Πατερικές αναφορές στο ΙΩΒ 34:37

Έπειτα, σχετικά με τη γνώση του Θεού αναφέρει ότι τα γνωρίζει όλα: 34,21a «Διότι αυτός», λέει, «επιβλέπει όλους τους ανθρώπους», 21b «και τίποτα από όσα πράττουν δεν του μένει κρυφό», 34,22 «ούτε υπάρχει τόπος για να κρυφτούν αυτοί που πράττουν την ανομία». 34,23b «Διότι ο Κύριος επιβλέπει τα πάντα», 34,24a «αυτός που κατανοεί τα ανεξιχνίαστα», 24b «τα ένδοξα και τα εξαίσια, τα οποία είναι αναρίθμητα». 34,25a «Γνωρίζοντας τα έργα τους», 25b «θα φέρει τη νύχτα και θα ταπεινωθούν». Εσύ όμως παρατήρησε, πώς πουθενά δεν καταφέρεται εναντίον του Ιώβ όπως εκείνοι, αλλά λέει ότι ο Θεός είναι δίκαιος, και δεν του λέει ότι «άρπαξες περιουσίες ορφανών και χηρών», πόσο επιτιμητικός είναι, και όχι κατηγορητικός. Έπειτα, μετά από πολλά, λέει: 34,35a «Ιώβ, δεν μίλησες με σύνεση», 35b «και τα λόγια σου δεν έχουν γνώση». Αυτό είναι ήπιο και δείγμα επιείκειας, ενώ εκείνοι λένε: «Μέχρι πότε θα βγαίνει πνεύμα πολυλογίας από το στόμα σου;» 34,36a «Όμως μάθε, Ιώβ», 36b «να μη δώσεις πλέον απάντηση όπως οι άφρονες», 34,37a «για να μην προσθέσουμε», λέει, «στις αμαρτίες μας·» 37b «και θα βαρύνει πάνω μας ανομία» 37c «εάν λέμε πολλά λόγια ενώπιον του Κυρίου». Δεν είπε: «παράνομα» ούτε «ασεβή», αλλά «πολλά», δείχνοντας ότι δεν πρέπει κανείς να αντιλέγει με πολλά λόγια στον Θεό.

Τίτλος Ε΄. — Περί της αντιλογίας προς τον Θεό: και ότι δεν πρέπει να φέρνουμε αντιρρήσεις, ή να δικαιολογούμαστε ενώπιον του Θεού. «Θα μας καταλογιστεί ως ανομία, όταν λέμε πολλά λόγια ενώπιον του Κυρίου.» «Δεν είσαι άνθρωπος σαν κι εμένα, με τον οποίο μπορώ να αντιδικήσω, ώστε να προσέλθουμε μαζί σε κρίση.» «Γιατί εγώ να δικάζομαι ακόμη, νουθετούμενος και ελεγχόμενος από τον Κύριο, ενώ ακούω τέτοια πράγματα χωρίς να είμαι τίποτα; Και εγώ τι απόκριση να δώσω; Θα βάλω το χέρι στο στόμα μου· μία φορά μίλησα, αλλά δεν θα προσθέσω και δεύτερη.» «Μη γένοιτο σε εμένα να ασεβήσω εναντίον του Κυρίου, ή να διαταράξω το δίκαιο ενώπιον του Παντοκράτορα.» «Μη βιάζεσαι με το στόμα σου, και η καρδιά σου ας μη σπεύδει να βγάλει λόγο ενώπιον του Θεού.» «Μήπως θα πει το πλάσμα σε αυτόν που το έπλασε: Δεν με έπλασες εσύ; Ή το δημιούργημα στον δημιουργό: Δεν με έφτιαξες με σύνεση;» «Μήπως θα πει ο πηλός στον κεραμέα: Τι κάνεις; Γιατί δεν εργάζεσαι, μήπως δεν έχεις χέρια; Και μήπως θα αποκριθεί το πλάσμα σε αυτόν που το έπλασε; Ή αυτός που λέει στον πατέρα: Τι γέννησες; και στη μητέρα: Γιατί κοιλοπονάς;» «Σε αυτόν που δεν συλλογίστηκε πονηρά πράγματα εναντίον του Κυρίου, θα του δοθεί εκλεκτή χάρη πίστεως.» «Μη δικαιώνεις τον εαυτό σου ενώπιον του Κυρίου.» «Ω άνθρωπε, αλήθεια, εσύ ποιος είσαι που φέρνεις αντίρρηση στον Θεό; Μήπως θα πει το πλάσμα σε αυτόν που το έπλασε: Γιατί με έφτιαξες έτσι; Ή μήπως δεν έχει εξουσία ο κεραμέας πάνω στον πηλό, ώστε από το ίδιο φύραμα να φτιάξει άλλο σκεύος για τιμητική χρήση και άλλο για ατιμωτική;» «