ἀκαμάτως γὰρ λαβὼν καὶ μὴ εἰδὼς τὸν κόπον οὕτως ἀπώλεσας καὶ παρέδωκας τὴν κληρονομίαν σου.„ Ἐπίγνωμεν οὖν, ἀδελφοί, ἕκαστος τί ἀπωλέσαμεν, καὶ ἀναλάβωμεν τὸν θρῆνον τοῦ προφήτου· ὄντως γὰρ «ἡ κληρονομία ἡμῶν μετεστράφη ἀλλοτρίοις καὶ οἱ οἶκοι ἡμῶν ξένοις» διὰ τὸ παρακοῦσαι ἡμᾶς τῆς ἐντολῆς τὰ ἑαυτῶν θελήματα ἐκτελοῦντας καὶ ἡδυνομένους ἐν τοῖς ῥυπαροῖς καὶ γηΐνοις λογισμοῖς. ἀποστὰς γὰρ νοῦς ἀπὸ τῶν ἐντολῶν ἀσχολεῖται ὑφ᾽ ὧν κατέχεται λογισμῶν τῆς πονηρίας καὶ ἐν αὐτοῖς ἔγκειται. ἀπὸ πολλοῦ οὖν διαστήματός ἐστιν ἡ ψυχὴ ἀπὸ τοῦ θεοῦ, καὶ ὄντως «ὀρφανοὶ ἐγενήθημεν» ὡς μὴ ἔχοντες πατέρα. τοῦτο οὖν ἀγωνιζέσθω ὁ ἔχων πόνον ψυχῆς, τὸ καθαίρειν πονηροὺς «λογισμοὺς καὶ πᾶν ὕψωμα ἐπαιρόμενον κατὰ τῆς γνώσεως τοῦ θεοῦ», καὶ οὕτω βιαζομένου τὸν ναὸν τοῦ θεοῦ ἄσπιλον φυλάσσειν, ἔρχεται ὁ ἐπαγγειλάμενος καὶ εἰπών· «ἐνοικήσω καὶ ἐμπεριπατήσω» ἐν ὑμῖν. τότε ἀπολαμβάνει τὴν ἑαυτῆς κληρονομίαν ἡ ψυχὴ καὶ καταξιοῦται ναὸς γενέσθαι θεοῦ, ἐκδιώξασα τὸν πονηρὸν καὶ τὸν στρατὸν αὐτοῦ, καὶ λοιπὸν βασιλεύει. πῶς ἠγάπησεν ὁ θεὸς τὴν ψυχὴν καὶ ἐτίμησεν αὐτήν, ἐν ὁμοιώσει καὶ εἰκόνι ἑαυτοῦ δοξάσας αὐτήν, καὶ αὐτὴ ἠθέτησεν αὐτὸν παροργίσασα αὐτόν.
Μετάφραση
Διότι, αφού έλαβες χωρίς να κοπιάσεις και χωρίς να γνωρίζεις τον κόπο, έτσι έχασες και παρέδωσες την κληρονομιά σου.» Ας συνειδητοποιήσουμε, λοιπόν, αδελφοί, ο καθένας μας τι χάσαμε, και ας αναλάβουμε τον θρήνο του προφήτη· διότι όντως «η κληρονομιά μας μεταστράφηκε σε αλλοτρίους και οι οίκοι μας σε ξένους» επειδή παρακούσαμε την εντολή, εκτελώντας τα δικά μας θελήματα και βρίσκοντας ηδονή στους ρυπαρούς και γήινους λογισμούς. Διότι ο νους, όταν απομακρυνθεί από τις εντολές, απασχολείται με τους πονηρούς λογισμούς από τους οποίους κατέχεται και είναι προσκολλημένος σε αυτούς. Επομένως, η ψυχή βρίσκεται σε μεγάλη απόσταση από τον Θεό, και όντως «γίναμε ορφανοί» σαν να μην έχουμε πατέρα. Για αυτό, λοιπόν, ας αγωνίζεται όποιος έχει πόνο ψυχής, το να καθαρίζει τους πονηρούς «λογισμούς και κάθε ύψωμα που επαιρόταν κατά της γνώσεως του Θεού», και έτσι, καθώς αγωνίζεται να φυλάξει άσπιλο τον ναό του Θεού, έρχεται Εκείνος που υποσχέθηκε και είπε: «Θα κατοικήσω και θα περιπατήσω» ανάμεσά σας. Τότε η ψυχή ξαναπαίρνει την κληρονομιά της και αξιώνεται να γίνει ναός του Θεού, έχοντας εκδιώξει τον πονηρό και τον στρατό του, και πλέον βασιλεύει. Πόσο αγάπησε ο Θεός την ψυχή και την τίμησε, δοξάζοντάς την κατ' εικόνα και καθ' ομοίωσή Του, κι αυτή Τον αθέτησε προκαλώντας την οργή Του.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες