εἰ καὶ μηδὲν ἕτερον», φησίν, «μήτε φιλία μήτε ἡ τὸ πρότερον εὐεργεσία μήτε ἄλλο μηδὲν ὑμᾶς ἐπιεικεστέρους ἐποίει, αὐτὴ τῶν ἐμῶν τραυμάτων ἡ θεωρία πολλῆς ὑμᾶς ὤφειλεν ἐμπλῆσαι τῆς ἐπιεικείας.» 6,22a 〈τί γάρ; μή τι ὑμᾶς ᾔτησα〉 22b 〈ἢ τῆς παρ᾽ ὑμῶν ἰσχύος ἐπιδέομαι,〉 6,23a 〈ὥστε με σῶσαι ἐκ χειρὸς κακῶν〉 23b 〈ἢ ῥύσασθαί με ἐκ χειρὸς δυνάστου;〉 τουτέστιν· «οὔτε πρότερον ὑμῶν ἐδεήθην οὔτε νῦν, ἀλλ᾽ αὐτόματοι παρεγένεσθε ὡς δὴ παρακαλέσοντες· τί οὖν τὰ τῶν ἐχθρῶν διαπράττεσθε;» 6,24a 〈διδάξατέ με, ἐγὼ δὲ κωφεύσω.〉 24b 〈εἴ τι πεπλάνημαι, φράσατέ μοι.〉 «ἀλλ᾽ ὅμως οὐδὲ οὕτως ἀρνοῦμαι μανθάνειν, μόνον εἴ τι χρήσιμον δυνήσεσθε εἰπεῖν, ἀλλὰ σιγήσομαι, ἄν τι εἴπητε τῶν δεόντων.» οὐ γὰρ δὴ εἶχον ἐκεῖνοι φανερὰ ἐγκλήματα προβάλλεσθαι, ἀλλ᾽ ἁπλῶς ἀπὸ στοχασμοῦ. καὶ ὅτι μὲν βίου ἐναρέτου ἦν, φανερὸν ἦν· ὅτι δὲ οὐκ ἦν, ἐστοχάζοντο οὗτοι ἀπὸ τῶν τιμωριῶν. 6,25a 〈ἀλλ᾽ ὡς ἔοικεν, φαῦλα ἀνδρὸς ἀληθινοῦ ῥήματα.〉 «ἀλλ᾽ οὐ δυνατόν», φησίν, «ἀγωνίσασθαι καλῶς μοι τῆς συμφορᾶς ἀντιφθεγγομένης.» ἢ ὅτι ὁ τὰ ὀρθὰ λαλῶν καὶ μετὰ παρρησίας φθεγγόμενος οὐκ ἔστι τοῖς ἀκούουσι φορητός· τὰ γὰρ τοῦ δικαίου ῥήματα πάντες φαυλίζουσιν.
Μετάφραση
«Ακόμη κι αν τίποτε άλλο», λέει, «ούτε η φιλία ούτε η προηγούμενη ευεργεσία ούτε τίποτε άλλο δεν σας έκανε πιο επιεικείς, αυτή καθαυτή η θέα των τραυμάτων μου όφειλε να σας γεμίσει με πολλή επιείκεια.» 6,22a 〈Γιατί; Μήπως σας ζήτησα κάτι;〉 22b 〈Ή μήπως έχω ανάγκη από τη δύναμή σας,〉 6,23a 〈ώστε να με σώσετε από τα χέρια των κακών〉 23b 〈ή να με λυτρώσετε από τα χέρια του δυνάστη;〉 Τουτέστιν: «Ούτε προηγουμένως σας παρακάλεσα ούτε τώρα, αλλά από μόνοι σας προσήλθατε δήθεν για να με παρηγορήσετε· γιατί λοιπόν πράττετε έργα εχθρών;» 6,24a 〈Διδάξτε με, και εγώ θα σιωπήσω.〉 24b 〈Αν σε κάτι έχω πλανηθεί, πείτε το μου.〉 «Αλλά όμως ούτε και έτσι αρνούμαι να μάθω, αρκεί μόνο να μπορέσετε να πείτε κάτι χρήσιμο, και θα σιωπήσω, εάν πείτε κάτι από τα δέοντα.» Διότι βέβαια εκείνοι δεν είχαν φανερές κατηγορίες να προβάλουν, αλλά μιλούσαν απλώς από εικασία. Και το ότι ο βίος του ήταν ενάρετος, ήταν φανερό· το ότι όμως δεν ήταν, το είκαζαν αυτοί από τις τιμωρίες του. 6,25a 〈Αλλά, όπως φαίνεται, τα λόγια του αληθινού άνδρα λογαριάζονται φαύλα.〉 «Αλλά δεν μου είναι δυνατόν», λέει, «να αγωνιστώ καλά, εφόσον η συμφορά μιλά εναντίον μου.» Ή ότι αυτός που λέει τα ορθά και μιλά με παρρησία δεν είναι ανεκτός από όσους τον ακούν· διότι τα λόγια του δικαίου όλοι τα απαξιώνουν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες