τοῦτο καὶ γνωμικῶς εἶπεν, οὐχὶ διὰ τὴν συμφορὰν μόνον. 6,25b 〈οὐ γὰρ παρ᾽ ὑμῶν,〉 φησίν, 〈ῥῆμα οὐδὲ ἰσχὺν αἰτοῦμαι,〉 6,26a 〈οὐδὲ ὁ ἔλεγχος ὑμῶν τὰ ῥήματά μου παύσει.〉 μάλιστα μὲν οὐδὲ μέλλοντας ὑμᾶς ἀπὸ τῶν παρόντων τὰ κατ᾽ ἐμὲ κρίνειν παραιτήσομαι, πολλῷ δὲ πλέον νῦν. 6,25b 〈οὐ γὰρ παρ᾽ ὑμῶν ἰσχὺν αἰτοῦμαι,〉 6,26a 〈οὐδὲ ὁ ἔλεγχος ὑμῶν τὰ ῥήματά μου παύσει,〉 26b 〈οὐδὲ φθέγμα ῥήματος ὑμῶν ἀνέξομαι,〉 6,27a 〈πλὴν ὅτι ἐπ᾽ ὀρφανῷ ἐπιπίπτετε,〉 27b 〈ἐνάλλεσθε δὲ ἐπὶ φίλῳ ὑμῶν.〉 «οὐχ ἡ συμφορά, οὐχ ἡ φιλία κατέκαμψεν ὑμᾶς», φησίν. «πλὴν ἀλλ᾽ εἰ βούλεσθε, πάλιν ἀναλάβωμεν τὸν λόγον. οὐ παραιτοῦμαι, κἂν εἰς τὴν ἐναντίαν μοῖραν ἑαυτοὺς τάξητε, καὶ ἀντερῶ· οὐδὲν γὰρ ἐμαυτῷ σύνοιδα.» 6,28 〈νυνὶ δέ,〉 φησίν, 〈ἐμβλέψας εἰς πρόσωπον ὑμῶν οὐ ψεύσομαι.〉 6,29a 〈καθίσατε δή, καὶ μὴ εἴη ἄδικον ἐν κρίσει,〉 29b 〈καὶ πάλιν τῷ δικαίῳ συνέρχεσθε.〉 6,30a 〈νῦν ἄρξασθε· οὐ γάρ ἐστιν ἐν γλώσσῃ μου ἄδικον.〉 30b 〈οὐχὶ δὲ καὶ ὁ λάρυγξ μου σύνεσιν μελετᾷ;〉 ὅρα πανταχοῦ τῆς δόξης τῆς ἑαυτοῦ φροντίζοντα τὸν ἄνθρωπον, μὴ πονηροῦ τινος καὶ ἀσεβοῦς λάβῃ δόξαν. 7,1a 〈πότερον οὐχὶ πειρατήριον,〉 φησίν, 〈ἐστὶν ὁ βίος τοῦ ἀνθρώπου ἐπὶ τῆς γῆς;〉 τοῦτο καὶ αὐτός φησιν· ἀλλ᾽ ἄνθρωπος ἐν κόπῳ γεννᾶται. τί οὖν τοῦτο πρὸς αὐτόν; ὥστε συμβαίνει μὴ ἀπὸ ἀδικίας μόνης, ἀλλὰ καὶ ἀπ᾽ αὐτῆς τῆς φύσεως ταῦτα παθεῖν.
Μετάφραση
Αυτό το εξέφρασε και με γνωμικό τρόπο, όχι μόνο εξαιτίας της συμφοράς. 6,25b 〈Διότι δεν ζητώ από εσάς,〉 λέει, 〈ούτε λόγο ούτε δύναμη,〉 6,26a 〈ούτε ο έλεγχός σας θα σταματήσει τα λόγια μου.〉 Κυρίως βέβαια δεν θα παραιτηθώ ούτε κι αν πρόκειται να κρίνετε την κατάστασή μου με βάση τα παρόντα, πολύ δε περισσότερο τώρα. 6,25b 〈Διότι δεν ζητώ από εσάς δύναμη,〉 6,26a 〈ούτε ο έλεγχός σας θα σταματήσει τα λόγια μου,〉 26b 〈ούτε πρόκειται να ανεχθώ τον ήχο του λόγου σας,〉 6,27a 〈παρά μόνο ότι επιτίθεστε σε ορφανό,〉 27b 〈και ορμάτε εναντίον φίλου σας.〉 «Ούτε η συμφορά, ούτε η φιλία σας έκαμψε», λέει. «Εντούτοις, αν θέλετε, ας πιάσουμε πάλι τον λόγο. Δεν παραιτούμαι, έστω κι αν ταχθείτε στην αντίθετη παράταξη, και θα αντικρούσω· διότι η συνείδησή μου δεν με ελέγχει για τίποτα.» 6,28 〈Τώρα όμως,〉 λέει, 〈κοιτάζοντάς σας στο πρόσωπο, δεν θα ψευστώ.〉 6,29a 〈Καθίστε λοιπόν, και ας μην υπάρξει αδικία στην κρίση,〉 29b 〈και πάλι συνταχθείτε με το δίκαιο.〉 6,30a 〈Τώρα αρχίστε· διότι δεν υπάρχει αδικία στη γλώσσα μου.〉 30b 〈Και μήπως ο λάρυγγάς μου δεν μελετά τη σύνεση;〉 Δες ότι παντού ο άνθρωπος φροντίζει για την υπόληψή του, ώστε να μην αποκτήσει τη φήμη κάποιου πονηρού και ασεβούς. 7,1a 〈Μήπως δεν είναι πεδίο δοκιμασίας,〉 λέει, 〈ο βίος του ανθρώπου πάνω στη γη;〉 Αυτό λέει και ο ίδιος: ότι ο άνθρωπος γεννιέται μέσα στον κόπο. Τι σχέση έχει λοιπόν αυτό με εκείνον; Επομένως συμβαίνει να πάσχει κανείς αυτά τα δεινά όχι μόνο εξαιτίας κάποιας αδικίας, αλλά και από την ίδια τη φύση.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες