Πατερικές αναφορές στο ΙΩΒ 1:21

108 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

αὐτὸς γυμνὸς ἐξῆλθον ἐκ κοιλίας μητρός μου, γυμνὸς καὶ ἀπελεύσομαι ἐκεῖ· ὁ Κύριος ἔδωκεν, ὁ Κύριος ἀφείλατο· ὡς τῷ Κυρίῳ ἔδοξεν, οὕτω καὶ ἐγένετο· εἴη τὸ ὄνομα Κυρίου εὐλογημένον εἰς τοὺς αἰῶνας.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

41–80 από 108

Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸν Ἰώβ
τί ἠδίκησα, τί ἥμαρτον; ἆρα μέλει τῷ θεῷ τῶν πραγμάτων τῶν ἡμετέρων;» ἀλλ᾽ οὐδὲν τοιοῦτον οὐδὲ εἶπεν οὐδὲ ἐνενόησεν, οἷον πάσχουσι πολλοὶ ἑτέρους μὲν ὁρῶντες εὐημεροῦντας, ἑαυτοὺς δὲ ἐν τοῖς ἐσχάτοις δεινοῖς. οὐκ ἄρα ἀπὸ τῶν πραγμάτων γίνεται τὸ πονηρόν τι ὑποπτεύειν περὶ θεοῦ, ἐπεὶ καὶ οὗτος ὑπώπτευσεν ἄν, ἀλλ᾽ ἀπὸ διανοίας πονηρᾶς. τί γὰρ ἔχεις, ἄνθρωπε, ὃ οὐκ ἔλαβες; ἀπέθανέ σοι παῖς; λέγε· ὁ κύριος ἔδωκεν, ὁ κύριος ἀφείλατο. ἐπὶ πάντων τοῦτο λέγε. ἀσφαλείας ἀπήλαυες, εἶτα κινδύνοις περιέπεσες; ἱκανὸν τοῦτο τὸ ῥῆμα ἀντὶ φαρμάκου γενέσθαι. πανταχοῦ παραστῆναι ἐν πάσῃ συμφορᾷ, ἐν πάσῃ δυσπραγίᾳ, πᾶσαν ἀφελεῖν ἀθυμίαν δύναται. ὡς τῷ κυρίῳ ἔδοξεν, οὕτω καὶ ἐγένετο. οὕτω καὶ ἄλλος τίς φησιν· ἰδοὺ ἐγώ, ποιείτω μοι τὸ ἀρεστὸν ἐνώπιον αὐτοῦ, καὶ πάλιν ἕτερος· κύριος αὐτὸς τὸ ἀρεστὸν ἐνώπιον αὐτοῦ ποιήσει. καὶ ἐν τῷ εὐαγγελίῳ δὲ παρήγγειλεν ἡμῖν ὁ Χριστὸς λέγων· γενηθήτω τὸ θέλημά σου. 2,1a 〈ἐγένετο δέ,〉 φησίν, 〈ὡς ἡ ἡμέρα αὕτη〉, 1b 〈ἦλθον οἱ ἄγγελοι τοῦ θεοῦ παραστῆναι ἐνώπιον κυρίου,〉 1c 〈καὶ ὁ διάβολος ἐν μέσῳ αὐτῶν ἦλθε〉 1d 〈παραστῆναι ἔναντι κυρίου.〉 τί καθ᾽ ἑκάστην ἡμέραν παρισταμένους αὐτοὺς εἰσάγει; ἵνα μάθωμεν, ὅτι οὐκ ἀπρονόητα τὰ παρόντα, ἀλλὰ λόγον διδόασι τῶν καθ᾽ ἑκάστην ἡμέραν γινομένων καὶ καθ᾽ ἑκάστην ἀποστέλλονταί τι οἰκονομοῦντες οἱ ἄγγελοι, εἰ καὶ ἡμεῖς οὐκ ἴσμεν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Τι αδίκησα, τι αμάρτησα; Άραγε νοιάζεται ο Θεός για τα δικά μας ζητήματα;» Αλλά τίποτε τέτοιο ούτε είπε ούτε σκέφθηκε, όπως παθαίνουν πολλοί, οι οποίοι βλέπουν άλλους μεν να ευημερούν, τους εαυτούς τους δε να βρίσκονται σε έσχατα δεινά. Επομένως, το να υποπτεύεται κανείς κάτι πονηρό για τον Θεό δεν προκύπτει από τις ίδιες τις καταστάσεις —διότι τότε και αυτός θα είχε υποπτευθεί— αλλά από πονηρή διάνοια. Διότι, τι έχεις, άνθρωπε, το οποίο δεν έλαβες; Σου πέθανε το παιδί; Να λες: «Ο Κύριος έδωσε, ο Κύριος αφαίρεσε». Σε όλα τα πράγματα να λες αυτό. Απολάμβανες ασφάλεια και έπειτα περιέπεσες σε κινδύνους; Αρκεί αυτός ο λόγος για να λειτουργήσει ως φάρμακο. Παντού μπορεί να σταθεί παραστάτης, σε κάθε συμφορά, σε κάθε δυσπραγία, και μπορεί να αφαιρέσει κάθε αθυμία. «Όπως ευδόκησε ο Κύριος, έτσι και έγινε». Έτσι και κάποιος άλλος λέει: «Ιδού εγώ, ας μου κάνει ό,τι είναι αρεστό ενώπιόν του»· και πάλι ένας έτερος: «Ο ίδιος ο Κύριος θα πράξει το αρεστό ενώπιόν του». Και στο Ευαγγέλιο εξάλλου μας παρήγγειλε ο Χριστός λέγοντας: «Γενηθήτω το θέλημά σου». 2,1a <Έγινε δε,> λέει, <σαν την ημέρα αυτή>, 1b <ήλθαν οι άγγελοι του Θεού για να παραστούν ενώπιον του Κυρίου,> 1c <και ο διάβολος ήλθε ανάμεσά τους> 1d <για να παραστεί απέναντι στον Κύριο.> Γιατί τους παρουσιάζει να παρίστανται κάθε ημέρα; Για να μάθουμε ότι τα παρόντα δεν στερούνται θείας πρόνοιας, αλλά οι άγγελοι δίνουν λόγο για όσα γίνονται καθημερινά και κάθε μέρα αποστέλλονται για να οικονομήσουν κάτι, έστω και αν εμείς δεν το γνωρίζουμε.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸν Ἰώβ
ὅσην τοίνυν οἱ πένητες νῦν ποιοῦνται σπουδὴν διενοχλοῦντες τοὺς ὀφείλοντας καὶ δυναμένους χεῖρα ὀρέξαι, τοσαύτην ἐκεῖνος ἐτίθετο τότε διενοχλῶν τοὺς ὀφείλοντας εὖ παθεῖν. 31,35a 〈τίς δῴη μοι,〉 φησίν, 〈ἀκούοντά μου;〉 35b 〈χεῖρα δὲ κυρίου εἰ μὴ ἐδεδοίκειν,〉 35c 〈συγγραφὴν δέ, ἣν εἶχον κατά τινος,〉 31,36 〈ἐπ᾽ ὤμοις περιθέμενος ὡς στέφανον ἀνεγίνωσκον,〉 31,37a 〈καὶ εἰ μὴ ῥήξας αὐτὴν ἀπέδωκα〉 37b 〈οὐδὲν λαβὼν παρὰ χρεωφειλέτου μου,〉 31,38a 〈εἰ ἐπ᾽ ἐμοί ποτε ἡ γῆ ἐστέναξεν,〉 38b 〈εἰ δὲ καὶ οἱ αὔλακες αὐτῆς ἔκλαυσαν ὁμοθυμαδόν,〉 31,39a 〈εἰ τὴν ἰσχὺν αὐτῆς ἔφαγον ἄνευ τιμῆς μόνος,〉 39b 〈εἰ δὲ καὶ ψυχὴν κυρίου τῆς γῆς ἐκβαλὼν ἐλύπησα,〉 31,40a 〈ἀντὶ πυροῦ ἐξέλθοι μοι κνίδη,〉 40b 〈ἀντὶ δὲ κριθῆς βάτος.〉 «ὁμωρόφιον», φησίν, «ἐποιούμην ἕκαστον τῶν δεομένων, τῆς στέγης κοινωνεῖν παρεῖχον οὐχ ἁπλῶς ἐπ᾽ ἀγορᾶς †ὁρῶν†. κοινὴν ἐκεκτήμην τὴν οἰκίαν, κοινὴν τὴν τράπεζαν, ἅπαντα κοινά. οἰκονόμος τις εἶναι ἐνόμιζον τῶν ἐν χρείᾳ καθεστηκότων, οὐκ ἐμὰ τὰ ἐμὰ ἡγούμενος, ἀλλὰ δεσποτικὰ τὰ ἐμά. ὁ κύριος ἔδωκεν, οὐκοῦν διανεμέσθω τοῖς συνδούλοις.» σιτομέτριον ἦν· οὐ γὰρ ἐθεράπευεν αὐτοὺς ὑποδεχόμενος μόνον, ἀλλὰ καὶ ἐφόδια τῆς μετὰ ταῦτα πενίας παρεῖχεν, ὥστε μὴ τῇ παρούσῃ μόνον ἡσθῆναι παραμυθίᾳ, ἀλλὰ καὶ τῇ τῶν μελλόντων ἐλπίδι τρυφᾶν. ἡμεῖς δὲ αὐτοὺς καὶ προϊσταμένους ἀπελαύνομεν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Όση λοιπόν προσπάθεια καταβάλλουν τώρα οι φτωχοί ενοχλώντας εκείνους που οφείλουν και έχουν τη δυνατότητα να τους απλώσουν το χέρι, τόση προσπάθεια κατέβαλλε εκείνος τότε αναζητώντας με επιμονή αυτούς που έπρεπε να ευεργετηθούν. «Είθε να μου έδινε κάποιος», λέγει, «έναν άνθρωπο να με ακούσει· εάν δεν είχα φοβηθεί το χέρι του Κυρίου, και το χρεωστικό γραμμάτιο που είχα εναντίον κάποιου, εάν δεν το έβαζα στους ώμους μου σαν στεφάνι για να το διαβάσω, και αν δεν το έσκιζα και το επέστρεφα χωρίς να λάβω τίποτα από τον οφειλέτη μου· αν ποτέ η γη στέναξε εξαιτίας μου, και αν τα αυλάκια της έκλαψαν όλα μαζί· αν έφαγα τη σοδειά της μόνος μου χωρίς να την πληρώσω, και αν έδιωξα και λύπησα την ψυχή του ιδιοκτήτη της γης, τότε αντί για σιτάρι ας μου φυτρώσει τσουκνίδα, και αντί για κριθάρι, αγκάθια». «Τον κάθε άπορο», προσθέτει, «τον έκανα ομόστεγό μου, του πρόσφερα μερίδιο από τη στέγη μου, και δεν περιοριζόμουν απλώς στο να τον βλέπω στην αγορά. Είχα το σπίτι κοινό για όλους, κοινό το τραπέζι, τα πάντα κοινά. Θεωρούσα τον εαυτό μου ως έναν οικονόμο αυτών που βρίσκονταν σε ανάγκη, μη θεωρώντας τα υπάρχοντά μου ως δικά μου, αλλά ως ιδιοκτησία του Δεσπότη. Ο Κύριος τα έδωσε, επομένως ας διανεμηθούν στους συνδούλους». Υπήρχε τακτική διανομή τροφίμων· διότι δεν τους περιποιούνταν μόνο προσφέροντάς τους φιλοξενία, αλλά τους παρείχε και εφόδια για τις μελλοντικές τους στερήσεις, ώστε να μη χαίρονται μόνο με την παρούσα παρηγοριά, αλλά να ευφραίνονται και με την ελπίδα των μελλοντικών αγαθών. Εμείς όμως τους διώχνουμε μακριά, ακόμη και όταν στέκονται ικετευτικά μπροστά μας.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸν Ἰὼβ (ἐν ταῖς σειραῖς)
Νῦν μὲν γὰρ ἐφ᾽ ἡμῶν, πολλοὶ τῶν πενθούντων τρέφουσι κόμην, ἐκεῖνος δὲ περιῄρει. Διὰ τί; τῷ πενθοῦντι τὸ σπουδαζόμενον ἦν, εἰς τὸ ἐναντίον σχῆμα περιστῆσαι τὴν κατάστασιν. Ὅπου οὖν τιμᾶται κόμη, σημεῖον πένθους τὸ κείρεσθαι. Διέῤῥηξε δὲ τὰ ἱμάτια, τῷ μὲν σχήματι, πρὸς πάθος ἀποδυρόμενος, τῇ δὲ ἀληθείᾳ, πρὸς πάλην ἀποδυόμενος, καὶ εἰς τὸν ἀγῶνα λοιπὸν ἑαυτὸν καθιεὶς, ἵνα ὡς γυμνὸς ἀθλητὴς περιπλακῇ τῷ ἀντιπάλῳ. «Καὶ πεσὼν χαμαὶ προσεκύνησε τῷ Κυρίῳ, καὶ εἶπεν, Αὐτὸς γυμνὸς ἐξῆλθον ἐκ κοιλίας μητρός μου, γυμνὸς καὶ ἀπελεύσομαι ἐκεῖ.» Οὗτος ὁ Ἰὼβ συνέκοψε τοῦ διαβόλου τὴν ὄψιν, παιόμενος, οὐ παίων· ἐκένωσεν αὐτοῦ τὴν βελοθήκην ἅπασαν, κατατοξευόμενος παρ᾽ αὐτοῦ συνεχῶς· ἅπαν ὑπέμεινε πειρασμῶν εἶδος, καὶ ἕκαστον μεθ᾽ ὑπερβολῆς ἁπάσης. Τὰ γὰρ δοκοῦντα κατὰ τὸν βίον εἶναι λυπηρὰ, καὶ ὄντα, ταῦτα μάλιστα πάντων ἐστὶ, πενία, καὶ νόσος, καὶ παίδων ἀποβολὴ, καὶ ἐχθρῶν ἐπανάστασις, καὶ φίλων ἀγνωμοσύνη, καὶ λιμὸς, καὶ σαρκὸς ὀδύναι διηνεκεῖς, καὶ λοιδορίαι, καὶ συκοφαντίαι, καὶ τὸ πονηρὰν κτήσασθαι ὑπόληψιν· καὶ ταῦτα ἅπαντα εἰς ἓν ἐξεχύθη σῶμα, καὶ μιᾶς κατεσκεδάσθη ψυχῆς, καὶ τὸ δὴ χαλεπώτερον, ὅτι καὶ ἀμελετήτῳ ὄντι ἐπέθετο.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι, ενώ στην εποχή μας πολλοί από εκείνους που πενθούν αφήνουν τα μαλλιά τους να μακραίνουν, εκείνος τα έκοβε. Γιατί; Επειδή η επιδίωξη εκείνου που πενθούσε ήταν να μεταβάλει την κατάστασή του στην αντίθετη μορφή. Εκεί λοιπόν όπου τιμάται η κόμη, το κούρεμα αποτελεί σημείο πένθους. Έσκισε δε τα ιμάτιά του, φαινομενικά μεν θρηνώντας από πόνο, στην πραγματικότητα όμως εκδυόμενος για πάλη, και ρίχνοντας λοιπόν τον εαυτό του στον αγώνα, προκειμένου να συμπλακεί με τον αντίπαλο ως γυμνός αθλητής. «Και αφού έπεσε κατά γης, προσκύνησε τον Κύριο και είπε: Γυμνός βγήκα από την κοιλιά της μητέρας μου, και γυμνός θα επιστρέψω εκεί». Αυτός ο Ιώβ κατέκοψε το πρόσωπο του διαβόλου, ενώ δεχόταν χτυπήματα και όχι ενώ τον χτυπούσε· άδειασε ολόκληρη τη φαρέτρα του, ενώ κατατοξευόταν από αυτόν συνεχώς· υπέμεινε κάθε είδος πειρασμού, και το καθένα με τη μέγιστη υπερβολή. Διότι τα πράγματα που θεωρούνται και όντως είναι λυπηρά στη ζωή, είναι προπάντων τα εξής: η φτώχεια, η ασθένεια, η απώλεια των παιδιών, η εξέγερση των εχθρών, η αγνωμοσύνη των φίλων, η πείνα, οι συνεχείς οδύνες της σάρκας, οι λοιδορίες, οι συκοφαντίες και η απόκτηση κακής φήμης· και όλα αυτά ξεχύθηκαν πάνω σε ένα σώμα και καταπονήσαν μία ψυχή, και το πλέον δυσχερέστερο ήταν ότι του επιτέθηκαν ενώ ήταν απροετοίμαστος.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸν Ἰὼβ (ἐν ταῖς σειραῖς)
Τούτων γὰρ ἕκαστον ἱκανὸν μὲν, καὶ καθ᾽ ἑαυτὸ, θορυβῆσαι· ὅταν δὲ καὶ ὁμοῦ φαίνεται συντρέχοντα, ἐννόησον τῶν κυμάτων τὸ ὕψος, ὅση τοῦ χειμῶνος ἡ ὑπερβολή. Ἀλλὰ ὅμως οὐκ εἶπεν οὐδὲν τοιοῦτον, οἷον εἰκός τινας τῶν ἀσθενεστέρων εἰπεῖν· Ἐπὶ τούτοις ἔθρεψα τοὺς παῖδας, καὶ μετὰ ἀκριβείας ἁπάσης ἤσκησα; ἐπὶ τούτοις ἠνέῳξα τὴν οἰκίαν τοῖς παριοῦσιν, ἵνα μετὰ τοὺς πολλοὺς δρόμους ἐκείνους, τοὺς ὑπὲρ τῶν δεομένων, τοὺς ὑπὲρ τῶν γυμνῶν, τοὺς ὑπὲρ τῶν ὀρφανῶν, ταύτας ἀπολάβω τὰς ἀμοιβάς; Ἀλλὰ ἀντὶ τούτων, ἐπὶ τῇ συμφορᾷ τῶν παίδων, τὰ πάσης θυσίας κρείττονα ἀνήνεγκεν, ἃ μυρίων στεφάνων μᾶλλον ἀνέδησε τὴν ἁγίαν ἐκείνην κεφαλὴν, καὶ σαλπίγγων πολλῶν λαμπρότερον ἀνεκήρυξεν· ἔφη γάρ· Αὐτὸς γυμνὸς ἐξῆλθον ἐκ κοιλίας μητρός μου, γυμνὸς καὶ ἀπελεύσομαι· μὴ γὰρ ἐμὰ ταῦτα ἦν, μικρὸν ὕστερον ἀποστήσεσθαι τούτων ἔμελλον· Οὐδὲν γὰρ εἰσηνέγκαμεν εἰς τὸν κόσμον, δῆλον ὅτι οὐδὲ ἐξενεγκεῖν τι δυνάμεθα. Καὶ πρὸ τῶν ῥημάτων, πεσὼν χαμαὶ προσκυνεῖ· καίτοι γὰρ τοιαῦτα παθὼν, τῆς εἰς Θεὸν εὐσεβείας οὐκ ἀπέστη, ἀλλὰ πεσὼν ἐπὶ τὴν γῆν, ἐκεῖνον κατέβαλε τὸν εἰπόντα· Ἦ μὴν εἰς πρόσωπόν σε εὐλογήσει.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι καθένα από αυτά είναι ικανό, από μόνο του, να προκαλέσει ταραχή· όταν όμως φαίνονται να συντρέχουν όλα μαζί, αναλογίσου το ύψος των κυμάτων, πόσο υπερβολική είναι η τρικυμία. Αλλά όμως δεν είπε τίποτε τέτοιο, όπως θα ήταν φυσικό να πουν κάποιοι από τους πιο αδύναμους: «Γι' αυτά ανέθρεψα τα παιδιά μου και με κάθε επιμέλεια τα διαπαιδαγώγησα; Γι' αυτά άνοιξα την οικία μου στους περαστικούς, ώστε μετά από τόσους αγώνες, αυτούς υπέρ των ενδεών, υπέρ των γυμνών, υπέρ των ορφανών, να λάβω τέτοιες αμοιβές;». Αλλά αντί για αυτά, μπροστά στη συμφορά των παιδιών του, προσέφερε λόγια ανώτερα από κάθε θυσία, τα οποία στεφάνωσαν εκείνη την αγία κεφαλή περισσότερο από μύρια στεφάνια, και τη διακήρυξαν πιο λαμπρά από τον ήχο πολλών σαλπίγγων. Διότι είπε: «Γυμνός βγήκα από την κοιλιά της μητέρας μου, γυμνός και θα αναχωρήσω· διότι δεν ήταν δικά μου αυτά, και λίγο αργότερα επρόκειτο να τα αποχωριστώ. Διότι τίποτε δεν φέραμε στον κόσμο, επομένως είναι φανερό ότι ούτε να πάρουμε κάτι μαζί μας μπορούμε». Και πριν από αυτά τα λόγια, πέφτοντας στο έδαφος, προσκυνά· διότι, αν και υπέστη τέτοια δεινά, δεν απομακρύνθηκε από την ευσέβεια προς τον Θεό, αλλά πέφτοντας στη γη κατέβαλε εκείνον που είχε πει: «Σίγουρα κατά πρόσωπο θα σε βλασφημήσει».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸν Ἰὼβ (ἐν ταῖς σειραῖς)
Ἔδειξε τὴν φύσιν, ἔδειξε καὶ τὴν εὐλάβειαν· σωφρόνως γὰρ τὴν περὶ τοὺς παῖδας συμπάθειαν ἐνδειξάμενος, φθάνει τῇ ἀνδρείᾳ τὸ πάθος, καὶ οὐκέτι πρὸς θρήνους ἐξέρχεται, ἀλλὰ τοὺς θείους ἐκείνους ἀποφθέγγεται λόγους· Γυμνὸς γὰρ, φησὶν, ἐξῆλθον ἐκ κοιλίας μητρός μου, γυμνὸς καὶ ἀπελεύσομαι ἐκεῖ. Ποίας μέμνηται κοιλίας; μήποτε ἆρα τὴν πρώτην δημιουργίαν, κοιλίαν λέγει, τῆς ἀπὸ γῆς τὸν ἄνθρωπον γυμνὸν, καὶ ἐλεύθερον πάσης κακίας συμπηξαμένην, τὴν τοῦ προπάτορος οἰκειούμενος δημιουργίαν; ὡς εἶναι τὸν νοῦν τοιοῦτον· Γυμνὸς ἐκ τῆς γῆς διεπλάσθην, παρὰ τῆς θείας χάριτος, ἀπέριττός τις, καὶ οἱονεὶ τυγχάνων ἄϋλος, γυμνὸς οὖν καὶ ἀπελεύσομαι ἐκεῖ· ποῦ; δῆλον, ὅτι ἐπὶ τὸν τόπον τὸν πένθους ἐλεύθερον. Εἰ γὰρ πρὸς τὸ προχείρως νοούμενον, τὴν διάνοιαν λάβοις, καὶ ὑπολάβοις, ὅτι Ἐκ τῆς μητρικῆς νηδύος προελθὼν, εἰς ταύτην πάλιν ἀπελεύσομαι, οὐδὲ [τὸ] τοῦ λόγου σώζεται εὐπρεπὲς, οὐδὲ ἡ ἁρμονία τῆς λέξεως. Τίς γὰρ τῶν εὐφρονούντων ἐπὶ τῆς ἑαυτῆς διανοίας ἀδικήσοι τὴν φύσιν, γαστρὶ μὲν μητρὸς τὸν ἐξ αὐτῆς ἀποδιδοὺς, διαφθείρων δὲ δι᾽ ἀμφοτέρων ἑκάτερον, μιᾷ μυθολογίᾳ φόνον διπλοῦν ἐργαζόμενος;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Έδειξε τη φύση, έδειξε και την ευσέβεια· διότι, αφού εκδήλωσε με σωφροσύνη τον πόνο του για τα παιδιά του, προλαβαίνει με την ανδρεία το πάθος, και δεν ξεσπά πλέον σε θρήνους, αλλά αναφωνεί εκείνα τα θεία λόγια: «Γυμνός», λέει, «βγήκα από την κοιλιά της μητέρας μου, γυμνός και θα επιστρέψω εκεί». Ποια κοιλιά άραγε αναφέρει; Μήπως ονομάζει κοιλιά την πρώτη δημιουργία, η οποία έπλασε από το χώμα τον άνθρωπο γυμνό και ελεύθερο από κάθε κακία, οικειοποιούμενος έτσι τη δημιουργία του προπάτορα; Ώστε το νόημα να είναι το εξής: «Γυμνός πλάστηκα από τη γη, μέσω της θείας χάριτος, εντελώς απέριττος και οιονεί άυλος, γυμνός λοιπόν και θα επιστρέψω εκεί». Πού; Προφανώς στον τόπο που είναι ελεύθερος από το πένθος. Διότι, εάν εκλάβεις το νόημα σύμφωνα με την πρόχειρη ερμηνεία και υποθέσεις ότι «Αφού προήλθα από τη μητρική μήτρα, σε αυτήν πάλι θα επιστρέψω», δεν διασώζεται ούτε η ευπρέπεια του λόγου ούτε η αρμονία της έκφρασης. Διότι ποιος λογικός άνθρωπος, έχοντας σώας τας φρένας, θα αδικούσε τη φύση, επιστρέφοντας αυτόν που γεννήθηκε από την κοιλιά της μητέρας του πίσω σε αυτήν, καταστρέφοντας και τους δύο, τον καθένα μέσω του άλλου, διαπράττοντας με αυτή τη μυθοπλασία διπλό φόνο;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸν Ἰὼβ (ἐν ταῖς σειραῖς)
Διὰ δὴ τοῦτο οὐκ ἔχων οὐδεμίαν αἰτίαν ἐπιθεῖναι τῇ συμφορᾷ, ἐπὶ τὸ ἀκατάληπτον τῆς τοῦ Θεοῦ οἰκονομίας καταφεύγει, καὶ ἐπὶ τὸ δοκοῦν αὐτῷ ἀναφέρων τὰ γενόμενα, ἔλεγεν· Ὡς τῷ Κυρίῳ ἔδοξεν, οὕτω καὶ ἐγένετο. Οὐ γὰρ οἶμαι δεῖν ἐξετάζειν Δεσποτικὴν γνώμην· Εἴη τὸ ὄνομα Κυρίου εὐλογημένον.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Για αυτόν ακριβώς τον λόγο, μη έχοντας να αποδώσει καμία αιτία στη συμφορά, καταφεύγει στο ακατάληπτο της οικονομίας του Θεού, και ανάγοντας τα όσα συνέβησαν στο θέλημά Του, έλεγε: Όπως έκρινε ο Κύριος, έτσι και έγινε. Διότι δεν θεωρώ ότι πρέπει να εξετάζουμε τη Δεσποτική βουλή· ας είναι το όνομα του Κυρίου ευλογημένο.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸν Ἰὼβ (ἐν ταῖς σειραῖς)
Ἐκεῖνος δὲ, οὐδὲ τοῦτο πέπονθεν, ἀλλὰ καθαρὰ μὲν ἡ διάνοια βλασφημίας ἦν, καθαρὰ δὲ ἡ γλῶττα πονηρῶν ῥημάτων. Καὶ οὐκ ἔδωκεν ἀφροσύνην τῷ Θεῷ, τουτέστιν, οὐ κατέγνω τῶν γεγενημένων ἀδικίαν· οὐκ εἶπεν, ὡς πολλοὶ, Ἁπλῶς καὶ ὡς ἔτυχε τὰ πράγματα φέρεται, ἀλλά· Ὡς τῷ Κυρίῳ ἔδοξεν, οὕτω καὶ ἐγένετο.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Εκείνος όμως δεν έπαθε ούτε αυτό, αλλά η μεν διάνοιά του ήταν καθαρή από βλασφημία, η δε γλώσσα του καθαρή από πονηρά λόγια. Και δεν απέδωσε αφροσύνη στον Θεό, δηλαδή δεν καταλόγισε αδικία στα όσα συνέβησαν· δεν είπε, όπως πολλοί, «απλώς και στην τύχη κατευθύνονται τα πράγματα», αλλά: «Όπως φάνηκε καλό στον Κύριο, έτσι και έγινε».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸν Ἰὼβ (ἐν ταῖς σειραῖς)
Ταῦτα γὰρ χαλεπὰ κατὰ τοῦ διαβόλου τὰ βέλη, αὕτη καιρία ἡ πληγή· τότε μάλιστα λαμπροὶ οἱ στέφανοι. Ἐπεὶ καὶ τὸν μακάριον Ἰὼβ τοῦτο μάλιστα λαμπρὸν ἀπέφηνε, τοῦτο ἀνεκήρυξε, τὸ ἐν καιρῷ πειρασμοῦ, καὶ νόσου, καὶ πενίας, ἀπερίτρεπτον φανῆναι καὶ ἄσειστον τὴν διάνοιαν, τὰ εὐχαριστήρια τῷ Θεῷ ἀνενεγκεῖν ῥήματα, καὶ τὴν πνευματικὴν ἐκείνην θυσίαν. Θυσία γὰρ ἦν τὰ ῥήματα αὐτοῦ ἅπερ ἔλεγεν· Ὁ Κύριος ἔδωκεν, ὁ Κύριος ἀφείλατο, καὶ τὰ ἑξῆς· ὃ δὴ καὶ ἡμεῖς αἰεὶ ποιῶμεν, ἐν πειρασμοῖς, ἐν περιστάσεσιν, ἐν ἐπιβουλαῖς, τὸν Θεὸν δοξάζοντες.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι αυτά είναι τα ισχυρά βέλη εναντίον του διαβόλου, αυτό είναι το καίριο πλήγμα· τότε προπάντων είναι λαμπροί οι στέφανοι. Επειδή και τον μακάριο Ιώβ αυτό προπάντων τον ανέδειξε λαμπρό, αυτό τον δόξασε: το ότι δηλαδή σε καιρό πειρασμού, ασθένειας και πενίας, φάνηκε το φρόνημά του ακλόνητο και άσειστο, και ανέπεμψε ευχαριστήρια λόγια προς τον Θεό, προσφέροντας εκείνη την πνευματική θυσία. Διότι θυσία ήταν τα λόγια του τα οποία έλεγε: «Ο Κύριος έδωσε, ο Κύριος αφαίρεσε», και τα εξής· το οποίο ακριβώς ας πράττουμε πάντοτε και εμείς, σε πειρασμούς, σε δυσχερείς περιστάσεις, σε επιβουλές, δοξάζοντας τον Θεό.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸν Ἰὼβ (ἐν ταῖς σειραῖς)
Σκόπει κἀνταῦθα τὴν ὑπερβολήν· ὥσπερ γὰρ ἐν τοῖς δεινοῖς μετὰ πάσης σφοδρότητος τὰ ἐπενεχθέντα ἤνεγκεν, οὕτω καὶ ἐν τῇ εὐημερίᾳ τὴν ἀρετὴν ἑκάστην μετὰ πολλῆς κατώρθωσε τῆς περιουσίας, οὐχ ἁπλῶς, οὐδὲ ὡς ἔτυχεν, ἀλλὰ πρὸς αὐτὸ τὸ ἄκρον ἀφικόμενος· οὕτω καὶ ἥμερος, οὐ μόνον πρὸς τοὺς ἄλλους, ἀλλὰ καὶ πρὸς τοὺς οἰκέτας ἐδείκνυτο· ἐντεῦθεν γὰρ ἐπιείκεια ἅπασα, ὅταν πρὸς τὸν ὑποτεταγμένον φιλάνθρωπός τις ᾖ, καὶ μὴ βίαιος· ἔλεγον οὖν οἱ θεράποντες· Τίς ἂν δῴη ἡμῖν τῶν σαρκῶν αὐτοῦ ἐμπλησθῆναι; Ἐνταῦθα τὸν ἔρωτα διηγεῖται τῶν οἰκετῶν τὸν μανικὸν, ὃν περὶ αὐτὸν εἶχον, διακαεῖς αὐτοῦ καταστάντες ἐρασταὶ, ἀφ᾽ ὧν αὐτὸς εἰς αὐτοὺς ἐπεδείκνυτο. Οὕτω γὰρ, φησὶν, ἐξεκρέμαντό μου, οὕτως ἀντείχοντο, οὕτως ἦσαν προσηλωμένοι, οὕτως ἐρῶντες, ὡς ἐπιθυμεῖν καὶ αὐτῶν ἐμπλησθῆναι τῶν σαρκῶν [καταπιεῖν καὶ καταφαγεῖν], διὰ τὸ σφόδρα φιλεῖν καὶ ἐκκαίεσθαι· οὕτω λίαν ἤμην ταῖς θεραπαίναις χρηστὸς καὶ γλυκὺς, ὡς εἰ οἷόν τε ἦν καὶ αὐτῶν μου τῶν σαρκῶν ἐμφορηθῆναι, ἡδέως ἂν τοῦτο ἐποίουν. «Ἔξω δὲ οὐκ ηὐλίζετο ξένος, ἡ δὲ θύρα μου παντὶ ἐλθόντι ἠνέῳκτο.» Τοῦτο τῆς φιλοξενίας, καὶ Ἀβραμιαίας εὐγενίας τὸ ἐπίσημον. Κοινὴν, φησὶν, ἐκεκτήμην τὴν οἰκίαν, κοινὴν τὴν τράπεζαν, οὐκ ἐμὰ τὰ ἐμὰ ἡγούμενος, ἀλλὰ Δεσποτικά. Ὁ Κύριος ἔδωκεν, οὐκοῦν διανεμέσθω τοῖς συνδούλοις τὸ σιτομέτριον.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Παρατήρησε και εδώ την υπερβολή· διότι, όπως ακριβώς κατά τις συμφορές υπέμεινε με κάθε εγκαρτέρηση όσα του επήλθαν, έτσι και κατά την ευημερία κατόρθωσε την κάθε αρετή με πολλή αφθονία, όχι απλώς, ούτε τυχαία, αλλά φτάνοντας στο ίδιο το αποκορύφωμα. Τόσο ήμερος φαινόταν, όχι μόνο προς τους άλλους, αλλά και προς τους υπηρέτες του· διότι από εδώ φαίνεται η απόλυτη επιείκεια, όταν κανείς είναι φιλάνθρωπος και όχι βίαιος απέναντι στον υποτακτικό του. Έλεγαν λοιπόν οι υπηρέτες: «Ποιος θα μας έδινε να χορτάσουμε από τις σάρκες του;». Εδώ διηγείται τη σφοδρή αγάπη που του έτρεφαν οι υπηρέτες του, έχοντας γίνει θερμοί αγαπητές του εξαιτίας της συμπεριφοράς που τους επεδείκνυε. Διότι τόσο πολύ, λέει, κρέμονταν από εμένα, τόσο πολύ ήταν προσκολλημένοι, τόσο αφοσιωμένοι, με τέτοια αγάπη, ώστε να επιθυμούν να χορτάσουν ακόμη και από αυτές τις σάρκες μου [να τις καταπιούν και να τις καταφάγουν], επειδή με αγαπούσαν υπερβολικά και φλέγονταν από αγάπη. Τόσο πολύ καλός και γλυκύς ήμουν προς τους υπηρέτες μου, ώστε, αν ήταν δυνατόν να τραφούν και από αυτές τις ίδιες μου τις σάρκες, θα το έκαναν μετά χαράς. «Έξω δε δεν διανυκτέρευε κανένας ξένος, αλλά η θύρα μου ήταν ανοιχτή σε καθέναν που ερχόταν». Αυτό είναι το χαρακτηριστικό γνώρισμα της φιλοξενίας και της αβραμιαίας ευγένειας. Κοινό, λέει, είχα το σπίτι, κοινή την τράπεζα, μην θεωρώντας δικά μου τα όσα είχα, αλλά του Δεσπότου. Ο Κύριος τα έδωσε, επομένως ας διανέμεται στους συνδούλους το σιτηρέσιο.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸν Λάζαρον
δʹ. Καὶ πῶς ἔστιν ἄνθρωπον ὄντα, φησὶ, μὴ ἀλγεῖν; Τοὐναντίον μὲν οὖν λέγω· πῶς ἔστιν ἄνθρωπον ὄντα ἀλγεῖν, λόγῳ τιμηθέντα καὶ λογισμῷ, καὶ ταῖς περὶ τῶν μελλόντων ἐλπίσι; Καὶ τίς ἐστιν, ὃς οὐχ ἑάλω τῷ πάθει τούτῳ; φησί. Πολλοὶ καὶ πολλαχοῦ, καὶ ἐφ᾽ ἡμῶν, καὶ ἐπὶ τῶν προγόνων τῶν ἡμετέρων. Ὁ γοῦν Ἰὼβ, ὁλοκλήρου τοῦ χοροῦ τῶν παίδων ἀπελθόντος, ἄκουσον τί φησιν· Ὁ Κύριος ἔδωκεν, ὁ Κύριος ἀφείλετο· ὡς τῷ Κυρίῳ ἔδοξεν, οὕτω καὶ ἐγένετο. Θαυμαστὰ μὲν οὖν ταῦτα καὶ ἁπλῶς ἀκουόμενα· ἂν δὲ καὶ μετ᾽ ἀκριβείας ἐξετάσῃς αὐτὰ, τότε μειζόνως ὄψει τὸ θαῦμα. Ἐννόησον γὰρ, ὅτι οὐχὶ τοὺς ἡμίσεις ἔλαβεν ὁ διάβολος, καὶ τοὺς ἡμίσεις ἀφῆκεν, οὐδὲ τοὺς πλείονας ἔλαβε, καὶ τοὺς ἐλάττους ἀφῆκεν· ἀλλὰ ὁλόκληρον ἐτρύγησε τὸν καρπὸν, καὶ τὸ δένδρον οὐ κατέβαλε· πᾶσαν ἐπήγαγε τὴν θάλατταν μετὰ τῶν κυμάτων, καὶ τὸ σκάφος οὐ κατεπόντισεν· ὅλην τὴν δύναμιν ἐκένωσε, καὶ τὸν πύργον οὐκ ἔσεισε.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
δ΄. Και πώς είναι δυνατόν, λέει, όντας κανείς άνθρωπος να μην πονά; Εγώ, αντίθετα, λέω: πώς είναι δυνατόν όντας άνθρωπος να πονά, αφού έχει τιμηθεί με λογική και σκέψη, και με τις ελπίδες για τα μέλλοντα; Και ποιος υπάρχει, λέει, που δεν κυριεύθηκε από αυτό το πάθος; Πολλοί και σε πολλά μέρη, και στην εποχή μας και στην εποχή των προγόνων μας. Ο Ιώβ για παράδειγμα, όταν έφυγε από τη ζωή ολόκληρος ο χορός των παιδιών του, άκου τι λέει: Ο Κύριος τα έδωσε, ο Κύριος τα αφαίρεσε· όπως φάνηκε καλό στον Κύριο, έτσι και έγινε. Αυτά βέβαια είναι θαυμαστά ακόμη και όταν απλώς τα ακούει κανείς· εάν όμως τα εξετάσεις με ακρίβεια, τότε θα δεις το θαύμα ακόμη μεγαλύτερο. Διότι αναλογίσου ότι ο διάβολος δεν πήρε τους μισούς και άφησε τους άλλους μισούς, ούτε πήρε τους περισσότερους και άφησε τους λιγότερους, αλλά τρύγησε ολόκληρο τον καρπό, και το δέντρο δεν το κατέρριψε· έφερε εναντίον του ολόκληρη τη θάλασσα με τα κύματα, και το σκάφος δεν το καταπόντισε· εξάντλησε όλη του τη δύναμη, και τον πύργο δεν τον κλόνισε.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸν παραλυτικὸν τὸν διὰ τῆς στέγης χαλασθέντα
Ἀλλ᾽ ὅμως μετὰ τοιαῦτα καὶ τοσαῦτα οὐκ ἐθρήνησεν, οὐκ ἀπεδυσπέτησεν, ἀλλὰ τί φησιν; Ὁ Κύριος ἔδωκεν, ὁ Κύριος ἀφείλετο, ὡς τῷ Κυρίῳ ἔδοξεν, οὕτω καὶ ἐγένετο· εἴη τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου εὐλογημένον εἰς τοὺς αἰῶνας. Ταύτην καὶ ἡμεῖς ἐφ᾽ ἑκάστῳ τῶν συμβαινόντων ἡμῖν φθεγγώμεθα τὴν φωνὴν, κἂν ζημία χρημάτων, καὶ σωμάτων ἀῤῥωστία, καὶ ἐπήρεια, καὶ συκοφαντία, κἂν ὁτιοῦν τῶν ἀνθρωπίνων συμβαίνῃ κακῶν, ταῦτα λέγωμεν· Ὁ Κύριος ἔδωκεν, ὁ Κύριος ἀφείλετο· ὡς τῷ Κυρίῳ ἔδοξεν, οὕτω καὶ ἐγένετο, εἴη τὸ ὄνομα Κυρίου εὐλογημένον εἰς τοὺς αἰῶνας. Ἂν οὕτω φιλοσοφήσωμεν, οὐδὲν οὐδέποτε πεισόμεθα κακὸν, κἂν μυρία πάσχωμεν· ἀλλ᾽ ἔσται μεῖζον τῆς ζημίας τὸ κέρδος, πλείω τῶν κακῶν τὰ ἀγαθὰ, διὰ τῶν ῥημάτων τούτων ἵλεω τὸν Θεὸν σεαυτῷ ποιῶν, τὴν τυραννίδα ἀποκρουόμενος. Ὁμοῦ γὰρ ἐφθέγξατο ἡ γλῶσσα τὰ ῥήματα ταῦτα, καὶ εὐθέως ἀπεπήδησεν ὁ διάβολος· ἐκείνου δὲ ἀποπηδήσαντος, καὶ τὸ τῆς ἀθυμίας νέφος ἀπελαύνεται, καὶ οἱ θλίβοντες ἡμᾶς δραπετεύουσι λογισμοὶ, συνεκπηδῶντες ἐκείνῳ, καὶ πρὸς τούτοις πᾶσι καὶ τῶν ἐνταῦθα ἀγαθῶν, καὶ τῶν ἐν οὐρανῷ ἐπιτεύξῃ πάντων. Καὶ τὸ ὑπόδειγμα ἀσφαλὲς ἀπὸ τοῦ Ἰὼβ, ἀπὸ τῶν ἀποστόλων, οἳ διὰ τὸν Θεὸν καταφρονήσαντες τῶν ἐνταῦθα δεινῶν, τῶν αἰωνίων ἐπέτυχον ἀγαθῶν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αλλά όμως, μετά από τέτοια και τόσα δεινά, δεν θρήνησε, δεν αγανάκτησε, αλλά τι λέει; Ο Κύριος έδωσε, ο Κύριος αφαίρεσε· όπως φάνηκε καλό στον Κύριο, έτσι και έγινε· ας είναι το όνομα του Κυρίου ευλογημένο στους αιώνες. Τα ίδια λόγια ας αρθρώνουμε και εμείς για καθετί από όσα μας συμβαίνουν, είτε πρόκειται για απώλεια χρημάτων, είτε για σωματική ασθένεια, είτε για κακοβουλία και συκοφαντία, οποιοδήποτε από τα ανθρώπινα δεινά και αν συμβαίνει, αυτά ας λέμε: Ο Κύριος έδωσε, ο Κύριος αφαίρεσε· όπως φάνηκε καλό στον Κύριο, έτσι και έγινε, ας είναι το όνομα του Κυρίου ευλογημένο στους αιώνες. Εάν αποκτήσουμε ένα τέτοιο φιλοσοφημένο φρόνημα, ποτέ δεν πρόκειται να πάθουμε κανένα κακό, έστω και αν υποστούμε μύρια δεινά· απεναντίας, το κέρδος θα είναι μεγαλύτερο από τη ζημία, και τα αγαθά περισσότερα από τα κακά, διότι με αυτά τα λόγια καθιστάς τον Θεό ίλεω απέναντί σου, αποκρούοντας την τυραννία. Επειδή, με το που πρόφερε η γλώσσα αυτά τα λόγια, αμέσως τράπηκε σε φυγή ο διάβολος· και καθώς αυτός τράπηκε σε φυγή, διασκορπίζεται και το νέφος της αθυμίας, και οι λογισμοί που μας θλίβουν δραπετεύουν φεύγοντας μαζί με εκείνον, και εκτός από όλα αυτά, θα επιτύχεις τόσο τα επίγεια αγαθά όσο και όλα τα επουράνια. Και το παράδειγμα τούτο είναι ασφαλές, προερχόμενο από τον Ιώβ και από τους αποστόλους, οι οποίοι, επειδή περιφρόνησαν τα επίγεια δεινά για χάρη του Θεού, κατέκτησαν τα αιώνια αγαθά.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸν πειράζοντα διάβολον
Ἀνελὼν γὰρ τὸ ζητεῖν (κατὰ συγχώρησιν λέγω) εἰ χρησίμως ἔλαβε παρ᾽ ἡμῶν ὁ Θεὸς, ἐκεῖνο λέγω μόνον, ὅτι εἰ ἔλαβε τὰ δοθέντα, οὐδὲ οὕτως ἐγκαλεῖν τις εἶχεν αὐτῷ· καὶ γὰρ κύριος ἦν τῶν αὑτοῦ. Ἐν ἀνθρώποις μὲν, ὅταν ἡμῖν παρακαταθῶνται χρήματα καὶ δανείζωσιν ἀργύριον, χάριν ὁμολογοῦμεν τοῦ χρόνου, καθ᾽ ὃν δὴ ἐδάνεισαν, οὐκ ἀγανακτοῦμεν δὲ ὑπὲρ τοῦ χρόνου, καθ᾽ ὃν ἀφαιροῦνται τὰ ἴδια· τῷ Θεῷ δὲ τὰ αὑτοῦ βουλομένῳ λαβεῖν ἐγκαλέσομεν, εἰπέ μοι; καὶ πῶς οὐκ ἐσχάτης ταῦτα ἀνοίας; Ἀλλ᾽ οὐχ ὁ μέγας καὶ γενναῖος Ἰὼβ οὕτως ἐποίησεν· οὐδὲ ἡνίκα ἐλάμβανε μόνον, ἀλλὰ καὶ ἡνίκα ἀφῄρητο, χάριν ὡμολόγει μεγίστην, οὑτωσὶ λέγων· Ὁ Κύριος ἔδωκεν, ὁ Κύριος ἀφείλετο· εἴη τὸ ὄνομα Κυρίου εὐλογημένον εἰς τοὺς αἰῶνας. Εἰ δὲ ὑπὲρ ἀμφοτέρων τούτων εὐχαριστεῖν δεῖ καὶ καθ᾽ ἑαυτὸ, καὶ τῆς δόσεως ἡ ἀφαίρεσις οὐκ ἔλαττον ᾖ χρησιμωτέρα, ποίαν ἂν σχοίημεν συγγνώμην, εἰπέ μοι, τὸν οὕτως ἥμερον καὶ φιλάνθρωπον καὶ κηδεμόνα, καὶ παντὸς ἰατροῦ σοφώτερον, καὶ παντὸς πατρὸς φιλοστοργότερον, καὶ παντὸς δικαστοῦ δικαιότερον, καὶ γεωργοῦ παντὸς ἐπιμελέστερον τὰς ἡμετέρας θεραπεύοντα ψυχὰς τοῖς ἐναντίοις ἀμειβόμενοι, καὶ ὃν προσκυνεῖν δέον, ἀποδυσπετοῦντες;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι, παραβλέποντας το να εξετάσουμε (μιλάω κατά παραχώρηση) εάν ο Θεός τα πήρε από εμάς για το συμφέρον μας, λέω μόνο τούτο: ότι και αν πήρε πίσω όσα είχαν δοθεί, ούτε και σε αυτήν την περίπτωση θα είχε κανείς το δικαίωμα να τον κατηγορήσει· διότι ήταν κύριος των δικών του αγαθών. Στις ανθρώπινες σχέσεις, βέβαια, όταν μας εμπιστεύονται χρήματα και μας δανείζουν αργύρια, χρωστάμε ευγνωμοσύνη για τον χρόνο κατά τον οποίο μας τα δάνεισαν, και δεν αγανακτούμε για τη στιγμή κατά την οποία παίρνουν πίσω τα δικά τους· τον Θεό, όμως, όταν θέλει να πάρει τα δικά του, θα τον κατηγορήσουμε, πες μου; Και πώς αυτά δεν αποτελούν δείγμα της έσχατης ανοησίας; Αλλά ο μέγας και γενναίος Ιώβ δεν έπραξε έτσι· ούτε μόνο όταν λάμβανε, αλλά και όταν του αφαιρέθηκαν τα πάντα, εξέφραζε τη μεγαλύτερη ευγνωμοσύνη, λέγοντας τα εξής: «Ο Κύριος τα έδωσε, ο Κύριος τα αφαίρεσε· ας είναι το όνομα του Κυρίου ευλογημένο στους αιώνες». Εάν, λοιπόν, πρέπει να ευχαριστούμε για καθένα από τα δύο αυτά καθεαυτό, και εάν η αφαίρεση δεν είναι καθόλου λιγότερο ωφέλιμη από τη δωρεά, ποια συγγνώμη θα μπορούσαμε να έχουμε, πες μου, εάν ανταποδίδουμε τα αντίθετα σε Αυτόν που είναι τόσο πράος, φιλάνθρωπος και κηδεμόνας, και σοφότερος από κάθε ιατρό, και πιο φιλόστοργος από κάθε πατέρα, και πιο δίκαιος από κάθε δικαστή, και πιο επιμελής από κάθε γεωργό στη θεραπεία των ψυχών μας, και εάν δυσφορούμε εναντίον Εκείνου τον οποίον οφείλουμε να προσκυνούμε;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τοὺς ἀνδριάντας
Ὁρᾷς ὅτι οὐχ αἱ τῶν πειρασμῶν προσβολαὶ, ἀλλ᾽ ἡ τῶν οἰκοδομούντων ἄνοια τὴν πτῶσιν ἐποίησεν; Καὶ γὰρ ἐκεῖ βροχὴ, καὶ ἐνταῦθα βροχή· κἀκεῖ ποταμοὶ, καὶ ἐνταῦθα ποταμοί· κἀκεῖ πνευμάτων προσβολαὶ, καὶ ἐνταῦθα τὸ αὐτὸ τοῦτο· κἀκεῖνος ᾠκοδόμησε, καὶ οὗτος ᾠκοδόμησε· καὶ ἡ αὐτὴ οἰκοδομὴ, καὶ οἱ αὐτοὶ πειρασμοί· ἀλλ᾽ οὐ τὸ αὐτὸ τέλος, ἐπειδὴ οὐχ ὁ αὐτὸς θεμέλιος. Οὐ γὰρ τῶν πειρασμῶν ἡ φύσις, ἀλλὰ τοῦ οἰκοδομήσαντος ἡ ἄνοια τὴν πτῶσιν ἐποίησεν· ἐπεὶ ἔδει καὶ τὴν ἐπὶ τῆς πέτρας οἰκοδομηθεῖσαν καταπεσεῖν οἰκίαν, νῦν δὲ οὐδὲν τοιοῦτον ἔπαθεν. Ἀλλὰ μὴ περὶ οἰκίας εἰρῆσθαι ταῦτα νομίζετε· περὶ γὰρ ψυχῆς ἐστιν ὁ λόγος, τὴν τῶν θείων λόγων ἀκρόασιν διὰ τῶν ἔργων ἐπιδεικνυμένης ἢ διακρουομένης. Οὕτως ᾠκοδόμησεν ἑαυτοῦ τὴν ψυχὴν ὁ Ἰώβ· κατέβη ἡ βροχὴ, πῦρ γὰρ ἔπεσεν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, καὶ κατέφαγε πάντα τὰ ποίμνια· ἦλθον οἱ ποταμοὶ, οἱ πυκνοὶ καὶ συνεχεῖς καὶ ἐπάλληλοι τῶν συμφορῶν ἄγγελοι, ὁ μὲν τῶν αἰπολίων, ὁ δὲ τῶν καμήλων, ὁ δὲ τῶν παίδων λέγων τὴν ἀπώλειαν· ἔπνευσαν οἱ ἄνεμοι, τὰ πικρὰ τῆς γυναικὸς ῥήματα· Εἰπὸν γάρ τι, φησὶ, ῥῆμα πρὸς Κύριον, καὶ τελεύτα· καὶ οὐκ ἔπεσεν ἡ οἰκία, οὐχ ὑπεσκελίσθη ἡ ψυχὴ, οὐκ ἐβλασφήμησεν ὁ δίκαιος, ἀλλὰ καὶ ηὐχαρίστησεν οὕτως εἰπών· Ὁ Κύριος ἔδωκεν, ὁ Κύριος ἀφείλετο, ὡς τῷ Κυρίῳ ἔδοξεν, οὕτω καὶ ἐγένετο.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Βλέπεις ότι δεν προκάλεσαν την πτώση οι προσβολές των πειρασμών, αλλά η ανοησία αυτών που οικοδόμησαν; Διότι και εκεί έπεσε βροχή, και εδώ βροχή· και εκεί ήλθαν ποταμοί, και εδώ ποταμοί· και εκεί υπήρξαν προσβολές των ανέμων, και εδώ το ίδιο ακριβώς· και εκείνος οικοδόμησε, και αυτός οικοδόμησε· και η ίδια οικοδομή ήταν, και οι ίδιοι πειρασμοί· όμως δεν υπήρξε το ίδιο τέλος, επειδή δεν υπήρχε το ίδιο θεμέλιο. Διότι δεν προκάλεσε την πτώση η φύση των πειρασμών, αλλά η ανοησία εκείνου που οικοδόμησε· επειδή, αλλιώς, θα έπρεπε να καταπέσει και η οικία που οικοδομήθηκε πάνω στην πέτρα, ενώ τώρα δεν έπαθε τίποτα τέτοιο. Αλλά μην νομίζετε ότι αυτά έχουν λεχθεί για κάποια οικία· διότι ο λόγος αφορά την ψυχή, η οποία την ακρόαση των θείων λόγων είτε την αποδεικνύει μέσω των έργων της είτε την αποκρούει. Έτσι οικοδόμησε την ψυχή του ο Ιώβ· κατέβηκε η βροχή, διότι έπεσε φωτιά από τον ουρανό και κατέφαγε όλα τα ποίμνια· ήλθαν οι ποταμοί, δηλαδή οι πυκνοί, συνεχείς και επάλληλοι άγγελοι των συμφορών, όπου ο ένας ανήγγελλε την απώλεια των αιγοπροβάτων, ο άλλος των καμήλων, και ο άλλος των παιδιών· φύσηξαν οι άνεμοι, δηλαδή τα πικρά λόγια της γυναίκας του, η οποία του είπε: «Πες κάποιον λόγο προς τον Κύριο και πέθανε»· και όμως η οικία δεν έπεσε, η ψυχή δεν υποσκελίστηκε, ο δίκαιος δεν βλασφήμησε, αλλά απεναντίας ευχαρίστησε τον Θεό λέγοντας τα εξής: «Ο Κύριος τα έδωσε, ο Κύριος τα αφαίρεσε· όπως φάνηκε καλό στον Κύριο, έτσι και έγινε».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τοὺς ἀνδριάντας
Ἂν τοίνυν ἀπειλήσῃ τις θάνατον, εἰπὲ πρὸς αὐτόν· Ἐπαιδεύθην παρὰ τοῦ Χριστοῦ μὴ φοβεῖσθαι ἀπὸ τῶν ἀποκτεινόντων τὸ σῶμα, τὴν δὲ ψυχὴν μὴ δυναμένων ἀποκτεῖναι. Ἂν ἀπειλῇ δήμευσιν οὐσίας, εἰπὲ πρὸς αὐτόν· Γυμνὸς ἐξῆλθον ἐκ κοιλίας μητρός μου, γυμνὸς καὶ ἀπελεύσομαι· Οὐδὲν εἰσηνέγκαμεν εἰς τὸν κόσμον τοῦτον, δῆλον ὅτι οὐδὲ ἐξενεγκεῖν τι δυνησόμεθα· κἂν μὴ σὺ λάβῃς, θάνατος ἐπελθὼν λήψεται· κἂν μὴ σὺ σφάξῃς, ὁ τῆς φύσεως ἐπελθὼν νόμος οἴσει τὴν τελευτήν. Μηδὲν τοίνυν φοβώμεθα τῶν ἀπὸ τῆς φύσεως ἡμῖν ἐπαγομένων, ἀλλ᾽ ἐκεῖνα τὰ ἐκ πονηρᾶς ἡμῖν ἐγγινόμενα προαιρέσεως· ἐκεῖνα γὰρ ἡμῖν τίκτει τὴν κόλασιν. Τοῦτο δὲ λογιζώμεθα διηνεκῶς ἐπὶ τῶν συμβαινόντων ἡμῖν ἀδοκήτως, ὅτι οὐ διορθώσομεν αὐτὰ ἀλγοῦντες, καὶ παυσόμεθα ἀλγοῦντες· κἀκεῖνο μετὰ τούτου πάλιν, ὅτι ἐὰν πάθωμέν τι δεινὸν κατὰ τὸν παρόντα βίον ἀδίκως, διαλύομεν πολλὰ τῶν ἁμαρτημάτων. Διὸ μέγα ἀγαθὸν ἐνταῦθα ἀπολαβεῖν ἁμαρτήματα, καὶ μὴ ἐκεῖ· καὶ γὰρ ὁ πλούσιος οὐδὲν ἐνταῦθα δεινὸν ἀπέλαβε, καὶ διὰ τοῦτο ἐκεῖ ἀπετηγανίζετο.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αν, λοιπόν, κάποιος σε απειλήσει με θάνατο, πες του: «Διδάχθηκα από τον Χριστό να μη φοβάμαι εκείνους που σκοτώνουν το σώμα, αλλά δεν μπορούν να σκοτώσουν την ψυχή». Αν απειλεί με δήμευση της περιουσίας, πες του: «Γυμνός βγήκα από την κοιλιά της μητέρας μου, γυμνός και θα αναχωρήσω. Τίποτα δεν φέραμε σε αυτόν τον κόσμο, και είναι ολοφάνερο ότι ούτε να πάρουμε τίποτα μαζί μας φεύγοντας θα μπορέσουμε. Και αν δεν τα πάρεις εσύ, θα επέλθει ο θάνατος και θα τα πάρει· και αν δεν με σφάξεις εσύ, ο νόμος της φύσης που θα επέλθει θα φέρει το τέλος». Ας μη φοβόμαστε, λοιπόν, τίποτα από όσα μας επιφέρει η φύση, αλλά εκείνα που προξενούνται σε εμάς από την πονηρή προαίρεση· διότι εκείνα γεννούν για εμάς την κόλαση. Και ας αναλογιζόμαστε συνεχώς αυτό το πράγμα σε όσα μας συμβαίνουν απροσδόκητα: ότι δεν θα τα διορθώσουμε με το να θλιβόμαστε, και έτσι θα πάψουμε να θλιβόμαστε· και μαζί με αυτό, και πάλι το εξής: ότι εάν πάθουμε αδίκως κάτι δεινό στην παρούσα ζωή, εξαλείφουμε πολλές από τις αμαρτίες μας. Γι' αυτό, είναι μεγάλο καλό να ξεπληρώνουμε τις αμαρτίες μας εδώ, και όχι εκεί· διότι και ο πλούσιος δεν υπέστη τίποτα το δεινό εδώ, και γι' αυτόν τον λόγο καταβασανιζόταν εκεί.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τοὺς ἀνδριάντας
Καὶ ἵνα μάθῃς, ὅτι τοῦτό ἐστιν ἀληθὲς, ἀναμνήσθητί μοι τοῦ Ἰὼβ, ὃς ὁμοῦ καὶ πλούσιος καὶ πένης γέγονε, καὶ ἑκάτερα τὰ ὅπλα μετεχειρίσατο, καὶ ἐν ἑκατέροις ἐκράτησε. Καὶ ὅτε μὲν πλούσιος ἦν, ἔλεγεν· Ἡ θύρα μου παντὶ ἐλθόντι ἠνέῳκτο· ὅτε δὲ πένης γέγονεν, ἔλεγεν· Ὁ Κύριος ἔδωκεν, ὁ Κύριος ἀφείλετο· ὡς τῷ Κυρίῳ ἔδοξεν, οὕτω καὶ ἐγένετο. Ὅτε πλούσιος ἦν, πολλὴν τὴν φιλοξενίαν, ὅτε πένης γέγονε, πολλὴν τὴν ὑπομονὴν ἐπεδείξατο. Καὶ σὺ τοίνυν πλούσιος εἶ; πολλὴν ἐπιδείκνυσο τὴν ἐλεημοσύνην. Πένης γέγονας; πολλὴν τὴν καρτερίαν καὶ τὴν ὑπομονήν. Οὔτε γὰρ πλοῦτος κακὸν, οὔτε πενία ἁπλῶς· ἀλλὰ παρὰ τὴν προαίρεσιν τῶν χρωμένων ἑκάτερα ταῦτα γίνεται.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και για να μάθεις ότι αυτό είναι αληθές, θυμήσου τον Ιώβ, ο οποίος υπήρξε και πλούσιος και φτωχός, και μεταχειρίστηκε και τα δύο όπλα, και επικράτησε και στις δύο καταστάσεις. Και όταν μεν ήταν πλούσιος, έλεγε: «Η θύρα μου ήταν ανοικτή σε καθέναν που ερχόταν»· όταν δε έγινε φτωχός, έλεγε: «Ο Κύριος έδωσε, ο Κύριος αφαίρεσε· όπως φάνηκε καλό στον Κύριο, έτσι και έγινε». Όταν ήταν πλούσιος, επέδειξε μεγάλη φιλοξενία, και όταν έγινε φτωχός, επέδειξε μεγάλη υπομονή. Και εσύ, λοιπόν, είσαι πλούσιος; Να επιδεικνύεις μεγάλη ελεημοσύνη. Έγινες φτωχός; Να επιδεικνύεις μεγάλη καρτερία και υπομονή. Διότι ούτε ο πλούτος είναι κακό, ούτε η φτώχεια καθαυτή· αλλά το καθένα από αυτά διαμορφώνεται ανάλογα με την προαίρεση εκείνων που τα χρησιμοποιούν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τοὺς ἀνδριάντας
Ἄνθρωποι γάρ ἐσμεν. Δι᾽ αὐτὸ μὲν οὖν τοῦτο οὐ χρὴ θορυβεῖσθαι, ἐπειδὴ ἄνθρωποί ἐσμεν, καὶ οὐκ ἄλογα. Ἐκεῖνα ἀπὸ ψόφων καὶ κτύπων ἅπαντα σοβεῖται· οὐ γὰρ ἔχει λογισμὸν τὸν δυνάμενον ἀποκρούσασθαι τὸ δέος· σὺ δὲ λόγῳ καὶ λογισμῷ τετιμημένος, πῶς εἰς τὴν ἐκείνων καταπίπτεις δυσγένειαν; Εἰσῆλθέ τις, ἀπήγγειλεν ἔφοδον στρατιωτῶν; μὴ θορυβηθῇς, ἀλλ᾽ ἀφεὶς αὐτὸν, κλῖνον τὰ γόνατα, τὸν Δεσπότην σου παρακάλεσον, στέναξον πικρὸν, καὶ ἀποκρούσεται τὸ δεινόν. Σὺ μὲν στρατιωτῶν ἔφοδον ἀκούσας οὐκ ἀληθῆ, καὶ τῆς ζωῆς ἐκινδύνευσας ἀποῤῥαγῆναι τῆς παρούσης· ὁ δὲ μακάριος Ἰὼβ ἐκεῖνος ἐπαλλήλων ἀγγέλων ἐρχομένων, καὶ τὰ δεινὰ ἀπαγγελλόντων ἀκούων, καὶ προσθέντων τὴν ἀφόρητον τῶν παίδων ἀπώλειαν, οὐκ ἀνῴμωξεν, οὐκ ἐστέναξεν, ἀλλ᾽ ἐπὶ προσευχὴν ἐτρέπετο, καὶ ηὐχαρίστει τῷ Δεσπότῃ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι είμαστε άνθρωποι. Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο λοιπόν δεν πρέπει να ταραζόμαστε, επειδή είμαστε άνθρωποι και όχι άλογα ζώα. Εκείνα τρομάζουν από κάθε λογής θορύβους και κρότους, διότι δεν διαθέτουν λογική ικανή να αποκρούσει τον φόβο· εσύ όμως, που έχεις τιμηθεί με λόγο και λογική, πώς ξεπέφτεις στη δική τους κατωτερότητα; Μπήκε κάποιος και ανακοίνωσε έφοδο στρατιωτών; Μην ταραχθείς, αλλά άφησέ τον, κλίνε τα γόνατα, παρακάλεσε τον Δεσπότη σου, στέναξε πικρά, και Αυτός θα αποκρούσει το κακό. Εσύ μεν, ακούγοντας για έφοδο στρατιωτών η οποία δεν ήταν καν αληθινή, κινδύνεψες να αποκοπείς από την παρούσα ζωή· ο μακάριος Ιώβ όμως εκείνος, ενώ έρχονταν αλλεπάλληλοι αγγελιαφόροι και τους άκουγε να αναγγέλλουν τα δεινά, και προσέθεσαν μάλιστα την αβάσταχτη απώλεια των παιδιών του, δεν θρήνησε, δεν στέναξε, αλλά στράφηκε στην προσευχή και ευχαριστούσε τον Δεσπότη.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τοὺς ἀνδριάντας
Τοῦτον καὶ σὺ μίμησαι· καὶ ὅταν ἐλθών τις ἀπαγγείλῃ ὅτι στρατιῶται τὴν πόλιν ἐκύκλωσαν καὶ τὰς οὐσίας διαρπάζειν μέλλουσι, πρὸς τὸν Δεσπότην σου κατάφυγε, καὶ εἰπέ· Ὁ Κύριος ἔδωκεν, ὁ Κύριος ἀφείλατο· ὡς τῷ Κυρίῳ ἔδοξεν, οὕτω καὶ ἐγένετο· εἴη τὸ ὄνομα Κυρίου εὐλογημένον εἰς τοὺς αἰῶνας.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αυτόν μιμήσου και εσύ· και όταν έλθει κάποιος και αναγγείλει ότι στρατιώτες περικύκλωσαν την πόλη και πρόκειται να λεηλατήσουν τις περιουσίες, κατέφυγε στον Δεσπότη σου και πες: Ο Κύριος έδωσε, ο Κύριος αφαίρεσε· όπως θέλησε ο Κύριος, έτσι και έγινε· ας είναι το όνομα του Κυρίου ευλογημένο στους αιώνες.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Ὥστε ἕως ἂν ἐνταῦθα ὦμεν, πυκτεύειν ἀνάγκη καὶ οἴκοι καθημένους, καὶ εἰς ἀγορὰν ἐμβάλλοντας, καὶ ἀριστοποιουμένους, καὶ νοσοῦντας, καὶ ὑγιαίνοντας. Καὶ γὰρ ἐν τῷ καιρῷ τῆς νόσου μάλιστα τῆς μάχης ταύτης ὁ καιρὸς, ὅταν ὀδύναι πάντοθεν θορυβῶσι τὴν ψυχὴν, ὅταν ἀλγηδόνες πολιορκῶσιν, ὅταν ὁ διάβολος ἐφεστήκῃ παροξύνων εἰπεῖν τι ῥῆμα πικρόν. Τότε δὴ μάλιστα ἀσφαλίζεσθαι δεῖ, φράττεσθαι τῷ θώρακι, τῇ ἀσπίδι, τῷ κράνει, τοῖς ἄλλοις ὅπλοις, καὶ διηνεκῶς εὐχαριστεῖν τῷ Θεῷ. Ταῦτα χαλεπὰ κατὰ τοῦ διαβόλου βέλη, αὕτη καιρία κατὰ τοῦ δαίμονος πληγὴ, τότε μάλιστα λαμπροὶ οἱ στέφανοι. Ἐπεὶ καὶ τὸν μακάριον Ἰὼβ (οὐδὲν γὰρ κωλύει πάλιν εἰς αὐτὸν καταφυγεῖν) τοῦτο μάλιστα λαμπρὸν ἀπέφηνε, τοῦτο ἀνεκήρυξε, τοῦτο ἐστεφάνωσε, τὸ ἐν καιρῷ πειρασμοῦ καὶ νόσου καὶ πενίας ἀπερίτρεπτον φανῆναι τὴν γνώμην, ἄσειστον τὴν διάνοιαν, τὸ εὐχαριστήρια τῷ Θεῷ ἀνενεγκεῖν ῥήματα, καὶ τὴν πνευματικὴν ἐκείνην θυσίαν. Θυσία γὰρ ἦν τὰ ῥήματα αὐτοῦ, ἅπερ ἔλεγεν· Ὁ Κύριος ἔδωκεν, ὁ Κύριος ἀφείλετο· ὡς τῷ Κυρίῳ ἔδοξεν, οὕτω καὶ ἐγένετο· εἴη τὸ ὄνομα Κυρίου εὐλογημένον εἰς τοὺς αἰῶνας. Ὃ δὴ καὶ ἡμεῖς ἀεὶ ποιῶμεν, ἐν πειρασμοῖς, ἐν περιστάσεσιν, ἐν ἐπιβουλαῖς δοξάζοντες τὸν Θεὸν, καὶ εὐλογοῦντες διηνεκῶς· ὅτι αὐτῷ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Επομένως, εφόσον βρισκόμαστε εδώ, είναι ανάγκη να αγωνιζόμαστε, και όταν καθόμαστε στο σπίτι, και όταν βγαίνουμε στην αγορά, και όταν γευματίζουμε, και όταν ασθενούμε, και όταν είμαστε υγιείς. Διότι, ιδιαίτερα την περίοδο της ασθένειας είναι ο καιρός αυτής της μάχης, όταν οι οδύνες ταράζουν από παντού την ψυχή, όταν οι πόνοι την πολιορκούν, όταν ο διάβολος στέκεται από πάνω παροτρύνοντάς μας να πούμε κάποιον πικρό λόγο. Τότε λοιπόν, περισσότερο από ποτέ, πρέπει να ασφαλιζόμαστε, να οχυρωνόμαστε με τον θώρακα, με την ασπίδα, με το κράνος και με τα άλλα όπλα, και να ευχαριστούμε συνεχώς τον Θεό. Αυτά είναι ισχυρά βέλη εναντίον του διαβόλου, αυτή είναι καίρια πληγή εναντίον του δαίμονα, τότε κυρίως είναι λαμπρά τα στεφάνια. Επειδή και τον μακάριο Ιώβ (διότι τίποτα δεν μας εμποδίζει να καταφύγουμε πάλι σε αυτόν) αυτό κυρίως τον ανέδειξε λαμπρό, αυτό τον δόξασε, αυτό τον στεφάνωσε: το ότι δηλαδή σε καιρό πειρασμού, ασθένειας και φτώχειας η γνώμη του φάνηκε αμετάτρεπτη, η διάνοιά του ακλόνητη, το ότι ανέπεμψε ευχαριστήριους λόγους στον Θεό, προσφέροντας εκείνη την πνευματική θυσία. Διότι τα λόγια του, τα οποία έλεγε, αποτελούσαν θυσία: «Ο Κύριος έδωσε, ο Κύριος αφαίρεσε· όπως φάνηκε καλό στον Κύριο, έτσι και έγινε· ας είναι το όνομα του Κυρίου ευλογημένο στους αιώνες». Αυτό ας κάνουμε πάντοτε και εμείς, σε πειρασμούς, σε δύσκολες περιστάσεις, σε επιβουλές, δοξάζοντας τον Θεό και ευλογώντας Τον συνεχώς· διότι σε Αυτόν ανήκει η δόξα στους αιώνες των αιώνων. Αμήν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Οὕτως ἔθυε καὶ Ἰὼβ μετὰ τὰς πληγὰς ἐκείνας τὰς ὑπὲρ φύσιν, εὐχαριστῶν, καὶ ταῦτα φθεγγόμενος τὰ ῥήματα· Ὁ Κύριος ἔδωκεν, ὁ Κύριος ἀφείλετο, ὡς τῷ Κυρίῳ ἔδοξεν, οὕτω καὶ ἐγένετο· εἴη τὸ ὄνομα Κυρίου εὐλογημένον εἰς τοὺς αἰῶνας. Καὶ ἀπόδος τῷ Ὑψίστῳ τὰς εὐχάς σου. Τὰς ἱκετηρίας ἐνταῦθά φησιν, ὥστε διηνεκῶς τῇ δεήσει προσκαρτερεῖν, καὶ ἅπερ ἂν ἐπαγγελλώμεθα μετὰ τάχους ἀποδιδόναι. Καὶ καλῶς εἶπεν· Ἀπόδος. Μετὰ γὰρ τὴν ἐπαγγελίαν χρέος τὸ πρᾶγμα γίνεται. Οὕτως Ἄννα ἀπέδωκε τὸν υἱὸν, ὡς ὄφλημα μέγιστον. Καὶ σὺ τοίνυν κἂν ἐλεημοσύνην ἐπαγγέλλῃ, κἂν σώφρονα βίον, κἂν ἕτερόν τι τοιοῦτον, σπεῦδε πρὸς τὴν ἔκτισιν. Εἰ δέ τις ἀκριβῶς ἐξετάσειε, κἂν μὴ ἐπαγγέλληται, χρεωστεῖ αὐτῷ τὰ τῆς ἀρετῆς.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Έτσι πρόσφερε θυσία και ο Ιώβ μετά από εκείνες τις υπερφυσικές πληγές, ευχαριστώντας και εκφωνώντας αυτά τα λόγια: «Ο Κύριος έδωσε, ο Κύριος αφαίρεσε· όπως φάνηκε καλό στον Κύριο, έτσι και έγινε· ας είναι το όνομα του Κυρίου ευλογημένο στους αιώνες». Και «απόδωσε στον Ύψιστο τις ευχές σου». Εδώ εννοεί τις ικεσίες, ώστε να εγκαρτερούμε αδιάκοπα στη δέηση, και όσα τυχόν υποσχεθούμε, να τα εκπληρώνουμε με ταχύτητα. Και ορθά είπε: «Απόδωσε». Διότι, μετά την υπόσχεση, η πράξη μετατρέπεται σε χρέος. Έτσι και η Άννα απέδωσε τον υιό της, ως μέγιστη οφειλή. Και εσύ, λοιπόν, είτε υπόσχεσαι ελεημοσύνη, είτε σώφρονα βίο, είτε οτιδήποτε άλλο παρόμοιο, να σπεύδεις προς την εξόφληση. Εάν δε κάποιος το εξετάσει με ακρίβεια, ακόμη και αν δεν υποσχεθεί, Του οφείλει τα έργα της αρετής.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Ὁ γὰρ διάβολος ὁρῶν ὅτι ἴσχυσέ τι, καὶ εἰς βλασφημίαν σε ἐξήγαγεν, ἐπιτείνει τὴν κάμινον, ἀνάπτει τὴν ὀδύνην, ὥστε αὐτῷ πληρῶσαι τὴν ἐπιθυμίαν. Μάλιστα μὲν οὖν, ὅπερ ἔφην, εἰ καὶ ἐκουφίζετο, οὐκ ἔδει τοῦτο ποιεῖν· ὅταν δὲ μηδὲ κερδαίνῃς τι, τίνος ἕνεκεν σαυτὸν κατασφάττεις; Ἀλλ᾽ οὐκ ἀνέχῃ σιγᾷν; Οὐκοῦν εὐχαρίστει τῷ Θεῷ· οὐκοῦν δοξολόγει τὸν δοκιμάζοντα ἐν τῇ καμίνῳ. Ἀντὶ τῆς βλασφημίας δοξολογίαν εἰπέ. Ὧδε καὶ μέγας ὁ μισθὸς, καὶ κουφότερον γίνεται τὸ ἕλκος. Οὕτω καὶ ἐκεῖνος ὁ μακάριος φθεγγόμενος ἔλεγεν· Ὁ Κύριος ἔδωκεν, ὁ Κύριος ἀφείλετο.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι ο διάβολος, βλέποντας ότι κατόρθωσε κάτι και σε οδήγησε στη βλασφημία, δυναμώνει το καμίνι, αναζωπυρώνει την οδύνη, ώστε να εκπληρώσει την επιθυμία του. Βέβαια, όπως ακριβώς είπα, ακόμη και αν ένιωθες ανακούφιση, δεν θα έπρεπε να το πράξεις αυτό· όταν, όμως, δεν κερδίζεις τίποτα, για ποιον λόγο κατασφάζεις τον εαυτό σου; Αλλά δεν ανέχεσαι να σιωπάς; Τότε, λοιπόν, να ευχαριστείς τον Θεό· επομένως, να δοξολογείς Αυτόν που σε δοκιμάζει μέσα στο καμίνι. Αντί για βλασφημία, πες δοξολογία. Με αυτόν τον τρόπο και ο μισθός είναι μεγάλος, και η πληγή γίνεται ελαφρύτερη. Έτσι και εκείνος ο μακάριος έλεγε χαρακτηριστικά: Ο Κύριος έδωσε, ο Κύριος αφαίρεσε.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Ἐκλογαὶ ἐκ διαφόρων ὁμιλιῶν
Συνήκατε τὴν ἡμέραν ἐκείνην, ὅσα ἐκινεῖτο καθ᾽ ἡμῶν ὅπλα, καὶ θυμὸς στρατιωτικὸς πυρὸς σφοδρότερος, καὶ ἡμεῖς πρὸς τὰς βασιλικὰς αὐλὰς ἀπηγόμεθα, καὶ θέατρον ἐγινόμεθα τῇ οἰκουμένῃ; ἀλλὰ διὰ τὴν τοῦ Θεοῦ χάριν οὐδὲν ἡμᾶς ἐκείνων κατέπληξε. Διὰ τί; Ὅτι οὐδὲν τῶν παρόντων δεινόν. Τί γάρ ἐστι δεινόν; θάνατος; ἀλλ᾽ οὐκ ἔστι δεινόν· ταχέως γὰρ ἐπὶ τὸν λιμένα ἀπερχόμεθα. Ἀλλὰ δήμευσις; Γυμνὸς ἐξῆλθον, γυμνὸς καὶ ἀπελεύσομαι. Ἀλλ᾽ ἐξορία;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αντιληφθήκατε εκείνη την ημέρα πόσα όπλα κινήθηκαν εναντίον μας, και στρατιωτική οργή σφοδρότερη από τη φωτιά, καθώς εμείς οδηγούμασταν στις βασιλικές αυλές και γινόμασταν θέατρο στην οικουμένη; Αλλά με τη χάρη του Θεού τίποτα από εκείνα δεν μας κατεπτόησε. Γιατί; Διότι τίποτα από τα παρόντα δεν είναι φοβερό. Διότι τι είναι φοβερό; Ο θάνατος; Αλλά δεν είναι φοβερός· διότι γρήγορα αναχωρούμε για το λιμάνι. Μήπως η δήμευση της περιουσίας; Γυμνός εξήλθα, γυμνός και θα απέλθω. Μήπως η εξορία;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Ἐκλογαὶ ἐκ διαφόρων ὁμιλιῶν
Ἐπεὶ καὶ τὸν Ἰὼβ οὐχ οὕτω θαυμάζω τὴν οἰκίαν ἀνοίγοντα τοῖς δεομένοις, ὡς ἐκπλήττομαι καὶ ἀνακηρύττω τὴν ἁρπαγὴν τῶν χρημάτων εὐχαρίστως φέροντα. Ὁ γὰρ τοιοῦτος ἂν δυνηθῇ τῆς φύσεως τὰ κύματα κατευνάσας εἰπεῖν τὸ τοῦ Ἰὼβ ἀδακρυτὶ, Ὁ Κύριος ἔδωκεν, ὁ Κύριος ἀφείλετο, μετὰ τοῦ Ἀβραὰμ αὐτοῦ στήσεται, μετὰ τοῦ Ἰὼβ ἀνακηρυχθήσεται ἀπὸ μόνου τούτου τοῦ ῥήματος. Ὅταν οὖν ἀφέληταί σοι χρυσίον ἢ διὰ λῃστῶν, ἢ δι᾽ ἑτέρας τινὸς προφάσεως ὁ διάβολος, δόξασον τὸν Δεσπότην, καὶ πλέον ἔσῃ κεκερδηκὼς, καὶ διπλῆν δώσεις τῷ ἐχθρῷ τὴν πληγὴν, ὅτι τε οὐκ ἐδυσχέρανας, καὶ ὅτι ηὐχαρίστησας. Ἂν μὲν γὰρ ἴδῃ, ὅτι σε ταπεινοῖ ἡ τῶν χρημάτων ζημία, καὶ πείθει κατὰ τοῦ. Δεσπότου δυσχερᾶναι, οὐδέποτε ἀποστήσεται τοῦτο ἐργαζόμενος· ἂν δὲ θεάσηται, ὅτι οὐ μόνον οὐ βλασφημεῖς τὸν πεποιηκότα Θεὸν, ἀλλὰ καὶ εὐχαριστεῖς μᾶλλον αὐτῷ, ἐφ᾽ ἑκάστῳ τῶν συμβαινόντων δεινῶν, ἀποστήσεται ἐπάγων τοὺς πειρασμοὺς, εἰδὼς, ὅτι εὐχαριστίας ὑπόθεσίς σοι γίνεται τῶν δεινῶν ἡ πεῖρα, καὶ λαμπροτέρους σοι τοὺς στεφάνους ἐργάζεται· ὅπερ καὶ ἐπὶ τοῦ Ἰὼβ γέγονεν. Ἀφελόμενος γὰρ αὐτοῦ τὰ χρήματα, καὶ τὸ σῶμα πατάξας, ἐπειδὴ εἶδεν εὐχάριστον μᾶλλον γινόμενον, οὐκ ἔτι προσελθεῖν ἐτόλμησεν, ἀλλ᾽ αἰσχρὰν καὶ ἀσύγγνωστον ὑπομείνας ἧτταν ἀπῄει, λαμπρότερον ἐργασάμενος τοῦ Θεοῦ τὸν ἀθλητήν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Επειδή και τον Ιώβ δεν τον θαυμάζω τόσο επειδή άνοιγε το σπίτι του στους δεομένους, όσο εκπλήσσομαι και τον εγκωμιάζω που υπέμεινε την αρπαγή των χρημάτων του με ευχαριστία. Διότι, εάν ένας τέτοιος άνθρωπος, κατευνάζοντας τα κύματα της ανθρώπινης φύσης, μπορέσει να πει τα λόγια του Ιώβ χωρίς δάκρυα: «Ο Κύριος έδωσε, ο Κύριος αφαίρεσε», θα σταθεί μαζί με τον ίδιο τον Αβραάμ και θα δοξαστεί μαζί με τον Ιώβ, εξαιτίας και μόνο αυτού του λόγου. Όταν, λοιπόν, ο διάβολος σου αφαιρέσει τον χρυσό είτε μέσω ληστών είτε με οποιαδήποτε άλλη πρόφαση, δόξασε τον Δεσπότη και θα βγεις περισσότερο κερδισμένος, ενώ θα καταφέρεις διπλό χτύπημα στον εχθρό, αφενός επειδή δεν δυσανασχέτησες και αφετέρου επειδή Τον ευχαρίστησες. Διότι, εάν μεν δει ότι σε καταβάλλει η απώλεια των χρημάτων και σε πείθει να δυσανασχετείς εναντίον του Δεσπότη, ποτέ δεν θα σταματήσει να ενεργεί με αυτόν τον τρόπο· εάν όμως δει ότι όχι μόνο δεν βλασφημείς τον Θεό που σε δημιούργησε, αλλά αντίθετα Τον ευχαριστείς για κάθε δεινό που σου συμβαίνει, θα σταματήσει να επιφέρει πειρασμούς, γνωρίζοντας ότι η δοκιμασία των δεινών γίνεται για εσένα αφορμή ευχαριστίας και σου ετοιμάζει λαμπρότερα στεφάνια· πράγμα το οποίο ακριβώς συνέβη και στην περίπτωση του Ιώβ. Διότι, αφού του αφαίρεσε τα χρήματα και έπληξε το σώμα του, επειδή είδε ότι εκείνος γινόταν ακόμη πιο ευγνώμων, δεν τόλμησε πλέον να τον πλησιάσει, αλλά αποχώρησε έχοντας υποστεί αισχρή και ασυγχώρητη ήττα, καθιστώντας τον αθλητή του Θεού λαμπρότερο.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Ἐκλογαὶ ἐκ διαφόρων ὁμιλιῶν
Ἐπειδὴ γὰρ ἑαυτὸν μὲν ἐν τοῖς ἐσχάτοις ὄντα ἑώρα, τὸν πᾶσαν ἐπελθόντα ἀρετὴν, πονηροὺς δὲ ἀνθρώπους καὶ γόητας εὐημεροῦντας, οὐκ εἶπεν οὐδὲν τοιοῦτον, οἷον εἰκός τινας τῶν ἀσθενεστέρων εἰπεῖν· Ἐπὶ τούτοις ἔθρεψα τοὺς παῖδας, καὶ μετὰ ἀκριβείας ἤσκησα πάσης; ἐπὶ τούτοις ἀνέῳξά μου τὴν οἰκίαν τοῖς παριοῦσιν, ἵνα μετὰ τοὺς πολλοὺς δρόμους ἐκείνους τοὺς ὑπὲρ τῶν δεομένων, τοὺς ὑπὲρ τῶν γυμνῶν, τοὺς ὑπὲρ τῶν ὀρφανῶν, ταύτας ἀπολάβω τὰς ἀμοιβάς; ἀλλ᾽ ἀντὶ τούτων τὰ πάσης θυσίας κρείττονα ῥήματα ἀνήνεγκεν ἐκεῖνα εἰπών· Ὁ Κύριος ἔδωκεν, ὁ Κύριος ἀφείλετο. Εἰ δὲ διέῤῥηξε τὰ ἱμάτια, καὶ τὴν κόμην ἀπεκείρατο, μὴ θαυμάσῃς· πατὴρ γὰρ ἦν, καὶ πατὴρ φιλόστοργος, καὶ ἔδει δειχθῆναι καὶ τὴν τῆς φύσεως συμπάθειαν καὶ τὴν τῆς γνώμης φιλοσοφίαν· εἰ γὰρ μηδὲ τοῦτο ἐποίησε, τάχα ἄν τις καὶ ἀναισθησίας ἐνόμισε τὴν φιλοσοφίαν ταύτην. Καὶ σὺ τοίνυν ὅταν χρήματα ἀπολέσῃς τὰ σὰ, καὶ μὴ δυσχεράνῃς, ἀλλὰ γενναίως ἐνεγκὼν εὐχαριστήσῃς τῷ Θεῷ, καὶ τὰ τοῦ Ἰὼβ ἀποφθέγξῃ ῥήματα, Ὁ Κύριος ἔδωκεν, ὁ Κύριος ἀφείλετο, κέρδος τὴν ζημίαν διὰ τούτων ἐποίησας. Τί λέγεις· Ὁ Κύριος ἀφείλετο; ὁ κλέπτης ἀφείλετο, καὶ πῶς δυνήσομαι εἰπεῖν, Ὁ Κύριος ἀφείλετο;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι, επειδή έβλεπε τον εαυτό του, ο οποίος είχε κατορθώσει κάθε αρετή, να βρίσκεται στην εσχάτη κατάσταση, ενώ τους πονηρούς ανθρώπους και τους απατεώνες να ευημερούν, δεν είπε τίποτα παρόμοιο, όπως θα ήταν φυσικό να πουν κάποιοι από τους πιο αδύναμους: «Γι' αυτά άραγε ανέθρεψα τα παιδιά μου και τα διαπαιδαγώγησα με κάθε επιμέλεια; Γι' αυτό άνοιξα το σπίτι μου στους περαστικούς, ώστε, μετά από τόσους αγώνες υπέρ των ενδεών, υπέρ των γυμνών, υπέρ των ορφανών, να λάβω αυτές τις ανταμοιβές;». Αλλά, αντί για αυτά, ανέπεμψε εκείνα τα λόγια που είναι ανώτερα από κάθε θυσία, λέγοντας: «Ο Κύριος έδωσε, ο Κύριος αφαίρεσε». Και αν έσκισε τα ενδύματά του και έκοψε τα μαλλιά του, μην απορήσεις· διότι ήταν πατέρας, και μάλιστα πατέρας φιλόστοργος, και έπρεπε να φανεί τόσο η φυσική του συμπάθεια όσο και η φιλοσοφία του φρονήματός του. Διότι, αν δεν είχε κάνει ούτε αυτό, ίσως κάποιος να θεωρούσε αυτή τη φιλοσοφία ως αναισθησία. Και εσύ, λοιπόν, όταν χάσεις τα χρήματά σου και δεν δυσανασχετήσεις, αλλά, υπομένοντας γενναία, ευχαριστήσεις τον Θεό και προφέρεις τα ρητά του Ιώβ: «Ο Κύριος έδωσε, ο Κύριος αφαίρεσε», μέσα από αυτά τα λόγια μετέτρεψες τη ζημία σε κέρδος. Τι λες; «Ο Κύριος αφαίρεσε;» Ο κλέφτης τα αφαίρεσε, και πώς θα μπορέσω εγώ να πω: «Ο Κύριος αφαίρεσε;»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Ἐκλογαὶ ἐκ διαφόρων ὁμιλιῶν
Μὴ θαυμάσῃς· καὶ γὰρ ὁ Ἰὼβ, ἃ ὁ διάβολος ἔλαβε, ταῦτα ἔφησεν ὅτι Ὁ Κύριος ἀφείλετο· καὶ πῶς ἃ ὁ κλέπτης ἔλαβε, σὺ οὐκ ἐρεῖς ὅτι Ὁ Κύριος ἀφείλετο; Μὴ γὰρ εἴπῃς· Οὐκ ἔχω χάριν· οὐκ ἐμῆς γνώμης τὸ πρᾶγμα ἦν, οὐκ εἰδότος οὐδὲ βουλομένου ὁ λῃστὴς ἔλαβε· ποῖος ἔσται μοι μισθός; οὐδὲ γὰρ τοῦ Ἰὼβ εἰδότος οὐδὲ βουλομένου ταῦτα ἐγένετο· πῶς γάρ; ἀλλ᾽ ὅμως οὐκ ἔλαττον ἔχει τῶν ἐλεημοσύνην δόντων ἐκεῖνος, ὁ μὴ δοὺς τότε. Ἂν δὲ καὶ πρὸς μάντιν σε παραινέσωσί τινες ἀπελθεῖν, σὺ δὲ διὰ τὸν τοῦ Θεοῦ φόβον, ἐπειδὴ κεκώλυται, ἕλῃ μᾶλλον μὴ λαβεῖν τὰ χρήματα ἢ παρακοῦσαι τοῦ Θεοῦ, ἴσον ἔχεις τὸν μισθὸν τῶν εἰς πένητας αὐτὰ δεδωκότων, ὅτι ἀπολέσας ηὐχαρίστησας, καὶ δυνάμενος πρὸς μάντεις ἀπελθεῖν, ἠνέσχου μὴ λαβεῖν αὐτὰ μᾶλλον, ἢ οὕτω λαβεῖν. Καθάπερ γὰρ ἐκεῖνος διὰ τὸν τοῦ Θεοῦ φόβον εἰς τοὺς δεομένους ἐκένωσεν, οὕτω καὶ σὺ διὰ τὸν τοῦ Θεοῦ φόβον, ἁρπασάντων ἐκείνων, οὐκ ἀνέλαβες.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Μην απορείς· διότι και ο Ιώβ, για εκείνα που πήρε ο διάβολος, είπε ότι ο Κύριος τα αφαίρεσε· και πώς εσύ, για εκείνα που πήρε ο κλέφτης, δεν θα πεις ότι ο Κύριος τα αφαίρεσε; Μην πεις: «Δεν έχω χάρη· δεν ήταν δική μου επιλογή το γεγονός, και ο ληστής τα πήρε χωρίς εγώ να το γνωρίζω ούτε να το θέλω· ποιος θα είναι ο δικός μου μισθός;» Διότι και στην περίπτωση του Ιώβ αυτά δεν έγιναν εν γνώσει του ούτε με τη θέλησή του· πώς θα μπορούσαν άλλωστε; Και όμως, εκείνος δεν έχει μικρότερη ανταμοιβή από εκείνους που δίνουν ελεημοσύνη, μολονότι δεν τα έδωσε τότε. Εάν μάλιστα κάποιοι σε προτρέψουν να πας σε μάντη, αλλά εσύ από τον φόβο του Θεού, επειδή αυτό έχει απαγορευθεί, προτιμήσεις μάλλον να μην πάρεις πίσω τα χρήματα παρά να παρακούσεις τον Θεό, τότε έχεις τον ίδιο μισθό με εκείνους που τα έχουν δώσει στους φτωχούς. Διότι, μολονότι τα έχασες, ευχαρίστησες τον Θεό, και ενώ μπορούσες να πας στους μάντεις, προτίμησες καλύτερα να μην τα πάρεις, παρά να τα πάρεις με τέτοιον τρόπο. Διότι όπως ακριβώς εκείνος, από τον φόβο του Θεού, τα διένειμε στους έχοντες ανάγκη, έτσι και εσύ από τον φόβο του Θεού, μολονότι εκείνοι τα άρπαξαν, δεν τα πήρες πίσω.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Ἐκλογαὶ ἐκ διαφόρων ὁμιλιῶν
Γυμνὸς γὰρ ἐξῆλθον ἐκ κοιλίας μητρός μου, γυμνὸς καὶ ἀπελεύσομαι, φησίν. Ὑπογράψατε τοίνυν τὸν ἀθλητὴν καὶ ὑμεῖς ἑαυτοῖς, καὶ νομίσατε βλέπειν τὴν κοπρίαν ἐκείνην, καὶ αὐτὸν ἐν μέσῃ τῇ κοπρίᾳ καθήμενον, τὸν ἀνδριάντα τὸν χρυσοῦν, τὸν διάλιθον, τὸν πῶς εἴπω οὐκ οἶδα. Οὐδὲ γὰρ ἔχω τιμίαν οὕτως ὕλην εὑρεῖν, ὡς δυνηθῆναι παραβαλεῖν τὸ ᾑμαγμένον ἐκεῖνο σῶμα· οὕτω πάσης ὕλης τιμίας ἐκ πολλοῦ τοῦ περιόντος τῆς σαρκὸς ἐκείνης ἡ φύσις ἐδείκνυτο λαμπροτέρα, καὶ τὰ τραύματα τῶν ἡλιακῶν ἀκτίνων φαιδρότερα. Αὗται μὲν γὰρ τὰς τοῦ σώματος καταυγάζουσιν ὄψεις· ἐκεῖναι δὲ τῆς διανοίας ἡμῶν φωτίζουσι τὰ ὄμματα. Τίς εἶδε, τίς ἤκουσε τοιαῦτα θαυμαστὰ παλαίσματα; οἱ γὰρ τῶν ἔξωθεν ἀγώνων πύκται, ἐπειδὰν κατακόψωσι τὰς κεφαλὰς τῶν ἀντιπάλων, τότε νικῶσι καὶ στεφανοῦνται· οὗτος δὲ ὅτε κατέκοψε τὸ σῶμα τοῦ δικαίου, τότε ἐνικήθη καὶ ἀνεχώρησε. Τί γέγονε, ὦ διάβολε; τίνος ἕνεκεν ἀναχωρεῖς; οὐκ ἐγένετο πάντα ὅσα ἠθέλησας; οὐκ ἀνεῖλες αὐτοῦ τὰ ποίμνια, τὰ βουκόλια, τὰς ἀγέλας τῶν ἵππων, τῶν ἡμιόνων; οὐχὶ καὶ τὸν χορὸν τῶν παίδων ἀπώλεσας, καὶ τὴν σάρκα ἅπασαν κατέκοψας; τίνος ἕνεκεν ἀνεχώρησας; Ὅτι ἐγένετο μὲν ὅσα ἠθέλησα, φησίν· ὃ δὲ γενέσθαι μάλιστα ἐβουλόμην, καὶ δι᾽ ὃ πάντα ἐποίησα, τοῦτο οὐκ ἐγένετο· οὐδὲ γὰρ ἐβλασφήμησε.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι «γυμνός βγήκα από την κοιλιά της μητέρας μου, γυμνός και θα απέλθω», λέει. Σκιαγραφήστε, λοιπόν, και εσείς με τον νου σας τον αθλητή, και φανταστείτε ότι βλέπετε την κοπριά εκείνη, και τον ίδιο να κάθεται στη μέση της κοπριάς, τον χρυσό ανδριάντα, τον στολισμένο με πολύτιμους λίθους, τον... πώς να το πω, δεν γνωρίζω. Διότι δεν μπορώ να βρω τόσο πολύτιμη ύλη, ώστε να δυνηθώ να την παραβάλω με εκείνο το ματωμένο σώμα· τόσο πολύ εκ περισσού η φύση της σάρκας εκείνης αποδεικνυόταν λαμπρότερη από κάθε πολύτιμη ύλη, και τα τραύματά του πιο φωτεινά από τις ηλιακές ακτίνες. Διότι αυτές μεν καταυγάζουν την όραση του σώματος, εκείνα όμως φωτίζουν τα μάτια της διανοίας μας. Ποιος είδε, ποιος άκουσε ποτέ τέτοια θαυμαστά παλαίσματα; Διότι οι πυγμάχοι των έξωθεν αγώνων, όταν κατακόψουν τα κεφάλια των αντιπάλων τους, τότε νικούν και στεφανώνονται· αυτός όμως, όταν κατέκοψε το σώμα του δικαίου, τότε νικήθηκε και αναχώρησε. Τι συνέβη, ώ διάβολε; Για ποιον λόγο αναχωρείς; Δεν έγιναν όλα όσα θέλησες; Δεν αφάνισες τα ποίμνιά του, τα κοπάδια των βοδιών, τις αγέλες των αλόγων και των ημιόνων; Δεν εξολόθρευσες και το πλήθος των παιδιών του, και δεν κατέκοψες όλη του τη σάρκα; Για ποιον λόγο αναχώρησες; Επειδή έγιναν μεν όσα θέλησα, λέει· εκείνο όμως που ήθελα περισσότερο από όλα να γίνει, και για το οποίο τα έκανα όλα, αυτό δεν έγινε· διότι δεν βλασφήμησε.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Ἐπιστολαί
Εἰ θέλει τὰ ὑπάρχοντά μου λαβεῖν, λάβῃ αὐτά· Γυμνὸς ἐξῆλθον ἐκ κοιλίας μητέρος μου, γυμνὸς καὶ ἀπελεύσομαι. Ἐμοὶ παραινεῖ ὁ Ἀπόστολος· Πρόσωπον ἀνθρώπου ὁ Θεὸς οὐ λαμβάνει· καὶ, Εἰ ἔτι, φησὶν, ἀνθρώποις ἤρεσκον, Χριστοῦ δοῦλος οὐκ ἂν ἤμην. Καὶ ὁ Δαυῒδ καθοπλίζει με λέγων, Ἐλάλουν ἐν τοῖς μαρτυρίοις σου ἐναντίον βασιλέων, καὶ οὐκ ᾐσχυνόμην. Πολλὰ κατ᾽ ἐμοῦ ἐσκευάσαντο, καὶ λέγουσιν, ὅτι τινὰς ἐκοινώνησα μετὰ τὸ φαγεῖν αὐτούς. Καὶ εἰ μὲν τοῦτο ἐποίησα, ἐξαλειφθείη τὸ ὄνομά μου ἐκ τῆς βίβλου τῶν ἐπισκόπων, καὶ μὴ γραφείη ἐν τῇ βίβλῳ τῆς ὀρθοδόξου πίστεως, ὅτι ἰδοὺ ἐὰν τοιοῦτον ἐγὼ ἔπραξα, καὶ ἀποβαλεῖ με Χριστὸς ἐκ τῆς βασιλείας αὐτοῦ. Εἰ δὲ ἅπαξ καὶ τοῦτό μοι λέγουσι, καὶ φιλονεικοῦσι, καθελέτωσαν καὶ τὸν Παῦλον, ὃς μετὰ τὸ δειπνῆσαι ὁλόκληρον τὸν οἶκον ἐβάπτισε· καθελέτωσαν καὶ αὐτὸν τὸν Κύριον, ὃς μετὰ τὸ δειπνῆσαι τοῖς ἀποστόλοις τὴν κοινωνίαν ἔδωκε. Λέγουσιν, ὅτι μετὰ γυναικὸς ἐκοιμήθην. Ἀποδύσατέ μου τὸ σῶμα, καὶ εὑρήσετε τὴν νέκρωσιν τῶν μελῶν μου. Ἀλλὰ ταῦτα πάντα διὰ τὸν φθόνον ἐποίησαν. Ἀλλὰ πάντως λυπῇ, ἀδελφὲ Κυριακὲ, ὅτι ἐκεῖνοι οἱ ἡμᾶς ἐξορίσαντες ἐπὶ τῆς ἀγορᾶς παῤῥησιάζονται, καὶ πλῆθος ἀκολουθεῖ δορυφόρων αὐτοῖς; Ἀλλὰ πάλιν ὑπομνήσθητι τὸν πλούσιον καὶ τὸν Λάζαρον, ποῖος μὲν ἐν τῷ νῦν αἰῶνι ἐθλίβη, ποῖος δὲ ἀπήλαυσε. Τί ἔβλαψεν αὐτὸν ἡ πενία;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αν θέλει να πάρει τα υπάρχοντά μου, ας τα πάρει. Γυμνός βγήκα από την κοιλιά της μητέρας μου, γυμνός και θα φύγω. Σε εμένα δίνει προτροπή ο Απόστολος: «Πρόσωπο ανθρώπου ο Θεός δεν λαμβάνει υπόψη»· και λέει, «Αν προσπαθούσα ακόμη να αρέσω σε ανθρώπους, δεν θα ήμουν δούλος του Χριστού». Και ο Δαβίδ με εξοπλίζει λέγοντας: «Μιλούσα για τα μαρτύριά σου ενώπιον βασιλέων, και δεν ντρεπόμουν». Πολλά σκευώρησαν εναντίον μου, και λένε ότι μετέδωσα τη Θεία Κοινωνία σε κάποιους αφού πρώτα είχαν φάει. Και αν πράγματι έκανα κάτι τέτοιο, ας εξαλειφθεί το όνομά μου από το βιβλίο των επισκόπων και ας μη γραφτεί στο βιβλίο της ορθοδόξου πίστεως, διότι ιδού, αν εγώ έπραξα κάτι τέτοιο, θα με αποβάλει ο Χριστός από τη βασιλεία του. Αν όμως επιμένουν να μου το λένε αυτό και φιλονικούν, ας καθαιρέσουν και τον Παύλο, ο οποίος μετά το δείπνο βάπτισε ολόκληρο τον οίκο· ας καθαιρέσουν και τον ίδιο τον Κύριο, ο οποίος μετά το δείπνο μετέδωσε τη Θεία Κοινωνία στους αποστόλους. Λένε ότι κοιμήθηκα με γυναίκα. Γδύστε το σώμα μου και θα διαπιστώσετε τη νέκρωση των μελών μου. Αλλά όλα αυτά τα έκαναν από φθόνο. Μήπως όμως λυπάσαι, αδελφέ Κυριακέ, επειδή εκείνοι που μας εξόρισαν κυκλοφορούν με θράσος στην αγορά και τους ακολουθεί πλήθος σωματοφυλάκων; Αλλά και πάλι θυμήσου τον πλούσιο και τον Λάζαρο, ποιος από τους δύο θλίβηκε στον παρόντα αιώνα και ποιος απόλαυσε. Σε τι τον έβλαψε η φτώχεια;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Λόγος πρὸ τῆς ἐξορίας
Ἑσπέρας ἐκάλει με τρισκαιδέκατον ἀπόστολον, καὶ σήμερον Ἰούδα προσεῖπε. Χθὲς μετ᾽ ἐλευθερίας συνεκάθητό μοι, καὶ σήμερον ὡς θηρίον μοι ἐπεπήδησε. Ἔδει τὸν ἥλιον παρ᾽ ἡμῖν σβεσθῆναι, καὶ τὴν σελήνην μὴ φανῆναι, καὶ μόνον τοῦ ῥήματος Ἰὼβ μὴ ἐπιλαθέσθαι. Καὶ γὰρ Ἰὼβ, ὁ τηλικαύτην ὑπομείνας πληγὴν, ἄλλο οὐδὲν ἐβόα ἢ ὅτι, Εἴη τὸ ὄνομα Κυρίου εὐλογημένον εἰς τοὺς αἰῶνας. Ὅτε γὰρ ἡ τούτου γυνὴ ἐβόα λέγουσα· Εἰπόν τι ῥῆμα πρὸς Κύριον, καὶ τελεύτα, ἐπετίμησεν αὐτῇ λέγων· Ἵνα τί ὡς μία τῶν ἀφρόνων γυναικῶν ἐλάλησας;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Το βράδυ με αποκαλούσε δέκατο τρίτο απόστολο, και σήμερα με προσφώνησε Ιούδα. Χθες καθόταν μαζί μου με οικειότητα, και σήμερα μου επιτέθηκε σαν θηρίο. Έπρεπε να σβήσει ο ήλιος για εμάς και να μην φανεί η σελήνη, και μόνο τον λόγο του Ιώβ να μην ξεχάσουμε. Διότι και ο Ιώβ, ο οποίος υπέμεινε τόσο μεγάλη συμφορά, τίποτε άλλο δεν αναφωνούσε παρά: «Ας είναι ευλογημένο το όνομα του Κυρίου εις τους αιώνας». Διότι, όταν η γυναίκα του τού φώναζε λέγοντας: «Πες κάποιον λόγο προς τον Κύριο και πέθανε», εκείνος την επιτίμησε λέγοντας: «Γιατί μίλησες σαν μία από τις άφρονες γυναίκες;»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Ὅτι οὐδεὶς ἀδικεῖται εἰ μὴ ἀφ’ ἑαυτοῦ
Ἀφῃρέθης τὰ χρήματα; λέγε· «Γυμνὸς ἐξῆλθον ἐκ κοιλίας μητρός μου, γυμνὸς καὶ ἀπελεύσομαι.» Καὶ προστίθει τὸ ἀποστολικόν· «Οὐδὲν γὰρ εἰσηνέγκαμεν εἰς τὸν κόσμον· δῆλον ὅτι οὐδὲ ἐξενεγκεῖν τι δυνάμεθα.» Ἤκουσας κακῶς καὶ μυρίαις σέ τινες ἔπλυναν λοιδορίαις; Ἀναμνήσθητι τῆς ῥήσεως ἐκείνης τῆς λεγούσης· «Οὐαὶ ὑμῖν ὅταν καλῶς ὑμᾶς εἴπωσι πάντες οἱ ἄνθρωποι» καὶ «Χαίρετε καὶ σκιρτᾶτε, ὅταν ἐκβάλωσι καθ᾽ ὑμῶν ὄνομα πονηρόν».
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Στερήθηκες τα χρήματα; Να λες: «Γυμνός βγήκα από την κοιλιά της μητέρας μου, γυμνός και θα απέλθω.» Και να προσθέτεις τον αποστολικό λόγο: «Διότι τίποτα δεν φέραμε στον κόσμο· είναι φανερό ότι ούτε μπορούμε να πάρουμε κάτι μαζί μας.» Κακολογήθηκες και κάποιοι σε περιέλουσαν με αμέτρητες λοιδορίες; Θυμήσου εκείνη τη ρήση που λέει: «Αλίμονό σας, όταν μιλήσουν καλά για εσάς όλοι οι άνθρωποι» και «Να χαίρεστε και να σκιρτάτε, όταν βγάλουν εναντίον σας κακό όνομα».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Περὶ εἱμαρμένης καὶ προνοίας
Ἄκουσον τοῦ Ἰὼβ τὸ αὐτὸ τοῦτο λέγοντος, Γυμνὸς ἐξῆλθον ἐκ κοιλίας μητρὸς, γυμνὸς καὶ ἀπελεύσομαι, ὅτι οὐκ ἐν τῷ ἀποθνήσκειν αὐτὸν λήψεται τὰ πάντα. Ἄκουσον τοῦ Παύλου τὰ αὐτὰ φιλοσοφοῦντος. Οὐδὲν εἰσηνέγκαμεν εἰς τὸν κόσμον· δῆλον ὅτι οὐδὲ ἐξενεγκεῖν τι δυνάμεθα. Σὺ δὲ μακαρίζεις ἄνθρωπον οὐδὲν ἐντεῦθεν δυνάμενον ἀπενεγκεῖν ἐκεῖ τῶν ὀφειλόντων αὐτῷ παραστῆναι κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς κρίσεως. Καὶ τίς ἄλλος ἀθλιότητος ὅρος, εἰπέ μοι, καὶ ταλανισμὸς, ἀλλ᾽ ἢ ὅταν ὁ ἐν πολλῇ τρυφῇ ζήσας ἀπέρχηται πάντων ἐντεῦθεν ἀτιμότερος;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Άκουσε τον Ιώβ που λέει ακριβώς αυτό: «Γυμνός βγήκα από την κοιλιά της μητέρας μου, γυμνός και θα απέλθω», διότι όταν πεθάνει δεν πρόκειται να πάρει μαζί του τα πάντα. Άκουσε και τον Παύλο που φιλοσοφεί τα ίδια: «Τίποτα δεν φέραμε στον κόσμο· είναι φανερό ότι ούτε να πάρουμε κάτι μαζί μας μπορούμε». Εσύ όμως μακαρίζεις τον άνθρωπο που δεν μπορεί να μεταφέρει από εδώ εκεί τίποτα από όσα οφείλουν να σταθούν δίπλα του κατά την ημέρα της κρίσεως. Και ποιος άλλος είναι ο ορισμός της αθλιότητας, πες μου, και της συμφοράς, παρά το να αναχωρεί από εδώ πιο ατιμασμένος από όλους εκείνος που έζησε μέσα σε πολλή τρυφή;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Περὶ ἐλεημοσύνης
Πάλιν πενήτων ὑπόμνησις, πάλιν πλουσίων ὄνειδος. Οὐκ ἀξίωμα διαβάλλω, μὴ γένοιτο, ἀλλ᾽ ἀκόλαστον γνώμην· οὐ πλοῦτον διαβάλλω, ἀλλὰ τοὺς κακῶς πλουτοῦντας· καλὸν γὰρ ὁ πλοῦτος τοῖς καλῶς διοικοῦσιν αὐτόν· καλὴ ἡ πενία τοῖς καλῶς ὑπομένουσιν αὐτήν. Ἐπεὶ καὶ Ἀβραὰμ ἦν πλούσιος, καὶ οὐδένα ὑπερηφάνησε, καὶ Λάζαρος πένης ἦν, καὶ οὐδέποτε ἐδυσπέτησε, καὶ μάλιστα ἐν τοσαύτῃ ἀνάγκῃ. Ἵνα τί δὲ δύο πρόσωπα μαρτύρων ἤνεγκα; Φέρε μοι ἐνταῦθα τὸν μακάριον Ἰὼβ ἑκατέρων τὴν πεῖραν εἰληφότα. Καὶ ὅτε πλούσιος ἦν, ἔλεγε, Παντὶ ἀνθρώπῳ ἠνέῳκτό μου ὁ οἶκος· καὶ ὅτε ἐπένετο, ἔλεγεν· Ὁ Κύριος ἔδωκεν, ὁ Κύριος ἀφείλατο· ὡς τῷ Κυρίῳ ἔδοξεν, οὕτω καὶ ἐγένετο. Πόσα ἐπάλαισεν ὁ διάβολος, καὶ τὸν δίκαιον οὐκ ἔῤῥηξε; Τὴν φαρέτραν τῶν βελῶν ἐκένωσε, καὶ τὸν στρατιώτην οὐκ ἔτρωσε· τὰ μηχανήματα προσήνεγκε, καὶ τὸν πύργον οὐκ ἐσάλευσε· τὸ δένδρον ἐτίναξε, καὶ τὸν καρπὸν οὐκ ἐτρύγησε· τοὺς κλάδους ἔκλασε, καὶ τὴν ῥίζαν οὐκ ἀνέσπασε· τὸν τοῖχον διώρυξε, καὶ τὸν θησαυρὸν οὐκ ἐσύλησε. Θησαυρὸν δὲ λέγω οὐ χρυσοῦ καὶ ἀργύρου, ἀλλὰ τὴν ἀσάλευτον αὐτοῦ πίστιν· τοῦτον γὰρ τὸν αὐτοῦ θησαυρὸν ἐβούλετο συλῆσαι ὁ διάβολος. Εἶδες τὸν καρπὸν πληθυνόμενον; εἶδες τὴν πίστιν ὡς πέτραν ἐστηριγμένην; εἶδες τὸν πύργον ἄῤῥηκτον ἑστῶτα; εἶδες τὸν στρατιώτην παραταττόμενον, εἶδες τὸν διάβολον ἀφανιούμενον;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Πάλι υπενθύμιση για τους φτωχούς, πάλι όνειδος για τους πλουσίους. Δεν κατακρίνω το αξίωμα, μη γένοιτο, αλλά την ακόλαστη προαίρεση· δεν κατακρίνω τον πλούτο, αλλά εκείνους που πλουτούν με κακό τρόπο· διότι είναι καλός ο πλούτος για εκείνους που τον διαχειρίζονται καλά· καλή είναι η φτώχεια για εκείνους που την υπομένουν καλά. Επειδή και ο Αβραάμ ήταν πλούσιος, και κανέναν δεν περιφρόνησε, και ο Λάζαρος ήταν φτωχός, και ποτέ δεν δυσφόρησε, και μάλιστα ενώ βρισκόταν σε τόσο μεγάλη ανάγκη. Και γιατί έφερα ως μάρτυρες δύο πρόσωπα; Φέρε μου εδώ τον μακάριο Ιώβ, ο οποίος απέκτησε πείρα και των δύο καταστάσεων. Και όταν ήταν πλούσιος, έλεγε: «Σε κάθε άνθρωπο ήταν ανοιχτό το σπίτι μου»· και όταν έγινε φτωχός, έλεγε: «Ο Κύριος έδωσε, ο Κύριος αφαίρεσε· όπως φάνηκε καλό στον Κύριο, έτσι και έγινε». Πόσο πάλεψε ο διάβολος, και τον δίκαιο δεν τον κατέβαλε; Άδειασε τη φαρέτρα των βελών, και τον στρατιώτη δεν τον πλήγωσε· έφερε τις πολιορκητικές μηχανές, και τον πύργο δεν τον κλόνισε· τράνταξε το δέντρο, και τον καρπό δεν τον τρύγησε· έσπασε τα κλαδιά, και τη ρίζα δεν την ξερίζωσε· τρύπησε τον τοίχο, και τον θησαυρό δεν τον σύλησε. Και ως θησαυρό δεν εννοώ τον χρυσό και τον άργυρο, αλλά την ασάλευτη πίστη του· διότι αυτόν ακριβώς τον θησαυρό του ήθελε να συλήσει ο διάβολος. Είδες τον καρπό να πληθύνεται; Είδες την πίστη να είναι στηριγμένη σαν πέτρα; Είδες τον πύργο να στέκεται ακλόνητος; Είδες τον στρατιώτη να παρατάσσεται, είδες τον διάβολο να αφανίζεται;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Περὶ μετανοίας (λόγος β΄)
Δεῦτε, ἴδετε ὅτι γυμνοὶ εἰσήλθομεν, καὶ πάλιν γυμνοὶ μέλλομεν ἀπέρχεσθαι ἐκεῖ. Δεῦτε, ἐξομολογησώμεθα τῷ Κυρίῳ ἐν δάκρυσι καὶ στεναγμοῖς, ἐν ἐλεημοσύναις, ἐν οἰκτιρμοῖς πενήτων· καὶ αὐτὸς διδάξει ἡμᾶς πῶς σωθῶμεν. Εἴπωμεν καὶ ἡμεῖς πρὸς αὐτόν· Κύριε, ἡμάρτομεν εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ ἐνώπιόν σου· δέξαι ἡμῶν τὴν ἐπιστροφὴν καὶ τὴν μετάνοιαν, δέξαι ἡμῶν τὸν στεναγμὸν καὶ τὰ δάκρυα, δέξαι ἡμῶν τῶν ἁμαρτωλῶν τὴν μετάνοιαν, τὸν ὀδυρμὸν καὶ κλαυθμὸν τὸν ἐπὶ θάνατον· δέξαι ἡμᾶς τοὺς ἀθλίους, καὶ αἰσχρῶς βιώσαντας· δέξαι ἡμᾶς, φιλάνθρωπε, τοὺς πολλά σε παροργίσαντας· δέξαι ἡμᾶς, Δέσποτα, τοὺς ἐν ἀσωτίᾳ καὶ πάσῃ πονηρίᾳ καὶ ἀκαθαρσίᾳ τὸν βίον ὅλον δαπανήσαντας· δέξαι, Κύριε ὁ Θεὸς, τοὺς τῶν σῶν ἐντολῶν παρακούσαντας· δέξαι ἡμᾶς, Δέσποτα, τοὺς ἀναξίους δούλους σου, καὶ μὴ ἀποδῴης ἡμῖν κατὰ τὰ ἔργα τῶν χειρῶν ἡμῶν. Ὁμολογοῦμεν, Δέσποτα, ὅτι οὐδὲ τοῦ ζῇν ἄξιοι διὰ τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν· ὁμολογοῦμεν, Κύριε, οὐδὲ τὸν ἥλιον τοῦτον θεωρεῖν ὑπάρχομεν ἄξιοι, διότι οὐκ ἔστιν ἁμάρτημα, οὐκ εἶδος παντοίου κακοῦ, ὃ οὐκ ἐπράξαμεν οἱ ἄθλιοι· ἀλλὰ δέξαι ἡμᾶς, Δέσποτα, ὥσπερ τὸν ἄσωτον υἱὸν, δέξαι ὡς τὸν λῃστὴν, δέξαι ὡς τὴν πόρνην καὶ τὸν τελώνην. Κύριε, ἐπίστρεψον ἡμᾶς· Κύριε, συνέτισον ἡμᾶς, καὶ μὴ ὀργισθῇς, ἀλλὰ ἱλάσθητι ταῖς ἁμαρτίαις ἡμῶν. Σὺ εἶ ὁ Θεὸς ἡμῶν, καὶ ἐκτὸς σοῦ ἄλλον οὐκ οἴδαμεν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ελάτε να δείτε ότι γυμνοί εισήλθαμε στον κόσμο, και πάλι γυμνοί πρόκειται να απέλθουμε εκεί. Ελάτε να εξομολογηθούμε στον Κύριο με δάκρυα και στεναγμούς, με ελεημοσύνες, με σπλαχνικότητα προς τους φτωχούς· και ο ίδιος θα μας διδάξει πώς να σωθούμε. Ας πούμε και εμείς προς αυτόν: Κύριε, αμαρτήσαμε στον ουρανό και ενώπιόν σου· δέξου την επιστροφή και τη μετάνοιά μας, δέξου τον στεναγμό και τα δάκρυά μας, δέξου τη μετάνοια ημών των αμαρτωλών, τον οδυρμό και τον κλαυθμό μέχρι θανάτου· δέξου εμάς τους άθλιους, που ζήσαμε αισχρά· δέξου εμάς, Φιλάνθρωπε, που σε παροργίσαμε πολύ· δέξου εμάς, Δέσποτα, που σπαταλήσαμε όλο μας τον βίο σε ασωτία και σε κάθε πονηρία και ακαθαρσία· δέξου, Κύριε ο Θεός, εμάς που παρακούσαμε τις εντολές σου· δέξου εμάς, Δέσποτα, τους ανάξιους δούλους σου, και μην μας ανταποδώσεις σύμφωνα με τα έργα των χεριών μας. Ομολογούμε, Δέσποτα, ότι δεν είμαστε άξιοι ούτε να ζούμε εξαιτίας των αμαρτιών μας· ομολογούμε, Κύριε, ότι δεν είμαστε άξιοι ούτε αυτόν τον ήλιο να βλέπουμε, διότι δεν υπάρχει αμάρτημα, δεν υπάρχει κανένα είδος κακού, που να μην το πράξαμε εμείς οι άθλιοι· αλλά δέξου εμάς, Δέσποτα, όπως τον άσωτο υιό, δέξου μας όπως τον ληστή, δέξου μας όπως την πόρνη και τον τελώνη. Κύριε, οδήγησέ μας στην επιστροφή· Κύριε, συνέτισέ μας, και μην οργιστείς, αλλά γίνε ίλεως για τις αμαρτίες μας. Εσύ είσαι ο Θεός μας, και εκτός από εσένα άλλον δεν γνωρίζουμε.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Περὶ ὑπομονῆς
Οἶδα πατέρων τὸν ὀδυρμὸν, οἶδα μητέρων τὸν στεναγμὸν, οἶδα αὐτῶν τὴν θάλασσαν τῆς ἀθυμίας, οἶδα αὐτῶν τῆς ταραχῆς τὴν ἀδημονίαν· ἐπίσταμαι τὴν ἔνδον αὐτῶν ἐπὶ τέκνοις φαντασίαν, πῶς ὡς παρόντα τὸν οὐ παρόντα παῖδα ἐν ἑαυτοῖς ἀναζωγραφοῦσι, τὴν ἐκείνων εἰκόνα σὺν δάκρυσιν ἐννοούμενοι, τὰ ἐκείνων ἤθη καὶ ῥήματα καὶ πράγματα πάντα κατ᾽ ὀφθαλμοὺς τιθέντες. Ἀλλ᾽ ὁ Ἰὼβ ὁ θαυμάσιος οὐχ οὕτως· ἐκείνου γὰρ τῶν τέκνων καὶ παίδων καὶ βοῶν καὶ καμήλων καὶ πάντων τῶν προσόντων αὐτῷ πρὸς ὄλεθρον γενομένων, οὐκ ἐθορυβήθη, οὐκ ἐδυσφήμησεν, ὡς οἱ πολλοὶ, ἀλλ᾽ ἀνίστατο, καὶ εἰς τὴν γῆν πεσὼν, ἐξ ἧς ἐλήφθη, τῷ Δεσπότῃ προσκυνῶν ἔλεγεν· Αὐτὸς γυμνὸς ἐξῆλθον ἐκ κοιλίας μητρός μου, γυμνὸς καὶ ἀπελεύσομαι ἐκεῖ. Ὁ Κύριος ἔδωκεν, ὁ Κύριος ἀφείλατο· ὡς τῷ Κυρίῳ ἔδοξε, οὕτω καὶ ἐγένετο. Εἴη τὸ ὄνομα Κυρίου εὐλογημένον εἰς τοὺς αἰῶνας. Δοῦλός εἰμι, καὶ ὑπόκειμαι, καὶ τῷ ποιήσαντι οὐκ ἀντιτάσσομαι· οὐ γὰρ ξένον τὸ πρᾶγμα· τέθνηκαν οἱ παῖδες. ἀλλ᾽ οὐκ ἀπόλωλαν. Ποῖος γὰρ ποιμὴν οὐκ ἐξουσιάζει ἐν τῷ ποιμνίῳ αὐτοῦ; Ὁ ποιμὴν ὁ καλὸς ἐξελέξατο τὰ πρόβατα αὐτοῦ. Μικρὸν, καὶ ἡμεῖς ἀπερχόμεθα. Τοῦτον καὶ ἡμεῖς μιμησώμεθα, καὶ μὴ οὕτως ἀμέτρως ὀδυρώμεθα. Ὡς πιστοὶ κλαύσωμεν, καὶ μὴ ὡς ἄπιστοι ἀσχημονήσωμεν· ὡς ὁ Χριστὸς τὸν Λάζαρον ἔκλαυσεν, οὕτω κλαύσωμεν· σοὶ γὰρ μέτρα καὶ ὅρους δεικνύων, ἐδάκρυσε.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Γνωρίζω τον οδυρμό των πατέρων, γνωρίζω τον στεναγμό των μητέρων, γνωρίζω τη θάλασσα της αθυμίας τους, γνωρίζω την αδημονία της ταραχής τους. Κατανοώ την εσωτερική τους φαντασία για τα παιδιά τους, πώς δηλαδή αναζωγραφούν μέσα τους ως παρόν το παιδί που απουσιάζει, φέρνοντας στον νου τους την εικόνα του με δάκρυα, θέτοντας μπροστά στα μάτια τους το ήθος, τα λόγια και όλες τις πράξεις του. Αλλά ο θαυμάσιος Ιώβ δεν συμπεριφέρθηκε έτσι· διότι αυτός, αν και τα τέκνα και οι δούλοι και τα βόδια και οι καμήλες και όλα του τα υπάρχοντα οδηγήθηκαν στον όλεθρο, δεν θορυβήθηκε ούτε βλασφήμησε, όπως κάνουν οι πολλοί, αλλά σηκώθηκε και, πέφτοντας στη γη από την οποία προήλθε, προσκυνώντας τον Δεσπότη έλεγε: Γυμνός βγήκα από την κοιλιά της μητέρας μου, γυμνός και θα επιστρέψω εκεί. Ο Κύριος τα έδωσε, ο Κύριος τα αφαίρεσε· όπως φάνηκε καλό στον Κύριο, έτσι και έγινε. Ας είναι το όνομα του Κυρίου ευλογημένο στους αιώνες. Δούλος είμαι και υποτάσσομαι, και δεν εναντιώνομαι στον Δημιουργό· διότι δεν είναι παράξενο το γεγονός· πέθαναν τα παιδιά, αλλά δεν χάθηκαν. Διότι ποιος ποιμένας δεν έχει εξουσία πάνω στο ποίμνιό του; Ο καλός ποιμένας διάλεξε τα πρόβατά του. Σε λίγο θα αναχωρήσουμε και εμείς. Αυτόν ας μιμηθούμε και εμείς, και ας μην οδυρόμαστε έτσι χωρίς μέτρο. Ας κλάψουμε ως πιστοί και ας μην ασχημονήσουμε σαν τους απίστους· όπως ο Χριστός έκλαψε για τον Λάζαρο, έτσι ας κλάψουμε· διότι Εκείνος, για να σου υποδείξει το μέτρο και τα όρια, δάκρυσε.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Περὶ ὑπομονῆς
Ἡμεῖς μετὰ ἀγγέλων ὑμνοῦμεν, μετὰ τῶν ἁγίων χορεύομεν· ἀλλὰ καὶ ὑπὲρ ὑμῶν τῶν ἐν ἁμαρτίαις ὄντων πρεσβεύομεν· ἡμεῖς μετὰ τῶν ὑπὸ Ἡρώδου διὰ Χριστὸν ἀναιρεθέντων νηπίων συνηριθμήθημεν· ἡμεῖς μετὰ τῶν τοῦ Ἰὼβ υἱῶν ἀγαλλιώμεθα. Διὸ ὑπὲρ ἡμῶν μὴ μεριμνᾶτε, ἀλλὰ μᾶλλον ἑαυτοὺς θρηνεῖτε· καὶ γὰρ τῆς ἑαυτῶν τελευτῆς τὴν ἀπολογίαν σκοπεῖτε· καὶ ὡς γινώσκοντες καὶ βεβαίως πιστεύοντες, ὅτι πρὸς τὸ συμφέρον ἡμῖν ὁ Δεσπότης ἡμῶν ἐξελέξατο, καὶ ἐν τῇ μερίδι τῶν σωζομένων κατέταξεν ἡμᾶς, ὁπηνίκα ἂν νέοι παῖδες καὶ ἄφθοροι ἐξ ὑμῶν ἐνταῦθα παραγίνωνται πρὸς ἡμᾶς, χαίρετε καὶ εὐφραίνεσθε, καὶ μετὰ τοῦ δικαίου Ἰὼβ ψάλλετε· Ὁ Κύριος ἔδωκεν, ὁ Κύριος ἀφείλετο· ὡς τῷ Κυρίῳ ἔδοξεν, οὕτω καὶ ἐγένετο· εἴη τὸ ὄνομα Κυρίου εὐλογημένον ἀπὸ τοῦ νῦν, καὶ ἕως τοῦ αἰῶνος τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Εμείς μαζί με τους αγγέλους υμνούμε, μαζί με τους αγίους χορεύουμε· αλλά και πρεσβεύουμε για εσάς που βρίσκεστε μέσα σε αμαρτίες. Εμείς συγκαταλεχθήκαμε μαζί με τα νήπια που θανατώθηκαν από τον Ηρώδη για τον Χριστό· εμείς αγαλλιόμαστε μαζί με τους γιους του Ιώβ. Γι' αυτό, μην μεριμνάτε για εμάς, αλλά μάλλον να θρηνείτε για τους εαυτούς σας· διότι πρέπει να φροντίζετε για την απολογία κατά το δικό σας τέλος. Και έχοντας τη γνώση και την ακράδαντη πίστη ότι ο Δεσπότης μας επέλεξε αυτό που ήταν προς το συμφέρον μας, και μας κατέταξε στη μερίδα των σωζομένων, όποτε νέα και αγνά παιδιά από εσάς έρχονται εδώ σε εμάς, να χαίρεστε και να ευφραίνεστε, και μαζί με τον δίκαιο Ιώβ να ψάλλετε: Ο Κύριος έδωσε, ο Κύριος αφαίρεσε· όπως φάνηκε καλό στον Κύριο, έτσι και έγινε· ας είναι το όνομα του Κυρίου ευλογημένο από τώρα και έως τον αιώνα των αιώνων. Αμήν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Πρὸς Κυριακόν
Εἰ θέλει με λιθάσαι, λιθάσῃ με· Στέφανον ἔχω τὸν πρωτομάρτυρα. Εἰ θέλει τὴν κεφαλήν μου λαβεῖν, λάβῃ· ἔχω τὸν Ἰωάννην. Εἰ θέλει τὰ ὑπάρχοντά μου λαβεῖν, λάβῃ αὐτά· γυμνὸς ἐξῆλθον ἐκ κοιλίας μητρός μου, γυμνὸς καὶ ἀπελεύσομαι. Ἐμοὶ παραινεῖ ὁ Ἀπόστολος· πρόσωπον Θεὸς ἀνθρώπου οὐ λαμβάνει καί, εἰ ἔτι ἀνθρώποις ἤρεσκον, Χριστοῦ δοῦλος οὐκ ἂν ἤμην. Καὶ ὁ Δαβὶδ καθοπλίζει με· ἐλάλουν ἐναντίον βασιλέων καὶ οὐκ ᾐσχυνόμην.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αν θέλει να με λιθοβολήσει, ας με λιθοβολήσει· έχω τον πρωτομάρτυρα Στέφανο. Αν θέλει να πάρει την κεφαλή μου, ας την πάρει· έχω τον Ιωάννη. Αν θέλει να πάρει τα υπάρχοντά μου, ας τα πάρει· γυμνός εξήλθα από την κοιλία της μητέρας μου, γυμνός και θα απέλθω. Σε εμένα δίνει παραίνεση ο Απόστολος: ο Θεός δεν προσωποληπτεί, και, αν ήθελα ακόμη να αρέσω σε ανθρώπους, δεν θα ήμουν δούλος του Χριστού. Και ο Δαβίδ με καθοπλίζει: μιλούσα ενώπιον βασιλέων και δεν ντρεπόμουν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Πρὸς Κυριακόν
Μὴ οὖν ἀθυμήσῃς, μηδὲ ὀλιγωρήσῃς. Καὶ γὰρ ἐγώ, ὅτε ἐξηλαυνόμην τῆς πόλεως, οὐδὲν τούτων ἐφρόντιζον, ἀλλ᾽ ἔλεγον πρὸς ἐμαυτόν· εἰ μὲν βούλεται ἡ βασίλισσα ἐξορίσαι, ἐξορίσει με· τοῦ Κυρίου ἡ γῆ καὶ τὸ πλήρωμα αὐτῆς. Εἰ βούλεται πρίσαι, πρίσει με· τὸν Ἠσαΐαν ἔχω ὑπογραμμόν. Εἴ με θέλει εἰς τὸ πέλαγος ἀκοντίσαι, ἀκοντίσει με· τὸν Ἰωνᾶν ὑπομνιμνῄσκομαι. Εἰ θέλει εἰς κάμινον ἐμβαλεῖν, τοὺς τρεῖς παῖδας ἔχω τοῦτο πεπονθότας. Εἴ με θέλει τοῖς θηρίοις βαλεῖν, ἔχω τὸν Δανιήλ. Εἰ θέλει με λιθάσαι, λιθάσῃ με· Στέφανον ἔχω τὸν πρωτομάρτυρα. Εἰ θέλει τὴν κεφαλήν μου λαβεῖν, ἔχω τὸν Ἰωάννην. Εἰ θέλει τὰ ὑπάρχοντά μου λαβεῖν, λάβῃ αὐτά· γυμνὸς ἐξῆλθον ἐκ κοιλίας μητρός μου, γυμνὸς καὶ ἀπελεύσομαι ἐκεῖ. Ἐμοὶ παραινεῖ ὁ ἀπόστολος λέγων· πρόσωπον ἀνθρώπου Θεὸς οὐ λαμβάνει καί, εἰ ἔτι ἀνθρώποις ἤρεσκον, Χριστοῦ δοῦλος οὐκ ἂν ἤμην. Καὶ ὁ Δαβὶδ καθοπλίζει λέγων· ἐλάλουν ἐναντίον βασιλέων καὶ οὐκ ᾐσχυνόμην.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Μην αποθαρρύνεσαι, λοιπόν, μήτε να μικροψυχείς. Διότι και εγώ, όταν εκδιωκόμουν από την πόλη, για τίποτα από αυτά δεν ανησυχούσα, αλλά έλεγα στον εαυτό μου: αν επιθυμεί η βασίλισσα να με εξορίσει, ας με εξορίσει· του Κυρίου είναι η γη και το πλήρωμά της. Αν επιθυμεί να με πριονίσει, ας με πριονίσει· έχω ως υπόδειγμα τον Ησαΐα. Αν θέλει να με ρίξει στο πέλαγος, ας με ρίξει· φέρνω στη μνήμη μου τον Ιωνά. Αν θέλει να με ρίξει σε καμίνι, έχω τους τρεις παίδες που το υπέστησαν αυτό. Αν θέλει να με ρίξει στα θηρία, έχω τον Δανιήλ. Αν θέλει να με λιθοβολήσει, ας με λιθοβολήσει· έχω τον Στέφανο τον πρωτομάρτυρα. Αν θέλει να πάρει το κεφάλι μου, έχω τον Ιωάννη. Αν θέλει να πάρει τα υπάρχοντά μου, ας τα πάρει· γυμνός βγήκα από την κοιλιά της μητέρας μου, και γυμνός θα απέλθω. Με νουθετεί ο Απόστολος λέγοντας: Ο Θεός δεν προσωποληπτεί· και, αν προσπαθούσα ακόμη να αρέσω στους ανθρώπους, δεν θα ήμουν δούλος του Χριστού. Και ο Δαβίδ με θωρακίζει λέγοντας: Μιλούσα ενώπιον βασιλέων και δεν ντρεπόμουν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Πρὸς τοὺς μὴ παρόντας
Ὅτι τῶν μὲν ἄλλων ἕκαστος ἀνθρώπων πολλὰ συνειδὼς ἑαυτῷ πονηρὰ, τὴν αἰτίαν οἶδεν ὧν πάσχει· οὐ μικρὸν δὲ τοῦτο εἰς παραμυθίαν· ἐκεῖνος δὲ οὐδὲ τοῦτο εἶχε λογίσασθαι, ὅτι πλημμελημάτων καὶ ἁμαρτημάτων ἔτινε δίκας· ὃ μάλιστα αὐτοῦ τὸν λογισμὸν ἐθορύβει. Ὅτε μὲν γὰρ εἰς τὸν βίον εἶδε τὸν ἑαυτοῦ, καὶ τὸ συνειδὸς ὑπὲρ τὸν ἥλιον λάμπον, καὶ τῶν κατορθωμάτων τὸ πλῆθος, ᾔδει ὅτι στεφάνων καὶ βραβείων καὶ μυρίων ἐπάθλων ἄξιος ἦν· ὅτε δὲ εἰς τὸ σῶμα καὶ τὰ ἕλκη καὶ τὰ συμβεβηκότα ἅπαντα, τῶν τὰ ἔσχατα τετολμηκότων ὁρῶν ἑαυτὸν χαλεπώτερα πάσχοντα, οὐδὲ τὴν αἰτίαν εὕρισκεν εἰπεῖν δι᾽ ἢν ταῦτα ἔπασχε· διὸ δὴ ἐπὶ τὸ ἀκατάληπτον τῆς τοῦ Θεοῦ οἰκονομίας καταφυγὼν ἔλεγεν· Ὡς τῷ Κυρίῳ ἔδοξεν, οὕτω καὶ ἐγένετο. Καὶ τὴν γυναῖκα δὲ ἐπιστομίζων ἐκ τῶν ἐγχωρούντων, καὶ λογισμὸν συνέθηκε τὴν εὐλάβειαν αὐτοῦ σφόδρα ἐπιδεικνύμενον, λέγων οὕτως· Εἰ τὰ ἀγαθὰ ἐδεξάμεθα παρὰ Κυρίου, τὰ κακὰ οὐχ ὑποίσομεν;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι, ενώ καθένας από τους άλλους ανθρώπους, έχοντας επίγνωση πολλών δικών του πονηρών πράξεων, γνωρίζει την αιτία αυτών που υποφέρει· και αυτό δεν αποτελεί μικρή παρηγοριά. Εκείνος όμως δεν μπορούσε ούτε αυτό να σκεφτεί, ότι δηλαδή πλήρωνε την ποινή για σφάλματα και αμαρτήματα, πράγμα που τάραζε ιδιαίτερα τον λογισμό του. Διότι, όταν μεν εξέταζε τον βίο του, τη συνείδησή του που έλαμπε περισσότερο από τον ήλιο, και το πλήθος των πνευματικών του κατορθωμάτων, γνώριζε ότι ήταν άξιος για στεφάνια, βραβεία και αμέτρητα έπαθλα· όταν όμως αντίκριζε το σώμα του, τις πληγές και όλα όσα του είχαν συμβεί, βλέποντας τον εαυτό του να υποφέρει πιο βαριά και από εκείνους που είχαν διαπράξει τα χειρότερα εγκλήματα, δεν μπορούσε να βρει την αιτία για την οποία τα υπέφερε όλα αυτά. Γι' αυτό ακριβώς, καταφεύγοντας στο ακατάληπτο της οικονομίας του Θεού, έλεγε: «Όπως το θέλησε ο Κύριος, έτσι και έγινε». Αποστομώνοντας μάλιστα τη γυναίκα του με τα κατάλληλα λόγια, διατύπωσε έναν συλλογισμό που αποδείκνυε περίτρανα την ευλάβειά του, λέγοντας τα εξής: «Αν δεχθήκαμε τα αγαθά από τον Κύριο, τα δεινά δεν θα τα υπομείνουμε;»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Σύνοψις τῆς θείας γραφῆς
Ἔστι δὲ ὁ σκοπὸς αὐτοῦ ἅπας πρὸς ὑπομονὴν ἐκκαλούμενος τοὺς ἐν πειρασμοῖς περιπίπτοντας, κἂν πάνυ ἐπ᾽ εὐσεβείᾳ μεμαρτύρηνται, καὶ μὴ σκανδαλίζεσθαι, ἀλλ᾽ ἐπιφωνεῖν· Ὁ Κύριος ἔδωκε, ὁ Κύριος ἀφείλετο· ὡς τῷ Κυρίῳ ἔδοξεν, οὕτω καὶ ἐγένετο· εἴη τὸ ὄνομα Κυρίου εὐλογημένον ἀπὸ τοῦ νῦν καὶ ἕως τοῦ αἰῶνος· ἔτι καὶ τὸ, Γυμνὸς ἐξῆλθον ἐκ κοιλίας μητρός μου, γυμνὸς καὶ ἀπελεύσομαι ἐκεῖ· καὶ ἐντεῦθεν λοιπὸν μανθάνειν πόση τῆς ὑπομονῆς ἡ ὠφέλεια· καὶ γὰρ ἐντεῦθεν κἀκεῖ τὴν μισθαποδοσίαν λήψονται ὡς Ἰώβ. Ἔτι δὲ καὶ ἀναδείξῃ ὁ Θεὸς ἀπείραστος κακῶν, πειράζει δὲ οὐδένα· παραχωροῦντος δὲ τοῦ Θεοῦ πειρασμοὶ τοῖς ἀνθρώποις ὑπὸ δαιμόνων ἐπέρχονται, διὰ τὴν ἑκάστου δοκιμὴν καὶ τελείωσιν. Φασὶ δὲ Σολομῶντα συντεταχέναι καὶ τοῦτο τὸ βιβλίον, εἰ μὴ ἄρα Μωϋσέως ἐστὶ σύγγραμμα. Ἡ μὲν περιοχὴ τοῦ βιβλίου τοῦτον ἔχει τὸν τρόπον. Ἡ δὲ ἀνακεφαλαίωσίς ἐστιν ἐν τούτοις. Ἐν προοιμίοις μὲν, ὡς ἦν Ἰὼβ οἰκῶν ἐν χώρᾳ τῇ Αὐσίτιδι· εἶτα μαρτυρία τῆς Γραφῆς περὶ τῆς ἀγαθῆς αὐτοῦ πολιτείας· καὶ ὅτι ἦσαν οἱ υἱοὶ αὐτῷ ζʹ, καὶ θυγατέρες ϛʹ· καὶ περὶ ἀριθμοῦ τῶν κτηνῶν αὐτοῦ. Καὶ ὅτι πορευόμενοι οἱ υἱοὶ αὐτοῦ πρὸς ἀλλήλους, ἐποίουν πότον καθ᾽ ἑκάστην ἡμέραν σὺν ταῖς τρισὶν ἀδελφαῖς αὐτῶν. Καὶ ἐπέστελλε Ἰὼβ καὶ ἐκαθάριζε τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ, προσφέρων περὶ αὐτῶν θυσίαν τῷ Κυρίῳ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Όλος δε ο σκοπός του είναι να παρακινήσει σε υπομονή εκείνους που περιπίπτουν σε πειρασμούς, έστω κι αν έχουν δώσει σπουδαία μαρτυρία ευσεβείας, ώστε να μην σκανδαλίζονται, αλλά να αναφωνούν: «Ο Κύριος έδωσε, ο Κύριος αφαίρεσε· όπως φάνηκε καλό στον Κύριο, έτσι και έγινε· ας είναι ευλογημένο το όνομα του Κυρίου από τώρα και έως τον αιώνα»· και επιπλέον το: «Γυμνός βγήκα από την κοιλιά της μητέρας μου, γυμνός και θα απέλθω εκεί»· και από αυτό, λοιπόν, να μαθαίνουν πόση είναι η ωφέλεια της υπομονής· διότι και εδώ και εκεί θα λάβουν τη μισθαποδοσία τους, όπως ο Ιώβ. Ακόμη, σκοπός είναι να αναδείξει ότι ο Θεός είναι απείραστος κακών και δεν βάζει σε πειρασμό κανέναν· αλλά με παραχώρηση του Θεού έρχονται πειρασμοί στους ανθρώπους από τους δαίμονες, για τη δοκιμασία και την τελείωση του καθενός. Λένε δε ότι ο Σολομών έχει συντάξει και αυτό το βιβλίο, εκτός εάν αποτελεί σύγγραμμα του Μωυσή. Το μεν περιεχόμενο του βιβλίου έχει με αυτόν τον τρόπο. Η δε ανακεφαλαίωσή του συνοψίζεται στα εξής: Στο προοίμιο αναφέρεται ότι ο Ιώβ κατοικούσε στη χώρα της Αυσιτίδος· έπειτα, παρατίθεται η μαρτυρία της Γραφής για τον ενάρετο βίο του· και ότι είχε επτά υιούς και έξι θυγατέρες· και γίνεται λόγος για τον αριθμό των κτηνών του. Και ότι οι υιοί του πήγαιναν ο ένας στον άλλον και έκαναν συμπόσιο κάθε ημέρα μαζί με τις τρεις αδελφές τους. Και ο Ιώβ έστελνε μηνύματα και καθάριζε τους υιούς του, προσφέροντας για αυτούς θυσία στον Κύριο.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Ἱερὰ παράλληλα
ΤΙΤΛ. Ιʹ. —Περὶ τῆς ἀστάτου καὶ ἀβεβαίου τῶν ἀνθρωπίνων πραγμάτων καταστάσεως· καὶ τίνι ἔοικεν ἄνθρωπος, καὶ ὁ βίος αὐτοῦ· καὶ ὅτι μάταια τὰ παρόντα, καὶ σκιᾶς ἀδρανέστερα. «Προσήλυτοι καὶ πάροικοι ὑμεῖς ἐστε ἐναντίον μου.» «Πάροικοί ἐσμεν ἐναντίον σου, καὶ κατοικοῦντες, ὡς πάντες οἱ πατέρες ἡμῶν. Ὡς σκιὰ αἱ ἡμέραι ἡμῶν ἐπὶ τῆς γῆς.» «Γυμνὸς ἐξῆλθον ἐκ κοιλίας τῆς μητρός μου, γυμνὸς καὶ ἀπελεύσομαι ἐκεῖ. Ὁ βίος μου ἐστὶν ἐλαφρότερος λαλιᾶς.» «Σκιά ἐστιν ὁ βίος ἡμῶν ἐπὶ τῆς γῆς.» «Βροτὸς γενητὸς τῆς γυναικὸς, ὀλιγόβιος, καὶ πλήρης ὀργῆς. Ἢ ὥσπερ ἄνθος ἀνθῆσαν ἐξέπεσεν· ἀπέδρα δὲ ὥσπερ σκιὰ, καὶ οὐ μὴ στῇ.» «Ἄνθρωπος σαπρία, καὶ υἱὸς ἀνθρώπου, σκῶληξ.» «Ἥγημαι ἐμαυτὸν γῆν καὶ σποδόν.» «Ἐγώ εἰμι σκώληξ, καὶ οὐκ ἄνθρωπος.» «Ἰδοὺ παλαιστὰς ἔθου τὰς ἡμέρας μου. Πάροικος ἐγώ εἰμι παρὰ σοὶ καὶ παρεπίδημος.» «Μνήσθητι, ὅτι χοῦς ἐσμεν.» «Ἐμνήσθη, ὅτι σάρξ εἰσι, πνεῦμα πορευόμενον, καὶ οὐκ ἐπιστρέφον.» «Τὰ ἔτη ἡμῶν ὡσεὶ ἀράχνη ἐμελέτων.» «Ἐξέλιπον ὡσεὶ καπνὸς αἱ ἡμέραι μου.» «Ἄνθρωπος ὡσεὶ χόρτος αἱ ἡμέραι αὐτοῦ.» «Ἄνθρωπος ματαιότητι ὁμοιωθεὶς, αἱ ἡμέραι μοι ὡσεὶ σκιὰ παράγουσιν.» «Ματαιότης ματαιοτήτων, τὰ πάντα ματαιότης.» «
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
ΤΙΤΛΟΣ Ιʹ. —Περί της ασταθούς και αβέβαιης κατάστασης των ανθρώπινων πραγμάτων· και με τι μοιάζει ο άνθρωπος και ο βίος του· και ότι τα παρόντα είναι μάταια και πιο αδύναμα από σκιά. «Προσήλυτοι και πάροικοι είστε ενώπιόν μου.» «Πάροικοι είμαστε ενώπιόν σου και προσωρινοί κάτοικοι, όπως όλοι οι πατέρες μας. Σαν σκιά είναι οι ημέρες μας πάνω στη γη.» «Γυμνός βγήκα από την κοιλιά της μητέρας μου, γυμνός και θα επιστρέψω εκεί. Ο βίος μου είναι πιο ελαφρύς και από τον λόγο.» «Σκιά είναι ο βίος μας πάνω στη γη.» «Ο θνητός που γεννιέται από γυναίκα είναι ολιγόβιος και γεμάτος οργή. Ή σαν το άνθος που αφού άνθισε έπεσε· χάθηκε σαν σκιά και δεν πρόκειται να σταθεί.» «Ο άνθρωπος είναι σήψη, και ο υιός του ανθρώπου σκουλήκι.» «Θεώρησα τον εαυτό μου χώμα και στάχτη.» «Εγώ είμαι σκουλήκι και όχι άνθρωπος.» «Ιδού, σαν σπιθαμές όρισες τις ημέρες μου. Πάροικος είμαι κοντά σου και παρεπίδημος.» «Θυμήσου ότι είμαστε χώμα.» «Θυμήθηκε ότι είναι σάρκα, πνοή που φεύγει και δεν επιστρέφει.» «Τα χρόνια μας τα περνούσαμε σαν ιστό αράχνης.» «Χάθηκαν σαν καπνός οι ημέρες μου.» «Οι ημέρες του ανθρώπου είναι σαν το χορτάρι.» «Ο άνθρωπος παρομοιάστηκε με ματαιότητα, οι ημέρες μου περνούν σαν σκιά.» «Ματαιότης ματαιοτήτων, τα πάντα ματαιότης.» «
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Ἱερὰ παράλληλα
Μὴ γὰρ ἀδαμάντινος ἦν Ἰὼβ τὴν καρδίαν; μὴ γὰρ ἐκ λίθου ἦν πεποιημένα αὐτῷ τὰ σπλάγχνα; Ἔπεσον αὐτῷ δέκα παῖδες ἐν βραχείᾳ καιροῦ ῥοπῇ, μιᾷ πληγῇ συντριβέντες ἐν τῷ οἴκῳ τῆς θυμηδίας, ἐν καιρῷ τῆς ἀπολαύσεως ἐπικατασείσαντος αὐτοῖς τοῦ διαβόλου τὸ οἴκημα. Εἶδεν τράπεζαν αἵματι μεμιγμένην· εἶδεν παῖδας, διαφόρως μὲν κατὰ τὸν χρόνον ἀποτεχθέντας, κοινῇ δὲ ὑπελθόντας τοῦ βίου τὸ τέλος. Οὐκ ᾤμωξεν· οὐ κατετίλατο τὴν κόμην οὐκ ἀφῆκέ τινα φωνὴν ἀγενῆ, ἀλλὰ τὴν ἀοίδιμον ἐκείνην, καὶ παρὰ πᾶσιν ἀνυμνουμένην ἐν παῤῥησίᾳ ἐφθέγξατο· Ὁ Κύριος ἔδωκεν, ὁ Θεὸς ἀφείλατο· ὡς τῷ Κυρίῳ ἔδοξεν, οὕτως καὶ ἐγένετο· εἴη τὸ ὄνομα Κυρίου εὐλογημένον εἰς τοὺς αἰῶνας. Μὴ ἀσυμπαθὴς ὁ ἄνθρωπος; καὶ πῶς, ὅς γε περὶ ἑαυτοῦ λέγει, Ἐγὼ ἔκλαυσα ἐπὶ παντὶ ἀδυνάτῳ;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Μήπως είχε αδαμάντινη καρδιά ο Ιώβ; Μήπως ήταν φτιαγμένα από πέτρα τα σπλάχνα του; Έχασε δέκα παιδιά μέσα σε μία σύντομη χρονική στιγμή, τα οποία συντρίφτηκαν με ένα χτύπημα μέσα στο σπίτι της χαράς, την ώρα της απόλαυσης, όταν ο διάβολος γκρέμισε πάνω τους το οίκημα. Είδε τραπέζι ανακατεμένο με αίμα· είδε παιδιά, τα οποία αν και γεννήθηκαν σε διαφορετικούς χρόνους, συνάντησαν από κοινού το τέλος της ζωής. Δεν θρήνησε γοερά· δεν ξερίζωσε τα μαλλιά του, δεν έβγαλε καμία άνανδρη κραυγή, αλλά ξεστόμισε με παρρησία εκείνη την περίφημη φράση που όλοι υμνούν: Ο Κύριος έδωσε, ο Θεός αφαίρεσε· όπως φάνηκε καλό στον Κύριο, έτσι και έγινε· ας είναι το όνομα του Κυρίου ευλογημένο στους αιώνες. Μήπως ήταν αναίσθητος ο άνθρωπος; Και πώς θα μπορούσε, αφού ο ίδιος λέει για τον εαυτό του: «Εγώ έκλαψα για κάθε αδύναμο»;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Ἱερὰ παράλληλα
ΤΙΤΛ. ΛΒʹ. —Περὶ πράσεως καὶ ἀγορασίας. «Φύλασσε τὰς ὁδούς σου εὐσυναλλάκτως.» «Ὁ κτώμενος, μὴ χαιρέτω, καὶ ὁ πωλῶν μὴ θρηνείτω, διότι ὁ κτώμενος πρὸς τὸν πωλοῦντα οὐ μὴ ἐπιστρέψῃ.» «Ἀναμέσον πρατοῦ καὶ ἀγοραστοῦ συντριβήσεται ἁμαρτία.» ΤΙΤΛ. ΛΓʹ—Περὶ παιδείας Θεοῦ, καὶ τῶν εὐγενῶς φερόντων. «Γνώσῃ τῇ καρδίᾳ σου, ὅτι ὡς εἴ τις παιδεύσει τὸν υἱὸν αὐτοῦ, οὕτως Κύριος ὁ Θεός σου παιδεύσει σε.» «Ἴδετε, ἴδετε, ὅτι ἐγώ εἰμι, καὶ οὐκ ἔστι Θεὸς πλὴν ἐμοῦ. Ἐγὼ ἀποκτενῶ, καὶ ζῇν ποιήσω· πατάξω, κἀγὼ ἰάσομαι.» «Κύριος θανατοῖ, καὶ ζωογονεῖ· κατάγει εἰς ᾅδου, καὶ ἀνάγει.» «Ἀναστὰς Ἰὼβ διέῤῥηξε τὰ ἱμάτια αὐτοῦ, καὶ ἐκείρατο τὴν κόμην τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ, καὶ πεσὼν χαμαὶ προσεκύνησεν τῷ Κυρίῳ, καὶ εἶπεν αὐτός· Γυμνὸς ἐξῆλθον ἐκ κοιλίας μητρός μου, γυμνὸς καὶ ἀπελεύσομαι ἐκεῖ. Ὁ Κύριος ἔδωκεν, ὁ Κύριος ἀφείλατο· ὡς τῷ Κυρίῳ ἔδοξεν, οὕτως καὶ ἐγένετο.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
ΤΙΤΛΟΣ ΛΒʹ. — Περί πωλήσεως και αγοράς. «Φύλαγε τους δρόμους σου στις συναλλαγές με εντιμότητα.» «Αυτός που αγοράζει ας μην χαίρεται, και αυτός που πουλάει ας μην θρηνεί, διότι ο αγοραστής δεν πρόκειται να επιστρέψει στον πωλητή.» «Ανάμεσα στον πωλητή και τον αγοραστή θα συντριβεί η αμαρτία.» ΤΙΤΛΟΣ ΛΓʹ. — Περί της παιδαγωγίας του Θεού και εκείνων που την υπομένουν με γενναιότητα. «Να γνωρίσεις στην καρδιά σου ότι, όπως κάποιος παιδαγωγεί τον γιο του, έτσι και ο Κύριος ο Θεός σου θα σε παιδαγωγήσει.» «Δείτε, δείτε ότι εγώ είμαι, και δεν υπάρχει Θεός εκτός από εμένα. Εγώ θα θανατώσω και εγώ θα δώσω ζωή· εγώ θα πλήξω, και εγώ θα θεραπεύσω.» «Ο Κύριος θανατώνει και ζωογονεί· κατεβάζει στον άδη και ανεβάζει.» «Σηκώθηκε ο Ιώβ, έσκισε τα ιμάτιά του, έκοψε τα μαλλιά της κεφαλής του και, πέφτοντας κατά γης, προσκύνησε τον Κύριο, και είπε ο ίδιος: Γυμνός βγήκα από την κοιλιά της μητέρας μου, και γυμνός θα απέλθω εκεί. Ο Κύριος έδωσε, ο Κύριος αφαίρεσε· όπως φάνηκε καλό στον Κύριο, έτσι και έγινε.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες