Πατερικές αναφορές στο ΙΩΒ 34:10

Λυπήθηκε δε την ψυχή του από τον θάνατο, ώστε να μην πέσει σε πόλεμο. Τον έλεγξε με ασθένεια επί της κλίνης. Θα ανανεώσει δε το σώμα του, σαν επίχρισμα σε τοίχο, και θα γεμίσει τα οστά του με μυελό. Τότε, λέγει, θα μεμφθεί ο ίδιος τον εαυτό του λέγοντας: «Τι πράγματα διέπραξα; Δεν με τιμώρησε σύμφωνα με το πώς άξιζαν τα όσα αμάρτησα». Ακόμη ο Ελιούζ μίλησε προς τον Ιώβ: «Δώσε προσοχή, [Ιώβ], και άκουσέ με· σώπασε, και εγώ θα μιλήσω. Αν έχεις κάτι να πεις, αποκρίσου μου· διότι επιθυμώ να δικαιωθείς». Και προσθέτοντας για τρίτη φορά ο Ελιούζ λέγει: «Ακούστε με, σοφοί, εσείς που γνωρίζετε να δίνετε προσοχή στο καλό· διότι το αυτί δοκιμάζει τους λόγους». Ακόμη είπε ο Ελιούζ: «Ποιος άνδρας είναι σαν τον Ιώβ, που πίνει τον χλευασμό σαν το νερό; Χωρίς να έχει αμαρτήσει, ούτε να έχει ασεβήσει; [Μη γένοιτο σε εμένα] να διαταράξω το δίκαιο και ενώπιον του Παντοκράτορος. Αλλά Εκείνος ανταποδίδει στον άνθρωπο σύμφωνα με ό,τι πράττει ο καθένας. Ασεβής είναι εκείνος που λέγει στον βασιλιά: "Παρανομείς διαπράττοντας ανομίες". Και: "Εκείνος που δεν θα ντραπεί κανένα πρόσωπο ενώπιόν μου". Διότι ο Κύριος επιβλέπει τα πάντα, κατανοώντας πράγματα ανεξιχνίαστα, ένδοξα και εξαίσια, των οποίων δεν υπάρχει αριθμός».

Τίτλος Ε΄. — Περί της αντιλογίας προς τον Θεό: και ότι δεν πρέπει να φέρνουμε αντιρρήσεις, ή να δικαιολογούμαστε ενώπιον του Θεού. «Θα μας καταλογιστεί ως ανομία, όταν λέμε πολλά λόγια ενώπιον του Κυρίου.» «Δεν είσαι άνθρωπος σαν κι εμένα, με τον οποίο μπορώ να αντιδικήσω, ώστε να προσέλθουμε μαζί σε κρίση.» «Γιατί εγώ να δικάζομαι ακόμη, νουθετούμενος και ελεγχόμενος από τον Κύριο, ενώ ακούω τέτοια πράγματα χωρίς να είμαι τίποτα; Και εγώ τι απόκριση να δώσω; Θα βάλω το χέρι στο στόμα μου· μία φορά μίλησα, αλλά δεν θα προσθέσω και δεύτερη.» «Μη γένοιτο σε εμένα να ασεβήσω εναντίον του Κυρίου, ή να διαταράξω το δίκαιο ενώπιον του Παντοκράτορα.» «Μη βιάζεσαι με το στόμα σου, και η καρδιά σου ας μη σπεύδει να βγάλει λόγο ενώπιον του Θεού.» «Μήπως θα πει το πλάσμα σε αυτόν που το έπλασε: Δεν με έπλασες εσύ; Ή το δημιούργημα στον δημιουργό: Δεν με έφτιαξες με σύνεση;» «Μήπως θα πει ο πηλός στον κεραμέα: Τι κάνεις; Γιατί δεν εργάζεσαι, μήπως δεν έχεις χέρια; Και μήπως θα αποκριθεί το πλάσμα σε αυτόν που το έπλασε; Ή αυτός που λέει στον πατέρα: Τι γέννησες; και στη μητέρα: Γιατί κοιλοπονάς;» «Σε αυτόν που δεν συλλογίστηκε πονηρά πράγματα εναντίον του Κυρίου, θα του δοθεί εκλεκτή χάρη πίστεως.» «Μη δικαιώνεις τον εαυτό σου ενώπιον του Κυρίου.» «Ω άνθρωπε, αλήθεια, εσύ ποιος είσαι που φέρνεις αντίρρηση στον Θεό; Μήπως θα πει το πλάσμα σε αυτόν που το έπλασε: Γιατί με έφτιαξες έτσι; Ή μήπως δεν έχει εξουσία ο κεραμέας πάνω στον πηλό, ώστε από το ίδιο φύραμα να φτιάξει άλλο σκεύος για τιμητική χρήση και άλλο για ατιμωτική;» «