ἐμοὶ δοκεῖ τούτους αἰνίττεσθαι. 6,16a 〈ὥσπερ χιὼν〉 16b 〈ἢ κρύσταλλος,〉 φησίν, 〈πεπηγώς·〉 6,17 〈καθὼς τακεῖσα θέρμης γενομένης οὐκέτι ἐπεγνώσθη, ὅτι ἦν,〉 6,18a 〈οὕτως ἐγὼ κατελείφθην ὑπὸ πάντων.〉 18b 〈ἀπωλόμην τε καὶ ἔξοικος ἐγενόμην.〉 τουτέστιν· «οὐδὲ μνημόσυνον ὑπολέλειπται οὐδὲ λείψανον τῆς προτέρας εὐπραγίας.» ταῦτα τῆς συμφορᾶς χαλεπώτερά ἐστιν. εἴ τις ἄραι μου τὰς ὀδύνας ὁμοθυμαδὸν 〈ἐν ζυγῷ〉. καὶ πειρᾶται αὐτὰς διηγεῖσθαι· «βρῶμον γὰρ ὁρῶ, φησίν, τὰ σῖτά μου. εὔχομαι ἀποθανεῖν καὶ οὐκ ἀποθνῄσκω· ἄνθρωπος ὢν ταῦτα πάσχω, οὐ λίθος, ἄνθρωπος ὀλιγοχρόνιος. οὐκ ἀπολαύω τῆς ἄνωθεν ῥοπῆς. οἱ μὲν παρατρέχουσί με τῶν οἰκείων, οἱ δὲ καὶ ἐπεμβαίνουσιν. οὐδὲν λείψανον τῆς προτέρας ὑπολέλειπται εὐπραγίας.» 6,19a 〈ἴδετε ὁδοὺς Θαιμανῶν〉 19b 〈καὶ ἀτραποὺς Σαβῶν, οἱ διορῶντες,〉 6,20a 〈αἰσχύνθητε αἰσχύνην, οἱ ὁρῶντες. ὀφειλήσουσιν〉 20b 〈οἱ ἐπὶ πόλεσι καὶ χρήμασι πεποιθότες.〉 «ἐπιβλέψατε», φησίν, «καὶ ἴδετε.» τουτέστιν· «τὰ οἰκεῖα ἀναμνήσθητε. τὸ μέλλον ἄδηλον καὶ πάντες ὁμοίως ὑποκείμεθα. ταῦτα καὶ ὑμεῖς λογίζεσθε περὶ ὑμῶν αὐτῶν καὶ τοῦ φρονήματος ἑαυτοὺς καταστέλλετε.» 6,21a 〈ἀτὰρ δὴ καὶ ὑμεῖς ἐπέβητέ μοι ἀνελεημόνως.〉 «ἀσυμπαθῶς», φησίν, «ἐλεγκτικῶς, κατηγορικῶς.» 6,21b 〈ὥστε ἰδόντες τὸ ἐμὸν τραῦμα φοβήθητε.〉 «φοβήθητε, μὴ δίκας ἐξαιτηθῆτε τῆς ἀγριότητος.
Μετάφραση
Νομίζω ότι αυτούς υπονοεί. 6,16α 〈«Όπως το χιόνι»〉 16β 〈«ή ο κρύσταλλος,»〉 λέει, 〈«που έχει παγώσει·»〉 6,17 〈«όπως όταν λιώσει, μόλις έρθει η ζέστη, δεν αναγνωρίζεται πλέον ότι υπήρξε,»〉 6,18α 〈«έτσι κι εγώ εγκαταλείφθηκα από όλους.»〉 18β 〈«Καταστράφηκα και έμεινα άστεγος.»〉 Δηλαδή: «Ούτε ανάμνηση δεν έχει απομείνει ούτε ίχνος από την προηγούμενη ευημερία.» Αυτά είναι πιο βαριά από τη συμφορά. Μακάρι κάποιος να σήκωνε τους πόνους μου όλους μαζί 〈«σε μια ζυγαριά»〉. Και προσπαθεί να τους διηγηθεί: «Διότι σαν δυσωδία βλέπω», λέει, «τα φαγητά μου. Εύχομαι να πεθάνω και δεν πεθαίνω· άνθρωπος είμαι και τα παθαίνω αυτά, όχι πέτρα, άνθρωπος με λίγα χρόνια ζωής. Δεν απολαμβάνω την άνωθεν εύνοια. Άλλοι από τους οικείους μου με προσπερνούν, και άλλοι με καταπατούν. Κανένα ίχνος δεν έχει απομείνει από την προηγούμενη ευημερία.» 6,19α 〈«Δείτε τις οδούς των Θαιμανών»〉 19β 〈«και τα μονοπάτια των Σαβαίων, εσείς που παρατηρείτε,»〉 6,20α 〈«νιώστε ντροπή, εσείς που βλέπετε. Θα λογοδοτήσουν»〉 20β 〈«όσοι έχουν εμπιστοσύνη σε πόλεις και σε χρήματα.»〉 «Κοιτάξτε», λέει, «και δείτε.» Δηλαδή: «Αναλογιστείτε τα δικά σας. Το μέλλον είναι άδηλο και όλοι υποκείμεθα ομοίως σε αυτό. Αυτά να συλλογίζεστε και εσείς για τους εαυτούς σας και να μετριάζετε το φρόνημά σας.» 6,21α 〈«Έτσι, λοιπόν, και εσείς μου επιτεθήκατε ανελέητα.»〉 «Χωρίς συμπόνια», λέει, «ελεγκτικά, κατηγορικά.» 6,21β 〈«Ώστε, βλέποντας το δικό μου τραύμα, να φοβηθείτε.»〉 «Φοβηθείτε, μήπως κληθείτε να λογοδοτήσετε για την αγριότητά σας.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες