τὰ μὲν γὰρ εἰς ἔφεσιν ἀρετῆς παραθήγει τοὺς ἀκροωμένους· τὰ δὲ πρὸ ἐφόδου τὴν τῶν κακῶν πεῖραν παραιτεῖσθαι διδάσκει· καὶ δι᾽ ὧν ἕτεροι τετιμώρηνται, διὰ τούτων αὐτῶν τὸ τοῖς ἴσοις ἐναλῶναι ζητεῖν οὐκ ἐφίησί τινας. <Τὰ κατάλοιπα τῆς κάμπης κατέφαγεν ἡ ἀκρὶς, καὶ τὰ κατάλοιπα τῆς ἀκρίδος κατέφαγεν ὁ βροῦχος, καὶ τὰ κατάλοιπα τοῦ βρούχου κατέφαγεν ἡ ἐρυσίβη.> Κέκρυπταί πως ἀεὶ τῶν ἁγίων Προφητῶν ὁ λόγος, καὶ τὰ σφόδρα σκυθρωπὰ τῶν διηγημάτων ὀκνηρῶς ἐκφέροντες διάτοι τὰς τῶν ἀκροωμένων ἀτιθάσους ὀργὰς ταῖς ἐνδεχομέναις ἀσαφείαις κατασκιάζουσιν, αἰνίγματα δὲ καὶ παραβολὰς ἀναπλάττοντες ὠφελοῦσιν οὐ μετρίως. εἶσι δὲ αὐτοῖς ὁ λόγος καὶ διὰ χρησίμων ἔσθ᾽ ὅτε παραδειγμάτων· ὁποῖόν ἐστι τὸ παρὰ τῷ σοφωτάτῳ κείμενον Ἰεζεκιήλ “Ὁ ἀετὸς ”ὁ μέγας ὁ μεγαλοπτέρυγος ὁ μακρὸς τῇ ἐκτάσει καὶ “πλήρης ὀνύχων, ὃς ἔχει τὸ ἥγημα εἰσελθεῖν εἰς τὸν Λίβα- ”νον, καὶ ἔλαβε τὰ ἐκλεκτὰ τῆς κέδρου, τὰ ἄκρα τῆς “ἁπαλότητος ἀπέκνισε, καὶ ἤνεγκεν αὐτὰ εἰς γῆν Χαναάν.” ὑπεδήλου γὰρ ἀστείως τὸν τῆς Βαβυλωνίων ἄρχοντα γῆς, τὸν ἀποκείροντα τῶν ἐξ Ἰσραὴλ τὰ ἐξαίρετα, καὶ οἴκοι μετατιθέντα τὸ διηρπασμένον. καὶ ὅτι μὲν γεγόνασιν ἀφορίαι τε ἀγρῶν, ἔνδειαί τε τῶν ὡρίμων, καὶ λιμοὶ πλειστάκις ἀπηνεῖς τε καὶ μακροὶ κατά γε τὴν Ἰουδαίων χώραν, ἔφη τὸ γράμμα τὸ ἱερόν.
Μετάφραση
Διότι τα μεν παρακινούν τους ακροατές στην επιθυμία της αρετής· τα δε διδάσκουν να αποφεύγουν την πείρα των κακών πριν αυτά επέλθουν· και μέσα από εκείνα για τα οποία άλλοι έχουν τιμωρηθεί, δεν επιτρέπει σε κάποιους να επιδιώκουν να πέσουν στα ίδια παραπτώματα. <Ό,τι άφησε η κάμπια το κατέφαγε η ακρίδα, και ό,τι άφησε η ακρίδα το κατέφαγε ο βρούχος, και ό,τι άφησε ο βρούχος το κατέφαγε η ερυσίβη.> Ο λόγος των αγίων Προφητών είναι πάντοτε κάπως συγκεκαλυμμένος, και καθώς εκφέρουν τα πολύ ζοφερά διηγήματα με δισταγμό εξαιτίας των ατίθασων οργών των ακροατών, τα συσκοτίζουν με τις ενδεδειγμένες ασάφειες, και πλάθοντας αινίγματα και παραβολές ωφελούν σε πολύ μεγάλο βαθμό. Ενίοτε δε ο λόγος τους προχωρά και μέσα από χρήσιμα παραδείγματα, όπως είναι εκείνο που αναφέρεται στον σοφότατο Ιεζεκιήλ: «Ο αετός ο μεγάλος, με τις μεγάλες φτερούγες, με το μεγάλο άνοιγμα και γεμάτος νύχια, ο οποίος έχει την αρχηγία να εισέλθει στον Λίβανο, και πήρε τα εκλεκτά του κέδρου, έκοψε τις άκρες των τρυφερών κλαδιών, και τα έφερε στη γη Χαναάν». Διότι υποδήλωνε με εύστοχο τρόπο τον άρχοντα της γης των Βαβυλωνίων, αυτόν που αποκόπτει από τον Ισραήλ τα εκλεκτά, και μεταφέρει στην πατρίδα του τα λάφυρα. Και το ότι βέβαια συνέβησαν αφορίες των αγρών, και έλλειψη των ώριμων καρπών, και λιμοί πλειστάκις σκληροί και μακροχρόνιοι στη χώρα των Ιουδαίων, το αναφέρει η ιερή Γραφή.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες