φείδεται τῶν αὐτοῦ»—φείδῃ δὲ πάντων, φησίν, ὅτι σά ἐστιν, δέσποτα φιλόψυχε—, «οὐ μόνον ὅτι αὐτοῦ ἐστιν, ἀλλ᾽ ὅτι καὶ αὐτὸς αὐτῶν κρατεῖ. καὶ γὰρ ἐπ᾽ ἀνθρώπων πονηρῶν τοῦτο συμβαίνει· οὐδ᾽ ἂν θέλωσιν, ἀνέχονται τοὺς ὑποτεταγμένους ἀδικεῖν· τῶν γὰρ οἰκείων καὶ τῶν ἰδίων ἔθος ἅπασι φείδεσθαι. ὅταν δὲ καὶ αὐτὸς ὁ πεποιηκὼς ᾖ καὶ αὐτὸς ὁ κρατῶν, πῶς ταράξει τὸ δίκαιον ἐν τῇ οἰκουμένῃ πάσῃ λαμπρὸν οὕτως αὐτὸ κατασπείρας; ἀλλ᾽ οὐδὲ αὐτὸς ἔχεις εἰπεῖν, ὅτι παρ᾽ ἀσθένειαν οὐκ ἀδικεῖ· οὕτω γὰρ εὔκολον αὐτῷ πάντας ἀπολέσαι, ὥστε ἀρκεῖ θελῆσαι, καὶ τὸ κωλύον οὐδέν. ἀλλ᾽ οὐδὲν τοιοῦτον σύνοιδεν ὁ παρελθὼν χρόνος.» εἶτα μετὰ πολλά φησιν· 34,12a 〈οἴει τὸν κύριον τὰ ἄτοπα ποιήσειν;〉 12b 〈ἢ ὁ παντοκράτωρ ταράξει 〈τὸ δίκαιον〉,〉 34,13a 〈ὃς ἐποίησε τὴν τὴν γῆν;〉 13b 〈τίς δέ ἐστιν ὁ ποιῶν τὴν ὑπ᾽ οὐρανὸν καὶ τὰ ἐνόντα πάντα;〉 34,14a 〈εἰ γὰρ βούλοιτο συσχεῖν〉 14b 〈καὶ τὸ πνεῦμα παρ᾽ αὐτῷ κατασχεῖν,〉 34,15a 〈τελευτήσει πᾶσα σὰρξ ὁμοθυμαδόν,〉 15b 〈βροτὸς δὲ εἰς γῆν ἀπελεύσεται, ὅθεν καὶ ἐπλάσθη.〉 34,16a 〈εἰ δὲ μὴ νουθετῇ, ἄκουε ταῦτα, Ἰώβ,〉 16b 〈ἐνωτίζου φωνὴν ῥημάτων.〉 34,17a 〈εἰ δὲ σὺ οὐκ οἴει τὸν μισοῦντα τὰ ἄνομα〉 17b 〈καὶ τὸν ὀλλύντα τοὺς πονηροὺς〉 17c 〈ὄντα αἰώνιον εἶναι δίκαιον.〉 τί ἐστιν εἰ δὲ σύ; οὐκ ἐτόλμησεν ἐπαγαγεῖν τὸ συμπέρασμα· ἀπὸ πολλῆς εὐλαβείας ἐφείσατο τοῦ ῥήματος.
Μετάφραση
«Σπλαχνίζεται τα δικά του» —«σπλαχνίζεσαι δε τα πάντα, λέγει, διότι είναι δικά σου, Δέσποτα φιλόψυχε»—, «όχι μόνο επειδή είναι δικά του, αλλά και επειδή ο ίδιος τα εξουσιάζει. Διότι αυτό συμβαίνει και στους πονηρούς ανθρώπους· ακόμη και αν το θέλουν, δεν ανέχονται να αδικούν τους υφισταμένους τους· διότι όλοι έχουν τη συνήθεια να προστατεύουν τους οικείους και τους δικούς τους. Όταν όμως αυτός είναι και ο Δημιουργός και ο Εξουσιαστής, πώς θα διαταράξει το δίκαιο, το οποίο έχει σπείρει τόσο λαμπρό σε ολόκληρη την οικουμένη; Αλλά ούτε και εσύ ο ίδιος μπορείς να πεις, ότι δεν αδικεί λόγω αδυναμίας· διότι του είναι τόσο εύκολο να καταστρέψει τους πάντες, ώστε αρκεί να το θελήσει, και τίποτα δεν τον εμποδίζει. Όμως ο παρελθών χρόνος δεν γνωρίζει τίποτε τέτοιο». Έπειτα, μετά από πολλά λέγει: 34,12a 〈Νομίζεις ότι ο Κύριος θα πράξει άτοπα;〉 12b 〈Ή ότι ο Παντοκράτωρ θα διαταράξει το δίκαιο;〉 34,13a 〈Αυτός που δημιούργησε τη γη;〉 13b 〈Και ποιος είναι αυτός που δημιουργεί την υφήλιο και όλα όσα υπάρχουν σε αυτήν;〉 34,14a 〈Διότι, εάν ήθελε να τα συγκρατήσει〉 14b 〈και να κρατήσει το πνεύμα κοντά του,〉 34,15a 〈θα πέθαινε σύσσωμη κάθε σάρκα,〉 15b 〈και ο θνητός θα επέστρεφε στη γη, από την οποία και πλάστηκε.〉 34,16a 〈Εάν λοιπόν δεν νουθετείσαι, άκουγε αυτά, Ιώβ,〉 16b 〈και δώσε προσοχή στη φωνή των λόγων μου.〉 34,17a 〈Εάν όμως εσύ δεν νομίζεις ότι αυτός που μισεί τα άνομα〉 17b 〈και αυτός που εξολοθρεύει τους πονηρούς,〉 17c 〈όντας αιώνιος, είναι δίκαιος.〉 Τι σημαίνει «Εάν όμως εσύ»; Δεν τόλμησε να προσθέσει το συμπέρασμα· από πολλή ευλάβεια απέφυγε τον λόγο.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες