ἐκεῖνά τε γὰρ τῷ τοῦ σκεύους εἰλικρινεῖ καὶ στιλπνῷ τὴν τοῦ συννόμου ζώου θέαν ἐνοπτριζόμενα συμμῖξαι καὶ ἐν χρῷ γενέσθαι ὅλως ἀδυνατεῖ καὶ διὰ τοῦτο μάτην περὶ τὸ ἄγγος ἀδημονοῦντα στρέφεται, τῷ ἐξηλλαγμένῳ τῆς ὄψεως ὡς ἀπεναντίῳ τῆς πρώην ἕξεως ἐκθαμβούμενα· καὶ ἡμεῖς ἐπ᾽ ἴσης σοι τὰς μὲν ὄψεις προσβάλλειν καὶ ἐγγύτερον ἰέναι ἔχομεν, τοῦ δὲ περιχυθῆναί σοι γνησίως καὶ προσπλακῆναι θαρραλέως ὡς πρότερον παντάπασιν ἐστερήμεθα, ὅσα καὶ σώματι στερεῷ καὶ πολλῷ στεγανωτέρῳ ὑέλου τῷ βαρβαρικῷ συντάγματι διειργόμενοι. “Ἵνα τί ἔπαισας ἡμᾶς, Κύριε, καὶ οὐκ ἔστιν ἡμῖν ἴασις; ἔγνωμεν, Κύριε, ἁμαρτίας ἡμῶν, ἀδικίας πατέρων ἡμῶν. κόπασον διὰ τὸ ἔλεός σου, μὴ ἀπολέσῃς θρόνον δόξης σου. παίδευσον ἡμᾶς, Κύριε, ὅπως μὴ ἀποστῇ ἡ ψυχὴ ἡμῶν ἀπὸ σοῦ, πλὴν ἐν κρίσει καὶ μὴ ἐν θυμῷ, ἵνα μὴ ὀλιγοστοὺς ποιήσῃς ἡμᾶς. ἔκχεον τὸν θυμόν σου ἐπὶ τὰ ἔθνη τὰ μὴ εἰδότα σε καὶ ἐπὶ γενεάς, αἳ τὸ ὄνομά σου οὐκ ἐπεκαλέσαντο. πατὴρ ἡμῶν σὺ εἶ, Κύριε· ἡμεῖς πηλός, καὶ σὺ πλάστης ἡμῶν, ἔργον τῶν χειρῶν σου πάντες ἡμεῖς. ἐπίβλεψον, καὶ ἴδε τοὺς ὀνειδισμοὺς ἡμῶν. ἡ κληρονομία ἡμῶν μετεστράφη εἰς ἀλλοτρίους, οἱ οἶκοι ἡμῶν εἰς ξένους. ἐπίστρεψον ἡμᾶς πρὸς σέ, καὶ ἐπιστραφησόμεθα. ἀνακαίνισον ἡμέρας ἡμῶν καθὼς ἔμπροσθεν.„ χρηστέον γάρ μοι ἐπικαίρως καὶ ἐφ᾽ ὁμοίοις τοῖς συναντήμασι τοῖς γραφικοῖς τοῖσδε ῥήμασιν.
Μετάφραση
Διότι εκείνα, βλέποντας την όψη του ομόνομου ζώου να καθρεφτίζεται στο καθαρό και στιλπνό σκεύος, αδυνατούν εντελώς να σμίξουν και να έρθουν σε άμεση επαφή μαζί του, και γι' αυτό στρέφονται μάταια γύρω από το αγγείο με αγωνία, εκπλησσόμενα από την αλλοιωμένη όψη ως αντίθετη προς την προηγούμενη κατάστασή τους. Έτσι και εμείς, εξίσου με σένα μπορούμε να στρέφουμε τα βλέμματά μας και να σε πλησιάζουμε, αλλά έχουμε στερηθεί παντελώς τη δυνατότητα να σε αγκαλιάσουμε ειλικρινά και να σε περιπτυχθούμε θαρραλέα όπως πριν, καθώς μας χωρίζει το βαρβαρικό στράτευμα σαν ένα σώμα στερεό και πολύ πιο αδιαπέραστο από γυαλί. «Γιατί μας χτύπησες, Κύριε, και δεν υπάρχει για εμάς θεραπεία; Αναγνωρίσαμε, Κύριε, τις αμαρτίες μας, τις αδικίες των πατέρων μας. Πράυνε τον θυμό σου ένεκα του ελέους σου, μην καταστρέψεις τον θρόνο της δόξας σου. Παίδευσέ μας, Κύριε, ώστε να μην απομακρυνθεί η ψυχή μας από εσένα, πλην όμως με δίκαιη κρίση και όχι με οργή, για να μη μας κάνεις λιγοστούς. Έκχυσε την οργή σου πάνω στα έθνη που δεν σε γνωρίζουν και στις γενεές που δεν επικαλέστηκαν το όνομά σου. Εσύ είσαι ο πατέρας μας, Κύριε· εμείς είμαστε πηλός, και εσύ ο πλάστης μας, όλοι εμείς είμαστε έργο των χεριών σου. Επίβλεψε, και δες τους εξευτελισμούς μας. Η κληρονομιά μας μεταστράφηκε σε αλλοφύλους, τα σπίτια μας σε ξένους. Επίστρεψέ μας κοντά σου, και θα επιστρέψουμε. Ανακαίνισε τις ημέρες μας όπως παλαιότερα». Διότι πρέπει να χρησιμοποιήσω επίκαιρα και για παρόμοιες συμφορές αυτά τα αγιογραφικά λόγια.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες