εἶτα περὶ τῆς τοῦ θεοῦ γνώσεώς φησιν, ὅτι πάντα οἶδεν· 34,21a 〈αὐτὸς γάρ,〉 φησίν, 〈ὁρατής ἐστι πάντων ἀνθρώπων,〉 21b 〈λέληθε δὲ αὐτὸν οὐδὲν ὧν πράσσουσιν,〉 34,22 〈οὐδέ ἐστι τόπος τοῦ κρυβῆναι τοὺς ποιοῦντας τὰ ἄνομα.〉 34,23b 〈ὁ γὰρ κύριος τὰ πάντα ἐφορᾷ,〉 34,24a 〈ὁ καταλαμβάνων ἀνεξιχνίαστα,〉 24b 〈ἔνδοξά τε καὶ ἐξαίσια, ὧν οὐκ ἔστιν ἀριθμός.〉 34,25a 〈γνωρίζων αὐτῶν τὰ ἔργα〉 25b 〈καὶ στρέψει νύκτα καὶ ταπεινωθήσονται.〉 σὺ δέ μοι παρατήρει, πῶς οὐδαμοῦ καθικνεῖται καθάπερ ἐκεῖνοι τοῦ Ἰώβ, ἀλλά φησιν, ὅτι ὁ θεὸς δίκαιός ἐστιν, καὶ οὐ λέγει αὐτῷ, ὅτι «ἥρπασας ὀρφανοὺς καὶ χήρας», πῶς ἐπιτιμητικός ἐστιν, οὐχὶ κατηγορητικός. εἶτα μετὰ πολλά φησιν· 34,35a 〈Ἰώβ, οὐκ ἐν συνέσει ἐλάλησας,〉 35b 〈τὰ δὲ ῥήματά σου οὐκ ἐν ἐπιστήμῃ.〉 τοῦτο ἠρέμα καὶ συγγνώμης ἐστίν, ἐκεῖνοι δέ φασιν· μέχρι πότε πνεῦμα πολυρῆμον τοῦ στόματός σου; 34,36a 〈οὐ μὴν δὲ ἀλλὰ μάθε, Ἰώβ,〉 36b 〈μὴ δῷς ἔτι ἀνταπόκρισιν ὥσπερ οἱ ἄφρονες,〉 34,37a 〈ἵνα μὴ προσθῶμεν,〉 φησίν, 〈ἐφ᾽ ἁμαρτίαις ἡμῶν·〉 37b 〈ἀνομία δὲ ἐφ᾽ ἡμῖν ἔσται〉 37c 〈πολλὰ λαλοῦσι ῥήματα ἔναντι κυρίου.〉 οὐκ εἶπεν· “παράνομα” οὐδὲ “ἀσεβῆ”, ἀλλὰ πολλά, δεικνύς, ὅτι οὐδὲ πολλὰ ἀντιφθέγγεσθαι χρὴ τῷ θεῷ.
Μετάφραση
Έπειτα, σχετικά με τη γνώση του Θεού αναφέρει ότι τα γνωρίζει όλα: 34,21a «Διότι αυτός», λέει, «επιβλέπει όλους τους ανθρώπους», 21b «και τίποτα από όσα πράττουν δεν του μένει κρυφό», 34,22 «ούτε υπάρχει τόπος για να κρυφτούν αυτοί που πράττουν την ανομία». 34,23b «Διότι ο Κύριος επιβλέπει τα πάντα», 34,24a «αυτός που κατανοεί τα ανεξιχνίαστα», 24b «τα ένδοξα και τα εξαίσια, τα οποία είναι αναρίθμητα». 34,25a «Γνωρίζοντας τα έργα τους», 25b «θα φέρει τη νύχτα και θα ταπεινωθούν». Εσύ όμως παρατήρησε, πώς πουθενά δεν καταφέρεται εναντίον του Ιώβ όπως εκείνοι, αλλά λέει ότι ο Θεός είναι δίκαιος, και δεν του λέει ότι «άρπαξες περιουσίες ορφανών και χηρών», πόσο επιτιμητικός είναι, και όχι κατηγορητικός. Έπειτα, μετά από πολλά, λέει: 34,35a «Ιώβ, δεν μίλησες με σύνεση», 35b «και τα λόγια σου δεν έχουν γνώση». Αυτό είναι ήπιο και δείγμα επιείκειας, ενώ εκείνοι λένε: «Μέχρι πότε θα βγαίνει πνεύμα πολυλογίας από το στόμα σου;» 34,36a «Όμως μάθε, Ιώβ», 36b «να μη δώσεις πλέον απάντηση όπως οι άφρονες», 34,37a «για να μην προσθέσουμε», λέει, «στις αμαρτίες μας·» 37b «και θα βαρύνει πάνω μας ανομία» 37c «εάν λέμε πολλά λόγια ενώπιον του Κυρίου». Δεν είπε: «παράνομα» ούτε «ασεβή», αλλά «πολλά», δείχνοντας ότι δεν πρέπει κανείς να αντιλέγει με πολλά λόγια στον Θεό.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες