εἶτα μετὰ πολλά φησιν· 36,21a 〈ἀλλὰ φύλαξαι, μὴ πράξῃς ἄδικα.〉 οὐκ εἶπεν ὅτι· «ἔπραξας.» 36,24a 〈μνήσθητι οὖν, Ἰώβ, ὅτι μεγάλα ἐστὶν αὐτοῦ τὰ ἔργα,〉 24b 〈ὧν ἦρξαν ἄνδρες〉. 36,25a 〈πᾶς ἄνθρωπος εἶδεν ἐν ἑαυτῷ,〉 25b 〈ὅσοι τιτρωσκόμενοί εἰσι βροτοί.〉 τουτέστιν· ἀπολλύμενοι καθ᾽ ἑκάστην ἡμέραν, ὅσους ἀναιρεῖ. 36,27a 〈ἠρίθμηνται δὲ αὐτῷ ὑετοῦ σταγόνες.〉 ἐνταῦθα τὴν γνῶσίν φησιν καὶ τὴν πρόνοιαν. 36,28b 〈ἐσκίασε δὲ νέφη ἐπὶ ἀμυθήτων βροτῶν.〉 28c 〈ὥραν δὲ ἔθετο κτήνεσιν,〉 28d 〈καὶ οἴδασι κοίτης τάξιν.〉 καίτοι λόγου ἀπεστερημένα ἀπὸ τῆς φύσεως ἔγνωσαν. προοιμιάζεται περὶ τούτων, περὶ ὧν μέλλει αὐτῷ ὁ θεὸς διαλέγεσθαι. 36,28e 〈ἐπὶ τούτοις πᾶσιν,〉 φησίν, 〈οὐκ ἐξίσταταί σου ἡ διάνοια;〉 οὐκ εἶπεν· “οὐ θαυμάζει;”, ἀλλ᾽ οὐκ ἐξίσταται;—ὄντως γὰρ ἔκστασις καὶ φρίκη, πόθεν τὰ ἄλογα τοσαύτην εὐταξίαν φυλάττει—, ἵνα μάθῃς, ὅτι καὶ σὺ οὐκ ἀπὸ τοῦ λόγου, ἀλλ᾽ ἀπὸ τοῦ τὸν λόγον δεδωκότος κυβερνᾷ. καὶ μετὰ πολλά φησιν· 37,7b 〈ἵνα γνῷ πᾶς ἄνθρωπος τὴν ἑαυτοῦ ἀσθένειαν.〉 «διὰ τοῦτο», φησίν, «οὕτω μεγάλα αὐτοῦ τὰ δημιουργήματα, διὰ τοῦτο ψῦχος καὶ καῦμα, διὰ τοῦτο ἀέρων ἀνωμαλία.» μὴ γὰρ οὐκ ἐνῆν γενέσθαι κρᾶσιν ἀρίστην; ἀλλ᾽ ἵνα πάντοθεν κωλύσῃ τοῦ φρονήματος τὸ ὑπερέχον καὶ διανιστάμενον, ἵνα γνῷ πᾶς ἄνθρωπος τὴν ἑαυτοῦ ἀσθένειαν. κατὰ πρόσωπον ψύχους αὐτοῦ, φησίν, τίς ὑποστήσεται;
Μετάφραση
Έπειτα, μετά από πολλά, λέει: 36,21a 〈αλλά πρόσεξε, μην πράξεις άδικα.〉 Δεν είπε ότι: «έπραξας». 36,24a 〈Να θυμάσαι, λοιπόν, Ιώβ, ότι είναι μεγάλα τα έργα του,〉 24b 〈τα οποία εξύμνησαν άνδρες〉. 36,25a 〈Κάθε άνθρωπος είδε στον εαυτό του,〉 25b 〈όσοι θνητοί πληγώνονται.〉 Δηλαδή: εκείνοι που χάνονται καθημερινά, όσους εξολοθρεύει. 36,27a 〈Και από αυτόν είναι μετρημένες οι σταγόνες της βροχής.〉 Εδώ υποδηλώνει τη γνώση και την πρόνοια. 36,28b 〈Και άπλωσε ως σκιά τα σύννεφα πάνω από αναρίθμητους θνητούς.〉 28c 〈Και όρισε ώρα για τα ζώα,〉 28d 〈και γνωρίζουν την τάξη της ανάπαυσής τους.〉 Αν και από τη φύση τους είναι στερημένα από το λογικό, το γνώρισαν. Κάνει προοίμιο για αυτά, για τα οποία πρόκειται ο Θεός να συνομιλήσει μαζί του. 36,28e 〈Με όλα αυτά,〉 λέει, 〈δεν εξίσταται η διάνοιά σου;〉 Δεν είπε: «δεν θαυμάζει;», αλλά «δεν εξίσταται;» —διότι όντως προκαλείται έκσταση και δέος, πώς τα άλογα ζώα διατηρούν τόση ευταξία—, για να μάθεις ότι και εσύ δεν κυβερνιέσαι από το λογικό σου, αλλά από Εκείνον που έδωσε το λογικό. Και μετά από πολλά λέει: 37,7b 〈για να γνωρίσει κάθε άνθρωπος τη δική του αδυναμία.〉 «Γι' αυτό», λέει, «είναι τόσο μεγάλα τα δημιουργήματά του, γι' αυτό υπάρχει ψύχος και καύσωνας, γι' αυτό υπάρχει η ανωμαλία των καιρικών φαινομένων.» Διότι, μήπως δεν ήταν δυνατόν να υπάρξει μια άριστη κράση; Αλλά το έκανε για να εμποδίσει από παντού το υπεροπτικό και επαναστατημένο φρόνημα, για να γνωρίσει κάθε άνθρωπος τη δική του αδυναμία. Μπροστά στο ψύχος του, λέει, ποιος θα μπορέσει να σταθεί;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες