παρωθούμενοι δὴ οὖν τὴν κατὰ σάρκα γέννησιν, τὴν πνευματικὴν οἰκειούμεθα, καθ᾽ ἣν ἂν νοοῖτο παρθένος καθαρά τε καὶ πάναγνος ἡ ἐξ ἐθνῶν ἐκκλησία, τουτέστιν οἱ εἰς Χριστὸν πιστεύσαντες, οἷς καὶ ὁ θεσπέσιος Παῦλος ἐπιστέλλει σαφῶς “Ἡρμοσά- ”μην γὰρ ὑμᾶς ἑνὶ ἀνδρὶ παρθένον ἁγνὴν παραστήσαι τῷ “Χριστῷ.” <Ἐξῆρται θυσία καὶ σπονδὴ ἐξ οἴκου Κυρίου· πενθεῖτε οἱ ἱερεῖς οἱ λειτουργοῦντες θυσιαστηρίῳ. ὅτι τεταλαιπώρηκε τὰ πεδία, πενθείτω ἡ γῆ· ὅτι τεταλαιπώρηκε σῖτος, ἐξηράνθη οἶνος, ὠλιγώθη ἔλαιον, ἐξηράνθησαν.> Ὅμοιον ὡς εἰ λέγοι σαφῶς Ἐκλελοίπασιν εὐχαριστίαι, καὶ ὁ θύσων ἔτι παντελῶς οὐδεὶς, ὁ προσκομιῶν ἀνάθημα καὶ ληΐων ἀπαρχὰς, δράγμα που πάντως τὸ ἱερὸν εἰς ἀπαρχὴν θερισμοῦ πυρῶν ἀνατιθέμενον τῷ Θεῷ, κατὰ τὸν Μωυσέως νόμον· πρωτοκόμιά τε τὰ ἐξ ὡρῶν οὐδεὶς ὁ καρτάλλῳ, φησὶν, ἐντιθεὶς, καὶ πορευόμενος μὲν εἰς οἶκον Κυρίου, ἀνάπτων δὲ τῷ Θεῷ καὶ ᾠδὰς τὰς χαριστηρίους, ἃς ἦν ἀγορεύειν ἔθος.
Μετάφραση
Απομακρύνοντας, λοιπόν, την κατά σάρκα γέννηση, οικειωνόμαστε την πνευματική, σύμφωνα με την οποία θα μπορούσε να νοηθεί ως παρθένος καθαρή και πάναγνη η εκκλησία των εθνών, δηλαδή όσοι πίστεψαν στον Χριστό, στους οποίους και ο θεσπέσιος Παύλος γράφει με σαφήνεια: «Διότι σας αρραβώνιασα με έναν άνδρα, για να σας παρουσιάσω ως αγνή παρθένο στον Χριστό». <Έχει εξαλειφθεί η θυσία και η σπονδή από τον οίκο του Κυρίου· πενθείτε, ιερείς που λειτουργείτε στο θυσιαστήριο. Διότι καταστράφηκαν οι πεδιάδες, ας πενθήσει η γη· διότι καταστράφηκε ο σίτος, ξεράθηκε το κρασί, λιγόστεψε το λάδι, ξηράνθηκαν.> Είναι σαν να λέει καθαρά: Εξέλιπαν οι ευχαριστίες, και δεν υπάρχει πλέον κανένας απολύτως που να προσφέρει θυσία, που να προσκομίζει ανάθημα και τις απαρχές των σπαρτών, το ιερό δεμάτι δηλαδή που οπωσδήποτε ανατίθετο στον Θεό ως απαρχή του θερισμού των σιτηρών, σύμφωνα με τον νόμο του Μωυσή. Ούτε υπάρχει κανείς που να τοποθετεί σε καλάθι, λέει, τα πρώτα προϊόντα της εποχής και να πορεύεται στον οίκο του Κυρίου, αναπέμποντας στον Θεό τους ευχαριστήριους ύμνους που συνηθιζόταν να ψάλλονται.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες