (ο φάρυγγας) που το προώθησε στο στομάχι, το συκώτι που παρήγαγε το αίμα, και η κούραση που προκλήθηκε από την οδοιπορία λόγω της υπερέντασης των μυών και των νεύρων, όπως αναφέρει ο θείος Βασίλειος, καθώς και η περιτομή της ακροβυστίας και οι γλουτοί που κάθισαν πάνω στο γαϊδούρι, τα μαστιγώματα στην πλάτη, και τα ραπίσματα στα μάγουλα μαζί με τα φτυσίματα στο πρόσωπο.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες